Η Φροσύνη Σουλίου εόρτασε τον προστάτη της Άγιο Βλάσιο ιερουργούντος του Μητροπολίτου Παραμυθίας
Την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026 εόρτασε ο ενοριακός ναός του χωριού, που τιμάται στ' όνομα του αγίου Βλασίου και οι χωριανοί, όσοι διαμένουν εκεί, αλλά και στις πλησιέστερες πόλεις (Ηγουμενίτσα, Παραμυθιά, Γιάννινα) συγκεντρώθηκαν στον ναό.
Ιερούργησε ο Μητροπολίτης Παραμυθίας κ. Σεραπίων, πλαισιούμενος από ιερείς της Μητροπόλεως, ο οποίος από την ενθρόνισή του και μετά κάθε χρόνο του Αγίου Βλασίου λειτουργεί στην ενορία, κάτι που προκαλεί χαρά στους πιστούς.
Κατά τον εορτασμό της μνήμης του αγίου Βλασίου στην ενορία Φροσύνης του Σουλίου οι συμμετέχοντες στη θεία λειτουργία πιστοί ένιωσαν ότι ο συνετός και αληθινά ευσεβής άνθρωπος, προχωρά με ενθουσιασμό, αντιμετωπίζοντας κάθε δυσκολία του ανθρώπινου βίου. Πιστεύει, όπως συνέβαινε με τον Άγιο Βλάσιο, στη νίκη και στον θρίαμβο της αρετής με οδηγό τη ζωή των πατέρων της Εκκλησίας.
Η πιστότητα κάμνει τον πιστό να συνεχίζει τον αγώνα με προσευχόμενα χείλη, με υψωμένα χέρια, με ανοικτά τα αυτιά και καμπτόμενα γόνατα.
Η Φροσύνη του Σουλίου, στις εποχές, που διάβηκαν, δεν σφραγίστηκε με τη λέξη "τέλος". Με υψηλότερο σημείο την κορυφή Στρουμπί στα 1425 μ., κρατάει ανοιχτή την αγκαλιά της.
Και μας γυρνάει πίσω στην ιστορία, όταν ανήκε στα Σκαπετοχώρια, τα χωριά τα συνδεδεμένα με την περιοχή του Σουλίου. Όταν, μέχρι την κατάληψη του Σουλίου από τις δυνάμεις του Αλή Πασά κατά το 1803, το χωριό βρισκόταν υπό τον έλεγχο της σουλιώτικης φάρας των Μπουσμπαίων, οι οποίοι, όπως γράφουν κάποιοι ιστορικοί, κατάγονταν από εκεί.
Και ο ναός του αγίου Βλασίου αποτελεί τις πνευματικές φτερούγες του χωριού. Δεν είναι απλά τόπος επιβεβαιώσεων, μα και προσευχής. Και σ' αυτόν οι λιγοστοί κάτοικοι του χωριού, γονατίζοντας, αφήνουν ελεύθερη την ψυχή τους.
H πίστη μας βοηθάει να ξεφύγουμε από το σιδερένιο κύκλωμα μέσα μας, που μας φυλακίζει και μας καταπιέζει. Και να γεμίσει με ευφροσύνη η καρδιά μας.
π. Ηλίας Μάκος