Πόσο σοφό είναι το παραμύθι με τα σπίρτα…Και πόσο μέσα μας έχει εντυπωθεί η μαγευτική εικόνα των Χριστουγέννων με το ολόχαρο σπιτικό: Μάτια παιδικά που καθρεφτίζονται έκθαμβα μέσα στα γυάλινα στολίδια του χριστουγεννιάτικου, ολόφωτου δέντρων, δίπλα στο τζάκι…Μια πολυθρόνα με τον Άγιο Βασίλη μπρος τις φλόγες…Ένα στολισμένο παραθύρι με μια λάμπα να φωτίζει και να δείχνει στον οδοιπόρο το σπίτι της ζεστασιάς…Δώρα πολύχρωμα κάτω απ’ το δέντρο κι όλοι γελαστοί, χωρίς έγνοιες γύρω από ένα λαμπρό πλούσιο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι…Και κεριά, πολλά κεριά παντού…Εικόνες και μνήμες από τα παιδικά μας χρόνια και από τη «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Καρόλου Ντίκενς, που φώτισε τα όνειρά μας... Κάποιοι ευλογηθήκαμε να ζήσουμε τέτοιες στιγμές στα παιδικά μας χρόνια ή και μεγάλοι… Κάποιοι τις στερεώθηκαν…Όλοι όμως πρέπει να ξέρουμε ότι το βαθύτερο νόημα των Χριστουγέννων δεν είναι η καταναλωτική μανία…Είναι η προσφορά σε όλες της, τις μορφές…Όποιος προσφέρει γνωρίζει ότι περισσότερο χαίρεσαι όταν δίνεις, παρά όταν παίρνεις...Κι αυτό είναι το Πνεύμα της μεγάλης αυτής γιορτής! Η προσφορά αγάπης…Αυτό είναι το μεγαλείο των Χριστουγέννων: Η συγγνώμη και η ΑΓΑΠΗ… Αγάπη για όλους…Για φίλους και εχθρούς…Για ξένους και δικούς…Αγάπη για όλα τα πλάσματα της γης τούτης…
