Συμπληρώνονται αυτές τις ημέρες οκτώ χρόνια από τη Συμφωνία των Πρεσπών και το Μακεδονικό ξεχάστηκε και θάφτηκε, όπως λησμονιούνται εύκολα πολλά σημαντικά πράγματα στην Ελλάδα.
Μάλλον σ' αυτή την Πατρίδα έχουμε
κοντή μνήμη. Και οι πολιτικοί και οι πολίτες.
Από εκεί, που αρνούμασταν επί
δεκαετίες ως χώρα και ως λαός κάθε ονομασία των Σκοπίων, που θα περιείχε το
όνομα Μακεδονία, φτάσαμε στο άλλο άκρο, να αδιαφορούμε ακόμη και για την
καταπάτηση της Συμφωνίας των Πρεσπών, που ούτως ή άλλως είναι ευνοϊκή για τα
Σκόπια, αφού, όπως είχε αναφερθεί την περίοδο της υπογραφής της, ήταν
αποτέλεσμα συμβιβασμού (κακού συμβιβασμού κατά τη γνώμη πολλών) και
υποχωρήσεων, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν αναγκαίες!
Τι δείχνουν τα πράγματα σήμερα; Οι αρχές των Σκοπίων όχι απλώς δεν εφαρμόζουν
τους όρους αυτής της συμφωνίας, αλλά τους αγνοούν επιδεικτικά.
Οι Σκοπιανοί, και μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών, εξακολουθούν ευρέως να
αποκαλούν το κράτος τους "Μακεδονία" και τους εαυτούς τους
"Μακεδόνες. "
Δεν άλλαξε τίποτε επί της ουσίας.
Το ζήτημα του αυτοπροσδιορισμού τους ως "Μακεδόνων" δεν το έλυσε η
Συμφωνία των Πρεσπών ή καλύτερα δεν το άγγιξε καν.
Δηλαδή, όχι μόνο δεν καταπολεμήθηκε το ιδεολόγημα του "Μακεδονισμού"
και του "μακεδονικού έθνους" (σύμφωνα με το οποίο ανυπόστατα και
ανιστόρητα υποστηρίζεται ότι υπάρχει ένας μακεδονικός λαός σε τρία κράτη), που
κατασκευάστηκε πολύ πριν την ίδρυση του κρατιδίου των Σκοπίων το 1991, αλλά,
αντίθετα, ενισχύθηκε.
Τα Σκόπια συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τον ήλιο της Βεργίνας και τη λέξη
«μακεδονικό» στα προϊόντα τους και όχι μόνο.
Και άλλη μια σημαντική πτυχή, που
μπορεί να διατηρήσει ζωντανές και στο μέλλον τις διεκδικήσεις σε βάρος της
Ελλάδας, είναι ότι οι µαθητές των σχολείων των Σκοπίων, μέσω των αλυτρωτικών
αναφορών στα σχολικά εγχειρίδια, εξακολουθούν να διδάσκονται για τη «χαµένη
πατρίδα», που δεν έπαυσε να εµφανίζεται σε χάρτες των βιβλίων τους να
εκτείνεται µέχρι και τη ∆υτική Ελλάδα και φυσικά να βρέχεται από το Αιγαίο.
Έτσι εδραιώνεται η εσφαλμένη και επικίνδυνη άποψη στις νέες γενιές των Σκοπίων
ότι η Μακεδονία δεν είναι Ελληνική, παρότι η ίδια η ιστορία φωνάζει δυνατά για
το αντίθετο.
Υπάρχουν νηφάλιες φωνές και στη γειτονική χώρα, αλλά δυστυχώς δεν αρκούν για να
αναχαιτίσουν τη διαστρέβλωση και την παραποίηση.
Μια από αυτές είναι και του πρώην πρωθυπουργού Λιούµπτσο Γκεοργκιέφσκι, που από
το 2009 προειδοποιούσε ότι τα Σκόπια "δεν µπορούν να επικαλούνται ότι
είναι κληρονόµος των αρχαίων Μακεδόνων. Το κράτος του Φιλίππου και του
Αλεξάνδρου ήταν στα όρια της Ελλάδας. Όταν ήρθαν οι Σλάβοι, στους χώρους µας
ζούσαν οι σημερινοί Βλάχοι και Έλληνες’’.
Όποιες εξελίξεις και να υπάρξουν,
όποιοι ισχυρισμοί και αν διαδοθούν, όποιες ιστορικές βεβηλώσεις και αν
επιχειρηθούν η πραγματικότητα δεν αλλάζει.
Η Μακεδονία είναι ανέκαθεν τόπος ελληνικός. Τόπος μαρτύρων και ηρώων. Και αυτό
δεν είναι διακήρυξη πατριωτικής έξαρσης, αλλά επιστέγασμα της ίδιας της
ιστορίας, την οποία οφείλουμε να μην ξεχνάμε και να μην προσπερνάμε.
Ορθή, βέβαια, είναι η πάγια τακτική για διατήρηση και αναβάθμιση των καλών σχέσεων με τα Σκόπια και τις άλλες γειτονικές χώρες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει με κάθε τρόπο να υπερασπιζόμαστε τα κατοχυρωμένα διεθνώς δικαιώματά μας, όταν αυτά καταπατώνται.

