Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οκτώ χωριά στη Θεσπρωτία είναι χαρακτηρισμένοι παραδοσιακοί οικισμοί!

Οκτώ χωριά στη Θεσπρωτία είναι χαρακτηρισμένοι παραδοσιακοί οικισμοί! Πρόκειται για το Γηρομέρι, την Καμιτσάνη, το Μαργαρίτι, την Παραμυθιά, το Πλαίσιο, τη Σαγιάδα, τη Φανερωμένη και το Φοινίκι. Και αυτό, γιατί  έχουν διατηρήσει αναλλοίωτη την εικόνα, που είχαν στο παρελθόν. Και για τα οκτώ χωριά υπάρχει σχετική νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Περιβάλλοντος. Το Γηρομέρι έχει πέτρινες κατοικίες και πλακόστρωτους δρόμους και κλιμακωτά σοκάκια. Η Καμίτσιανη είναι ένας μικρός οικισμός, κτισμένος πάνω από τον ιστορικό ποταμό Ξάνθο και τα περιβόητα στενά του Κόζακα. Εκεί, σε μια πανέμορφη τοποθεσία βρίσκεται η ιστορική Μονή του Αγίου Γεωργίου (1613). Ο ναός αυτός, με τις εντυπωσιακές τοιχογραφίες του 1789, είναι ό,τι απέμεινε από το φημισμένο μοναστήρι της Καμίτσιανης. Ο ηγούμενος του μοναστηριού από το 1898 ώς το 1927, Δαμιανός Πέσχος, υπήρξε ιστορική μορφή της περιοχής, αφού με τη συμβολή του έμειναν ελληνικά τα 16 χωριά της Μουργκάνας. Το Μαργαρίτι, τόσο από την πληθώρα των μαχαλάδων (Αγορά, Κεντάλι, Σκάλα, Λουγκάς, Τοπόλια, Μπεκιάτες, Ντρίζα, Καλαμίτης), όσο και από τις μεταξύ τους αποστάσεις,  έχει ξεχωριστό χαρακτήρα και τρόπο δομής από τους υπόλοιπους γνωστούς οικισμούς. Το σύστημα δόμησης είναι συνεχές και όλα τα κτίσματα εμφανίζουν ομοιότητα. Στην Παραμυθιά σώζονται μέχρι σήμερα κτίσματα της εποχής της τουρκοκρατίας. Στο Πλαίσιο σιγοπερπατώντας ο επισκέπτης στους δώδε­κα αλληλοδιαδεχόμενους μαχαλάδες, θα δει οικοδομές, δίπατες και τρίπατες, με μεγάλα αγκωνάρια στις τέσσερις πλευρές, πόρτες και παραθύρια αψιδωτά με πέ­τρες πελεκητές, τζάκια με σχήματα καλλιτεχνικά, απομεινάρια βυρσοδεψείων, ταπητουργείων και τσαρουχάδικων και «γκαντούνια» κλωθογυριστά. Ο εγκαταλελειμμένος οικισμός της Παλιάς Σαγιάδας έχει σήμερα να παρουσιάσει αξιόλογα δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και μία πανοραμική θέα στο Ιόνιο. Ο επισκέπτης θα περπατήσει σε λιθόστρωτα καλντερίμια, σε αλώνια, θα θαυμάσει παλιές εκκλησίες και οικήματα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η Φανερωμένη, παρότι είναι πολύ μικρό χωριό,  εντυπωσιάζει τόσο για τα παραδοσιακά κτίσματα, που διατηρεί, όσο και για τον κεντρικό γραφικό και σε περίοπτο σημείο, ναό του χωριού, την Παναγιά της Φανερωμένης, που είναι αφιερωμένη στην «Κοίμηση της Θεοτόκου». Στο Φοινίκι βλέπει κανείς όμορφα αρχοντικά και γραφικά καλντερίμια, λιθόστρωτες αυλές και αψιδωτά παράθυρα. Τα σπίτια του χωριού, δίπατα και τρίπατα αρχοντικά, είναι όλα φτιαγμένα από πέτρα με έσοδα από τους ξενιτεμένους Φοινικιώτες, από τον 18ο αιώνα.Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του χωριού είναι οι καμαρωτές εξώπορτες. Η πιο παλιά από αυτές χρονολογείται από το 1840, ενώ η παράδοση συνεχίζεται ακόμα και σήμερα. Πανέμορφες, πολύχρωμες και τοξωτές, άλλες παλιές και άλλες ανακαινισμένες, οι εξώπορτες συναντούνται παντού στα γραφικά στενάκια του χωριού και γίνονται ιδιαίτερα αισθητές λόγω του αρχιτεκτονικού κάλλους τους.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

52χρονη Ολλανδέζα, που ζει στην Αυστραλία, βαπτίστηκε Ορθόδοξη στις πηγές Λαγκάβιτσας Θεσπρωτίας!

