ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ: Περί του αντιδημάρχου και των μηχανημάτων...

Θέμα έχει προκύψει με αντιδήμαρχο της Ηγουμενίτσας, ο οποίος, σύμφωνα με το Δήμο Ηγουμενίτσας έχει τις προϋποθέσεις να  χειρίζεται μηχανήματα του δήμου και το έκανε, προσφέροντας έργο, όμως η Αποκεντρωμένη Διοίκηση έκρινε ότι δεν τις έχει τις προϋποθέσεις. 

Δηλαδή «δεν φέρει την δεδομένη στιγμή την απαιτούμενη άδεια χειρισμού μηχανημάτων έργου», ούτε αγροτικών μηχανημάτων.

Το νομότυπο της υπόθεσης, βέβαια, το ελέγχουν οι αρμόδιοι, αλλά είναι καλό κατά τη γνώμη μας ένας αιρετός, όταν έχει τις απαιτούμενες άδειες, να θέλει να βοηθάει το δήμο του.

Το ζήτημα που προέκυψε με τον αντιδήμαρχο Ηγουμενίτσας φέρνει στο προσκήνιο μια κλασική, αλλά πάντα επίκαιρη σύγκρουση στην ελληνική πραγματικότητα: τη σύγκρουση μεταξύ της  βούλησης για άμεση προσφορά και των αυστηρών γραφειοκρατικών  διαδικασιών.
Από τη μία πλευρά, ο Δήμος Ηγουμενίτσας υπεραμύνεται των ενεργειών του στελέχους του, τονίζοντας ότι ο αντιδήμαρχος διέθετε τις απαραίτητες προϋποθέσεις και τις τεχνικές γνώσεις για να χειριστεί τα μηχανήματα του δήμου. Η πράξη του αυτή παρουσιάζεται ως μια κίνηση εθελοντικής προσφοράς και άμεσης ανταπόκρισης στις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας, με στόχο την παραγωγή έργου χωρίς καθυστερήσεις. Στην ουσία, αναδεικνύεται το προφίλ ενός αιρετού που «λύνει προβλήματα» στην πράξη, βγαίνοντας από την ασφάλεια του γραφείου του για να βοηθήσει τον τόπο του.
Από την άλλη πλευρά, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση, ως εποπτικό όργανο, έρχεται να θέσει έναν αυστηρό θεσμικό φραγμό. Σύμφωνα με την απόφασή της, ο αντιδήμαρχος «δεν φέρει τη δεδομένη στιγμή την απαιτούμενη άδεια χειρισμού μηχανημάτων έργου», ούτε καν αγροτικών μηχανημάτων. Για τη δημόσια διοίκηση, η έλλειψη της τυπικής και νόμιμης άδειας δεν είναι απλώς μια γραφειοκρατική λεπτομέρεια, αλλά ένα μείζον ζήτημα ασφάλειας, νομιμότητας και αστικής ευθύνης, καθώς ο χειρισμός τέτοιων μηχανημάτων από μη πιστοποιημένα άτομα εγκυμονεί κινδύνους.
Πέρα από το στενά νομικό πλαίσιο, η ουσία του θέματος εστιάζεται στο ότι είναι αναμφίβολα θετικό και αξιοσημείωτο να βλέπουμε αιρετούς που επιθυμούν να προσφέρουν προσωπική εργασία και να συνδράμουν έμπρακτα στις καθημερινές ανάγκες του δήμου τους.

Η διάθεση για προσφορά είναι πάντα ευπρόσδεκτη και αναγκαία, αρκεί αυτή να θωρακίζεται από τις απαραίτητες νόμιμες άδειες και πιστοποιήσεις. Με αυτόν τον τρόπο, η διάθεση για έργο δεν αφήνει περιθώρια για αμφισβητήσεις, προστατεύει τον ίδιο τον αιρετό, αλλά και τον θεσμό που εκπροσωπεί.

Σχόλια