Με λαμπρότητα... (ΦΩΤΟ)

Με λαμπρότητα εορτάστηκε η απελευθέρωση των Ιωαννίνων, παρουσία του Πρεέδρου της Δημοκρατίας

Του π. Ηλία Μάκου

Λαμπρές ήταν οι επετειακές εκδηλώσεις για την Απελευθέρωση των Ιωαννίνων από τον Τουρκικό ζυγό, το Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2022.

Κορυφώθηκαν με την παρέλαση, ενώπιον του Γιαννιώτη Προέδρου της Δημοκρατίας Κων/νου Τασούλα μαθητών, φοιτητών, μελών πολιτιστικών συλλόγων, τμημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων (μεταξύ των οποίων και διμοιρίας Ευζώνων της Εθνικής Φρουράς), της Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής. Ταυτόχρονα πέταξε ένα ζεύγος πολεμικών αεροσκαφών αλλά και ελικόπτερα της Πολεμικής μας Αεροπορίας.

Στο τέλος της εντυπωσιακής παρέλασης ο κ. Τασούλας δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι "δύσκολα μπορούμε σήμερα, 113 χρόνια μετά, να συλλάβουμε αυτό το γεγονός. Δύσκολα μπορούμε να συλλάβουμε τι σημαίνει η ελευθερία μετά από πέντε αιώνες ζυγού και σκλαβιάς. Δύσκολα μπορούμε να συλλάβουμε τι σημαίνει να γκρεμίσεις τα απόρθητα τείχη των οχυρών του Μπιζανίου, να νικήσεις έναν απίστευτα άγριο και σκληρό χειμώνα, το τρίμηνο εκείνο της πολιορκίας των Ιωαννίνων. Δύσκολα, λοιπόν, μπορούμε να πιστέψουμε πως το έθνος ενωμένο, η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία δίπλα δίπλα, ο λαός και ο στρατός δίπλα δίπλα και όλοι ΜΑΖΙ πέτυχαν αυτό που σας είπα, το απίστευτο κατόρθωμα του διπλασιασμού των εδαφών, άρα και του πληθυσμού της χώρας".

Και πρόσθεσε:  Πάμε τώρα, 113 χρόνια μετά, πάμε στο σήμερα. Τι γιορτάσαμε σήμερα εδώ στα Γιάννενα; Τι γιορτάσαμε καμαρώνοντας τους μαθητές μας και τον στρατό μας; Γιορτάσαμε και τιμήσαμε εκείνη τη θυσία, εκείνο τον ηρωισμό, εκείνη την αυταπάρνηση, εκείνο το μεγάλωμα της χώρας".


Να σημειωθεί ότι πριν την παρέλαση τελέστηκε δοξολογία στο μητροπολιτικό ναό Ιωαννίνων, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Μάξιμου, και στη συνέχεια ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατέθεσε στεφάνι στο Ηρώο Μπιζανομάχων, στο κέντρο της πόλης. 

Κατόπιν έγινε δεκτός στο κτίριο της Περιφέρειας Ηπείρου από τον περιφερειάρχη κ. Αλέκο Καχριμάνη, όπου ο κ. Τασούλας ανέφερε ότι "η καλύτερη εκδοχή της ζωής είναι η συνεισφορά στον τόπο, κατά τη ρήση του Ευάγγελου Αβέρωφ πως η δημιουργία και η αγάπη δίνουν νόημα στη ζωή.

Σημείωσε με νόημα την προτροπή του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη "να κάνουμε «ένα βήμα πάνω από τη φθορά». Είπε χαρακτηριστικά: Να υπερβούμε τις ολιγωρίες, τις αδυναμίες, τον διχασμό, τον φθόνο, τη διχόνοια και την άσκοπη αντιπαλότητα. Ελάτε να βρούμε πώς το άλμα που θα κάνουμε θα ξεπεράσει τη φθορά», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Κλείνοντας, επεσήμανε  ότι "συμφωνώ με όσα ειπώθηκαν από την Ήπειρο για τον περιφερειάρχη και  θα είμαι συμπαραστάτης στις προσπάθειες του λαού της να ξεπεράσει δυσκολίες και αδυναμίες, επιδιώκοντας ένα βήμα μεγαλύτερο από τη φθορά".

Ο κ. Καχριμάνης, ο οποίος δώρισε στον κ. Τασούλα μια εικόνα του Αγίου Γεωργίου,  υπογράμμισε ότι "η Ήπειρος έχει κάνει σημαντικά βήματα προόδου τις τελευταίες δεκαετίες. Όμως ακόμη και σήμερα δεν της έχουν αποδοθεί όσα δικαιούται, σε σχέση με το βαρύ τίμημα που πλήρωσε στους Εθνικούς Αγώνες. Ο αγώνας για πρόοδο είναι διαρκής και δύσκολος. Και τον δρόμο μάς τον δείχνουν οι πρωταγωνιστές εκείνης της εποχής: η μεθοδικότητα, η αποφασιστικότητα, η εθνική ενότητα, η εμπνευσμένη ηγεσία, η αυτοθυσία στρατιωτών και εθελοντών από κάθε γωνιά της ελεύθερης Ελλάδας".

Και πρόσθεσε: "Η μεγαλύτερη τιμή για εκείνους που θυσιάστηκαν για την ελευθερία είναι μία: Να μετατρέψουμε την Ήπειρο σε Περιφέρεια πρότυπο βιώσιμης ανάπτυξης.Μια Ήπειρο που θα κρατά και δεν θα διώχνει τα παιδιά της. Που θα συνεχίζει να προσφέρει στην Ελλάδα, όπως έπραξαν οι Ηπειρώτες Εθνικοί Ευεργέτες. Που θα αναδεικνύει την αλληλεγγύη και τη φιλοπατρία, όπως μας διδάσκουν οι μάχες του Μπιζανίου".

