Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Ξαφνιάσματα της Φύσης" οι ηρωΐδες Γυναίκες του 1940-41...

Tου Μητροπολίτη Κονίτσης Ανδρέα
Στο θρυλικό Έπος του 1940 - 1941, αθόρυβο αλλά σπουδαίο ρόλο έπαιξαν και οι Ελληνίδες Γυναίκες, είτε στις πόλεις ζούσαν, είτε στα χωριά και στην ύπαιθρο. Το πολεμικό σάλπισμα, εκείνο το πρωϊνό της 28ης Οκτωβρίου 1940, βρήκε όλο το Έθνος στο πόδι. Και βέβαια, δεν θα μπορούσαν να λείψουν και οι γυναίκες από αυτόν τον γενικό ξεσηκωμό. Γιατί από τα πανάρχαια χρόνια, όταν οι μανάδες ξεπροβόδιζαν τα παιδιά τους για τον πόλεμο, δίνοντάς τους την ασπίδα έλεγαν, γενναίες και αλύγιστες : "Η ταν η επί τας", δηλαδή η θα φέρης πίσω την ασπίδα νικητής η θα σε φέρουν επάνω της σκοτωμένο για την Πατρίδα.

            Πρώτες στην προσφορά προς τον μαχόμενο Στρατό μας, οι ηρωΐδες γυναίκες της Πίνδου. Ζαλωμένες στην πλάτη κιβώτια με πυρομαχικά, τρόφιμα, πουλόβερ και "τσουράπια"- κάλτσες, όλα μάλλινα, πλεγμένα από τα χέρια τους, "τα κοφτά γκρεμνά ... ανέβαιναν", θα γράψη με θαυμασμό σ' ένα ποίημά του ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Και θα προσθέση, ότι ενώ "τις αεροτραμπάλιαζε ο άνεμος φορτωμένες κι' έλυνε τα τσεμπέρια τους κι' έπαιρνε τα μαλλιά τους" "αυτές αντροπατάγανε ψηλά πέτρα την πέτρα κι' ανηφορίζαν στη γραμμή, όσου που μέσ' στα σύννεφα χάνονταν ορθομέτωπες η μια πίσω απ' την άλλη". Γυναίκες νέες, αλλά και ηλικιωμένες, μέχρι και 88 ετών (!), αψηφώντας τις θύελλες, το χιόνι, τον πάγο και το τρομερό κρύο, έφταναν ψηλά στις αετοφωλιές της Πίνδου, εκεί που ήταν αδύνατο να φθάσουν τα μεταγωγικά, δηλαδή τα μουλάρια, για να προσφέρουν στους φαντάρους μας αγάπη και ζεστασιά με την παρουσία τους, και με τα τόσο απαραίτητα πυρομαχικά, το καλοζυμωμένο ψωμί, τα μάλλινα, την μικρή, αλλά τεράστια προσφορά της καρδιάς τους.

Και να ήταν μόνο αυτές ! Ήταν κι' εκείνες , που μπήκαν στο νερό ορμητικών και άγριων ποταμών, και, πιασμένες σφιχτά από τους ώμους, σχημάτιζαν πρόχωμα, που ανέκοβε  την ορμή των νερών, κι' ευκόλυνε τους γεφυροποιούς του Στρατού μας για να δημιουργούν γέφυρες, ώστε να μπορούν να περνάνε οι πολεμιστές και τα μεταγωγικά. Στον ποταμό Βογιούσα, στον Καλαμά, στον Δρίνο επαναλήφθηκε αυτό το εκπληκτικό γεγονός.

Αλλά και οι άλλες, στις πόλεις, που, νύχτα - μέρα, έπλεκαν γάντια, μπλούζες, φανέλλες, κασκόλ · που ετοίμαζαν δέματα, που έγραφαν γράμματα στους ήρωες, εκ μέρους των συγγενών τους, οι οποίοι ήταν αναλφάβητοι · που έτρεχαν στα νοσοκομεία για να επισκεφθούν τους τραυματίες μας· που επισκέπτονταν τα σπίτια των πολεμιστών, για να τονώσουν και να ενισχύσουν τις φτωχές οικογένειές τους, τις οποίες ο προστάτης τους, στο κάλεσμα της Πατρίδος, τις άφησε στα πεντανέμια ... Κι' αν πη κανείς για τις αδελφές νοσοκόμες, αυτές έγιναν κυριολεκτικά θυσία στην νοσηλεία των τραυματιών από τα εχθρικά πυρά, αλλά και από τα φοβερά κρυοπαγήματα.

