Του π. Ηλία Μάκου
Μετά από 40 ολόκληρα χρόνια ξαναλειτούργησε την Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026 ο ιστορικός ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Αρχαιολογικό Πάρκο των Πέντε Εκκλησιών (Οσδίνας) Παραμυθιάς.
Πρόκειται για ναό του 1577, όπου οι παλιές (του 1620) εξαιρετικές αγιογραφίες μεταβυζαντινής τέχνης, αυξάνουν την λατρευτική διάθεση του προσκυνητή.
Με πρωτοβουλία του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου τελέστηκε θεία λειτουργία στον ναό αυτό, μετά τη συντήρηση που είχε γίνει πριν μερικά χρόνια.
Οι πιστοί που συγκεντρώθηκαν ήταν πολλοί, όχι μόνο από το χωριό, αλλά και από την ευρύτερη περιοχή της Θεσπρωτίας και των Ιωαννίνων.
Ένιωσαν βαθιά οι προσελθόντες τη σώζουσα αλήθεια του Θεού στον ναό αυτό, που είναι μονόχωρος, καμαροσκέπαστος με δικλινή στέγη, στην ανατολική του πλευρά ξεχωρίζει μια ψηλή μακρόστενη τρίπλευρη αψίδα και έχει κτιστεί με αδρά λαξευμένους ασβεστόλιθους.
Και έδωσαν την υπόσχεση ότι πλέον θα λειτουργεί κάθε χρόνο την ίδια ημέρα, γεγονός που θα φυτρώνει στην καρδιά τη σκαμμένη από αγωνία άνθος γαλήνης και θα προσφέρει καρπό γλυκύτατο.
Μέσα σ’ αυτό το ναό ο πιστός αισθάνεται το μεγαλείο του Θεού, μέσα από τη μετάνοια και τη νήψη (εγρήγορση).
Η νήψη ποτίζει τη μετάνοια, αλλά και η μετάνοια διατηρεί τη νήψη, Μετάνοια και νήψη πάνε μαζί, συνυπάρχουν.
Μπορεί να είναι σκληρός και αδυσώπητος ο εσωτερικός πόλεμος, η μέσα μάχη. Να μη γνωρίζει ανακωχή, καθώς τα πάθη ξεσπούν σαν ηφαίστειο και καίνε σαν την πυρακτωμένη λάβα και συγκλονίζουν την ύπαρξη εξουθενωτικά και παραλυτικά.
Και, όμως, σ’ έναν ναό με εμφανή τα σημάδια του χρόνου, όπως αυτός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, η ανθρώπινη ψυχή βιώνει προσωπικές εμπειρίες γεμάτες χάρη και δύναμη, από τις οποίες εμπνέεται, οικοδομείται, ενισχύεται, στηρίζεται, αλλά και αφυπνίζεται η συνείδηση.
Και αν ο πνευματικός αγωνιστής, μέσα στη φωτιά και την αντάρα της μάχης, νιώσει κουρασμένος, εντός του ναού αντλεί όχι μόνο θάρρος και αισιοδοξία, αλλά και μεταγγίζει θάρρος και αισιοδοξία.
Σε τέτοιους «φτωχούς» υλικά ναούς, μπορεί να οδηγηθεί κανείς στην κατάφαση της πίστης και της ελπίδας. Στην κάθαρση λογισμών και στην υπαρξιακή αυτοσυνειδησία. Στη μετάθεση της καρδιάς από τα γήινα στα ουράνια και αιώνια. Στην απομάκρυνση κάθε ανησυχίας και κάθε ταραχής.
Τι ωραίες και αληθινές στιγμές! Τι δέος! Δέος ιερό, υπερφυσικό δώρο της θείας χάρης. Ενδεικτικό της φανέρωσης του Αγίου Πνεύματος. Όπου δέος Θεού, εκεί η παρουσία του Θεού. Και όπου η παρουσία του Θεού, εκεί και η απουσία του κακού.
Σχόλια