Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ: Τι πρέπει να γίνει, για να σταματήσει η ερήμωση του Σουλίου και να αναδειχθεί η ιστορία του

Η δήμαρχος Παραμυθιάς Σταυρούλα Μπραΐμη-Μπότση σε υπόμνημά της προς τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας αναφέρει τι πρέπει να γίνει, για να σταματήσει η ερήμωση του Σουλίου και να αναδειχθεί η ιστορία του. Δίνει έμφαση στην αντιμετώπιση των προβλημάτων των κατοίκων της περιοχής και στην ανάδειξη των ιστορικών μνημείων. Μεταξύ άλλων επισημαίνει ότι χρειάζεται να προστατευθούν οι λίγοι κάτοικοι, που απέμειναν, και ασχολούνται με την κτηνοτροφία, μέσω μιας  αναθεωρημένης χωροταξικής μελέτης του Σουλίου και μέσω της επίλυσης του ιδιοκτησιακού προβλήματος. Τονίζει ότι αγνοήθηκαν οι άνθρωποι, αλλά και η καθημερινής διαβίωσή τους, αφού για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπάρχει η δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας, τα αγροτικά ιατρεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω δυσκολίας σύνδεσης του Internet, που απαιτείται κ.λπ. Ακόμη ζητά να αναστηλωθούν το κάστρο της Κιάφας, τα πηγάδια και οι Μύλοι, αλλά και να αναπαλαιωθούν οι ερειπωμένες οικίες των Σουλιώτικων οικογενειών. H βελτίωση του δρόμου προς το Σούλι είναι και αυτός ένας σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη τουρισμού στην περιοχή. Να θυμίσουμε ότι είχε προηγηθεί ανάλογο αγωνιώδες υπόμνημα του συλλόγου "ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΣΟΥΛΙΟΥ". Ολόκληρο το υπόμνημα της κ. Μπραΐμη προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, έχει ως εξής:  
***
"Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε,
Σας ευχαριστούμε θερμά που με την παρουσία σας τιμήσατε τις εορταστικές εκδηλώσεις σε ανάμνηση του Ολοκαυτώματος του Κουγκίου και της αυτοθυσίας του Καλόγηρου Σαμουήλ και των Σουλιωτών υπέρ της Ελευθερίας.
Η Περιοχή του Σουλίου, εκτός του ότι αποτελεί ένα θρύλο, είναι και ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, καθώς υψώνεται πάνω από την χαράδρα του μυθικού Αχέροντα.
Οι τέσσερις ερειπωμένοι οικισμοί που απαρτίζουν το Σούλι, το αρχικό «Τετραχώρι» (Σούλι, Σαμονίβα, Κιάφα, Αβαρίκος) είναι μοναδικοί από ιστορική και οικιστική άποψη. Κατοικήθηκαν από Σουλιώτικες φάρες έως το 1822, οπότε και εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους και καταστράφηκαν τα σπίτια τους. Μόνο η Σαμονίβα το 1825 ξανακατοικήθηκε από τη φάρα των Τοκαίων προερχόμενη από την περιοχή της Λάκκας Σουλίου. Τα ερείπια της περιοχής έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία (Υ.Α. 140672/6148/7.12.1956, ΦΕΚ 281Β/29.12.1956).
