Ένας άκακος άνθρωπος, σιωπηλός τις περισσότερες φορές, είχε μια πηγαία καλοσύνη, μια πηγαία απλότητα, μια πηγαία συμπεριφορά.
Παλαιότερα τον συναντούσαμε και συζητούσαμε μαζί του, κατά τον δικό του δικό του ρυθμό, στο γνωστό παγκάκι που καθόταν.
Ο Γιώργος μπορεί να έκρυβε τα χαρίσματά του, ωστόσο υπήρξε, για όσους μπορούσαν να καταλάβουν, ένας άνθρωπος με ζεστασιά μέσα του, σε αντίθεση με την παγωμένη κοινωνία δίπλα του, την κοινωνία μέσα στ' αγκάθια, την κοινωνία με τις σκοτεινές πλευρές.
Ταπεινά έζησε, στην αφάνεια, ταπεινά έφυγε. Αν έβλεπε κανείς κατευθείαν στην ψυχή του Γιώργου, θα ένιωθε ότι ήταν ωραίος τύπος...
Γιώργο, εκεί ψηλά που φώλιασες πλέον, στρέψου προς τον ήλιο και ξέχασε την ταλαιπώρια... Δαιμονικός ο κόσμος, αλλά εσύ πλέον είσαι στην επιρροή του ουρανού.
π. Ηλίας Μάκος
Σχόλια