Αλβανίας Ιωάννης: "Η ζωή και η κληρονομιά του Αναστασίου αντιστοιχούν στις αξίες της Ευρώπης"
Του π. Ηλία Μάκου
"Η ζωή και η κληρονομιά του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, με την εξαιρετική συμβολή του στον διαθρησκευτικό διάλογο, στην ανθρωπιστική προσφορά του και στην ανασυγκρότηση των θρησκευτικών κοινοτήτων στην Αλβανία αντιστοιχεί έντονα με τις αξίες που θεωρεί πολύτιμες η Ευρωπαϊκή Ένωση".
Αυτά τόνισε μεταξύ άλλων ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Ιωάννης, μιλώντας σε εκδήλωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προς τιμή του αλησμόνητου Αρχιεπισκόπου με τίτλο: «Η Ζωή, το Έργο και η Παρακαταθήκη του μακαριστού αρχιεπισκόπου Αναστασίου», η οποία οργανώθηκε από Έλληνες ευρωβουλευτές ένα σχεδόν χρόνο από την κοίμησή του.
Και πρόσθεσε: "Είδα από πρώτο χέρι ως συνεργάτης του για τριάντα και πλέον χρόνια πως το θεολογικό όραμα μπορεί να μετατραπεί σε συγκεκριμένη δράση, πως η πίστη μπορεί να ανοικοδομήσει όχι μόνο ναούς, αλλά ολόκληρες κοινότητες. Για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος των επιτευγμάτων του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, πρέπει πρώτα να κατανοήσει την άνευ προηγουμένου καταστροφή που προηγήθηκε. Η πρόκληση που αντιμετώπισε ο Αναστάσιος δεν ήταν απλώς να ανοικοδομήσει έναν θεσμό, αλλά να αποκαταστήσει την ελπίδα σε μια τραυματισμένη κοινωνία και να δείξει ότι οι θρησκευτικές κοινότητες μπορούσαν για άλλη μια φορά να συμβάλουν θετικά στην εθνική ζωή".
Αφού συνοπτικά περιέγραψε το έργο του Αναστασίου σε συγκεκριμένους τομείς, το οποίο πολλοί το χαρακτήρισαν σαν θαύμα, έκανε λόγο για τη συμβολή του στον διαθρησκευτικό διάλογο που εκτείνεται πολύ πέρα από την Αλβανία και έχει ιδιαίτερη σημασία στις σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη.
Είπε χαρακτηριστικά: "Σε μια περιοχή όπου Ορθόδοξοι Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι και Καθολικοί ζουν δίπλα-δίπλα εδώ και αιώνες, ανέπτυξε τόσο ένα πρακτικό μοντέλο συνύπαρξης όσο και ένα θεολογικό πλαίσιο για να το υποστηρίξει. Η διάσημη διατύπωσή του έχει γίνει σχεδόν παροιμιώδης στις συζητήσεις για τη θρησκεία και τις συγκρούσεις: «Το λάδι της πίστης δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από καμία πλευρά για να πυροδοτεί συγκρούσεις, αλλά για να θεραπεύει πληγές και να καταπραΰνει καρδιές». Αυτή δεν είναι απλώς μια λογοτεχνική διατύπωση, αλλά αντιπροσωπεύει τη σύνθεση ενός πλήρους θεολογικού προγράμματος για ειρηνική συνύπαρξη, το οποίο έχει δοκιμαστεί και αποδειχθεί στο απαιτητικό περιβάλλον της μετακομμουνιστικής Αλβανίας".
Και συμπλήρωσε: "Ως ένας από τους προέδρους του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών και ως συμμετέχων σε πολλά διεθνή συνέδρια, ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος έγινε ο πρωταγωνιστής ιστορικών συμφωνιών και επιτευγμάτων στον διαθρησκευτικό διάλογο. Οι παρεμβάσεις του, η πειστικότητά του και η εμπιστοσύνη που κέρδισε από θρησκευτικούς ηγέτες διαφορετικών παραδόσεων οδήγησε επανειλημμένα σε συναίνεση και λύσεις αποδεκτές από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη".
Ο επίλογος του Αρχιεπισκόπου Ιωάννου ήταν και συνειδησιακός και συναισθηματικός ταυτόχρονα. Υπογράμμισε ειδικότερα: "Προσεύχομαι να συνεχίσουμε στο ίδιο μονοπάτι καθοδηγούμενοι από το Άγιο Πνεύμα, βασιζόμενοι στην κληρονομιά του Το έργο της θεραπείας των διαιρέσεων, της υπηρεσίας των ευάλωτων και της οικοδόμησης γεφυρών μεταξύ των κοινοτήτων δεν τελειώνει ποτέ - ανανεώνεται σε κάθε γενιά. Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος μας έδειξε ότι αυτό το έργο δεν είναι μόνο δυνατό αλλά και απαραίτητο, και ότι η πίστη, όταν κατανοηθεί και βιωθεί σωστά, μπορεί να αποτελέσει μια ισχυρή δύναμη για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ειρηνική συνύπαρξη".
Και από την ομιλία του Αρχιεπισκόπου Ιωάννου και από τις τοποθετήσεις άλλων ομιλητών προέκυψε για μια ακόμη φορά ότι ο αείμνηστος Αναστάσιος εισχώρησε αγαπητικά (επανάσταση αγάπης έκανε) και αποφασιστικά στην ιστορία της Εκκλησίας της Αλβανίας και την μεταμόρφωσε, επηρεάζοντας ταυτόχρονα με τις δράσεις και τις αποφάσεις του ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο.
Και άφησε τη δική του μαρτυρία, τη δική του ομολογία ότι ο Θεός είναι το Α και το Ω της ζωής μας, η Αρχή και το Τέλος.
.jpg)
