Στο αφιέρωμα, που επιμελήθηκε ο δημοσιογράφος ΣωτήρηςΛέτσιος, και όπου μιλάει ο π. Ηλίας Μάκος, περιέχονται, μεταξύ άλλων, διάφορα περιστατικά από το βιβλίο, τα οποία δείχνουν το θαυμαστό της προσωπικότητας και του έργου του Αναστασίου.
"Ο Αναστάσιος επιδόθηκε σε έναν γνήσιο αγαπητισμό. Χωρίς να υπολογίζει εθνικές ή θρησκευτικές ή κοινωνικές διαχωριστικές γραμμές. Ο αείμνηστος Δημήτριος Γλάρος, πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και καθηγητής της Ιατρικής Σχολής, του είχε δωρίσει ένα κρεβάτι νοσοκομείου, πλήρως εξοπλισμένο τεχνολογικά, προκειμένου να μπορεί να κοιμάται κάπως ανακουφισμένος, καθώς ήταν ασθενικά τα πνευμόνια του και επιπλέον πονούσε. Όμως δεν έκανε ο ίδιος χρήση του δώρου. Το αποδέχθηκε, αλλά το προσέφερε σε έναν φτωχό Αλβανό Μουσουλμάνο, ο οποίος το είχε ανάγκη, όπως και αυτός. Μπορεί να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι είναι ασήμαντο το περιστατικό, αλλά δείχνει ότι η αγάπη ήταν στο DNA του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου".
Σύμφωνα με τον π. Ηλία Μάκο κεντρικό και νευραλγικό πρόσωπο, χωρίς να παραγνωρίζεται φυσικά και ο ρόλος κανενός, αυτών που συντελέστηκαν στην Εκκλησία της Αλβανίας και χαρακτηρίζονται από πολλούς σαν θαύμα, ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος Γιαννουλάτος. Του εναντιώθηκαν συγκεκριμένοι κύκλοι στην Αλβανία, οι οποίοι τον κατηγόρησαν ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ελλάδας. Αλλά και ελληνικοί κύκλοι, οι οποίοι δεν κατανοούσαν την ειρηνοποιό αποστολή του. Εκείνος, όμως, σάρκωνε και εκδήλωνε αταλάντευτα (με όλο το ψυχικό του θάρρος, με ολόκληρη την ύπαρξή του και με όλα τα έργα του) την αγάπη, την τολμηρή αγάπη, η οποία δεν διστάζει να περικλείει εντός της τους πάντες και τα πάντα. Σταυρόλεξο ήταν η κατάσταση στην Αλβανία και ο Αναστάσιος το έλυσε επιτυχώς. Με την εξασφάλιση οικονομικών πόρων από πολλούς διεθνείς παράγοντες και φορείς και τη στελέχωση της Εκκλησίας με ιερείς και υπαλλήλους, προχώρησε όχι μόνο στην ανύψωσή της, αλλά και μέσω αυτής στην ανάκαμψη της αλβανικής κοινωνίας. Δεν τον φόβιζε το σκοτάδι γύρω του και για αυτό η καινούργια σελίδα στην Εκκλησία της Αλβανίας μπορεί να έχει σαν επιγραφή το: «Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού…».
Επιτελέστηκε από το 1991 και μέχρι σήμερα ένα
αναγεννητικό έργο, το οποίο απευθύνεται
σ' ολόκληρη την αλβανική κοινωνία, και δεν είναι μόνο ποιμαντικό, αλλά καλύπτει
και τους τομείς των υποδομών στη χώρα, της εκπαίδευσης, της υγείας, της
γεωργίας κλ.π. Γενικά η ανασύσταση της
Αυτοκέφαλης ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, αντιμετώπισε και εξακολουθεί να
αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα και δυσχέρειες, ωστόσο τα αποτελέσματά της ήταν,
χωρίς υπερβολή, θαυμαστά.
Σχόλια