Εόρτασε η ιστορική Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στον Παρακάλαμο Πωγωνίου (ΦΩΤΟ)
Του π. Ηλία Μάκου
Κηρύττοντας ο Μητροπολίτης Αλέξιος τόνισε ότι "το γεγονός του Ευαγγελισμού είναι πολύ σημαντικό, αλλά ταυτόχρονα κατέχεται και από μια απλότητα. Η συνάντηση του Αρχαγγέλου με τη Θεοτόκο Μαρία είναι ένα γεγονός, το οποίο αλλάζει τη ροή της ιστορίας των κατοπινών χρόνων από την ώρα που λαμβάνει χώρα. Η Μαρία επειδή είναι απαλλαγμένη από τον εγωισμό και δεν αναγνωρίζει αξία στον εαυτό της, γι' αυτό προσελκύει το βλέμμα του Θεού. Εμείς είμαστε μικροί, αλλά ο Θεός είναι μεγάλος". Αναφέρθηκε, ακόμη, στην ιστορικότητα του μοναστηριού, καθώς και στη συμβολή του εφημερίου της ενορίας Παρακαλάμου, λόγιου πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση στην ανακαίνισή του.
Προς το τέλος του Εσπερινού τελέστηκε λιτανεία της εικόνας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου εντός του προαυλίου χώρου της Μονής.
Να σημειωθεί ότι με ενέργειες της Περιφέρειας Ηπείρου και φροντίδα του π. Διονυσίου Τάτση, «ξαναζωντάνεψε» η ιστορική μονή Σωσίνου στον Παρακάλαμο Ιωαννίνων, αφού αναστηλώθηκε από την αρχή.
Στο Σώσινο, βουνό ανάμεσα στον Παρακάλαμο και τον Άνω Παρακάλαμο, προϋπήρχε μοναστήρι, του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, άγνωστο από πότε, το οποίο καταστράφηκε από κάποια αιτία και ξαναχτίστηκε το 1598 από τον Ιωάννη Σιμωτά, ο οποίος κατάγονταν από την περιοχή και δραστηριοποιούνταν στη Μολδαβία ως μεγαλοεπειχειρηματίας στα τέλη του 16ου αιώνα και στις αρχές του 17ου.
Στο καθολικό του μοναστηριού βλέπει κανείς τέσσερις επιγραφές, που πληροφορούν για τους ιδρυτές και κτίτορες του μοναστηριού, όπως και για την ανέγερση, την ιστόρηση και τις μεταγενέστερες επισκευές του ναού.
Με δωρεές πιστών στον προαύλιο χώρο της Μονής κτίστηκε και ναός αφιερωμένος στον όσιο Παΐσιο, δεύτερη πατρίδα του οποίου ήταν η Κόνιτσα, όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια, αλλά και για μια τετραετία μόνασε στη Μονή Στομίου.
Από την παρουσία του Μητροπολίτου Αλεξίου κατά τον Εσπερινό (είχε αρκετά χρόνια να υπάρξει αρχιερατική χοροστασία σε ακολουθία στη Μονή), τη συμμετοχή πλήθους πιστών, καθώς και τη συνεχή προσπάθεια του π. Διονυσίου Τάτση να αναδειχθεί η Μονή Σωσίνου ξεπηδά η ελπίδα.
Μια ελπίδα που δεν έχει καμία σχέση με την αφηρημένη προσδοκία, αλλά είναι η συγκεκριμένη απόλαυση εντός μας πνευματικών αγαθών. Και μια χαρά που δεν έχει καμία σχέση με την απατηλή ηδονή, αλλά είναι ο καρπός της συμφιλίωσης με τον Θεό, ο καρπός της εσωτερικής μας ειρήνης. Η πίστη μας δεν είναι ουτοπία. Είναι ο ίδιος ο Χριστός που ψηλαφούμε και γευόμαστε μέσα στην Εκκλησία.
.jpg)