Με στόχο την ανάδειξη και προστασία του ιστορικού περιβάλλοντος της περιοχής, την ανάδειξη – αποκατάσταση ορισμένων επώνυμων ιστορικών οικιών, καθώς και την βελτίωση της επισκεψιμότητας του οικιστικού ιστού, οριοθετήθηκε ο Αρχαιολογικός Χώρος Σουλίου, (ΦΕΚ 362ΑΑΠ/2008), ενώ στις 5.8.2010 εγκρίθηκε η μελέτη συνολικής ανάδειξης τετραχωρίου Σουλίου και Κάστρου Κιάφας, (ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/ Φ33/76999/3380). Σύμφωνα με την κήρυξη οριοθέτησης, ο αρχαιολογικός χώρος Σουλίου καλύπτει 22.334.00 τ.μ.
Η μελέτη ανάδειξης δημιουργεί σε σχέση με τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις σοβαρά προβλήματα στην περιοχή Σουλίου (αξίζει να σημειωθεί ότι η κτηνοτροφία αποτελεί την κύρια απασχόληση των κατοίκων) τα οποία αναλύονται ως εξής:
1. Στη ζώνη προστασίας Α’(Κάστρο Κιάφας, Κούγκι, Άη-Δονάτο) γενική απαγόρευση δόμησης, αλλά εκεί δεν δημιουργεί πρόβλημα, γιατί δεν υφίσταται καμία σταυλική εγκατάσταση.
2. Στη ζώνη προστασίας Β’ (Οικιστικός ιστός Σουλίου, Κιάφας, Αβαρίκου, ερείπια νερόμυλων, καθώς και ο συνοικισμός Μπενούκα ), «τα ποιμνιοστάσια και όλα τα νεότερα κτίρια ή κατασκευές που αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία του ιστορικού οικισμού Σουλίου θα απομακρυνθούν σταδιακά».
Τα αιγοπρόβατα ήταν μέρος της ζωής των κατοίκων από την αρχή της εγκατάστασής τους στην περιοχή και συγκεκριμένα βρίσκονταν σχεδόν δίπλα στις κατοικίες τους. Η συγκεκριμένη μελέτη προβλέπει με κάποια σχετική αοριστία ότι θα γίνει «σταδιακά» η απομάκρυνσή τους.
3. Επίσης προβλέπει τη μεταφορά των ποιμνιοστασίων από τον οικιστικό ιστό του Σουλίου σε συγκεκριμένη κτηνοτροφική περιοχή (ανατολικά του Τσαγγαριώτικου χειμάρρου) δημιουργώντας ουσιαστικά το μεγαλύτερο πρόβλημα στους κτηνοτρόφους, επειδή τα ζώα τους θα πρέπει καθημερινά να διανύουν τεράστιες αποστάσεις από τον στάβλο προς τα λιβάδια βόσκησης.
4. Στην περιοχή, εκτός των ζωνών Α και Β, δεν είναι υποχρεωτική η μεταφορά των υφιστάμενων σταβλικών εγκαταστάσεων,αλλά κάθε νέα θα πρέπει να γίνει εντός του προβλεφθέντος κτηνοτροφικού πάρκου, που πρακτικά φαίνεται αδύνατο, αφού σε μια έκταση 20.694 στρεμμάτων δεν επιτρέπει την ανέγερση νέας σταβλικής εγκατάστασης.
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι στην περιοχή του Σουλίου, κατά την οριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου και την μελέτη συνολικής ανάδειξης, δεν λήφθηκε υπόψη το ανθρωπογενές περιβάλλον, αλλά ούτε και ο τρόπος καθημερινής διαβίωσης των κατοίκων.