Ακόμη, και όσες γυναίκες υπηρετούσαν το άσμα και το θέαμα, ετάχθηκαν εθελοντικά στην ψυχαγωγία του μαχόμενου Στρατού μας. Κορυφαία, "η τραγουδίστρια της νίκης", όπως δίκαια την αποκάλεσαν, η θρυλική Σοφία Βέμπο. Με τα περίφημα πολεμικά τραγούδια της εμψύχωνε τα "παιδιά, της Ελλάδος παιδιά", εξευτέλιζε τους Ιταλούς κοκορόφτερους και τον γελοίο "Ντούτσε", τον Μπενίτο Μουσολίνι, αλλά και εξέφραζε τον πόνο του Έθνους για τις παλινωδίες και την αχαριστία των Συμμάχων προς την Ελλάδα.

Τέλος, ανάμεσα στις πολλές επώνυμες και ανώνυμες Ελληνίδες ξεχωρίζουμε δυό μανάδες : α) Την μάνα που έγραφε στον στρατευμένο γιο της, ότι "πρώτα ανήκεις εις την Πατρίδα και ύστερα εις εμέ · και γενηθήτω το θέλημα του Κυρίου". Και β) Την χήρα μάνα με τα τρία κορίτσια, που είχαν προστάτη τον γιο της τον Δημητρό, ο οποίος "έπεσεν υπέρ Πατρίδος · χαλάλι της Πατρίδος ο Δημητρός μου. Ζήτω η Πατρίς". Και οι δυό τους πρόσφεραν τα βλαστάρια τους στην Πατρίδα, χωρίς κρατούμενα και χωρίς μικροϋπολογισμούς, όπως, άλλωστε, έπραξαν και πάμπολλες άλλες Ελληνίδες Μητέρες, κατά το Έπος 1940-1941.

Υποκλινόμαστε με σεβασμό και θαυμασμό στην μνήμη όλων αυτών των ηρωΐδων γυναικών. Το Έθνος δεν θα πάψη ποτέ να τις ευγνωμονή.   

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

H Θεσπρωτία εκπροσωπήθηκε σε εκδήλωση στο Αλύκο Β. Ηπείρου για τα 4 δολοφονημένα παλικάρια

H Θεσπρωτία εκπροσωπήθηκε σε εκδήλωση μνήμης στο Αλύκο Β. Ηπείρου για τα 4 παλικάρια,  που 27 χρόνια πριν, έπεσαν νεκροί απ’ το «γάζωμα» των φρουρών του αλβανικού κομμουνιστικού καθεστώτος, προσπαθώντας να διασχίσουν την με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα  ελληνοαλβανική μεθόριο.Ο αντιδήμαρχος Ηγουμενίτσας Μιχάλης Γκίκας, ο οποίος απηύθυνε χαιρετισμό, κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο για το Θύμιο Μάσιο, το Βαγγέλη Μήτρο, το Θανάση Κώτση και τον Αηδόνη Ράφτη.  Η Δημοκρατική Ένωση Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας «ΟΜΟΝΟΙΑ», σε συνεργασία με το Δήμο Φοινικαίων, οργάνωσαν την Τρίτη  12 Δεκεμβρίου εκδήλωση τιμής και μνήμης, των μαρτύρων τηςχοτζικής περιόδου, που αγωνίστηκαν για δημοκρατία και εθνική δικαίωση. Στην εκδήλωση συμμετείχαν ο πρώτος σύμβουλος της Ελληνικής Πρεσβείας στα Τίρανα Γρηγόριος Δελιαβέκουρας, ο αναπληρωτής Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Αργυρόκαστρο Κωνσταντίνος Μιχελής, ο Γ. Πρόεδρος της Ομόνοιας  Λεωνίδας Παππάς , ο αντιπρόεδρος και Πρόεδρος του Παραρτήματος Ομόνοιας Χειμάρρας…

H λογοθεραπεύτρια Μαρία Ιγνατίου εντυπωσίασε με ομιλία της για τα προβλήματα λόγου...

