Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Zούμε σε μία αλλοπρόσαλλη εποχή, που ο πιστός καλείται να βαδίσει αποφεύγοντας τα άκρα...

Tου π. Ιωήλ Κωνστάνταρου

Το να οικοδομούν και να ευπρεπίζουν οι πιστοί τον οίκον τού Θεού, τον Ναό δηλ. που τελείται η Θεία λατρεία, αυτό αποτελεί ευλογία μεγάλη. Γι΄ αυτό άλλωστε στην οπισθάμβωνο ευχή, μεταξύ των άλλων ο λειτουργός δέεται: “... αγίασον τους αγαπώντας την ευπρέπειαν του οίκου σου..”. Αγίασε Κύριε αυτούς που αγαπούν την ευπρεπή παράσταση και την τάξη τού Ναού
σου. Αντιθέτως, αποτελεί βεβήλωση και βλασφημία μεγάλη το να καταστρέφονται οι
Εκκλησίες και να μετατρέπονται σε τζαμιά και σε άλλους χώρους λατρείας που η χρήση τους έρχεται σε αντίθεση με το Ιερόν και την λατρεία τού Τριαδικού Θεού.
Εκτός όμως τού υλικού ναού, ο καθαυτό ναός που ιδιαιτέρως ζητεί και ευχαριστείται ο Κύριος και Παντοκράτωρ είναι οι υπάρξεις των πιστών μελών τής Ορθοδόξου Εκκλησίας και μάλιστα όταν ενωμένοι και αγαπημένοι κοινωνούμε του Δεσποτικού Σώματος και Αίματος του Χριστού. Όλοι μαζί οι πιστοί, κατά τον λόγο των Πατέρων, αποτελούμε τους “πνευματικούς λίθους” οι οποίοι συγκροτούμε το θείον οικοδόμημα που ευαρεστείται να κατοικεί ο Θεός.
Φυσικά, μετά από αυτά γίνεται κατανοητό ότι και ο καθένας μας χωριστά με την όλη ύπαρξή μας, διά της πίστεως και των Ιερών Μυστηρίων έχουμε καταστεί ο έμψυχος ναός τής απείρου, αγνής και επουρανίου Τριαδικής Θεότητος! Και μόνο αυτή την αλήθεια εάν συνειδητοποιήσουμε, όντως συγκλονιζόμεθα. Ώστε, λοιπόν είμαστε ναός του Θεού!
Βεβαίως, μας κηρύσσει ο Απόστολος Παύλος και μας τονίζει την αλήθεια αυτή με ένα καίριο ερώτημα “ουκ οίδατε ότι ναός Θεού εστέ, και το Πνεύμα τού Θεού οικεί εν υμίν;” Δεν γνωρίζεται ότι σεις οι Χριστιανοί, είσθε ναός Θεού και μέσα σας κατοικεί το Πνεύμα το Άγιον; Αλλά δεν μένει μόνο σ' αυτό ο Θεόπνευστος Απόστολος. Συνεχίζει με μια αλήθεια που κόβει την ανάσα στην συνειδητοποίησή της : “ει τις τον ναόν τού Θεού φθείρει, φθερεί τούτον ο Θεός· ο γαρ ναός τού Θεού άγιος εστίν, οίτινες εστέ υμείς”. Αλλά χρειάζεται να σταθούμε δι΄ ολίγον στην αποστολική αυτή φράση για να δούμε με ποιόν τρόπο προξενείται η φθορά τού ναού τού Θεού που ως αποτέλεσμα φέρει τελικώς τον κολασμόν εκείνου που απρόσεκτα καταστρέφει τον ναόν.

