Του π. Ηλία Μάκου
Τα χωριά της Θεσπρωτίας μαραζώνουν όλο και περισσότερο. Το κράτος αδιαφορεί. Οι δήμοι έχουν "ξεμείνει" από χρήματα και ούτε τα απαραίτητα δεν μπορούν να κάνουν.
Μόνο οι Σύλλογοι, Πολιτιστικοί και Αδελφότητες, συμβάλλουν πλέον στην επιβίωση των χωριών. Είτε με κάποιες εκδηλώσεις είτε με μικροέργα είτε με άλλους τρόπους.
Βέβαια και οι Σύλλογοι αυτοί περνούν μια κρίση και λόγω οικονομικής αδυναμίας και λόγω μη επαρκούς συμμετοχής σε κάποιες περιπτώσεις, ωστόσο δεν παύουν να είναι πυλώνες των χωριών.
Και πρέπει να καταλάβουμε ότι το να ισχυροποιηθούν οι σύλλογοι αυτοί είναι μια αναγκαιότητα, γιατί θα βοηθηθούν τα χωριά να μη νεκρώσουν εντελώς, αν και σε κάποια η μοίρα είναι ήδη προδιαγεγραμμένη και μη αναστρέψιμη.
Οι νέοι δεν έχουν περιθώρια να μείνουν στα χωριά τους, αφού η ενασχόληση με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, όπως λένε, δεν τους αποδίδει πλέον τίποτα και δεν αρκεί για να επιβιώσουν.
Μια γερόντισσα, κανέναν άλλον, με κάτι πουρναρόκλαδα ζαλωμένη, για προσάναμα, βρήκαμε στον άδειο δρόμο χωριού, όπου δεν λειτουργεί ούτε καφενείο!
Και νιώσαμε, από τις λίγες κουβέντες μαζί της, χήρα ήταν και ζούσε μοναχή της, με τα παιδιά της μακριά της, ότι τούτη η απλοϊκή γυναίκα δεν μοιάζει καθόλου με τον συχνά παραφουσκωμένο από ανόητο πρωτευουσιανοεγωϊσμό και τον γεμάτο αγχώδη μέριμνα κόσμο των αστικών κέντρων.
Αισθανθήκαμε, μέσα από την απλότητά της, την ταπεινή αρχοντιά και τον αληθινό πλούτο της επαρχιώτικης καρδιάς.
Και οι παππούδες και οι γιαγιάδες πεθαίνουν μόνοι, πριν λίγα χρόνια δύο ηλικιωμένες αδελφές σε χωριό, που ζούσαν μαζί, βρέθηκαν νεκρές στο σπίτι τους, και κάθε φορά, που λυπητερά χτυπά η καμπάνα, σημαίνει ότι η επαρχία όλο και σβήνει...
Δεν μπορούμε να κόβουμε τις ρίζες μας και να αφήνουμε μοιρολατρικά να παρακμάζουν, να αδειάζουν τα χωριά, να χωρίς να έχουμε συνέπειες, χωρίς να τιμωρηθούμε από τις ίδιες τις συνθήκες της ζωής.
Πέρα από το γεγονός ότι θα μας καταδιώκει πάντοτε η αγιάτρευτη νοσταλγία, πληρώνουμε τίμημα, ως ένα είδος φυσικής εκδίκησης, όταν αρνούμαστε αυτό, στο οποίο οφείλουμε, αυτό, που είμαστε.