Ώρα μοναξιάς. Πώς όλα μεγαλύνονται! Ώρα περίσκεψης. Πώς όλα ανυψώνονται! Στην τρεμόσβηστη λάμπα του γραφείου ακουμπάνε όλα τα αστέρια. Φίλος μου, η έσω δύναμη, που να πέσω μ' εμποδίζει. Ζωή μου, το πιο μεγάλο για εξόφληση χρέος μου. Χαρά μου, το συναίσθημα, που στο χρόνο ιερότητα, δίνει.
Σχόλια