Με συγκίνηση το ετήσιο μνημόσυνο στα Τίρανα για τον αλησμόνητο Αναστάσιο
Του π. Ηλία Μάκου
Σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιήθηκε στα Τίρανα το ετήσιο μνημόσυνο του αλησμόνητου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου, με τους πιστούς από την Αλβανία (αλλά και κάποιους από την Ελλάδα) να έχουν κατακλύσει τον καθεδρικό ναό "Ανάσταση".
Της πολυαρχιερατικής θείας λειτουργίας προεξήρχε ο διαδόχός του Ιωάννης, ο οποίος χοροστάτησε και στο μνημόσυνο, πλαισιούμενος από τους Μητροπολίτες της Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, Απολλωνίας και Φίερι Νικολάου, Ελμπασάν Αντωνίου, Αργυροκάστρου Ναθαναήλ, Βερατίου Άστιου και Κορυτσάς Αναστασίου, καθώς και από τον Μητροπολίτη Γερμανίας Ισαάκ.
Παρέστησαν εκπρόσωποι των άλλων θρησκειών, πολιτικοί της Αλβανίας, καθώς και η πρέσβης της Ελλάδας στα Τίρανα.
Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης τόνισε, μεταξύ άλλων, για μια ακόμη φορά ότι το μεγαλείο του αποδείχτηκε στην αγάπη του για όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από την καταγωγή και τις πεποιθήσεις τους, μιλώντας για "τη θεία λειτουργία μετά τη θεία λειτουργία".
Είχε θεμέλια την βαθιά του πίστη στο Θεό, την αγαπώσα καρδιά του και τις αναστάσιμες αρετές του και η ανάμνηση του μ δεν είναι μια νοσταλγική επιστροφή στο παρελθόν, αλλά μια συνειδητή επιλογή για να κρατήσουμε ζωντανή την κληρονομιά που μας άφησε...
Και πρόσθεσε ότι η Αλβανία χρειάζεται το πνεύμα του Αναστασίου. Όλος ο κόσμος χρειάζεται αυτό το πνεύμα, γιατί μόνο πάνω το θεϊκό θεμέλιο μπορεί να οικοδομηθεί μια δίκαιη σχέση μεταξύ των ανθρώπων, όπως ακριβώς οραματιζόταν και έκανε πράξη ο Αναστάσιος.
Κατόπιν της θείας λειτουργίας τελέστηκε τρισάγιο στον τάφο του αλησμόνητου Αναστασίου, χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου και συμμετασχόντων των Συνοδικών Ιεραρχών της Αλβανίας, του Μητροπολίτου Γερμανίας Ισαάκ και του Μητροπολίτου Αχαΐας Αθανασίου. Ως γνωστόν ο ίδιος ο Αναστάσιος επέλεξε να ταφεί στην Αλβανία, σε μια κρύπτη του ναού της Αναστάσεως, την οποία ο ίδιος κατασκεύασε.
Και δεν θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά, αφού για 34 περίπου χρόνια η καρδιά του ήταν αφιερωμένη και αφοσιωμένη σ’ αυτό τον τόπο και τους κατοίκους του, τους οποίους ούτε για μια στιγμή σκέφτηκε να τους εγκαταλείψει, ακόμη και όταν τα πράγματα έπαιρναν επικίνδυνη τροχιά. Αντίθετα έκανε ό,τι μπορούσε για να τους ευεργετήσει ποικιλοτρόπως, καθώς τους ένιωθε ως αδελφούς και όχι ως ξένους.
Παρ΄ ότι καταγόταν από την Ελλάδα και ποτέ δεν απαρνήθηκε το αίσθημα και την αίσθηση του Έλληνα, η Αλβανία υπήρξε η πνευματική του γη, άρα και η πνευματική του πατρίδα και το να ταφεί εκεί, αφήνει διαχρονικά το μήνυμα της ενότητας όχι μόνο των Ορθοδόξων, αλλά και όλων των λαών.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι πλήθος Ορθοδόξων και όχι μόνο της Αλβανίας περίμεναν υπομονετικά να προσκυνήσουν τον τάφο του και μάλιστα γονάτισαν και έκλαιγαν μπροστά απ' αυτόν.
Αυτό και μόνο δείχνει ότι από τα Τίρανα ο Αναστάσιος θα εξακολουθεί να στέλνει το σάλπισμα της αδελφοσύνης και ο τάφος του θα είναι πηγή, αλλά και απόδειξη αγάπης χωρίς σύνορα.
