Του Άγγελου Πυριόχου
Να χαρώ ή να δω το χάρο; Αυτή η «λύση» μάλλον με έδεσε. Εχω πρωθυπουργό χρήστη του Twitter. Μου έστελνε μηνύματα στο μαύρο ξημέρωμα. Δεν θα γίνει ποτέ άνθρωπος της νύχτας ο πρωθυπουργός. Είναι αυτό που λέμε «κοντά στα ξημερώματα κι ώσπου να βγει ο ήλιος». Δεν θέλω να τον στεναχωρήσω τώρα που πήρε την επιμήκυνση. Απλώς δεν ελπίζω τίποτα, δεν περιμένω τίποτα, δεν είμαι σίγουρος για την ελευθερία μου. Τις τελευταίες ημέρες, έχω συνεχώς το μυαλό μου στο 1843. Οι συγκυρίες που δείχνουν τις ομοιότητες μεταξύ 1843-2011.
Ήταν η χρονιά που οι Μεγάλες Δυνάμεις επέβαλαν στην Ελλάδα ένα μνημόνιο. Προσέξτε. Το 1843 απολύθηκε το 1/3 των δημοσίων υπαλλήλων και όσοι παρέμειναν είδαν το μισθό τους να μειώνεται κατά 20%. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων. Οι στρατιωτικές δαπάνες μειώθηκαν κατά 60%. Πάρα πολλοί έκτακτοι φόροι και μεγάλη αύξηση χαρτοσήμου, που τότε λειτουργούσε όπως σήμερα ο ΦΠΑ. Όλα τα δημόσια έργα σταμάτησαν και απολύθηκαν οι μηχανικοί του Δημοσίου. Οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό σταμάτησαν και καταργήθηκαν οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους. Με καταβολή προστίμου έγινε νομιμοποίηση των αυθαιρέτων. Απολύθηκαν υπάλληλοι του Εθνικού Τυπογραφείου. Απολύθηκαν δασονόμοι, δασικοί υπάλληλοι και πολλοί καθηγητές Πανεπιστημίου. Αυτά συμβαίνουν όταν ο πρωθυπουργός και οι μάγοι τύπου Παπακωνσταντίνου, αγνοούν την ιστορία της χώρας η οποία τους φιλοξενεί. Γνωρίζουν την αμερικανική ιστορία, μπορεί και την Ελληνική Μυθολογία, για να παίρνουν ιδέες για παραμύθια. 1843 πάρθηκαν αυτά τα μέτρα εξαιτίας του δανείου που «έδωσαν» οι Μεγάλες Δυνάμεις στη χώρα. Λίγους μήνες έπειτα από τη λήψη των μέτρων, έγινε η επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου και η Ελλάδα απέκτησε Σύνταγμα. Σήμερα το Σύνταγμα μπορεί ανά πάσα στιγμή να έρθει στα μέτρα της Μέρκελ ή του Στρος Καν. Γι’ αυτό δεν χάρηκα την επιμήκυνση. Κοιτώ πάντα πίσω μου και αυτό που βλέπω είναι ότι κανένας πολιτικός δεν κάνει το ίδιο.
Σχόλια