Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ανάγκη να αναστηλωθεί το μοναστήρι της Βέλλιανης, όπου εορτάστηκε υπαίθρια το "Γενέλθιον του Προδρόμου" (ΦΩΤΟ)

Το μήνυμα από τον υπαίθριο εορτασμό, την Κυριακή 25 Ιουνίου (μία ημέρα μετά) του "Γενεθλίου του Ιωάννου του Προδρόμου", στο ερειπωμένο μοναστήρι της Βέλλιανης, όπου συγκεντρώθηκαν αρκετοί πιστοί, είναι ότι το ιστορικό μοναστήρι χρειάζεται άμεσα αναστήλωση. Η Επιτροπή Διάσωσης και Αποκατάστασής του, που αποτελείται από έξι άτομα, κάνει ό,τι μπορεί, προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά χρειάζεται οπωσδήποτε η εξεύρεση κονδυλίων από ευρωπαϊκά, κυρίως προγράμματα ή η ένταξη του έργου στο δημόσιο προϋπολογισμό.  Στον εξωτερικό χώρο του μοναστηρίου τελέστηκε όρθρος και θεία λειτουργία μετά αρτοκλασίας από τους ιερείς π. Ιωάννη Παππαδόπουλο, π. Δημήτριο Μαρτίνη και π. Νικόλαο Πέτσιο. Παρέστησαν η δήμαρχος Σουλίου Σταυρούλα  Μπραϊμη, η περιφερειακή σύμβουλος Θεσπρωτίας Αντιγόνη Φίλη, ο αντιδήμαρος Σουλίου κ. Μπάτσης  και οι δημοτικοί σύμβουλοι Δημήτριος Λώλος και Παναγιώτα Αλεξίου. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, οι διακόσιοι περίπου προσκυνητές ένιωσαν μια γαλήνη και πραότητα γεμάτες χάρη και ομορφιά, αλλά και δύναμη. Αισθάνθηκαν το θαύμα της χριστιανικής αγνότητας με τη γενικότερη ακτινοβολία της, που πηγάζει από μια καθαρή καρδιά, κυριαρχεί στα άτακτα σκιρτήματα και τα δαμάζει, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα το πρωτείο του πνεύματος. 
***
Σύμφωνα με τον ιστορικό ερευνητή Μάριο Μπίκα (εκπαιδευτικό), ο οποίος έχει κάνει μια ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη παρουσίαση της Μονής στον τύπο, είναι άγνωστο το πότε ακριβώς ιδρύθηκε. Ο Ιωάννης Λαμπρίδης (1843 – 1892), γιατρός από τα Σουδενά των  Ιωαννίνων, με σημαντικό συγγραφικό έργο,  αναφέρει ότι ιδρύθηκε το έτος 738 μ.Χ.. (βλ. π. κ.) Επειδή, όμως, δεν αναφέρει  την πηγή, από την οποία αντλεί την αναφορά του, νεότεροι συγγραφείς την αμφισβητούν.     Στην αμφισβήτηση τους,  δέον να επισημανθεί ότι ο Ιωάννης Λαμπρίδης, με σπουδές στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, θεωρείται δια-χρονικά λίαν αξιόπιστος. Ο  Δημήτριος Παναγιωτίδης (Μέξης) (1855-1910),  γιατρός,   από το Λάμποβο της Βορείου Ηπείρου, έχοντας στο ενεργητικό του σπουδαίες μελέτες ιστορικού, αρχαιολογικού και λαογραφικού περιεχο-μένου, υποστηρίζει ότι η Μονή της Βέλλιανης ιδρύθηκε το 1630. Την άποψή αυτή στηρίζει στη επιγραφή που υπάρχει χαραγμένη πάνω στο μαρμάρινο, ημικύκλιο κατώφλι, έμπροσθεν της ωραίας Πύλης του σημερινού Καθολικού της :  ΕΤΟΥΣ ΖΡΛΗ  ( σ.σ. Κτήση κόσμου 7.138 – έτους ΖΡΛΗ  5.508 = 1630 ) (βλ. π.κ. ). Η εν λόγω επιγραφή ΖΡΛΗ απαντάται και σε άλλα μέρη, όπως γ.π. στη μονή του Αγίου Νικολάου του Καλεντζίου, Δήμου Βορείων Τζουμέρ-κων, ως και στον ΄Αγιο Αθανάσιο της  Ανατολής Αγιάς (Λαρίσης).  Και στις δύο αυτές  επιγραφές το έτος ΖΡΛΗ αναφέρεται,    στην ανα-καίνιση και όχι στην ίδρυση αυτών. Σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. 404/6.6.1965, φύλλο της Κυβερνήσεως, τεύχος Β΄. η μονή του Ιωάννου του Πρόδομου της Βέλλιανης έχει ανακηρυχθεί ως «ιστορικό διατηρητέο μνημείο ». 