Μια εξαιρετική και χρήσιμη εισήγηση έκανε σε σεμινάριο στα Γιάννινα του Διεπιστημονικού Κέντρου Ηπείρου η λογοθεραπεύτρια Μαρία Ιγνατίου, μιλώντας για τα προβλήματα λόγου και την οργάνωση μελέτης στα παιδιά και στους εφήβους. Εξειδικευμένη στη διαταραχή ελλειματικής προσοχής και στην υπερκινητικότητα και έχοντας βαθιά εσωτερική ευαισθησία και αγάπη για τα παιδιά και τους εφήβους, καθώς και συναίσθηση της αποστολής της, βοηθάει με αποτελεσματικό τρόπο στο να επιλυθούν προβλήματα αυτού του είδους.  Η επιστημονική και κοινωνική προσφορά ανθρώπων με την κατάρτιση και το ήθος της κ. Ιγνατίου, καθώς και με τη δυνατότητα ουσιαστικής επικοινωνίας με τους άλλους, είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη στις ημέρες μας και κυρίως σε ομάδες όπως τα παιδιά και οι έφηβοι.  

Καφενείο μικρού χωριού στη Θεσπρωτία γεμάτο αποφθέγματα και στιχάκια στους τοίχους!

Καφενείο μικρού χωριού στη Θεσπρωτία είναι γεμάτο αποφθέγματα και στιχάκια στους τοίχους! Πρόκειται για ένα καφενεδάκι στην Πόβλα Φιλιατών, στο κέντρο του χωριού, όπου ο επισκέπτης εκπλήσσεται με τα βιωματικά και φιλοσοφημένα κειμενάκια. Τελικά, οι απλοί άνθρωποι, ζυμωμένοι με τη ζωή, και κυρίως με τις δυσκολίες και τις πίκρες της, γίνονται σοφοί. Μερικά από τα μηνύματα, έτσι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν οι στίχοι και τα αποφθέγματα, είναι χαρακτηριστικά ως προς το νόημά τους: "Η πολιτική και η αλήθεια, δεν κατοικούν στο ίδιο σπίτι". "Αν θες να δεις τα πλούτη και τα κάλη, σήκωσε πλάκα μνήματος να δεις ανθρώπου χάλι". "Αυτός που ταχτικά γλεντάει και το κρασί το πίνει, στρεπτομικίνη δε χωρεί, ούτε πενικιλίνη". " Για να περάσεις με χαρά και κέφι κάθε χρόνο, η βιταμίνη στη ζωή είναι το γλέντι μόνο". "Ο μεγαλύτερος εχθρός γίνεται το παιδί σου, και ο φίλος ο καλύτερος είναι η σύνταξή σου"... Στο μικρό αυτό καφενείο ο θαμώνας δεν πίνει μόνο…

Για 4η συνεχόμενη χρονιά πανελλήνιο βραβείο λογοτεχνίας στον π. Ηλία Μάκο...

Για 4η συνεχόμενη χρονιά απονεμήθηκε πανελλήνιο βραβείο λογοτεχνίας στον π. Ηλία Μάκο από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών, με πρόεδρο και "πάλλουσα καρδιά" της έναν ακάματο εργάτη του πνεύματος με ανεκτίμητη προσφορά στα ελληνικά γράμματα, τον κ. Λευτέρη Τζόκα. Στον Πανελλήνιο και Παγκύπριο Διαγωνισμό Ενηλίκων 2017 κέρδισε ο πρεσβύτερος-θεολόγος π. Ηλίας Μάκος το Β' βραβείο για το πόνημά του "Στα κράσπεδα του ουρανού" (στην κατηγορία Χρονικό-Μαρτυρία). Πρόκειται για καταγραφές από προσκυνηματικό οδοιπορικό στον «αρχαιότερο ιερό τόπο της γης», στο Θεοβάδιστο  Όρος Σινά. Μεταφέρονται στο χαρτί οι εκστατικές και καταιγιστικές πνευματικές εντυπώσεις από την παρουσία στη μονή-σύμβολο της Ορθοδοξίας, που εκχύλισαν, ως καρποφόρα συγκομιδή, από το κάνιστρο της καρδιάς.  Κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα είναι τα παρακάτω: "... Αυτές τις ιερές στιγμές, σκέπτεσαι πως οτιδήποτε γεύεσαι είναι ασήμαντο, μηδαμινό, μπροστά σ’ αυτό, που διψάς. Ταξιδεύεις στην αληθινή όψη της…