Σήμερα στον Ιστορικό Χώρο του Σουλίου έμειναν τα ξερακιανά βράχια, οι λιθοσωριές, οι πεσμένες Εκκλησιές, τα γκρεμισμένα σπίτια, τα χαλάσματα. Θλιβερές ενθυμήσεις ενός ένδοξου παρελθόντος.
Στο ορεινό και απομακρυσμένο Σούλι, οι λίγοι εναπομείναντες κάτοικοι των πέντε Τοπικών Κοινοτήτων (Σαμονίδα, Τσαγγάρι, Αυλότοπος, Κουκουλιοί, Φροσύνη), καθημερινά δίνουν το δικό τους δύσκολο αγώνα επιβίωσης. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι πολλές φορές για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπάρχει η δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας. Επίσης, τα αγροτικά ιατρεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω δυσκολίας σύνδεσης του Internetπου απαιτείται για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση.
Πρέπει επιτέλους πέρα από τις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στους αγώνες των Σουλιωτών, έμπρακτα να κάνουμε κάτι για τον ιστορικό αυτό τόπο όπως:
1. Αναθεώρηση της Χωροταξικής Μελέτης του Σουλίου (έκδοσης νέας διορθωμένης και σαφέστερης), λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τη βασική και μοναδική επαγγελματική απασχόληση των λιγοστών εναπομεινάντων κατοίκων που είναι η κτηνοτροφία.
2. Επίλυση του ιδιοκτησιακού προβλήματος σε πολλούς κλήρους που έχουν παραχωρηθεί κατά χρήση στην περιοχή του Σουλίου, αλλά λόγω της οριοθέτησης που απαγορεύει την διατήρηση των υφιστάμενων και την ανέγερση νέων στάβλων, κινδυνεύει να καταστεί άνευ ουσίας η μεταβίβασή τους στους άμεσους κληρονόμους των δικαιούχων
3. Αναστήλωση του κάστρου της Κιάφας – των πηγαδιών – των Μύλων.
4. Αναπαλαίωση και αναστήλωση των ιστορικών ερειπωμένων οικιών των Καπεταναίων και των μεγάλων Σουλιώτικων οικογενειών, με ταυτόχρονη διατήρηση των δομικών και μορφολογικών τους χαρακτηριστικών.
5. Ανάδειξη – Αποκατάσταση – Σήμανση των Ιστορικών Μονοπατιών.
6. Βελτίωση του υπάρχοντος οδικού δικτύου προς τα Σουλιωτοχώρια και δημιουργία κόμβου στη Γλυκή και γενικά βελτίωση οδών για την καλύτερη προσβασιμότητα.
Όλα τα παραπάνω είναι τα ελάχιστα έτσι ώστε να διατηρηθεί ζωντανή η ιστορική μνήμη αλλά και να σταματήσει η ερήμωση καθώς θα μπορέσει το τρίπτυχο ΙΣΤΟΡΙΑ – ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ να αποτελέσει αναπτυξιακή προοπτική για όλη την περιοχή.
Σε αυτές τις αγωνίες και τις διεκδικήσεις μας σας θέλουμε αρωγό και συμπαραστάτη.
Με βαθύτατο σεβασμό
Η Δήμαρχος Σουλίου
Μπραΐμη – Μπότση Σταυρούλα 
4. Αναπαλαίωση και αναστήλωση των ιστορικών ερειπωμένων οικιών των Καπεταναίων και των μεγάλων Σουλιώτικων οικογενειών, με ταυτόχρονη διατήρηση των δομικών και μορφολογικών τους χαρακτηριστικών.