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Στους Φιλιάτες Θεσπρωτίας λειτουργούσε χωρίς άδεια οίκος ευγηρίας, με τρεις ηλικιωμένους, σ' ένα υπόγειο ...

Στους Φιλιάτες Θεσπρωτίας ένας αλλοδαπός και μία αλλοδαπή, είχαν κάνει, σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνομίας, οίκο ευγηρίας σ' ένα υπόγειο με τρεις ηλικιωμένους, τους οποίους είχαν παρατήσει, όπως υποστηρίζεται στο δελτίο τύπου της αστυνομίας. Ειδικότερα "συνελήφθησαν τα δύο άτομα από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Ηγουμενίτσας, γιατί λειτουργούσαν παράνομα οίκο ευγηρίας σε υπόγειο διαμέρισμα, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση φροντίδας τριών ηλικιωμένων, ενώ όπως διαπιστώθηκε από την έρευνα, τους είχαν αφήσει αβοήθητους και εγκαταλελειμμένους. Επιπρόσθετα, διαπιστώθηκε ότι η η αλλοδαπή παρείχε υπηρεσίες περίθαλψης στους ηλικιωμένους, χωρίς να έχει τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις και συγκεκριμένα στερούνταν πτυχίου Σχολής Αδελφών Νοσοκόμων, άδειας εργασίας και πιστοποιητικού υγείας, ενώ ταυτόχρονα δεν ήταν καταχωρημένη στο Εθνικό Μητρώο Αποκλειστικών Νοσοκόμων".
Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ
Στην ιστοσελίδα "ΝΕΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΑΤΩΝ" του δημοσιογράφου Γιώργου Κώτση δημοσιεύθηκε η άλλ…

Εγακταλελειμμένοι και αφύλακτοι οι αρχαιολογικοί χώροι στη Θεσπρωτία...

Εγακταλελειμμένοι και αφύλακτοι είναι οι περισσότεροι αρχαιολογικοί χώροι στη Θεσπρωτία. Τη στιγμή, που θα μπορούσαν να έχουν μεγάλη δυναμική ως προς την τουριστική επισκεψιμότητα. Και οι αρχαιολογικοί αυτοί χώροι, αναφέρονται ενδεικτικά  της Ντόλιανης, του Πύργου Ραγίου, της Ελέας, του Δημοκάστρου, είναι σπουδαίοι ως προς την ιστορική τους αξία. Οι αρχαιολογικοί χώροι της Θεσπρωτίας, δεν είναι κάποιοι συνηθισμένοι χώροι. Είναι σημεία αναφοράς στην ταυτότητα της περιοχής. Δυστυχώς μένουν αναξιοποίητοι και θα πρέπει αυτό να σταματήσει. Για να γίνουν όμως οι χώροι αυτοί επισκέψιμοι, θα πρέπει να διαμορφωθούν κατάλληλα. Αυτό όμως δε γίνεται, με διάφορες δικαιολογίες! «Δεν έχουμε λεφτά» είναι η πιο συνηθισμένη . Θα πρέπει να υπάρχουν υπάλληλοι, που να ανοίγουν το χώρο κάθε μέρα για τους επισκέπτες. Πολλά πρέπει να γίνουν για την τουριστική αξιοποίηση των αρχαιολογικών μας χώρων ,αλλά δε γίνονται και είναι περίεργο.

Γιατροί υποστηρίζουν ότι θεραπεύουν τον καρκίνο χωρίς φάρμακα!

Ποιες είναι οι κορυφαίες αντικαρκινικές τροφές... 
*Το λεμόνι είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από τη χημιοθεραπεία! Γιατροί στην Ελλάδα υποστηρίζουν ότι θεραπεύονται όλα τα είδη του καρκίνου, χωρίς φάρμακα! Ισχυρίζονται ότι "όποιος ασθενήσει από καρκίνο, θα υποστεί γραμμικούς επιταχυντές, χημειοθεραπείες,διαρκείς εξετάσεις που κρατούν τον άρρωστο σε διαρκή αγωνία, ανασφάλεια, φόβο και πανικό. Και ενώ το φαρμακείο της φύσης μας δίνει απλόχερα όλα τα όπλα για την αντιμετώπιση και των πλέον επικίνδυνων ασθενειών μέσα από τους πολύτιμους καρπούς του, η συμβατική ιατρική αρνείται να το

17 Ιουλίου 1974-17 Ιουλίου 2017: 43 χρόνια ποιμαντικής προσφοράς του Μητροπολίτη Παραμυθίας Τίτου...

