Σάββατο βράδυ στο χωριό… Απαραίτητη η επίσκεψη στο καφενείο, για ένα τσίπουρο ή κρασί, έναν μεζέ, μπας και δούμε κάποιον χωριανό, κυρίως όμως για να στηρίξουμε, καθένας με την παρουσία και τον οβολό του, την ιδιοκτήτρια, η οποία κρατάει ανοιχτό το μαγαζί χειμώνα – καλοκαίρι.
Το διπλανό χωριό…
Στο διπλανό χωριό το αντίστοιχο καφενείο έκλεισε πέρυσι και, παρά τις προσπάθειες του Δήμου, δεν βρέθηκε κάποιος να το πάρει. Έκτοτε… ερήμωσε η πλατεία του. Ακόμα και τα καλοκαίρια που έσφυζε από ζωή λίγο κόσμο βλέπεις να κάθεται σ’ αυτήν. Καλά, για τον χειμώνα δεν το συζητάμε. Η απόλυτη ερημιά στο κέντρο του οικισμού…
Επτά συν πέντε…
Εμείς επομένως είμαστε τυχεροί στο χωριό που έχουμε ακόμα καφενείο σε λειτουργία. Δώδεκα πελάτες είμασταν σ’ αυτό το βράδυ του Σαββάτου που λέγαμε πριν. Επτά κυνηγοί και πέντε… αδέσποτοι, από εκείνους τους τολμηρούς που τους αρέσει να ανεβαίνουν στο χωριό και τους χειμώνες, αψηφώντας κρύα, βροχές κλπ.
Πρώτα οι κυνηγοί…
Μεγάλη υπόθεση οι κυνηγοί για τα καφενεία των χωριών. Κάθε Σαββατοκύριακο μετά το κυνήγι εκεί… ξεπεζεύουν για ξεκούραση, φαγητό και για να κάνουν τον απολογισμό της ημέρας. Και αφήνουν χρήματα στα μαγαζιά, αφού συνήθως είναι μεγάλες παρέες και κάνουν αντίστοιχα μεγάλη κατανάλωση.
Βγαίνει ο χειμώνας!
Κάπως έτσι βγάζει το χειμώνα και το καφενείο στο δικό μας χωριό. Με κυνηγούς, κάνα μνημόσυνο ή κηδεία και λίγους επισκέπτες του Σαββατοκύριακου που αρνούνται να κλειστούν χειμωνιάτικα στο σπίτι! Τα καλοκαίρια είναι φυσικά πιο εύκολα, αφού οι μόνιμοι κάτοικοι αυξάνουν εντυπωσιακά και παράλληλα αυξάνει και η πελατεία.
Δεν τους στηρίζει…
Πώς όμως στηρίζει η Πολιτεία επαγγελματίες όπως η ιδιοκτήτρια του δικού μας καφενείου για να μπορέσουν να κρατήσουν ζωντανές αυτές τις μικρές εστίες ζωής στα ορεινά χωριά; Η απάντηση είναι γνωστή: Δεν τα στηρίζει! Κατά καιρούς μάλιστα τους βάζει και εμπόδια όπως πριν λίγα χρόνια με την απόφαση να πάει τους ιδιοκτήτες από τον ΟΓΑ στον ΟΑΕΕ!
Έστω μία επιδότηση!
Αν δεν την είχαν πάρει πίσω, στο δικό μας χωριό και σε πολλά άλλα ακόμη δεν θα υπήρχε πλέον καφενείο. Στους ιδιοκτήτες των μικρών αυτών τοπικών επιχειρήσεων κανένας ιθύνων νους δεν σκέφτηκε να δώσει φθηνότερο ρεύμα, πετρέλαιο ή καυσόξυλα, απαλλαγή από φόρους, μία μικρή αλλά πολύτιμη για την επιβίωσή τους επιδότηση.
Ζωτικής σημασίας…
«Δεν είναι το ίδιο με τους αγρότες που σηκώνουν στους ώμους τους τον πρωτογενή τομέα», ενδέχεται να αντιτείνει κάποιος. Κι όμως για την ύπαιθρο που μαραζώνει η ύπαρξη καφενείων/ παντοπωλείων είναι εξίσου ζωτικής σημασίας με την ύπαρξη αγροτών. Γνώμη μας…