.jpg)
Από μικρός ταξίδεψε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε σκληρά ως αρτεργάτης, αλλά πάντοτε διατηρούσε τη νοσταλγία και την αγάπη για το χωριό του. Ο τόπος που γεννήθηκε ήταν ριζωμένος πάντοτε βαθιά στη σκέψη και στην καρδιά του.
Γι' αυτό επί δεκαετίες ήταν ενεργή η συμμετοχή του στην Αδελφότητα Πολυδροσιτών Αθηνών (διετέλεσε πρόεδρος, καθώς και σε άλλες θέσεις), ενώ βοηθούσε κάθε χρόνο, μέχρι και πέρυσι, με όλες του τις δυνάμεις για την οργάνωση του πανηγυριού της Αγίας Παρασκευής.
Ο σύνδεσμός μας μαζί του, όπως και με τη διαλεχτή σύζυγό του Βούλα, ήταν ιδιαίτερος και στενός, καθώς στα παιδικά μας χρόνια κάναμε πολύ παρέα, τα καλοκαίρια στο χωριό, με τους δύο γιούς του Γεώργιο και Παναγιώτη και οι αναμνήσεις μας είναι έντονες.
Υπήρξε ένας άνθρωπος άκακος, καλοσυνάτος και προπαντός συναισθηματικός. Απλός και ζεστός στη συμπεριφορά του, χωρίς πολλές περιττές κουβέντες, αλλά πάντοτε συνετές, ήταν αποδεκτός απ' όλους.
Με το φευγιό του νιώσαμε σαν κάτι νάδειασε από μέσα μας, όμως στο βάθος μας θα ...καίει πάντοτε η θύμησή του.
π. Ηλίας Μάκος