Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πολλά τα πανηγύρια τον Ιούλιο και τον Αύγουστο στη Θεσπρωτία....

Στα περισσότερα χωριά της Θεσπρωτίας τα πανηγύρια γίνονται το καλοκαίρι και κυρίως τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, με αφορμή είτε θρησκευτική εορτή (της αγίας Κυριακής, της αγίας Μαρίνας, του αγίου Παντελεήμονα, του προφήτη Ηλία, της Αγίας Παρασκευής, το Δεκαπενταύγουστο, του αγίου Κοσμά κ.λπ.), είτε με αφορμή πολιτιστικές εκδηλώσεις. Είναι η καλύτερη περίοδος, γιατί συνδυάζεται με τον καλό καιρό και τις διακοπές. Η παραδοσιακή μουσική και οι χοροί εκφράζουν μία στάση ζωής, έναν τρόπο ανταμώματος κι επικοινωνίας κι έναν ολόκληρο πολιτισμό. Και είναι ασφαλώς άξιοι επαίνων  οι Σύλλογοι εκείνοι, και οι κάτοικοι, που μοχθούν για την οργάνωση των πανηγυριών. Γιατί δημιουργούν ένα ευρύτερο πολιτιστικό κλίμα, που περιλαμβάνει ήθη και έθιμα του παλιού καιρού. Όλα αυτά είναι ένας αληθινός θησαυρός, μία σπουδαία κληρονομιά. 
ΤΑ ΠΑΛΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
Τα παλαιά χρόνια ταπανηγύρια ήταν μια όαση,  μια στιγμή  ξενοιασιάς και μια ευκαιρία για διασκέδαση στη σκληρή και κοπιαστική ζωή, που ζούσαν οι άνθρωποι. Το πανηγύρι ήταν τόπος συνάντησης, συνεύρεσηςτων κατοίκων ενός χωριού, αλλά και με τους κατοίκους των γειτονικών χωριών που έρχονταν στο τοπικό πανηγύρι. Οι κάτοικοι του ενός χωριού γνωρίζονταν με τους κατοίκους των άλλων χωριών κυρίως μέσω των πανηγυριών. Οι σκληρές καθημερινές δουλειές, η έλλειψη συγκοινωνιακών μέσων εμπόδιζαν την αλληλοεπικοινωνία και την αλληλογνωριμία μεταξύ των κατοίκων των γειτονικών χωριών  και τα πανηγύρια βοηθούσαν σε μεγάλο βαθμό προς αυτή την κατεύθυνση. Τα πανηγύρια τότε ήταν ο μοναδικός και αποκλειστικός τρόπος διασκέδασης των κατοίκων, μαζί φυσικά με τους γάμους και τα βαφτίσια. Το κύριο όμως και κυρίαρχο μέσο διασκέδασης ήταν πάντα τα πανηγύρια και σε μικρότερο βαθμό οι γάμοι και τα βαφτίσια. Πέρα όμως από  την αλληλογνωριμία μεταξύ των κατοίκων μιας περιοχής, τα πανηγύρια έπαιζαν τότε μια πολύ πιο σπουδαία και σημαντική λειτουργία. Αυτή της γνωριμίας μεταξύ των νέων του χωριού ή των χωριών με τελική κατάληξη το γάμο και την παντρειά.  Η κλειστή και αυστηρότατη κοινωνία μπροστά στον κυκλικό χορό της πλατείας έσπαγε, χαλάρωνε (τα μάτια πάντα έπαιζαν τον κυρίαρχο ρόλο), μετά αμέσως έπιαναν δουλειά οι προξενητάδες με τις προξενήτρες, οι γνωστοί και οι συγγενείς και πάντα συνήθως τα περισσότερα προξενιά, οι αρραβώνες και οι γάμοι επακολουθούσαν μετά τα πανηγύρια. Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι τα παλιότερα χρόνια πέρα από την πίστη, τη λατρεία προς τον τοπικό άγιο και τη θρησκευτικότητα των κατοίκων, αμέσως μετά ο κυριότερος ρόλος των πανηγυριών ήταν αυτός της επαφής και της γνωριμίας ανάμεσα στους νέους με τελική κατάληξη το γάμο. Και βέβαια αυτός της διασκέδασης, του γλεντιού, της χαράς και του ξεφαντώματος.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η νοσταλγική ιστορία με τις καλάθες της Μπολιάνας Θεσπρωτίας στις αρχές του 20ου αιώνα...

