Της Μάρθας Καϊτανίδη
Το ΕΣΥ βρίσκεται συχνά - πυκνά στο επίκεντρο αρνητικών σχολιασµών και αυστηρής κριτικής. Ο απαρχαιωµένος εξοπλισµός, η «φτωχή» ξενοδοχειακή υποδοµή, η καθυστέρηση στις υπηρεσίες είναι µόνον µερικά από τα «αγκάθια» του συστήµατος υγείας. Οι δηµόσιοι γιατροί πάλι έχουν µπει στο στόχαστρο, αφού οι µίζες ξεσκεπάστηκαν και οι διαδροµές µαύρου χρήµατος χαρτογραφήθηκαν – έστω εν µέρει... Και κάπου µέσα στο καλοκαίρι, ένα (µικρό)ατύχηµα αρκεί για να ταρακουνήσει την «υπνωτισµένη» και σχεδόν αντανακλαστική µιζέρια που αποτυπώνεται στα πρόσωπα κάθε φορά που το ΕΣΥ αναφέρεται στην κουβέντα. Η µεταµεσονύχτια βόλτα σε νοσοκομείο λειτούργησε υπενθυµιστικά. Ο ακτινολόγος µε τα µάτια κατακόκκινα από την αϋπνία είχε µόλις ολοκληρώσει την αξονική τοµογραφία ενός τραυµατία τροχαίου. Δεν έχασε όµως το χαµόγελό του όταν συνάντησε ουρά ανθρώπων: άλλος κρατούσε το χέρι του, άλλος τη µέση του και άλλος το κεφάλι του, να περιµένουν για ακτινογραφία. Αµεση ήταν και η αντιµετώπιση στα εξωτερικά ιατρεία. Το ρολόι έδειχνε τρεις τα ξηµερώµατα, παρόλα αυτά ο ειδικευόµενος ορθοπεδικός αφού έδεσε προσεκτικά το χέρι του νεαρού, αφιέρωσε τον απαιτούµενο χρόνο στον τραυµατία ώστε να του δώσει λεπτοµερείς οδηγίες για τη φαρµακευτική αγωγή και για τη συχνότητα των αλλαγών αλλά και συµβουλές για γρήγορη ανάρρωση.
Σχόλια