Πορεία...

Πορεία των θρησκειών στην Αλβανία για την προστασία του περιβάλλοντος

Του π. Ηλία Μάκου

Μήνυμα ειρήνης και αδελφοσύνης προς λαό και πολιτικούς έστειλαν οι θρησκείες της Αλβανίας σε κοινή πορεία στο Ελμπασάν, που οργανώνει,  κάθε χρόνο, με διαφορετική θεματολογία,  το Κέντρο Διαθρησκευτικής Συνεργασίας της περιοχής και στην οποία συμμετέχει και η Ορθόδοξη Εκκλησία.

Στη φετινή πορεία ειρήνης επίκεντρο ήταν το περιβάλλον και τη κοινή  ευθύνη των ανθρώπων για τη διατήρησή του. Προβάλλοντας οι θρησκείες το μήνυμα  «Ένα σχέδιο – Μία Ευθύνη – Ένα Μέλλον», έκαναν  έκκληση στην πολιτική ηγεσία για συγκεκριμένη δέσμευση στην προστασία του περιβάλλοντος, στη βιώσιμη ανάπτυξη και στην ενίσχυση της κοινωνικής ειρήνης, ζητώντας  εφαρμογή πολιτικών που εξυπηρετούν τις σημερινές  και τις μελλοντικές γενιές.

Μιλώντας στην εκδήλωση ο Μητροπολίτης Ελμπασάν Αντώνιος τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι  "οι συγκρούσεις μας, η περηφάνια μας και οι διαιρέσεις μας ξεθωριάζουν ενάντια στο μεγαλείο του σύμπαντος. Δεν υπάρχει ένδειξη ότι η βοήθεια θα έρθει από κάπου αλλού. Η Γη είναι το μοναδικό μας σπίτι. Είναι ευθύνη μας να κατανοήσουμε ότι οφείλουμε να διατηρήσουμε και να προστατεύσουμε το περιβάλλον".

Και πρόσθεσε: "Η ευθύνη μας ως κάτοικοι της Γης είναι πολύ μεγάλη. Είμαστε υπεύθυνοι για τον τόπο όπου ζούμε, για τον εαυτό μας, για τις σχέσεις μας με τη φύση, για τη χλωρίδα και την πανίδα που μας περιβάλλει. Είμαστε οι κηπουροί αυτού του πλανήτη που μας έδωσε ο Θεός να ζούμε".

Μάλιστα το προεδρείο του Κέντρου Διαθρησκευτικής Συνεργασίας Ελμπασάν, στο οποίο μετέχει ο επιχώριος Μητροπολίτης της Ορθόδοξης Εκκλησίας Αντώνιος, έγινε δεκτό και από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας της Αλβανίας Μπαϊράμ Μπεγκάι.

Οι ετήσιες πορείες ειρήνης στο Ελμπασάν είναι  ένα δείγμα αρμονικής συνύπαρξης, η οποία είναι απαραίτητη στους καιρούς μας. Φυσικά και τα θρησκεύματα έχουν διαφορετική ταυτότητα και διαφορετική λατρεία το ένα με το άλλο, αλλά δεν πρέπει να λειτουργούν διχαστικά.

Σε σημαντικά θέματα, όπως το περιβάλλον, τόνισαν οι εκπρόσωποι των θρησκειών, χρειάζεται θρησκευτική συμπόρευση των , ανεξάρτητα από τις δογματικές διαφορές που είναι υπαρκτές, γιατί η αγάπη για τον άνθρωπο έχει κοινό παρονομαστή: Τον Θεό.

Αγαπά τα δημιουργήματά του ο Θεός, αγαπά ολόκληρο τον κόσμο. Θεός και κόσμος είναι αλληλένδετα και αχώριστα. Όχι μόνο δεν απορρίπτεται ο κόσμος από τον Θεό, αλλά γίνεται το αντικείμενο της ιδιαίτερης σωτηριολογικής του φροντίδας και της αγάπης του.

Η «σωτηρία», που υπόσχονται όλοι οι κατά καιρούς εμφανιζόμενοι εδώ κι εκεί κοσμικοί «σωτήρες», δεν μπορεί, να σώσει τον κόσμο. Μόνο η αγάπη, στη θεία της (που είναι πραγματική) και όχι στη γήινη (που είναι συνήθως υποκριτική) διάστασή της, μπορεί να δώσει λύση στα προβλήματα, όπως το περιβαλλοντικό.