Του Άγγελου Πυριόχου
«Δεν θα επιτρέψουμε να κλείσουν οι αγρότες τα σύνορα και μάλιστα
καθοδηγούμενοι από τη ΝΔ». Λόγια του πολιτικού άντρα Πεταλωτή. Δεν θα
σταθώ στην καθοδήγηση. Ούτε επικροτώ το κλείσιμο των συνόρων. Ούτε
δέχομαι Μιλένες Αποστολάκες να χειρίζονται αγροτικά ζητήματα στα καφέ
του Κολωνακίου. Ούτε με τους αγρότες συμφωνώ. Βαρέθηκα τόσα χρόνια. Οι
ίδιοι και οι ίδιοι. Μόνο η βαφή στο μαλλί αλλάζει. Σκουραίνει από
μπλόκο σε μπλόκο. Δεξιοί αγροτοπατέρες, αριστεροί αγροτοπατέρες,
σοσιαλιστές αγροτοπατέρες. Ολοι για ένα νέο Κιλελέρ. Από βγάλεις το ένα
«λε» μένει το Κίλερ. Αυτό κάνουν, αυτό είναι. Εχω ζήσει στιγμές απείρου
κάλλους στον κόμβο της Βιοκαρπέτ επί Σημίτη και λοιπών κυβερνήσεων. Μας
κυνηγούσαν αγροτικά στους χωματόδρομους επειδή θέλαμε να φτάσουμε
Θεσσαλονίκη. Εζησα γλέντια στα μπλόκα, Αλβανοί να φυλάνε τα τρακτέρ και
οι Ελληνες να βλέπουν τηλεόραση στη ζέστη του σπιτιού τους. Και άλλα…
πολλά. Δεν θέλω να τα γράψω. Το ερώτημα είναι ένα: Ανοίγουμε τα σύνορα
στους λαθρομετανάστες, αλλά δεν θέλουμε να τα κλείνουν οι αγρότες. Για
ποιο λόγο; Να μην εμποδίσουμε τους λαθρομετανάστες και χάσουν έσοδα τα
πούλμαν που τους μεταφέρουν στην Αθήνα και τα «παρελκόμενά» τους;
Εντάξει. Ακραίο είναι. Αν και τον τελευταίο καιρό μόνο ακραίες
καταστάσεις ζούμε. Αρα, μπορεί να είναι και έτσι. Πού πάμε λοιπόν; Τι
ζητούν οι αγρότες, τι ζητά η κυβέρνηση, κυρίως τι κάνει η κυβέρνηση. Δεν
έχει ξεκαθαρίσει ακόμα τι θέλουν τα νέα αφεντικά, τα λόμπι. Χρειάζονται
οι αγρότες ή τα αγροτικά προϊόντα θα είναι από τα διπλανά, λίγο πιο
πάνω λίγο πιο κάτω κράτη; Είναι λίγο φλου η κατάσταση. Προς το παρόν η
κυβέρνηση στηρίζει τον μεσάζοντα. Στη συνέχεια θα παίξει αυτή το ρόλο
του μεσάζοντα. Το ένα Μνημόνιο φέρνει το άλλο, σε λίγο θα έχουμε μια
κηδεία και πολλά μνημόνια. Μέχρι που θα ξεβάψει το μαλλί των αγροτοεργατοπατέρων.
Σχόλια