Ψώνια… Κυριακάτικα!
Παράδειγμα: Πρόσφατη Κυριακή απόγευμα, ώρα 6.30 μ.μ.. Ημέρα που η αγορά άνοιξε λόγω εκπτώσεων. Τα εμπορικά καταστήματα είχαν κλείσει νωρίς το απόγευμα, ανοιχτά στα Γιάννενα μόνο τα πολυκαταστήματα, οι αλυσίδες, που λειτουργούν ως γνωστόν, με… ξεχειλωμένο ωράριο. Με υπαλλήλους νεαρής κυρίως ηλικίας οι οποίοι έχουν προφανώς ανάγκη από ένα μεροκάματο.
Μόνο νεαρά άτομα…
Ρίχνοντας μία ματιά στο εσωτερικό ορισμένων πολυκαταστημάτων στη Χαρ. Τρικούπη τι διαπιστώσαμε! Πελάτες μέσα μόνο νεαρής ηλικίας, από 17 – 18 έως 24 – 25 ετών, να ψωνίζουν αμέριμνοι, αδιαφορώντας για την ημέρα και την ώρα, λες και δεν έχουν χρόνο να βγουν στην αγορά νωρίτερα ή κάποια εργάσιμη μέρα ή έστω Σάββατο πρωί.
Δεν υποψιάζονται…
Προφανώς δεν υποψιάζονται τα συγκεκριμένα παιδιά ή δεν φρόντισε να τους το πει κανείς ότι σύντομα ενδέχεται να βρεθούν και τα ίδια στη θέση των εξαντλημένων πωλητών που τα εξυπηρετούν Κυριακή απόγευμα. Μπορεί να χτυπήσουν κι εκείνα την πόρτα σε ένα πολυκατάστημα ή αλυσίδα για να δουλέψουν χωρίς ρεπό ή αργία με μισθούς των 400 ή 500 ευρώ!
Σβήνουν οι μικροί!
Όσο για τα μικρά εμπορικά μαγαζιά, εντελώς αβέβαιο το μέλλον τους, αφού οι πολίτες τους γυρνούν την πλάτη και στρέφονται στις πολυεθνικές. Ψωνίζουν ασύστολα από διαδίκτυο ή πολυκαταστήματα τσιμπώντας το… δόλωμα των χαμηλών τιμών και αδιαφορώντας πλήρως για την ποιότητα όσων αγοράζουν. Πέφτουν με τα μούτρα στη σαβούρα λες και δεν υπάρχει αύριο.
Ποιος θα υποστηρίξει;
Κάπως έτσι, οι μικροέμποροι που δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τις πολυεθνικές βλέπουν την ανεργία να έρχεται καταπάνω τους. Η πολυεθνική όμως δεν θα υποστηρίξει την υπόλοιπη τοπική αγορά. Δεν θα πάει στον μηχανικό, στην καφετέρια, στην ταβέρνα, στον επιπλοποιό, στην εφημερίδα, στον κομμωτή να του αφήσει τον οβολό της όπως κάνει καθένας από αυτούς!
Όλα ένας κύκλος…
Όλα είναι ένας κύκλος σε έναν τόπο. Ο κομμωτής ψωνίζει ρούχα στο τοπικό κατάστημα και πίνει καφέ από ντόπιο επαγγελματία. Ο έμπορος ρούχων κουρεύεται στον πελάτη του, όπως και ο ιδιοκτήτης της καφετέριας και στέλνει τα παιδιά του στον φροντιστή που επίσης ψωνίζει από το κατάστημά του. Αν σπάσει αυτός ο κύκλος, όλοι καταλήγουν χαμένοι!
Χωρίς απάντηση…
Μας έλεγε κάποια στιγμή φίλος κομμωτής: «Εγώ αγοράζω ρούχα, παπούτσια, αξεσουάρ μόνο διαδικτυακά». Τον ρωτήσαμε λοιπόν: Στο κομμωτήριό σου έρχονται ντόπιοι έμποροι ρούχων, υποδηματοποιοί κλπ; Ναι, απάντησε. Δεύτερο ερώτημα: Αν κάνουμε όλοι ό,τι κι εσύ, θα έχουν αυτοί χρήματα να κουρευτούν σε σένα; Και αν σταματήσουν να έρχονται, ποιον θα κουρεύεις για να ζήσεις; Καμία απάντηση…