Φυσικά στην φθορά τού Ναού υπάγονται όλα τα “έργα σαρκός” και τα “πάθη ατιμίας” που μολύνουν και διαστρέφουν και το σώμα και την ψυχή. Η ακολασία, όπως θα δούμε και στην συνέχεια, ως μόνο και βέβαιο κατάντημα έχει την καταστροφή, αφού όντως “η φύσις εκδικείται” και ο άνθρωπος κληρονομεί την κόλαση. Ναι, φοβερό και τρομερό ο άνθρωπος και μάλιστα ο Πιστός να μολύνει το βάπτισμα και να καταντήσει “σάρκα”. Όμως το όλον πνεύμα τού Θείου Παύλου στην περικοπή αυτή αναφέρεται κυρίως στην φθορά τού ναού τού Θεού, την οποία επιφέρουν τα ποικίλα σχίσματα και οι εγωιστικές διχοστασίες που ελάμβαναν χώρα στην Κόρινθο. Αλλά αυτά τα οποία αναφέρονται για την τοπική εκείνη Εκκλησία έχουν διαχρονική αξία, δοθέντος ότι οι “εκ δεξιών πειρασμοί” που καταλήγουν “ένεκεν διαμαρτυρίας” σε παρατάξεις, φατρίες, σχίσματα, “αυτόνομες εκκλησίες”, “ανυπόστατες συνόδους” και σε έωλες και μη νομιμοποιημένες “αποτειχίσεις” και τόσα άλλα ακόμα, που καταγράφει με τα μελανώτερα των χρωμάτων η αντικειμενική Εκκλησιαστική Ιστορία, καιροφυλακτούν να αναπτυχθούν σε κάθε εποχή, πόσο μάλλον στη δική μας.

Ομολογουμένως, ζούμε σε μία αλλοπρόσαλλη εποχή που ο πιστός καλείται να βαδίσει αποφεύγοντας τα άκρα. Δεν παρουσιάζεται μόνο εκεί που εισχωρεί η ακολασία και η αμαρτία, η κατάπτωσις του πνευματικού ναού τού Θεού, και αυτό το διαπιστώνουμε τραγικά στις ημέρες μας, αλλά η κατάρρευσις  ακολουθεί και εκεί που ο εγωισμός με όλα τα παρελκόμενα σχίζει τον άραφο χιτώνα τού Χριστού.

Και στο σημείο αυτό επιβάλλεται να τονισθεί ότι για το κατάντημα αυτό των απλοϊκών ψυχών (στην καλυτέρα των περιπτώσεων) που αποκόπτονται από το λειτουργικό Σώμα της Εκκλησίας και κατόπιν “περιάγουν γην και θάλασσαν και την ξηράν” για να βρουν έναν καθηρημένον “επίσκοπον” ώστε να έχουν δήθεν “εκκλησιολογική κάλυψη”, προς τούτο πρέπει να ομολογήσουμε ότι εν πολλοίς ευθύνη μεγάλη φέρουν τα τέκνα τού οικουμενισμού με τις “απερίσκεπτες” ενέργειές τους. Έχουμε το λοιπόν να παλέψουμε τόσο με τον κατακλυσμό της αμαρτίας, όσο και με την αδιακρισία και την θεολογική πενία που φθείρουν τον ναόν τού Θεού.

Το δεύτερο μάλιστα ζήτημα ουδόλως αποτελεί παρωνυχίδα, αφού ακριβώς τις ολέθριες συνέπειες αυτού επιζητεί να προλάβει ο ιδρυτής τής Εκκλησίας τής Κορίνθου. Και ας προσθέσουμε και τούτη την αλήθεια. Η ιδία η πραγματικότης μάς δείχνει ότι ευκολότερα κανείς δια τής μετανοίας επανέρχεται στην ζωή τής Εκκλησίας εάν έχει πέσει στον λάκκο τής ηθικής ρυπαρότητας, παρά εάν για διαφόρους λόγους έχει περιπέσει στα ποικίλα σχίσματα που πληγώνουν και αιμορροούν το Σώμα τής Εκκλησίας. Στην περίπτωση αυτή, προϊόντος του χρόνου ο άνθρωπος σκληρύνεται ιδίως διά του εγωισμού με την υπάρχουσα και υποκαίουσα εκκλησιολογική πλάνη.