Παρών στις εκδηλώσεις ήταν, εκτός από τους προαναφερόμενους,  ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Αθανάσιος Δαβάκης ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης, οι Βουλευτές Ιωαννίνων της Ν.Δ. Μαρία Κεφάλα και Γιώργος Αμυράς, του ΠΑΣΟΚ Ιωάννης Τσίμαρης, της Νέας Αριστεράς Μερόπη Τζούφη, ο δήμαρχος Ιωαννιτών Θωμάς Μπέγκας κ. ά. 

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων στις 21 Φεβρουαρίου του 1913 ήταν μια δοξασμένη ημέρα. 

Οι Τούρκοι διατυμπάνιζαν πως και αν όλοι στρατοί της Βαλκανικής ενωθούν, το Μπιζάνι δεν πέφτει.

Και όμως το Μπιζάνι έπεσε και πιάστηκαν 2000 Τούρκοι αξιωματικοί. 

Ρίγησε όλη η Ελλάδα, ολόκληρος ο κόσμος. Οι Τουρκικές οβίδες έσκαψαν όλες τις κορφές. Και όμως τα Γιάννινα απελευθερώθηκαν. 

Και έκανε εντύπωση και τούτο, που δεν το άφησαν να περάσει απαρατήρητο οι ξένοι ανταποκριτές. Το πόσο φιλάνθρωπα συμπεριφέρθηκαν οι Έλληνες στους αιχμαλώτους, αλλά και τους υπόλοιπους Τούρκους, που ζούσαν στην περιοχή. 

Σε τέτοιο σημείο, που οι Οθωμανοί της Ηπείρου εξέφρασαν εγγράφως την ευγνωμοσύνη τους στον Ελληνικό Στρατό.

Βροντές και αστροπελέκια από τον ουρανό και από γης. Λυσσασμένοι βοριάδες.  Κρύο, που τσακίζει τα κόκαλα. 

Γύρω οι όγκοι του Τουρκικού Στρατού φράσουν κάθε στενωπό και διάβαση και οι Βεχήπ και Εσσάτ πασάδες είναι σίγουροι πως το Μπιζάνι είναι άπαρτο. 

Οι Τούρκοι στέκονται  άγριοι, αιμοβόροι και με τα 100 κανόνια ξερνούν το θάνατο. 

Μέρες κυλούσαν, μήνες περνούσαν και ο Ελληνικός Στρατός, μαζί με τα αντάρτικα σώματα, ποτάμι χύνει το αίμα. 

Και όμως οι Έλληνες δεν κάνουν πίσω. Και ας ήταν φορές, που πολέμησαν, ποιος να το πιστέψει (;), 2 προς 1000!  

Και με 4 μικρά τηλεβόλα αντιμετώπισαν 40 και 50 του εχθρού!

Βέβαια η αυτοθυσία τους, μέρες ολόκληρες τρεφόταν με καλαμπόκι, η ασύλληπτη ορμή τους κατόρθωσε να τινάξει τον Τούρκο και να τον ξεριζώσει από τις διαβάσεις, που βαστούσε κι έφρασσε την πορεία μέχρι τα Γιάννινα.

Ποια ημερομηνία έχουμε τώρα; 

20 φεβρουαρίου 1913, παραμονή της απελευθέρωσης...

Η διαταγή δόθηκε: "Επίθεση από τα δεξιά με τρεις φάλαγγες". Ξεκινούν...

Αν θελήσεις να ζυγίσεις την αντοχή τους, την πολεμική ιδιοφυΐα τους, τον ηρωισμό τους, θα διαπιστώσεις ότι είναι τιτάνες. 

Δεν αφήνουν τον εχθρό να αλαφιαστεί, αλλά με την ξιφολόγχη θερίζουν τις μάζες του. 

Επίθεση από το δεξιό πλευρό. Παράλληλα τρομακτικός βομβαρδισμός, 15000 βλήματα του Ελληνικού Πυροβολικού, από τα αριστερά και το κέντρο. Οι Τούρκοι την έπαθαν: Αδειάζουν τα οχυρά.  

Ο "μαύρος καβαλάρης", ο αξιωματικός Ιωάννης Βελισσάριος με τους τρεις ευζωνικούς λόχους κυνηγά τους Τούρκους. 

Οι μουσκεμένοι εύζωνοι με τοι χέρι στη σκανδάλη  έχουν φτερά, τρέχουν κι αφήνουν πίσω τους  τάφρους, ποτάμια, χαράδρες, τέλματα, λοφοσειρές...

Το βράδυ της ημέρας αυτής βρίσκονται 5 λεπτά έξω από τα Γιάννινα... Ο Βεχήπ πασάς καταλαβαίνει την ανεπανάληπτη για τους Τούρκους τραγωδία. Και για να μην πέσει στα χέρια του Βελισσαρίου σώζεται, με λέμβο, μέσω της λίμνης.

Ο Εσάτ πασάς καλεί τους προξένους των Ιωαννίνων και τον Μητροπολίτη και τους ανακοινώνει ότι μετά την κατάληψη όλων των προχωμάτων  και την τέλει κύκλωση από τον Ελληνικό Στρατό, θεωρεί μάταιη κάθε αντίσταση.

Το άλλο πρωί, 21 Φεβρουαρίου 1913, ύστερα από 500 χρόνια, οι καμπάνες της πολυπόθητης λευτεριάς ήχησαν θριαμβευτικά απ' άκρη σ' άκρη της Ηπειρωτικής γης.