43 ολόκληρα χρόνια συμπληρώθηκαν από τη χειροτονία του Μητροπολίτη Παραμυθίας Τίτου. 43  χρόνια γεμάτα έργα αγάπης, 43 χρόνια γεμάτα από διακριτικό και μοναδικό εκκλησιαστικό ήθος. Ο χρόνος τρέχει πολύ γρήγορα, τα χρόνια κυλούν σαν το νερό, λέει ο λαός µας. Και είναι αλήθεια... Τα 43 χρόνια, όµως, του Σεβασμιωτάτου Τίτου ως Μητροπολίτη Παραμυθίας είναι δηµιουργικά και τα σφραγίζει µε το παραδειγματικό προσωπικό του ύφος ο ποιµενάρχης. Οδηγεί το τιµόνι της Μητρόπολης  σταθερά, συστηµατικά και πάντα µε καλοσύνη και συναίσθημα. Έδωσε όλη του την εμπιστοσύνη, όλη του την καλή διάθεση στον Κύριο και Εκείνος ενεργεί τα πάντα στη ζωή του. Άνοιξε τα παράθυρα της ψυχής του στο φως του Χριστού και πλημμυρίζει μέσα  του με ζωογόνο χάρη. Ζει καθημερινά την παρουσία του Θεού, γι' αυτό έχει στρέψει το ενδιαφέρον, την προσοχή, την καρδιά του από τα γήινα στα ουράνια. Διακονεί το λόγο του Θεού, γλυκαίνοντας ψυχές. Πολλούς ωφελεί πνευματικά και τους ευφραίνει. Επειδή καλλιεργεί ταπεινό φρόνημα, επ…

Το φαράγγι του Καλαμά ή "Φραγκγοπήδημα" μνημείο φυσικής ομορφιάς...

Το  φαράγγι του Καλαμά ή "Φραγγοπήδημα", ανάμεσα στα χωριά Πέντε Εκκλησιές, Πολύδροσο και Μαλούνι,  είναι μνημείο φυσικής ομορφιάς. Το ποτάμι τρυπάει τους βράχους, σχηματίζοντας ένα επιβλητικό φαράγγι ενός περίπου χιλιομέτρου. Το τμήμα αυτό του ποταμού με τις απότομες βουνοπλαγιές, αποτελεί την προστατευόμενη περιοχή των Στενών του Καλαμά. Είναι τοπίο μοναδικής αισθητικής αξίας, με έντονη την αίσθηση της απομονωμένης ωραιότητας, με κατακόρυφους βραχώδεις γκρεμνούς, ανάμεσα από τους οποίους ρέει με μαιανδρισμούς το ποτάμι, δυσπρόσιτα σπήλαια στις πλαγιές και σημαντική ζώνη παραποτάμιας βλάστησης.  Πρόκειται για φαράγγι με αλλουβιακό δάσος και περικλείει λόφους, που καλύπτονται από φρύγανα. Η περιοχή περιλαμβάνει ένα μικρό υγρότοπο. Το φαράγγι του Καλαμά, που αρχίζει από το «Κάστρο» της Ραβενής και τελειώνει στην ακρόπολη της βυζαντινής πόλης Οσδίνας. Από το δρόμο Βροσίνα – Φιλιάτες, ξεκινά χωματόδρομος που οδηγεί κάτω από το Κάστρο της Ραβενής, στις πηγές Αναβρυστικών. Η διαδ…

H αγία Μαρίνα εορτάστηκε σε χωριά της Θεσπρωτίας με θρησκευτικές εκδηλώσεις και πανηγύρια...

H αγία Μαρίνα εορτάστηκε σε χωριά της Θεσπρωτίας με θρησκευτικές εκδηλώσεις και πανηγύρια. Μεταξύ αυτών η αγία Μαρίνα Ηγουμενίτσας, η Βρυσσέλα Φιλιατών, ο Πλάτανος Φιλιατών και το Λύκου Φιλιατών, όπου το ιστορικό μοναστήρι. Η προσέλευση των ατόμων ήταν ικανοποιητική. Μαζί με τις λατρευτικές εκδηλώσεις, γίνονται και πανηγύρια, που αποτελούν κοσμαντάμωμα. Εκκλησιαστικά Συμβούλια, Πολιτιστικοί Σύλλογοι και κάτοικοι κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να μη σβήσει η παράδοση. Από τον εορτασμό της αγίας Μαρίνας, που ιδιαίτερα την ευλαβούνται στη Θεσπρωτία, διαπιστώθηκε ότι και στις ημέρες μας όποιος ακολουθεί το Χριστό, όπως το έκανε η Μαρίνα και μάλιστα μαρτύρησε σε ηλικία 15 ετών, δεν είναι θύμα, αλλά ζει ένα θαύμα. Και με τη φωτιά του Ιησού στα στήθη, αλλάζει τον εαυτό του, αλλάζει και τον κόσμο.