Η χαρά του Επισκόπου Τίτου μπροστά στα παιδιά...

Είναι χαρακτηριστικό το στιγμιότυπο από τα ονομαστήρια του Μητροπολίτου Παραμυθίας Τίτου. Ένα κοριτσάκι με τους γονείς του πλησιάζει να του ευχηθεί και η χαρά του Επισκόπου αποτυπώνεται στο βλέμμα του. Μια χαρά, που ενώνει τον επίγειο κόσμο με τον ουράνιο, την παρούσα ζωή με τη μέλλουσα, τον άνθρωπο με το Θεό. Η επιθυμία, που έχει το κοριτσάκι να ασπαστεί το χέρι του Επισκόπου, και η αγαλλίαση, που εκείνος νιώθει μπροστά της, είναι η μέθεξη και η κατάνυξη της απλότητας της πίστης, αλλά ταυτόχρονα και της σημαντικότητας της πίστης, είναι η συναισθηματική επικοινωνία με την έννοια του ιερού. Η μικρούλα θέλει την πρώτη πίστη, που παρέλαβε από τους δικούς της, να την κάνει και δική της εμπειρία και δικό της βίωμα. Και ο Ιεράρχης είναι εκεί, καταδεκτικός, για να της χαρίσει την ευλογία του Θεού.