Με συγκίνηση το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του αγωνιστή ιερέα π. Χρήστου Παππά

Του π. Ηλία Μάκου

Στον τόπο καταγωγής του, το Αλύκο των Αγίων Σαράντα, τελέστηκε το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του αγωνιστή ιερέα της Βορείου Ηπείρου π. Χρήστου Παππά, ο οποίος κοιμήθηκε πλήρης ημερών (89 ετών). 

Η επιμνημόσυνη δέηση τελέστηκε προς το τέλος της Θείας Λειτουργίας στον ναό των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων Αλύκου και εψάλη τρισάγιο στον κοιμητηριακό ναό της Αγίας Βαρβάρας.  

Ο  αείμνηστος παπαΧρήστος Παππάτο 1991 χειροτονήθηκε κληρικός από τον Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο, ο οποίος τότε ήταν ακόμη Πατριαρχικός Έξαρχος, ενώ το 2025χειροθετήθηκε πρωτοπρεσβύτερος από  τον Μητροπολίτη Αργυροκάστρου Ναθαναήλ.

Οι Βορειοηπειρώτες δεν ξεχνούν την  προσφορά του όχι μόνο κατά τα 36 χρόνια της ιεροσύνης του, αλλά και το γεγονός ότι ως λαϊκός υπερασπίστηκε με κίνδυνο της ζωής του, την Ορθοδοξία κατά τα χρόνια του αθεϊστικού διωγμού.

Βάσανα πέρασε, αλλά η  σπίθα της πίστεως στον Θεό μέσα στην ψυχή του δεν έσβησε, παρά τους φοβερούς διωγμούς. Και από μέσα του ανάβλυζε η φωνή: Μη δακρύζεις πονεμένη, Δέσποινα Παναγιά, η ελπίδα πάντα μένει, Δέσποινα Παναγιά. Πάλι θ' ανάψουν χίλια καντήλια, πάλι θα ψάλουν χείλη ευλαβικά. Εκείνα τα χρόνια της τυραννίας έζησε πρωτοχριστιανικά. Ανεπανάληπτες εμπειρίες. Ζωντανά θαύματα. Ασύλληπτες πραγματικότητες.

Αλλά και ως ιερέας πάλι έζησε αυτή τη χάρη του Θεού και φροντίζει να την αξιοποιεί και να τη μεταδίδει. γι' αυτό η ιερατική του διαδρομή ήταν γεμάτη φως και ταπείνωση.

Το βλέμμα του, ακόμη και λίγο πριν "ταξιδέψει" προς την αιώνια ζωή το διαπερνούσε η λαχτάρα συνεχώς να λειτουργεί και μέσω της προσευχής να γιγαντώνει προς όλους την ελπίδα της πίστης. 

Η ψυχή του ήταν πάντοτε πλημμυρισμένη με δέος προς τον Θεό, αλλά και με το δικό του χρέος, και αισθάνεται πως τα σύνορα του καλού και του κακού δεν βρίσκονται στις διαφορές των ανθρώπων, αλλά μέσα στις καρδιές μας. 

Θυμόμαστε δακρυσμένο τον  σεβάσμιο λευίτη να προτρέπει όλους να κρατήσουν την πίστη τους και λεύτερη τη συνείδησή τους.