Όταν ο άνθρωπος αποφασίσει να αλλάξει ζωή, δεν υπολογίζει ούτε ηλικία, ούτε αποστάσεις, ούτε τις κοινωνικές παραμέτρους. Παρά μόνο ζει ευτυχισμένος και αγωνιζόμενος στη νέα ελπιδοφόρα πραγματικότητά του.  Αυτό συνέβηκε με την 52χρονη Ολλανδέζα Άννα Γκάζενταμ, που ζει από παιδάκι στην Αυστραλία, η οποία ήρθε στη Θεσπρωτία αποκλειστικά και μόνο για να βαπτιστεί Ορθόδοξη στις πηγές της Λαγκάβιστας Θεσπρωτίας (κοντά στη Λίστα Φιλιατών), που μπορεί να είναι κρύα τα νερά τους, αλλά δεν πάγωσαν τη ζεστή καρδιά της νεοφώτιστης. Παρόντες ο βαπτισμένος από ιερέα της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας  σύζυγός της Τζον Σάλιβα και τα τρία παιδία της, που πόθος της είναι κάποια στιγμή να επιλέξουν το δρόμο το δικό της ως προς την πνευματική τους αναγέννηση. Πως διάλεξε το συγκεκριμένο σημείο; Επηρεσμένη από το βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη "Ελένη", θέλησε το μεγάλο βήμα από την παλαιά στην καινούργια   ζωή της να γίνει στην περιοχή, όπου εκτυλίσσονται τα διαδραματιζόμενα στο βιβλίο.…

Σε σχήμα σταυρού μήλα σε μηλιά στο προαύλιο ναού της Θεσπρωτίας!

Όσοι  βλέπουν το φαινόμενο το θεωρούν ανεξήγητο και σπάνιο: Σχήμα σταυρού έχουν μήλα σε μηλιά στο προαύλιο του μητροπολιτικού ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ηγουμενίτσας. Η φωτογραφία είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Τα υπόλοιπα μήλα, στη μηλιά, που πέρυσι φυτεύτηκε, είναι διάσπαρτα. Βέβαια η φύση είναι μεγάλος καλλιτέχνης... Ο προϊστάμενος του ναού πρωτοπρεσβύτερος-θεολόγος π. Ελευθέριος Κωνσταντής, που διαμόρφωσε το χώρο, φύτεψε καρποφόρα δένδρα και τα φροντίζει καθημερινά με πολύ μεράκι, αρχικά ένιωσε έκπληξη. Σκέφτηκε, όμως, ότι και η φύση είναι δημιούργημα του Θεού, οπότε καθετί έχει και την πνευματική του ερμηνεία και εξήγηση...   

Έφυγε μια πραγματική αρχόντισσα, η Ζιούρεν Έλλεν Πιτούλη...

Αρχόντισσα σε όλα της. Στη συμπεριφορά, στην εμφάνιση, στην ψυχή προπαντός. Έτσι αρχοντικά, όπως έζησε, έτσι αρχοντικά και έφυγε σε ηλικία 88 ετών. Με την αξιοπρέπεια, που ταιριάζει σε μια αληθινή αρχόντισσα. Η Ζιούρεν Έλλεν Πιτούλη, το γένος  Σόντερστρομ, μια ευγενική σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής της φυσιογνωμία, υπήρξε σύζυγος του αλησμόνητου Ηγουμενιτσιώτη γιατρού Γεράσιμου Πιτούλη και απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, το Θωμά (αντιπεριφερειάρχη Θεσπρωτίας) και την Γκρέτα. Στάθηκε δίπλα στο σύζυγό της, προσφέροντας με ευαισθησία τη συνδρομή της, την πολύτιμη συμβολή της στην κοινωνική του δράση. Ακλόνητη κοντά και στα παιδιά της και στα εγγόνια της. Μια γυναίκα, μια σύζυγος, μια μάνα και μια γιαγιά με περγαμηνές, με χαρίσματα, μα προπαντός με συναισθήματα και αγωνιστική διάθεση απέναντι στη ζωή. Στολίδι ατόφιο, αφού ήταν στολισμένη η καρδιά της με αρετές, τις οποίες, μετά την κοίμησή της, όχι μόνο θα αναζητούμε, αλλά και θα κάνουν πολύ αισθητή την απουσία της. Και ταυτόχρονα πολύ αισθητ…

Να αξιοποιηθεί τοπικά ο Θεσπρωτός αντιστράτηγος ε.α Βασίλειος Τζίγκος...

