Της Ρίκας Βαγιάνη
Όταν η ανθρωπότητα τρέχει πανικόβλητη μακριά από τον εφιάλτη της πυρηνικής καταστροφής, μια χούφτα «τρελών» τρέχει προς την αντίθετη κατεύθυνση: ίσια στην καρδιά του αντιδραστήρα 3, στο εργοστάσιο της Φουκουσίμα.«κρυώσει» ο πυρήνας του αντιδραστήρα και να τεθεί υπό έλεγχο η ζημιά. Οι πολυεθνικοί κολοσσοί απασχολούνται να «επιδιορθώσουν» τη φούσκα της αυταπάτης μέσα στην οποία μας έμαθαν να ζούμε σχετικά με την πυρηνική ενέργεια.
Οι επιστήμονες σφάζονται προκειμένου να αποδείξουν αν τελικά μας συμφέρει ή όχι αυτή η τεχνολογία. Εμείς, οι υπόλοιποι, οι «αναλώσιμοι», αναζητούμε μάταια ένα καταφύγιο, φυσικό ή πνευματικό, για να ξεφύγουμε από την οργή της φύσης και την ανοησία του ανθρώπου, τη δική μας ανοησία. Στο μεταξύ, αυτοί, οι λίγες δεκάδες, έχουν μείνει και πολεμούν στα ίσια με το θεριό. Τώρα που οι άγγελοι είναι πολύ απασχολημένοι να ανοίγουν μία μία τις τρομερές τους σφραγίδες, η τελευταία μας ελπίδα είναι αυτοί οι ανώνυμοι ήρωες: οι εκατόν ογδόντα της Φουκουσίμα... Εστω κι αν δεν μάθουμε ποτέ τα πρόσωπα και τα ονόματά τους, η ανθρωπότητα τους οφείλει πολλά.
Όταν η ανθρωπότητα τρέχει πανικόβλητη μακριά από τον εφιάλτη της πυρηνικής καταστροφής, μια χούφτα «τρελών» τρέχει προς την αντίθετη κατεύθυνση: ίσια στην καρδιά του αντιδραστήρα 3, στο εργοστάσιο της Φουκουσίμα.«κρυώσει» ο πυρήνας του αντιδραστήρα και να τεθεί υπό έλεγχο η ζημιά. Οι πολυεθνικοί κολοσσοί απασχολούνται να «επιδιορθώσουν» τη φούσκα της αυταπάτης μέσα στην οποία μας έμαθαν να ζούμε σχετικά με την πυρηνική ενέργεια.
Οι επιστήμονες σφάζονται προκειμένου να αποδείξουν αν τελικά μας συμφέρει ή όχι αυτή η τεχνολογία. Εμείς, οι υπόλοιποι, οι «αναλώσιμοι», αναζητούμε μάταια ένα καταφύγιο, φυσικό ή πνευματικό, για να ξεφύγουμε από την οργή της φύσης και την ανοησία του ανθρώπου, τη δική μας ανοησία. Στο μεταξύ, αυτοί, οι λίγες δεκάδες, έχουν μείνει και πολεμούν στα ίσια με το θεριό. Τώρα που οι άγγελοι είναι πολύ απασχολημένοι να ανοίγουν μία μία τις τρομερές τους σφραγίδες, η τελευταία μας ελπίδα είναι αυτοί οι ανώνυμοι ήρωες: οι εκατόν ογδόντα της Φουκουσίμα... Εστω κι αν δεν μάθουμε ποτέ τα πρόσωπα και τα ονόματά τους, η ανθρωπότητα τους οφείλει πολλά.
Σχόλια