Ατόνισαν οι εορτές Σουλίου, γιατί σβήνουν οι αξίες

Του π. Ηλία Μάκου

Κάποιοι στη Θεσπρωτία μιλούν για υποβάθμιση των εορτών Σουλίου. Και αποδίδουν, λανθασμένα κατά τη γνώμη μας, αυτή την ατονία είτε στην απουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας είτε στη μη ουσιαστική, αλλά διεκπαιρεωτική, εκπροσώπηση της Κυβέρνησης είτε σε οργανωτικά θέματα, είτε στην επιλογή ομιλητών είτε σε άλλους λόγους.

Θεωρούμε ότι τίποτε από αυτά δεν παίζουν ρόλο. Ή αν παίζουν, είναι πολύ μικρός έως ασήμαντος. Το ανησυχητικό είναι, και αυτό πρέπει να μας προκαλέσει μεγάλο προβληματισμό, ότι σβήνουν οι αξίες, οι ηθικές, οι πολιτιστικές, οι κοινωνικές, οι ιστορικές, με τα αποτελέσματα εμφανή σε τέτοιους είδους εκδηλώσεις.

Πριν καν γίνουν πανελλήνιες οι εορτές Σουλίου, αλλά και μετέπειτα για κάποιο διάστημα, χιλιάδες ανθρώπων απ' ολόκληρη την Ήπειρο, αλλά και από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, έφταναν στο Σούλι, για να τιμήσουν τους αδούλωτους Σουλιώτες μαχητές.

Μεταξύ αυτών και δεκάδες μαθητές από σχολεία, όπου τους οδηγούσαν οι εκπαιδευτικοί, γιατί προβλεπόταν από το σχολικό πρόγραμμα και στα βιβλία υπήρχαν εκτενείς αναφορές στην ιστορία του Σουλίου, σε αντίθεση με σήμερα που μόνο μια απλή και σύντομη μνεία γίνεται στο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού.

Αν ρωτήσεις έναν νεαρό της εποχής μας τι ξέρει για τον Μάρκο Μπότσαρη, τον Φώτη Τζαβέλλα κ.λπ., θα σε κοιτάει αμήχανος.

Το δομικό, λοιπόν, πρόβλημα είναι ότι υποχώρησε το αξιακό σύστημα ζωής, με αποτέλεσμα να συμπαρασύρονται τα πάντα. Μέσα σ' αυτή την αξιακή κατρακύλα δεν συγκινούνται οι άνθρωποι και πολύ περισσότερο οι νέοι από το γεγονός ότι κάποτε στο Σούλι έλαμψε η αρετή και η ελευθερία απέκτησε το αληθινό της νόημα. Ότι αναγεννήθηκε το αρχαίο φρόνημα. Ότι έδρασε και έλαμψε, δια της αυτοθυσίας, ο γυναικείος ηρωισμός.

Δεν εστιάζουν στο ότι οι ολιγαρκείς, λιτοδίαιτοι, σκληραγωγημένοι, ανδρείοι, γενναίοι, ταχείς, οξυδερκείς, ευσταλείς, υπερήφανοι, ανιδιοτελείς, πιστοί, σεμνοί, αφοσιωμένοι στο καθήκον Σουλιώτες, έδωσαν με τους συνεχείς αγώνες τους στο υπόδουλο έθνος το θάρρος για να αποτινάξει το ζυγό των τυράννων.

Δυστυχώς... Με την κατάλυση των αξιών, επέρχεται ώθηση στο γκρέμισμα από τη συνείδηση των Ελλήνων των μορφών εκείνων που ενσαρκώνουν το μεγαλείο του Έθνους. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, δημιουργείται μια στρατηγική αποπροσανατολισμού και πνευματικής διάβρωσης.

Μέσα από την αλλοίωση της ιστορικής συνείδησης, σε μία σύγχρονη αγοραία βιομηχανία "απομυθοποίησης" της ιστορίας.