✒ Κάθε πέρυσι και καλύτερα, κάθε φέτος και χειρότερα για την έρμη την ύπαιθρο που όσο πάει και μαραζώνει. Τα τελευταία 40 χρόνια περίπου η πορεία είναι σταθερά αρνητική. Ο κόσμος την εγκαταλείπει, οι δημόσιες υπηρεσίες και δομές κλείνουν, τα έργα που γίνονται είναι περιορισμένα και αποσπασματικά, οπότε δεν μπορούν να αλλάξουν κάτι.
Επί τάπητος…
✒ Το ζήτημα στήριξης την υπαίθρου, ιδιαίτερα της ακριτικής, των παραμεθόριων περιοχών που είναι αντιμέτωπες με το φάσμα της πλήρους ερήμωσης, τέθηκε επί τάπητος και κατά την προχθεσινή συνεδρίαση λογοδοσίας της Περιφερειακής Αρχής. Σοφότεροι δεν γίναμε, ειπώθηκαν όμως ορισμένα ενδιαφέροντα πράγματα…
Εθνικό ζήτημα…
✒ Καταρχήν, το συγκεκριμένο ζήτημα -θα έπρεπε να- είναι εθνικής προτεραιότητας. Μόνο το Κράτος μπορεί να λάβει τα μέτρα εκείνα που θα βάλουν «φρένο’ στο μαράζωμα της υπαίθρου. Χρειάζεται εθνικός στρατηγικός σχεδιασμός. Απαιτούνται πόροι, υποδομές και στοχευμένες πολιτικές.
Καλύτερη πρόσβαση…
✒ Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τόσο η Περιφέρεια όσο και οι Δήμοι δεν μπορούν να κάνουν κάποια πράγματα. Για παράδειγμα, η βελτίωση της οδικής πρόσβασης, όπως το έργο Καλπάκι – Κόνιτσα, μπορούν και πρέπει να διεκδικούνται από τις τοπικές Αρχές. Γιατί η ταχύτερη και πιο ασφαλής πρόσβαση μπορεί να προσελκύσει περισσότερο κόσμο σε έναν ακριτικό τόπο.
Η υποστήριξη…
✒ «Ό,τι βρίσκουμε σε ένα μέρος, πρέπει να το υποστηρίζουμε και να χτίζουμε πάνω σ’ αυτό», είπε ο Αλέκος Καχριμάνης στη σχετική του τοποθέτηση. Αναφέρθηκε στην υποστήριξη κτηνοτρόφων σε παραμεθόρια χωριά και σε περιπτώσεις νέων ανθρώπων που επιστρέφουν σ’ αυτά, ανοίγουν καταστήματα, ασχολούνται με την καλλιέργεια αρωματικών φυτών κλπ. Είναι σημαντικό να υποστηρίζονται τέτοιες προσπάθειες.
Εντυπωσιακή άνθηση!
✒ Ο Περιφερειάρχης αναφέρθηκε και στην περίπτωση του Ανθοχωρίου, όπου με ευρωπαϊκά κονδύλια αποκαταστάθηκαν ο παλιός νερόμυλος, οι νεροτριβές, τα μαντάνια, τα ανέλαβε μία οικογένεια ντόπιων, έφτιαξαν καφετέρια και ψησταριά και σήμερα το συγκεκριμένο χωριό γνωρίζει μία εντυπωσιακή τουριστική άνθηση. Μαθαίνουμε μάλιστα ότι ανοίγει και ξενώνας σ’ αυτό!
Δεν γίνεται παντού…
✒ Πρότυπο τοπικής ανάπτυξης το Ανθοχώρι, όμως αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση. Αντίστοιχες πολιτικές δεν είναι εύκολο να εφαρμοστούν σε πολλούς άλλους οικισμούς γιατί δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις. Και απουσιάζουν βασικές υποδομές, όπως, ας πούμε ένα καλό οδικό δίκτυο, σχολεία, ένα καφενείο σε λειτουργία ή ακόμα και άνθρωποι διατεθειμένοι να κάνουν κάτι εκεί…
Με κάθε Δήμο χωριστά…
✒ Εκείνο επομένως που απαιτείται είναι, κατά τη γνώμη μας, να κάτσει κάτω η Περιφέρεια με τον κάθε Δήμο ξεχωριστά και να εξετάσουν τι είδους παρεμβάσεις μπορούν να κάνουν και σε ποια τοπική κοινότητα για την αναζωογόνησή της. Ποιοι μπορούν να δραστηριοποιηθούν σε κάθε περιοχή, με ποιο τρόπο και πώς μπορούν να στηρίξουν την προσπάθειά τους.
Ένας οδικός «χάρτης»!
✒ Να φτιάξουν δηλαδή έναν οδικό «χάρτη» με τις αναγκαίες υποδομές σε κάθε περιοχή και να εξετάσουν πιθανές χρηματοδοτικές πηγές για την υλοποίησή τους διεκδικώντας κονδύλια από κοινού. Δεν είναι εύκολο κάτι τέτοιο, αλλά ας το δουν. Αποσπασματικές προσπάθειες δεν αρκούν, ούτε θα αλλάξουν τη γενική εικόνα που σήμερα είναι απογοητευτική!