Του π. Ηλία ΜάκουΕμπειρίες από την Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας, την ανασυγκρότησή της μετά τον άθεο διωγμό χάρις στο έργο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, καθώς και την ελπίδα για την αναγέννηση και την περαιτέρω ανάπτυξη της μοναστικής ζωής στη χώρα, μετέφερε ο Μητροπολίτης Κορυτσάς Αναστάσιος, μιλώντας στις εργασίες του 5ου Συνεδρίου Θρησκευτικών Προσκυνημάτων της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε τη σημασία της διεύρυνσης της συνεργασίας μεταξύ των Πατριαρχείων και των Αυτοκέφαλων Ορθόδοξων Εκκλησιών, μέσα από κοινές πρωτοβουλίες και προσκυνήματα, ως μια ευκαιρία για τη γνωριμία με την κοινή πνευματική κληρονομιά και την ενίσχυση των δεσμών αγάπης και εκκλησιαστικής κοινωνίας.
Χαρακτήρισε ιδιαίτερη τη σημασία του προσκυνήματος ως ζωντανής εμπειρίας πίστης, προσευχής και πνευματικής ανανέωσης, η οποία ενισχύει τη συνείδηση ότι ανήκουμε στο ένα και μοναδικό Σώμα του Χριστού.
Αναφερόμενος στη θεματολογία του Συνεδρίου, υπογράμμισε τις πνευματικές αξίες της μοναστικής παράδοσης, ιδιαίτερα της φιλοξενίας και της κοινής τράπεζας, ως συγκεκριμένες εκφράσεις της χριστιανικής αγάπης και της κοινοτικής ζωής.
Να σημειωθεί ότι στην προώθηση του θρησκευτικού τουρισμού στοχεύει η Εκκλησία της Αλβανίας. Τα θρησκευτικά μνημεία στην Αλβανία είναι πάρα πολλά και σημαντικά ως προς την ιστορία και το περιεχόμενό τους.
Όσον αφορά στα μνημεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, κάποια από αυτά έχουν αναστηλωθεί, με φροντίδα του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, ενώ άλλα, αν και είναι περιουσιακό της στοιχείο, ανήκουν ακόμη, από την εποχή του Χότζα, στο κράτος, καθώς δεν έχουν παραχωρηθεί, παρά τις δικαστικές αποφάσεις, όπως συμβαίνει και με τα άλλα θρησκεύματα.
Υπάρχει η ανάγκη να αναδειχθούν αυτά τα μνημεία και ως αρχιτεκτονήματα και για τον πνευματικό τους ρόλο και να είναι προσβάσιμα στο ευρύ κοινό.
Πρός αυτή την κατεύθυνση χρειάζεται προσπάθεια ανακαίνισης, χαρτογράφησης, αναγγελίας ενός προσκυνηματικού προορισμού, για τα οποία, στο μέτρο, που εξαρτάται από αυτή, ενδιαφέρεται η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας.
Και αυτό, που επιπλέον φροντίζει, είναι οι άνθρωποι να μην αισθάνονται ανέστιοι, όταν επισκέπτονται αυτούς τους χώρους, αλλά να νιώθουν σαν το σπίτι τους, οικείοι και δικοί.
Ο προσκυνηματικός τουρισμός, κατά την κρίση μας, είναι ένα στοιχείο εξέλιξης. Και αυτό, γιατί, πέρα από την… επαφή και… γνωριμία με μνημειώδη κτίρια και τον πολιτισμό, που τα συνοδεύει, δίνει τη δυνατότητα μπορούν οι επισκέπτες-προσκυνητές μπορούν να απολαύσουν την πνευματική τους θεραπεία, να αναγεννηθούν σωματικά και ψυχικά, να αποκτήσουν ψυχοσωματική ευεξία και δύναμη για ν’ αντιμετωπίσουν τις ευθύνες και τις δυσκολίες της ζωής.
Είναι «σημεία» τα θρησκευτικά μνημεία, που συγκεντρώνουν μνήμες και φανερώνουν την έκπαγλη ωραιότητα ενός άλλου τοπίου (τοπείου), εκτός από τις φυσικές καλλονές, γι’ αυτό δεν πρέπει ο θρησκευτικός τουρισμός, να αποκλίνει και να υποστεί αλλοιώσεις.
Είναι ένα άνοιγμα «εισόδων και εξόδων» και ένα άνοιγμα θύρας σε νια άλλη πραγματικότητα, που δεν τραυματίζει την ευαισθησία μας, αλλά την θεραπεύει και την προστατεύει.
Σχόλια