Οι καλαντζήδες της Μουργκάνας Θεσπρωτίας: Μια κοινωνική και επαγγελματική τάξη, που χάθηκε!

Το σινάφι των καλαντζήδων (γανωτζήδων) της Μουργκάνας Θεσπρωτίας, που έχει χαθεί, δεν ήταν μόνο επαγγελματικό. Οι καλαντζήδες αποτελούσαν μια πρωτότυπη κοινωνική τάξη ταξιδεύοντος βιοτεχνισμού και ξεκίνησα από ορεινά χωριά των Φιλιατών στη Θεσπρωτία, στα ελληνοαλβανικά σύνορα και εξαπλώθηκαν σ' όλη την Ελλάδα και τα Βαλκάνια. Οι πρώτοι καλαντζήδες εμφανίζονται στα μέσα του 18ου αι. στο Μπαμπούρι των Φιλιατών, γι’ αυτό και ονομάστηκε «καλαντζομάνα». Από το Μπαμπούρι επεκτάθηκε η καλαντζήδικη τέχνη και σε άλλα χωριά της περιοχής της Μουργκάνας (Τσαμαντά, Πόβλα, Λειά, Λίστα, Γλούστα, Αγίους Πάντες, Ξέχωρο, Φατήρι, Λίμποβο) και σε μικρότερη έκταση στα υπόλοιπα χωριά της επαρχίας Φιλιατών. Ηλικιωμένος, που ζει στα Γιάννινα, αναφέρει: "Πριν από πολλά χρόνια επισκεπτόμουν τον μπάρμπα Κώστα για να «γανώσει» τα «χαλκώματα» του σπιτιού – κατσαρόλες, τηγάνια, ταψιά, τεντζερέδες (κακάβια), νταβάδες. Ήταν γείτονάς μου τότε ο μπάρμπα-Κώστας, που κατάγονταν από τα χωριά του Καλαμά. Πάντοτε …

Ο Μητροπολίτης Παραμυθίας στην εορτή του αγίου Σπυρίδωνα στην Ηγουμενίτσα...

Στον ομώνυμο ναό της Ηγουμενίτσας, λειτούργησε ανήμερα του αγίου Σπυρίδωνα, Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2017,  ο Μητροπολίτης Παραμυθίας Τίτος. Ο Σεβασμιώτατος, πλαισιούμενος από το Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο πρωτοπρεσβύτερο π. Βελισσάριο Σάντα και άλλους κληρικούς της Μητροπόλεως, με τη λειτουργική του σεμνότητα έδειξε πόσο δυνατή είναι η ταπεινοφροσύνη μπροστά στο Θεό, πόσα δικαιώματα έχει από το Θεό η αγνή αγάπη, πόσο ωραία και σωτήρια είναι η πίστη, για όσους ζουν με καθαρή διάνοια το θέλημα του Θεού. Το εκκλησίασμα αισθάνθηκε ότι ο άγιος Σπυρίδων, όταν τον ακολουθήσουμε, δεν μας αφήνει να λησμονήσουμε ότι η χριστιανική ελπίδα καλλιεργείται και ενισχύεται στην πράξη μέσα στους κόλπους της πνευματικής ζωής. Ίσως ο λόγος και οι πράξεις μας ως πιστών θα μπορούσαν να έχουν μεγαλύτερη πειστικότητα, αν καταλαβαίναμε πόσο κοντά μας είναι ο Θεός και δεν λιποτακτούσαμε από το θέλημά του. Την παραμονή της εορτής, Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου, προς του τέλος του Εσπερινού, έγινε περιφορά της εικόνας του θ…