ΡΗΜΑΖΕΙ ο νομός Θεσπρωτίας και είναι κραυγή αγωνίας αυτό το άρθρο.
Η ανεργία είναι μεγάλη και πολλοί νέοι παίρνουν των ομματιών τους, για να μπορέσουν να ζήσουν. Πολλά χωριά θυμίζουν νεκροταφεία.
Ταχυδρομικά γραφεία και υποκαταστήματα τραπεζών έκλεισαν, γεγονός που δυσχεραίνει ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους κατοίκους που ζουν στα ορεινά της Θεσπρωτίας, στους ιστορικούς τόπους της Μουργκάνας και του Σουλίου.
Πανεπιστημιακό Τμήμα στην Ηγουμενίτσα δεν υπάρχει πρόθεση να λειτουργήσει, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την τοπική κοινωνία.
Το λιμάνι της Ηγουμενίτσας παραχωρήθηκε σε ιδιώτη, ενώ το στρατόπεδο Φιλιατών έκλεισε, με την αόριστη υπόσχεση ότι στη θέση του θα γίνουν φυλακές. Ένα σχέδιο που δεν είναι εύκολα υλοποιήσιμο, αλλά και αμφίβολο ως προς τα αποτελέσματα για την ανάπτυξη της ακριτικής περιοχής Φιλιατών.
Οι αγρότες, είτε κτηνοτρόφοι είτε γεωργοί, όσοι έχουν απομείνει τουλάχιστον, στενάζουν κάτω από δύσκολες οικονομικές συνθήκες.
Οι ιχθυοκαλλιέργεις, που είναι βασικός πυλώνας της οικονομικής ανάπτυξης της Θεσπρωτίας, δεν ενισχύονται, σε επίπεδο παροχής υπηρεσιών και υποδομών από το κράτος, όσο χρειάζεται.
Το νοσοκομείο Φιλιατών παραμένει υποβαθμισμένο, με μεγάλες ανάγκες σε ιατρικό προσωπικό, αλλά και ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό.
Χρειάζονται έργα υποδομής, προκειμένου και η ζωή των κατοίκων να διευκολυνθεί και ο τουρισμός να διευρυνθεί.
Και τόσα άλλα ακόμη...
Ο νομός θέλει βοήθεια. Η κεντρική εξουσία ας κάνει κάτι...
π. Ηλίας Μάκος