Τα υπάρχοντα παραδείγματα και σ' αυτή την εποχή μας, επιβεβαιώνουν τούς αποστολικούς φόβους και το εύθραυστον της Εκκλησιολογικής κοινωνίας.

Εκείνο όμως που θα μας βοηθήσει στο να μην ξεφεύγουμε στα μονοπάτια τού κακού και στον “μέλανα πόντον” τού Εκκλησιαστικού κατακερματισμού (όντως καταστάσεις φρικτές ου μην αλλά και φαιδρές), είναι το να μην λησμονούμε ότι ως ναοί Θεού είμεθα κεχωρισμένοι και αφιερωμένοι στον Θεό. Πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγουμε ό,τι είναι δυνατόν να μας αποξενώσει από τον Αρχηγό τής σωτηρίας μας και να μεταβάλει το εν ημίν ιερό του κατοικητήριον είτε σε σταύλο ηθικής ακαθαρσίας, είτε σε οπερετικά εκκλησιαστικά πραξικοπήματα που όμως οδηγούν τις αστήρικτες ψυχές στην καταστροφή.

Το δε πλέον τραγικό είναι ότι δεν ακολουθεί απλώς κάποια έστω και μεγάλη ζημιά, αλλά αποκλεισμός τής σωτηρίας. Ο δε Ιερός Χρυσόστομος σχετικά με το “φθερεί αυτόν ο Θεός” τονίζει τα εξής: “Τουτέστιν απολεί. Τούτο δε ουχί καταρωμένου, αλλά προφητεύοντος”.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Προγονικές μνήμες ξαναζωντάνεψε ο Θεσπρωτός Σ. Δημητρίου με την παρουσίαση του "Μείναμε εμείς..." σε Αθήνα, Κόρινθο και Πάτρα (ΦΩΤΟ)

Τη μνήμη των προγόνων του λαλεί μέσα από το βιβλίο του "Μείναμε εμείς" ο Θεσπρωτός Σωτήρης Λ. Δημητρίου, το οποίο, μετά την παρουσίαση, πριν καιρό, στην Ηγουμενίτσα, παρουσιάστηκε και στη Φυλή Αττικής,  στην Κόρινθο και στην Πάτρα. Μέσα από τις σελίδες του ιστορικού μυθιστορήματος ανατέλλει  ο σεβασμός για τον άνθρωπο. Πάνω από τη βία και το μίσος, προβάλλει, μέσα από παραδόσεις και ήθη, μια συνθήκη με το όραμα. Ένα μυστικό ποτάμι ζωής φέρνει από περασμένα, όχι όμως ξεχασμένα χρόνια, την ελευθερία στο πνεύμα του ανθρώπου. Πίστη στη μνήμη και στο όραμα είναι το αποκορύφωμα του βιβλίου, αυτές τις άσβηστες, τις αήττητες πηγές, πηγές, που δεν έχουν γραμμένους νόμους, αλλά κρατάνε την ψυχή πάνω από τη λήθη, μακριά από το ψεύδος. Η περιγραφή κυλάει χωρίς υπολογισμό, χωρίς υστερόβουλη σκέψη. Δεν χάνει ποτέ την αφετηρία, που την οδηγεί. 
ΣΤΗ ΦΥΛΗ
Στην εκδήλωση χαιρετισμούς απηύθυναν ο αντιδήμαρχος Φυλής Σπύρος Μπρέμπος, ο αντιπεριφερειάρχης Αν. Αττικής Πέτρος Φιλίππου, ο πρόεδρος της …

Βλάχοι της Αλβανίας: "Δεν είμαστε ξεχωριστή εθνική μειονότητα, είμαστε Έλληνες"...