Σε μια εποχή, που άνθρωποι με το ήθος και την ανωτερότητα του Θεσπρωτού αντιστρατήγου ε. α. Βασιλείου Τζίγκου, σπανίζουν, αποτελεί μονόδρομος, τώρα, που συνταξιοδοτήθηκε από την υπηρεσία, να αξιοποιηθεί τοπικά. Δεν ξέρουμε αν το θέλει ο ίδιος, αλλά είναι απαραίτητη η προσφορά του στο νομό Θεσπρωτίας. Πρόκειται για άνδρα ευσυνείδητο, ακάματο και κυρίως με ακέραιο χαρακτήρα. Τέτοια αναστήματα, με ανιδιοτέλεια και ευγένεια, είναι ωφέλιμο να ωθούνται σε κοινωνική δράση, από οποιοδήποτε μετερίζι, μάλιστα σε μια εποχή, που συστηματικά παραγκωνίζονται οι άξιοι. Ουδέποτε, κατά την πολύχρονη επιτυχημένη, κατά κοινή ομολογία, θητεία του στην αστυνομία, όπου έφτασε μέχρι τα ύπατα αξιώματα, επεδίωξε να αναδειχθεί, αλλά αντίθετα παρέμεινε "διαμάντι" στην αφάνεια. Προσηλώθηκε στην ανθρωπιά και εναντιώθηκε στην απανθρωπιά, γι' αυτό η μεγάλη πλειψηφία, για να μη γράψουμε το σύνολο των συμπατριωτών του, τον έχει σε μεγάλη εκτίμηση. 

Ατζέντα των θεσπρωτικών πανηγυριών του Δεκαπενταυγούστου. Όχι πολύ μεγάλη, η ολιγοήμερη επιστροφή αποδήμων...

Κορυφώθηκε η άφιξη αποδήμων και επισκεπτών στα χωριά της Θεσπρωτίας, που έχουν… ζωηρέψει. Ωστόσο ικανοποιητική, όχι, όμως, μεγάλη είναι η ολιγοήμερη επιστροφή αποδήμων. Εξάλλου, τα πανηγύρια, που οργανώνται (στο τέλος του ρεπορτάζ η σχετική ατζέντα), δημιουργούν μια γιορτινή, χαρούμενη ατμόσφαιρα που έχουν τόσο ανάγκη σήμερα οι περισσότεροι.  Έτσι λοιπόν σε κάθε χωριό, ακόμη και στο πιο απομακρυσμένο, δεν λείπει το παραδοσιακό πανηγύρι ή το χωριανικό τραπέζι, ενώ όλο και περισσότερες δράσεις πραγματοποιούνται αναβιώνοντας τοπικές παραδόσεις.  Βέβαια γιορτάζοντας την μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή του καλοκαιριού, την… τιμητική τους έχουν οι εκκλησίες και τα ξωκλήσια, τα αφιερωμένα στην Παναγιά μας. Δεν είναι τυχαίο, που κάθε φορά, όταν μας συμβαίνει κάτι κακό λέμε «Παναγιά μου». Ή έστω προληπτικά, για να μην συμβεί, σαν να ξορκίζειζουμε το κακό, πάλι «Παναγιά μου» θα φωνάξεις, θα σκεφτείς, θα μουρμουρίσεις! Η Παναγία είναι δίπλα μας,  πάμπολλες οι μαρτυρίες ανθρώπων (πιστών και απίστων…

Δεκάδες άτομα έκαναν πεζοπορία προς την πανέμορφη Λαμπανίτσα Θεσπρωτίας!

Δεκάδες άτομα έκαναν πεζοπορία προς την πανέμορφη Λαμπανίτσα Θεσπρωτίας, σε υψόμερο 805 μέτρα. Απολαυστική η διαδρομή μέσα στη φύση, πορεία σε καθάρια ατμόσφαιρα, όπου δροσίζεται η καρδιά από το μοσχομύρισμα των φυτών και των δένδρων και κελαηδούν τα πουλιά. Το βλέμμα όλων επικεντρώθηκε στη θαυμάσια θέα της περιοχής. Αριστερά απλώνεται η Θεσπρωτία με το μάτι να φτάνει ως το Ιόνιο και την Κέρκυρα, ενώ από την απέναντι πλευρά είναι ευδιάκριτη η καρδιά της Ηπειρώτικης γης με όλους σχεδόν τους ορεινούς όγκους της να ορθώνονται μπροστά. Επισκέφτηκαν οι πεζοπόροι και τη σπηλιά "Γιανναλέξη".