Του Πέτρου Μίντζα Η ιστορία με τις καλάθες της Μπολιάνας, ξεκινάει κάπου στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν οι δύο Οσδινιάτες: Γιώργος Ζήσης και Χαράλαμπος -Χαρλάμης Μπάτσης (παππούς του αξέχαστου καθηγητή ιατρικής Μπάμπη), που είχαν μεταναστεύσει στην Αίγυπτο, επέστρεψαν στο χωριό τους και με τα χρήματα που έφεραν,αγόρασαν απέναντι στην εύφορη Μπολιάνα κτήματα και στη συνέχεια έχτισαν και από ένα σπιτάκι. Για να μπορούν να περνάνε τον υγρό φράχτη του Καλαμά τους χειμερινούς μήνες, χωρίς να

Ξεκινάει η αναστήλωση των πηγαδιών και της οικίας Μπούση στο Σούλι...

Ξεκινάει η αναστήλωση των πηγαδιών και της οικίας Μπούση στο Σούλι. Ειδικότερα εγκρίνονται οι όροι προγραμματικής σύμβασης  μεταξύ της Περιφέρειας Ηπείρου, του υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού/Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας και του δήμου Σουλίου για την υλοποίηση του έργου «Αναστήλωση – επισκευή οικίας Μπούση και πηγαδιών στον Ιερό Χώρο του Σουλίου, προϋπολογισμού 200.000 €".  Τα περισσότερα πηγάδια, που είναι κατασκευασμένα σε σχήμα κυκλικό, βρίσκονται κοντά στο κάστρο της Κιάφας και ο συνολικός αριθμός τους πλησίαζε στο παρελθόν τα 400, αφού κάθε οικογένεια Σουλιωτών διέθετε το δικό της. Σήμερα, στην περιοχή με την ονομασία Πηγάδια είναι συγκεντρωμένα περίπου 67 πηγάδια εκ των οποίων στέκονται όρθια τα 40. Πρόκειται για μια μικρή πεδιάδα ανάμεσα στα βουνά, εκεί όπου στέκονται ακόμα οι τοίχοι από το σπίτια των Μποτσαραίων και του Τζαβέλα, καθώς και το Βουλευτήριο, όπου έκαναν τις συνάξεις οι οπλαρχηγοί και οι εκπρόσωποι των οικογενειών.  Ο συνολικός αριθμός των πηγαδιών πλ…

Οι συγγενείς των 49 εκτελεσθέντων προκρίτων της Παραμυθιάς, δεν πήραν ποτέ σύνταξη από το ελληνικό κράτος!

Σαράντα εννέα πρόκριτοι εκτελέστηκαν στην Παραμυθιά, κατά την Κατοχή, από τους Γερμανούς, καθ' υπόδειξιν των "Τσάμηδων". Οι εκτελεσθέντες θεωρήθηκαν άμαχος πληθυσμός και οι συγγενείς τους πρώτου βαθμού δεν έλεβαν ποτέ την τιμητική σύνταξη, που προβλέπεται όταν οι εκτελεσθέντες είναι στον πόλεμο.  Είναι, δηλαδή, εν ενεργεία πολεμιστές. Όμωςστην Κατοχή ολόκληρη η χώρα ήταν ένα απέραντο πολεμικό μέτωπο, όπου τακτικός στρατός δεν υπήρχε, άρα όλοι έκαναν αντίσταση με τον τρόπο τους. Έτσι οι άμεσοι συγγενείς των θυμάτων της Γερμανικής θηριωδίας θα έπρεπε να δικαιούνται την τιμητική σύνταξη. Όχι ως οικονομική ανταμοιβή, αλλά ως ηθική επιβράβευση. 