Οι Βλάχοι της Αλβανίας, σύμφωνα με το νέο νόμο περί μειονοτήτων στη γειτονική χώρα, περιλαμβάνονται στις οκτώ αναγνωρισμένες μειονότητες, δηλαδή την Ελληνική, τη Σλαβομακεδονική, τη Βλάχικη (Vllahe/Arumune), τους Ρομά, τους Αιγυπτίους, τους Μαυροβούνιους, τους Σέρβους, τους Βόσνιους και τους Βουλγάρους. Ο πρόεδρος της Ένωσης Βλάχων Θανάσης Πότσης, εκτός των άλλων, αναφέρει ότι οι Βλάχοι στα Βαλκάνια έχουν ελληνική και ιλλυρικη καταγωγή, δεν αποτελούν ξεχωριστό έθνος και ζητούν να αναφέρονται ως γλωσσική μειονότητα και όχι ως εθνική. Μεταξύ άλλων τονίζει ότι με βάση τη σύνθεση του πληθυσμού στην Αλβανία, από εθνικής και πολιτιστικό-γλωσσικής οπτικής γωνίας, στη χώρα μας ιστορικά διακρίνονταν δύο κατηγορίες ομάδων, από τις οποίες , η πρώτη ομάδα απαρτίζεται από τις εθνικές μειονότητες,οι οποίες πράγματι, χαρακτηρίζονται από έναν αριθμό εθνικών γνωρισμάτων, που τις διακρίνουν από το υπόλοιπο μέρος του πληθυσμού, ενώ στη δεύτερη ομάδα μετέχουν οι διάφορες πολιτιστικό-γλωσσικές κοινότητες,…

Επίσημη η ελληνική γλώσσα στους δήμους Δρόπολης και Φοινίκης και με την αλβανική βούλα!

Επίσημη είναι η ελληνική γλώσσα στους δήμους Δρόπολης και Φοινίκης, όχι όμως στις περιφέρειες Αργυροκάστρου, Αυλώνας και Κορυτσάς, και με την αλβανική βούλα, αλλά οι Βορειοηπειρώτες αντιδρούν, γιατί δεν καλύπτεται το σύνολο των περιοχών, όπου ζει η ελληνική μειονότητα. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο περί μειονοτήτων, που ψηφίστηκε στην αλβανική Βουλή από 102 βουλευτές, 10 είπαν όχι,  σε σύνολο 140, και με πολλές αντιδράσεις από τους Έλληνες, αφού θεωρούν ότι δεν κατοχυρώνεται επί της ουσίας κανένα ανθρώπινο δικαίωμα και όλα περνούν από τις αποφάσεις της κυβέρνησης και της αυτοδιοίκησης,  οι μειονοτικές κοινότητες που υπερβαίνουν το 20% του συνόλου του πληθυσμού σε δήμους ή περιφέρειες έχουν το δικαίωμα να κάνουν χρήση της μητρικής τους γλώσσας ως δεύτερης επίσημης. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Θα μπορεί να χρησιμοποιείται η ελληνική στα έγγραφα των δύο αυτών δήμων,  στα ονόματα των οδών, στις διοικητικές μονάδες , στην παροχή επίσημων πληροφοριών και στην εκπαίδευση. 
Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Οι…

H "εξομολόγηση" ενός Θεσπρωτού πρωτοετή φοιτητή στη Σχολή Αστυφυλάκων...

Ένας 19χρονος νεαρός, ο Πέτρος Τσούπης από τον Άγιο Βλάσιο Ηγουμενίτσας, πρωτοετής φοιτητής στη Σχολή Αστυφυλάκων της Ελληνικής Αστυνομίας, που με το δημιουργικό του πνεύμα, φέρνει ξαστεριά, φέρνει άνεμο αξιακό στην αγριεμένη κοινωνία μας, μας έστειλε μια επιστολή. Δημοσιεύουμε χαρακτηριστικά απόσπασματά της, που δείχνουν ότι ευτυχώς στις ημέρες μας υπάρχουν νέοι, όπως ο Πέτρος, που γνωρίζουν την αλήθεια του Χριστού και παραδίσονται σ' Αυτόν με όλη τους την καρδιά, χωρίς κρατούμενα. Αποκαλύπτει ο Πέτρος Τσούπης με τα γραφόμενά του ότι είναι σπουδαία υπόθεση να κρατήσουμε την πίστη του Ευαγγελίου αναλλοίωτη μέσα στην πορεία της ζωής μας. Είναι εντυπωσιακό, που ένα παιδί, έχει εκτός από τη θεωρητική πίστη και την έμπρακτη καθημερινή εφαρμογή. Ο θησαυρός της πίστης του συνοδεύεται από τη μυστηριακή ζήση και τον προσωπικό αγώνα του.  Γράφει μεταξύ άλλων ο Πέτρος Τσούπης: "Έδωσα πανελλήνιες εξατάσεις και πέτυχα στη Σχολή Αστυφυλάκων της Ελληνικής Αστυνομίας. Αυτός ήταν ο διακαής π…

Σε τροχαίο στη Μενίνα Θεσπρωτίας, χάθηκε μια ακόμη ανθρώπινη ζωή στην άσφαλτο...

Σε τροχαίο στην περιοχή της Μενίνας, χάθηκε μια ακόμη ανθρώπινη ζωή στην άσφαλτο. Την Πέμπτη 12 Οκτωβρίου 2017, στην παλιά εθνική οδό Ηγουμενιτσας - Ιωαννίνων, ανασύρθηκε από τα συντρίμμια του φορτηγού νεκρός ένας 81χρονος. Το όχημα, που οδηγούσε, κατευθυνόμενος προς Ηγουμενίτσα, λίγο μετά το χωριό Μενίνα, εξετράπη της πορείας του και ανετράπη. Προανάκριση για το δυστύχημα  διενεργεί η τροχαία. Οι δρόμοι θέλουν μεγάλη προσοχή, γιατί κρύβουν παγίδες, εκεί, που κανείς δεν το περιμένει. Είναι άδικο να θυσιάζονται ζωές συνεχώς στην άσφαλτο...

Η Θεσπρωτή ηθοποιός Βάνα Μπάρμπα καθήλωσε το κοινό στην Ηγουμενίτσα με την ερμηνεία της...

Μέσα από  ποιητικό λόγο,  που εξέφραζε τα γνήσια και αυθεντικά βιώματά της και τα οποία ξετυλίχτηκαν πάνω στη σκηνή  ως φλογερό συναίσθημα, ως πόθος και πάθος για την πατρώα γη,   η Θεσπρωτή ηθοποιός (από το Ασπροκλήσι Φιλιατών) Βάνα Μπάρμπα, καθήλωσε το θεσπρωτικό κοινό στη μουσικοχορευτική παράσταση «ΗΠΕΙΡΟΣ… ΜΑΝΑ ΗΠΕΙΡΟΣ ‘‘Ευχαριστώμεν… Ηπειρώτες ευεργέτες’’», που ανέβηκε στην κατάμεστη αίθουσα του θεάτρου "Εστία" Ηγουμενίτσας την Δευτέρα16 Οκτωβρίου. Ένιωσαν οι θεατές τον παλμό της ηθοποιού, αφού λειτουργούσε δημουργικά πάνω στη σκηνή με το ψυχικό της πεδίο. Συμπρωταγωνιστικό ρόλο είχε ο κλαρινίστας Πέτρο Λούκας, καθώς και ο τραγουδιστής Αντώνης Κυρίστσης. Μαζί τους ηθοποιοί, μουσικοί, χορευτικά σύνολα και το πολυφωνικό "Ήνορο". Αυτό τον... ύμνο καρδιάς για την Ήπειρο συνέγραψε και σκηνοθέτησε ο Θάνος Ζήκας. Ξεδιπλώθηκε στην παράσταση, μέσα από θεατρικά και μουσικά και χορευτικά δρώμαενα η εσωτερική ζωή των Ηπειρωτών. Η δύσκολη πορεία, με τον καημό της ξενητειά…