Του π. Ηλία Μάκου
Ζούμε ένα ξημέρωμα. Καμαρώνουμε μια νέα ανατολή. Ζούμε έναν καινούργιο χρόνο. Ονειρευόμαστε, ευχόμαστε, περιμένουμε.
Ο χρόνος, όμως, είναι πάντα ίδιος. Παίρνει χρώμα και τόνο από τη δική μας ζωή. Αυτή τον ωραΐζει, του δίνει περιεχόμενο. Σκοπό. Νόημα. Ουσία. Ή τον σκοτώνει. Τον Τσαλακώνει. Τον μαυρίζει. Τον λερώνει. Τον καταστρέφει.
Μέσα σε δυσκολίες, μέσα στη μαυρίλα θα ξαναζητήσουμε την ευτυχία, όπως τη νιώθει ο καθένας. Αλλά πρέπει να τη νιώθουμε σαν ένα μόνιμο αγαθό, που να μη φοβόμαστε πως κάποτε μπορεί να το χάσουμε, όπως αίφνης θα χάναμε από ένα ξαφνικό σεισμό το σπίτι μας, που για να τ' αποκτήσουμε σπαταλήσαμε ολόκληρη τη ζωή μας.
Η ευτυχία η ουσιαστική είναι εκείνη που δεν μπορεί να πετάξει σαν το αποδημητικό πουλί και που δεν θα δυσκολευτείς να τη βρεις και στον πιο φτωχό παραγώνι. Δεν βρίσκεται έξω από εμάς, αλλά εντός μας και καθώς λέει κάποιος σοφός από μέσα μας ξεκινάει ο παράδεισος. Γιατί στην εσωτερικότητά μας, που είναι το κέντρο, προβάλλει σαν αίτημα να υψωθούμε από τα εφήμερα.
Το 2026 ήρθε... Και η ζωή
συνεχίζεται. Ναι, συνεχίζεται, παρά το απλωμένο αίσθημα μελαγχολίας.
Τα φαινόμενα, όμως, της εποχής επιβεβαιώνουν την
ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε το νόημα της ζωής, ώστε να καταλάβουμε την αξία
της και να τη ζήσουμε.
Η ζωή συνεχίζεται και όσοι έχουν την ευθύνη, σ΄ όλους τους τομείς, δεν πρέπει
να αποδειχθούν ανίκανοι να δράσουν αποτελεσματικά.
Γιατί διαφορετικά το μήνυμα-σύνθημα, η ζωή
συνεχίζεται, δεν θα φθάσει από τον πομπό στο δέκτη.
Τι είχαμε πει και τι είχαμε ακούσει στις αρχές του 2025; Καλή χρονιά.
Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος! Τα ίδια και στις αρχές του 2026.
Όμορφες, που είναι, στ' αλήθεια, οι πρωτοχρονιάτικες ευχές, έλα, όμως, που
συνήθως μένουν μόνο ευχές.
Ωστόσο μέσα από αυτές ζούμε τη λαχτάρα του αύριο και τρεφόμαστε με ελπίδες και όνειρα, που κάποιες φορές καταντάνε εφιάλτης.
Το 2026 είναι μια καλή ευκαιρία, έχοντας πάρει το μάθημά μας, αν, φυσικά το
πήραμε, να κάνουμε μια καινούργια αρχή, ένα ελπιδοφόρο ξεκίνημα.
Χωρίς αγκυλώσεις, χωρίς ιδεοληψίες, χωρίς συμφέροντα, χωρίς σκοπιμότητες, χωρίς
μικροϋπολογισμούς, χωρίς τακτικισμούς, χωρίς αυταπάτες, χωρίς ψεύτικες
προσδοκίες, με καθαρότητα διάθεσης και πράξεων, ώστε, όχι μόνο να προχωρούμε
σταθερά μπροστά, χωρίς πισογυρίσματα.
Και κάθε φορά, που έχουμε να αντιμετωπίσουμε το απευκταίο, το αναπότρεπτο, το
τραγικό, σ' όλα τα επίπεδα, να αντέχουμε και να νικάμε, κόντρα σε κάθε
αντιξοότητα ή κίνδυνο.
Ο κάθε χρόνος, που έρχεται είναι νέος, όχι λόγω της αλλαγής ενός αριθμού με
άλλον, του 5 με το 6 και γίνεται το 2025, 2026! Γιατί έτσι όλα παλαιά,
παμπάλαια είναι. Με την ίδια μορφή, την ίδια τάξη και κίνηση, την ίδια πορεία
και κατάληξη. Ανατολή και Δύση. Άνθηση και μαρασμός. Νεότητα και γηρατειά. Ζωή
και θάνατος. 365 ημέρες και τέσσερις εποχές...
Αλλά είναι νέος ο κάθε χρόνος, αν φέρει κάτι άλλο σε σχέση με τον προηγούμενο.
Αν το 2026 το περάσουμε διαφορετικά και καλύτερα από το 2025, τότε θα έχουμε
λόγο να πούμε ότι πράγματι νέο είναι το 2026.
Τούτο σημαίνει πως το καινούργιο του κάθε χρόνου, βρίσκεται στα χέρια, στη
διάθεση και την εξουσία των ανθρώπων.
Ας το προσπαθήσουμε...