2. Επίλυση του ιδιοκτησιακού προβλήματος σε πολλούς κλήρους που έχουν παραχωρηθεί κατά χρήση στην περιοχή του Σουλίου, αλλά λόγω της οριοθέτησης που απαγορεύει την διατήρηση των υφιστάμενων και την ανέγερση νέων στάβλων, κινδυνεύει να καταστεί άνευ ουσίας η μεταβίβασή τους στους άμεσους κληρονόμους των δικαιούχων
3. Αναστήλωση του κάστρου της Κιάφας – των πηγαδιών – των Μύλων.
4. Αναπαλαίωση και αναστήλωση των ιστορικών ερειπωμένων οικιών των Καπεταναίων και των μεγάλων Σουλιώτικων οικογενειών, με ταυτόχρονη διατήρηση των δομικών και μορφολογικών τους χαρακτηριστικών.
5. Ανάδειξη – Αποκατάσταση – Σήμανση των Ιστορικών Μονοπατιών.6. Βελτίωση του υπάρχοντος οδικού δικτύου προς τα Σουλιωτοχώρια και δημιουργία κόμβου στη Γλυκή και γενικά βελτίωση οδών για την καλύτερη προσβασιμότητα.

Η Περιοχή του Σουλίου, εκτός του ότι αποτελεί ένα θρύλο, είναι και ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, καθώς υψώνεται πάνω από την χαράδρα του μυθικού Αχέροντα.
Οι τέσσερις ερειπωμένοι οικισμοί που απαρτίζουν το Σούλι, το αρχικό «Τετραχώρι» (Σούλι, Σαμονίβα, Κιάφα, Αβαρίκος) είναι μοναδικοί από ιστορική και οικιστική άποψη. Κατοικήθηκαν από Σουλιώτικες φάρες έως το 1822, οπότε και εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους και καταστράφηκαν τα σπίτια τους. Μόνο η Σαμονίβα το 1825 ξανακατοικήθηκε από τη φάρα των Τοκαίων προερχόμενη από την περιοχή της Λάκκας Σουλίου. Τα ερείπια της περιοχής έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία (Υ.Α. 140672/6148/7.12.1956, ΦΕΚ 281Β/29.12.1956).
Με στόχο την ανάδειξη και προστασία του ιστορικού περιβάλλοντος της περιοχής, την ανάδειξη – αποκατάσταση ορισμένων επώνυμων ιστορικών οικιών, καθώς και την βελτίωση της επισκεψιμότητας του οικιστικού ιστού, οριοθετήθηκε ο Αρχαιολογικός Χώρος Σουλίου, (ΦΕΚ 362ΑΑΠ/2008), ενώ στις 5.8.2010 εγκρίθηκε η μελέτη συνολικής ανάδειξης τετραχωρίου Σουλίου και Κάστρου Κιάφας, (ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/ Φ33/76999/3380). Σύμφωνα με την κήρυξη οριοθέτησης, ο αρχαιολογικός χώρος Σουλίου καλύπτει 22.334.00 τ.μ.
Η μελέτη ανάδειξης δημιουργεί σε σχέση με τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις σοβαρά προβλήματα στην περιοχή Σουλίου (αξίζει να σημειωθεί ότι η κτηνοτροφία αποτελεί την κύρια απασχόληση των κατοίκων) τα οποία αναλύονται ως εξής:
1. Στη ζώνη προστασίας Α’(Κάστρο Κιάφας, Κούγκι, Άη-Δονάτο) γενική απαγόρευση δόμησης, αλλά εκεί δεν δημιουργεί πρόβλημα, γιατί δεν υφίσταται καμία σταυλική εγκατάσταση.
2. Στη ζώνη προστασίας Β’ (Οικιστικός ιστός Σουλίου, Κιάφας, Αβαρίκου, ερείπια νερόμυλων, καθώς και ο συνοικισμός Μπενούκα ), «τα ποιμνιοστάσια και όλα τα νεότερα κτίρια ή κατασκευές που αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία του ιστορικού οικισμού Σουλίου θα απομακρυνθούν σταδιακά».
Τα αιγοπρόβατα ήταν μέρος της ζωής των κατοίκων από την αρχή της εγκατάστασής τους στην περιοχή και συγκεκριμένα βρίσκονταν σχεδόν δίπλα στις κατοικίες τους. Η συγκεκριμένη μελέτη προβλέπει με κάποια σχετική αοριστία ότι θα γίνει «σταδιακά» η απομάκρυνσή τους.
3. Επίσης προβλέπει τη μεταφορά των ποιμνιοστασίων από τον οικιστικό ιστό του Σουλίου σε συγκεκριμένη κτηνοτροφική περιοχή (ανατολικά του Τσαγγαριώτικου χειμάρρου) δημιουργώντας ουσιαστικά το μεγαλύτερο πρόβλημα στους κτηνοτρόφους, επειδή τα ζώα τους θα πρέπει καθημερινά να διανύουν τεράστιες αποστάσεις από τον στάβλο προς τα λιβάδια βόσκησης.
4. Στην περιοχή, εκτός των ζωνών Α και Β, δεν είναι υποχρεωτική η μεταφορά των υφιστάμενων σταβλικών εγκαταστάσεων,αλλά κάθε νέα θα πρέπει να γίνει εντός του προβλεφθέντος κτηνοτροφικού πάρκου, που πρακτικά φαίνεται αδύνατο, αφού σε μια έκταση 20.694 στρεμμάτων δεν επιτρέπει την ανέγερση νέας σταβλικής εγκατάστασης.
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι στην περιοχή του Σουλίου, κατά την οριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου και την μελέτη συνολικής ανάδειξης, δεν λήφθηκε υπόψη το ανθρωπογενές περιβάλλον, αλλά ούτε και ο τρόπος καθημερινής διαβίωσης των κατοίκων.
Σήμερα στον Ιστορικό Χώρο του Σουλίου έμειναν τα ξερακιανά βράχια, οι λιθοσωριές, οι πεσμένες Εκκλησιές, τα γκρεμισμένα σπίτια, τα χαλάσματα. Θλιβερές ενθυμήσεις ενός ένδοξου παρελθόντος.
Στο ορεινό και απομακρυσμένο Σούλι, οι λίγοι εναπομείναντες κάτοικοι των πέντε Τοπικών Κοινοτήτων (Σαμονίδα, Τσαγγάρι, Αυλότοπος, Κουκουλιοί, Φροσύνη), καθημερινά δίνουν το δικό τους δύσκολο αγώνα επιβίωσης. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι πολλές φορές για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπάρχει η δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας. Επίσης, τα αγροτικά ιατρεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω δυσκολίας σύνδεσης του Internetπου απαιτείται για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση.
Πρέπει επιτέλους πέρα από τις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στους αγώνες των Σουλιωτών, έμπρακτα να κάνουμε κάτι για τον ιστορικό αυτό τόπο όπως:
1. Αναθεώρηση της Χωροταξικής Μελέτης του Σουλίου (έκδοσης νέας διορθωμένης και σαφέστερης), λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τη βασική και μοναδική επαγγελματική απασχόληση των λιγοστών εναπομεινάντων κατοίκων που είναι η κτηνοτροφία.
2. Επίλυση του ιδιοκτησιακού προβλήματος σε πολλούς κλήρους που έχουν παραχωρηθεί κατά χρήση στην περιοχή του Σουλίου, αλλά λόγω της οριοθέτησης που απαγορεύει την διατήρηση των υφιστάμενων και την ανέγερση νέων στάβλων, κινδυνεύει να καταστεί άνευ ουσίας η μεταβίβασή τους στους άμεσους κληρονόμους των δικαιούχων
3. Αναστήλωση του κάστρου της Κιάφας – των πηγαδιών – των Μύλων.
4. Αναπαλαίωση και αναστήλωση των ιστορικών ερειπωμένων οικιών των Καπεταναίων και των μεγάλων Σουλιώτικων οικογενειών, με ταυτόχρονη διατήρηση των δομικών και μορφολογικών τους χαρακτηριστικών.
5. Ανάδειξη – Αποκατάσταση – Σήμανση των Ιστορικών Μονοπατιών.
6. Βελτίωση του υπάρχοντος οδικού δικτύου προς τα Σουλιωτοχώρια και δημιουργία κόμβου στη Γλυκή και γενικά βελτίωση οδών για την καλύτερη προσβασιμότητα.
Όλα τα παραπάνω είναι τα ελάχιστα έτσι ώστε να διατηρηθεί ζωντανή η ιστορική μνήμη αλλά και να σταματήσει η ερήμωση καθώς θα μπορέσει το τρίπτυχο ΙΣΤΟΡΙΑ – ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ να αποτελέσει αναπτυξιακή προοπτική για όλη την περιοχή.
Σε αυτές τις αγωνίες και τις διεκδικήσεις μας σας θέλουμε αρωγό και συμπαραστάτη.
Με βαθύτατο σεβασμό
Η Δήμαρχος Σουλίου
Μπραΐμη – Μπότση Σταυρούλα"

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο πρόεδρος της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα με σύνεση καταδικάζει τους εξτρεμισμούς και επιδιώκει καλές σχέσεις με την Ελλάδα...

Ο νέος Πρόεδρος της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα, μια φωνή συνετή, επιδιώκει καλές σχέσεις με την Ελλάδα και καταδικάζει τους εξτρεμισμούς σε βάρος της χώρας μας. Είτε προέρχονται από κυβερνητικά στελέχη είτε από τους εθνικιστές και τους αυτοαποκαλούμενους "Τσάμηδες". Διευκρίνισε ότι οι "σχέσεις μας με την Ελλάδα δεν είναι όπως με όλους τους άλλους γείτονες. Είναι ηθικές και ανθρώπινες. Υπάρχουν εκατομμύρια Αλβανοί που ζουν εκεί και πολλά παιδιά που είναι πλέον ελληνόπουλα. Είναι μια σχέση πολύ δυνατή». Ο Ιλίρ Μέτα είπε το αυτονόητο, που χάνεται μέσα στον παραλογισμό του φανατισμού και των σκοπιμοτήτων. Πολλοί Αλβανοί πολίτες ζουν και εργάζονται πολλά χρόνια στην Ελλάδα και ενισχύουν οικονομικά τους συγγενείς του στην Αλβανία ή φτιάχνουν σπίτια.Την ίδια στιγμή κάποια αλβανόπουλα γεννήθηκαν στην Ελλάδα και γνωρίζουν καλύτερα την ελληνική γλώσσα από την αλβανική. Αλλά και η Ελλάδα έχει μειονότητα στην Αλβανία. Έτσι αυτό, που χρειάζονται οι δύο χώρες, δεν είναι εντάσεις, αλλά συνεργ…

Ο Παραμυθιώτης γιατρός, που υπηρέτησε με αφοσίωση το αυθεντικό δημοτικό τραγούδι! (Video)

Ο αείμνηστος γιατρός (γενικός χειρουργός) Γιάννης Οικονομίδης (1923-2013), από τη Σέλλιανη Παραμυθιάς,  υπηρέτησε με αφοσίωση το αυθεντικό δημοτικό τραγούδι! Παρότι εργαζόταν σε μεγάλες ιδιωτικές κλινικές, καταπιάστηκε με την παραδοσιακή μουσική και με την θαυμάσια χροιά της φωνής του, απέδωσε με εξαιρετικό τρόπο πολλά  δημοτικά τραγούδια, συνεργαζόμενος κυρίως με τους Χαλκιάδες. Το πέρασμα του Γιάννη Οικονομίδη από το δημοτικό τραγούδι, πέρα από το γλέντι και τη

Οι εικόνες των σπουδαστών/τριών του τμήματος φωτογραφίας στο Δημόσιο ΙΕΚ Ηγουμενίτσας εντυπωσίασαν το κοινό! (ΦΩΤΟ)

Zήλος και έμπνευση. Αντίληψη και στόχευση. Τέσσερα γνωρίσματα των σπουδαστών/τριών  του τμήματος "Τέχνη Φωτογραφίας" του Δημόσιου ΙΕΚ Ηγουμενίτσας, που οργάνωσαν έκθεση στο Πνευματικό Κέντρο “Πάνθεον”, με αφορμή την ολοκλήρωση της χρονιάς. Οι σπουδαστές/τριες έδωσαν τον εαυτό τους, μέσα από δημιουργικές ψυχικές διεργασίες, στα έργα τους, δύο του καθενός και της καθεμιάς εκτέθηκαν από το πλούσιο φωτογραφικό υλικό, που προέκυψε κατά την διάρκεια της κατάρτισης και το οποίο βλάστησε πάνω σε γόνιμο έδαφος. Αυτό το γόνιμο έδαφος το δημιούργησαν τόσο ο διευθυντής του ΙΕΚ Ηγουμενίτσας Ηλίας Μπούας, που στο χαιρετισμό του αναφέρθηκε στην προσπάθεια, που καταβάλλεται τα τελευταία χρόνια, ώστε το εκπαιδευτήριο να παρέχει το καλύτερο δυνατό μαθησιακό πλαίσιο, όσο και οι καθηγητές Αγαθοπούλου Άρτεμις, Ασωνίτης Πολυδεύκης, Βλάχου Αντιγόνη, Γκόη Σοφία, Ζωγράφος Φίλιππος, Κωσταδήμας Χαράλαμπος, Μπέλλου Βανέσα, Μπογιατζόγλου Αλεξάνδρα, Παπαδημητρόπουλος Παναγιώτης, Παπαλάμπρου Αντώνιος, Τζό…

Το εβδομαδιαίο Φιλιατιώτικο παζάρι και ο λάτρης και διαφημιστής του δημοσιογράφος Γιώργος Κώτσης...

Κάθε Πέμπτη, μα κάθε Πέμπτη, επί πολλά χρόνια τώρα, όλοι όσοι επισκέπτονται για ψώνια ή για ένα απλό σεργιάνισμα το εβδομαδιαίο Φιλιατιώτικο παζάρι,βλέπουν έναν συγκεκριμένο άνθρωπο, να αποτυπώνει φωτογραφικά, πολύ διακριτικά, αλλά και πολύ μεθοδικά ταυτοχρόνως, ανθρώπινες φιγούρες και δραστηριότητες. Με μια μικρή φωτογραφική μηχανή, "πιάνει" τα πάντα... Από τους μικροπωλητές έως το βολτάρισμα ανδρών

Ο Θεσπρωτός ορθοπεδικός Διονύσης Χίσσας χειρούργησε και τη Ντόρα Μπακογιάννη... Έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη όλων...

Ο Θεσπρωτός ορθοπεδικός Διονύσης Χίσσας χειρούργησε με επιτυχία, όπως το συνηθίζει άλλωστε, αφού και ήθος διαθέτει και σύγχρονες ιατρικές μεθόδους εφορμόζει, και τη Ντόρα Μπακογιάννη. Η πολιτικός είχε επιπλοκή  στο γόνατο, από πρόσφατη  επέμβαση  σε νοσηλευτικό ίδρυμα και κατέφυγε στην ομάδα της Ορθοπεδικής Κλινικής του Θεραπευτηρίου Metropolitan, με επικεφαλής τον Διονύση Χίσσα. Ο Θεσπρωτός ορθοπεδικός έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη όλων. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Το πέτυχε, αγωνιζόμενος σκληρά βήμα προς βήμα. Η επιστημονική του πορεία, καταξιώθηκε, αρκετά γρήγορα, γιατί φροντίζει ο ίδιος να πλουτίζει και τον εσωτερικό του κόσμο και τις γνώσεις του, ώστε να γλιστρά ολοένα πλησιέστερα, αν όχι στην τελειότητα αυτή καθ' αυτή, τουλάχιστον στη συνεχή επιδίωξή της.  Η προοπτική του είναι προσανατολισμένη μόνο προς τα εμπρός, μέσα από μια διαρκώς βαθύτερη εισχώρηση στην ουσία της επιστήμης του, αλλά και του ατόφιου ανθρωπισμού. 

Η αντίδραση μιας Θεσπρωτής γιαγιούλας, όταν κάποιος της έστειλε τρόφιμα!

Μόνη της ζει σ' ένα χωριό της Μουργκάνας Θεσπρωτίας. Και είναι πολύ συμπαθέστατη γιαγιούλα. Πλησιάζει τα 85. Με το "δόξα τω Θεώ" είναι στο στόμα συνεχώς. Σ' ένα γείτονά της κάποιος, με τον οποίο δεν είχε καλές σχέσεις, της άφησε δύο τσάντες με τρόφιμα. Μετέφερε στη γερόντισσα τα τρόφιμα ο γείτονας, με τη διευκρίνηση ότι κάποιος του τα έδωσε για να τα πάει σ΄ εκείνη. "Δόξα τω Θεύ, ευχαριστώ", απάντησε η ηλικιωμένη. Ο γείτονας τη ρώτησε με μια ανυπομονησία: "Δεν θέλεις να μάθεις, ποιος σου έστειλε τα τρόφιμα;". "Όχι. Τι με ενδιαφέρει, ο Θεός το γνωρίζει και μπορεί και μέσα από έναν κακό, να  κάνει καλό"! Και παίρνοντας τα τρόφιμα, μπήκε στο σπίτι της...