Του π. Ηλία Μάκου
.jpg)
Με ρίζες από τη Μικρά Ασία, γεννήθηκε το 1922 στη Λέσβο (στο χωριό Αγία Παρασκευή της Μηθύμνης), παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά. Γνώρισε τη θλίψη με την απώλεια του συζύγου και της μιας κόρης της, καθώς και του πνευματικού της πατέρα, του τότε Επισκόπου Μηθύμνης Ιακώβου.
Όμως, εξακολούθησε να ζει ιεραποστολικά, να κάνει ελεημοσύνες χωρίς να γνωρίζει κανείς τίποτα και να προσεύχεται, κυρίως για τους φτωχούς και τους αρρώστους.
Προς το τέλος της ζωής της ο Θεός της άνοιξε έναν νέο δρόμο, εξίσου φωτεινό. Ήρθε σε επικοινωνία, μέσω του γιατρού Χαράλαμπου Σταθάκη, με την αρχόντισσα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, Αριάδνη Ψύλλου, και εκείνη τον Αύγουστο του 2000 την έφερε στο Χαράρε, όπου συναντήθηκε με τον τότε Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρο. Και τον Οκτώβριο του ίδιου έτους έκλεισε τα μάτια της στη μακρινή Χαράρε, κοντά όμως στον Θεό.
Πορεύθηκε στη γήινη πορεία της με το βίωμα ότι η πίστη είναι ένα άστρο που της έγνεφε να το ακολουθήσει, διατηρώντας την εμπιστοσύνη της προς τον Θεό, η οποία παρέμενε ό,τι και αν συνέβαινε, ακόμη και όταν οι στιγμές ήταν σκοτεινές. Ακόμη και όταν το κουράγιο την εγκατέλειπε, κοιτούσε κατάματα τον Θεό, σηκωνόταν ξανά και δεν θολωνόταν ποτέ η πίστη της, αφού άφηνε την καρδιά της στον Θεό για να τη σώσει και να την ευλογήσει.
Η Αγία Ευτέρπη ήξερε καλά, και το απέδειξε, ότι δεν μπορεί να υπάρξει σύγκριση ανάμεσα σε έναν άνθρωπο ελευθερωμένο από την τυραννία της αμαρτίας και σε έναν δούλο της αμαρτίας. Γιατί ο δούλος της αμαρτίας είναι δέσμιος της απελπισίας, ενώ η Αγία ήταν απελεύθερη Χριστού και προσπαθούσε συνεχώς να βλέπει τον εαυτό της ως πολίτη της Βασιλείας του Θεού και να προγεύεται τη χαρά και τη μακαριότητα της αιωνιότητας. Γι' αυτό η ειρήνη πλημμύριζε την ψυχή της, το φως του Χριστού τη λάμπρυνε και η αγάπη είχε εγκατασταθεί μόνιμα στην ψυχή της.
Δεν γόγγυζε και δεν αγανακτούσε, αλλά σκεφτόταν Εκείνον που ήταν κυβερνήτης της ζωής της, ανακουφιζόταν πολύ και έπαιρνε θάρρος για τον αγώνα της.
π. Ηλίας Μάκος
Σχόλια