Παραγωγή τσίπουρου στη Λιβαδειά Βορείου Ηπείρου... (ΦΩΤΟ)

Βρεθήκαμε στη Λειβαδιά της Βορείου Ηπείρου. Στην πολύ φιλόξενη οικογένεια του Σπύρου Γκίκα. Εκείνη την ημέρα, που τον επισκεφτήκαμε, έβγαζε τσίπουρο από τα σταφύλια του, ακολουθώντας τη γνωστή διαδικασία του καζανιού. Ευγενής, το ίδιο και η σύζυγός του, οι οποίοι προσέφεραν με πολύ αγάπη διάφορα κεράσματα στην παρέα, μας καλοδέχτηκαν αρχοντικά, δείχνοντας τα υπέροχα αισθήματα της καρδιάς τους και μας εξήγησαν ότι  "το τσίπουρο παρασκευάζεται με την απόσταξη των στεμφύλων (στράφυλα ή τσίπουρα), δηλαδή από τα υπολείμματα των σταφυλιών, που μένουν μετά το πάτημα και την εξαγωγή του μούστου για την παραγωγή κρασιού. Επίσης, δυνατή είναι και η απόσταξη ολόκληρων των σταφυλιών, όπου σ' αυτή την περίπτωση η απόδοση είναι μεγαλύτερη.  Η ποιοτική παραγωγή του τσίπουρου απαιτεί αργή απόσταξη σε ήπια θερμοκρασία και σωστό διαχωρισμό του αποστάγματος σε τρία στάδια: Κεφαλές – καρδιά – ουρές. Η καρδιά, που περιλαμβάνει τα επιθυμητά συστατικά, είναι η βάση για την παραγωγή ποιοτικού τσίπου…

Σωτήρης Δημητρίου: "Ο δρόμος της αξιοπρέπειας είναι ανηφορικός"...

Ο πρωτοεμφανιζόμενος Θεσπρωτός συγγραφέας του ιστορικού μυθισοτρήματος "Μείναμε εμείς...!" σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη "φωτίζει" το βιβλίο του και τον εαυτό του... Είναι πολύ συναρπαστικό, αλλά και χρήσιμο συνάμα να μιλάει κανείς με τον Θεσπρωτό συγγραφέα Σωτήρη Δημητρίου. Τόσο συναρπαστικό, που περνούν τα δευτερόλεπτα, τα λεπτά και οι ώρες, χωρίς να σου αφήνουν ούτε το παραμικρό σημάδι κόπωσης. Τον ακούς και τον απολαμβάνεις... Αυθόρμητος , «ντόμπρος» και γενικά «ψαγμένος»  τύπος ο Σωτήρης Δημητρίου, μιλάει χωρίς περιστροφές και χωρίς υπονοούμενα. Αλλά με καθαρότητα και με πειθώ. Έτσι λειτούργησε και στο πρώτο του βιβλίο «Μείναμε εμείς...!». Μυθιστορηματική μορφή, μπορεί να έχει, το βιβλίο,  ωστόσο ο κ. Δημητρίου τις αλήθειες της εποχής, γύρω στα

Η δημοτική κοινότητα της Νέας Σελεύκειας θα τιμήσει τον αρχιμανδρίτη π. Μεθόδιο Ντελή...

Η δημοτική κοινότητα της Νέας Σελεύκειας Θεσπρωτίας, σύμφωνα με ανακοίνωση-πρόσκληση, που υπογράφει ο πρόεδρός της Γεώργιος Ιωάννου, θα τιμήσει με πλακέτα τον ηγούμενο της Μονής Γηρομερίου Μεθόδιο Ντελή. Η τιμητική διάκριση θα απονεμηθεί στο πλαίσιο της εκδήλωσης, που περιλαμβάνει όρθρο-θεία λειτουργία-ομιλία-επιμνημόσυνη δέηση-κατάθεση στεφάνων στο μνημείο, για την ημέρα εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου.