Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ: Τι πρέπει να γίνει, για να σταματήσει η ερήμωση του Σουλίου και να αναδειχθεί η ιστορία του

Η δήμαρχος Παραμυθιάς Σταυρούλα Μπραΐμη-Μπότση σε υπόμνημά της προς τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας αναφέρει τι πρέπει να γίνει, για να σταματήσει η ερήμωση του Σουλίου και να αναδειχθεί η ιστορία του. Δίνει έμφαση στην αντιμετώπιση των προβλημάτων των κατοίκων της περιοχής και στην ανάδειξη των ιστορικών μνημείων. Μεταξύ άλλων επισημαίνει ότι χρειάζεται να προστατευθούν οι λίγοι κάτοικοι, που απέμειναν, και ασχολούνται με την κτηνοτροφία, μέσω μιας  αναθεωρημένης χωροταξικής μελέτης του Σουλίου και μέσω της επίλυσης του ιδιοκτησιακού προβλήματος. Τονίζει ότι αγνοήθηκαν οι άνθρωποι, αλλά και η καθημερινής διαβίωσή τους, αφού για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπάρχει η δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας, τα αγροτικά ιατρεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω δυσκολίας σύνδεσης του Internet, που απαιτείται κ.λπ. Ακόμη ζητά να αναστηλωθούν το κάστρο της Κιάφας, τα πηγάδια και οι Μύλοι, αλλά και να αναπαλαιωθούν οι ερειπωμένες οικίες των Σουλιώτικων οικογενειών. H βελτίωση του δρόμου προς το Σούλι είναι και αυτός ένας σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη τουρισμού στην περιοχή. Να θυμίσουμε ότι είχε προηγηθεί ανάλογο αγωνιώδες υπόμνημα του συλλόγου "ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΣΟΥΛΙΟΥ". Ολόκληρο το υπόμνημα της κ. Μπραΐμη προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, έχει ως εξής:  
***
"Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε,
Σας ευχαριστούμε θερμά που με την παρουσία σας τιμήσατε τις εορταστικές εκδηλώσεις σε ανάμνηση του Ολοκαυτώματος του Κουγκίου και της αυτοθυσίας του Καλόγηρου Σαμουήλ και των Σουλιωτών υπέρ της Ελευθερίας.
Η Περιοχή του Σουλίου, εκτός του ότι αποτελεί ένα θρύλο, είναι και ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, καθώς υψώνεται πάνω από την χαράδρα του μυθικού Αχέροντα.
Οι τέσσερις ερειπωμένοι οικισμοί που απαρτίζουν το Σούλι, το αρχικό «Τετραχώρι» (Σούλι, Σαμονίβα, Κιάφα, Αβαρίκος) είναι μοναδικοί από ιστορική και οικιστική άποψη. Κατοικήθηκαν από Σουλιώτικες φάρες έως το 1822, οπότε και εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους και καταστράφηκαν τα σπίτια τους. Μόνο η Σαμονίβα το 1825 ξανακατοικήθηκε από τη φάρα των Τοκαίων προερχόμενη από την περιοχή της Λάκκας Σουλίου. Τα ερείπια της περιοχής έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία (Υ.Α. 140672/6148/7.12.1956, ΦΕΚ 281Β/29.12.1956).
Με στόχο την ανάδειξη και προστασία του ιστορικού περιβάλλοντος της περιοχής, την ανάδειξη – αποκατάσταση ορισμένων επώνυμων ιστορικών οικιών, καθώς και την βελτίωση της επισκεψιμότητας του οικιστικού ιστού, οριοθετήθηκε ο Αρχαιολογικός Χώρος Σουλίου, (ΦΕΚ 362ΑΑΠ/2008), ενώ στις 5.8.2010 εγκρίθηκε η μελέτη συνολικής ανάδειξης τετραχωρίου Σουλίου και Κάστρου Κιάφας, (ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/ Φ33/76999/3380). Σύμφωνα με την κήρυξη οριοθέτησης, ο αρχαιολογικός χώρος Σουλίου καλύπτει 22.334.00 τ.μ.
Η μελέτη ανάδειξης δημιουργεί σε σχέση με τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις σοβαρά προβλήματα στην περιοχή Σουλίου (αξίζει να σημειωθεί ότι η κτηνοτροφία αποτελεί την κύρια απασχόληση των κατοίκων) τα οποία αναλύονται ως εξής:
1. Στη ζώνη προστασίας Α’(Κάστρο Κιάφας, Κούγκι, Άη-Δονάτο) γενική απαγόρευση δόμησης, αλλά εκεί δεν δημιουργεί πρόβλημα, γιατί δεν υφίσταται καμία σταυλική εγκατάσταση.
2. Στη ζώνη προστασίας Β’ (Οικιστικός ιστός Σουλίου, Κιάφας, Αβαρίκου, ερείπια νερόμυλων, καθώς και ο συνοικισμός Μπενούκα ), «τα ποιμνιοστάσια και όλα τα νεότερα κτίρια ή κατασκευές που αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία του ιστορικού οικισμού Σουλίου θα απομακρυνθούν σταδιακά».
Τα αιγοπρόβατα ήταν μέρος της ζωής των κατοίκων από την αρχή της εγκατάστασής τους στην περιοχή και συγκεκριμένα βρίσκονταν σχεδόν δίπλα στις κατοικίες τους. Η συγκεκριμένη μελέτη προβλέπει με κάποια σχετική αοριστία ότι θα γίνει «σταδιακά» η απομάκρυνσή τους.
3. Επίσης προβλέπει τη μεταφορά των ποιμνιοστασίων από τον οικιστικό ιστό του Σουλίου σε συγκεκριμένη κτηνοτροφική περιοχή (ανατολικά του Τσαγγαριώτικου χειμάρρου) δημιουργώντας ουσιαστικά το μεγαλύτερο πρόβλημα στους κτηνοτρόφους, επειδή τα ζώα τους θα πρέπει καθημερινά να διανύουν τεράστιες αποστάσεις από τον στάβλο προς τα λιβάδια βόσκησης.
4. Στην περιοχή, εκτός των ζωνών Α και Β, δεν είναι υποχρεωτική η μεταφορά των υφιστάμενων σταβλικών εγκαταστάσεων,αλλά κάθε νέα θα πρέπει να γίνει εντός του προβλεφθέντος κτηνοτροφικού πάρκου, που πρακτικά φαίνεται αδύνατο, αφού σε μια έκταση 20.694 στρεμμάτων δεν επιτρέπει την ανέγερση νέας σταβλικής εγκατάστασης.
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι στην περιοχή του Σουλίου, κατά την οριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου και την μελέτη συνολικής ανάδειξης, δεν λήφθηκε υπόψη το ανθρωπογενές περιβάλλον, αλλά ούτε και ο τρόπος καθημερινής διαβίωσης των κατοίκων.
Σήμερα στον Ιστορικό Χώρο του Σουλίου έμειναν τα ξερακιανά βράχια, οι λιθοσωριές, οι πεσμένες Εκκλησιές, τα γκρεμισμένα σπίτια, τα χαλάσματα. Θλιβερές ενθυμήσεις ενός ένδοξου παρελθόντος.
Στο ορεινό και απομακρυσμένο Σούλι, οι λίγοι εναπομείναντες κάτοικοι των πέντε Τοπικών Κοινοτήτων (Σαμονίδα, Τσαγγάρι, Αυλότοπος, Κουκουλιοί, Φροσύνη), καθημερινά δίνουν το δικό τους δύσκολο αγώνα επιβίωσης. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι πολλές φορές για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπάρχει η δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας. Επίσης, τα αγροτικά ιατρεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω δυσκολίας σύνδεσης του Internetπου απαιτείται για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση.
Πρέπει επιτέλους πέρα από τις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στους αγώνες των Σουλιωτών, έμπρακτα να κάνουμε κάτι για τον ιστορικό αυτό τόπο όπως:
1. Αναθεώρηση της Χωροταξικής Μελέτης του Σουλίου (έκδοσης νέας διορθωμένης και σαφέστερης), λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τη βασική και μοναδική επαγγελματική απασχόληση των λιγοστών εναπομεινάντων κατοίκων που είναι η κτηνοτροφία.
2. Επίλυση του ιδιοκτησιακού προβλήματος σε πολλούς κλήρους που έχουν παραχωρηθεί κατά χρήση στην περιοχή του Σουλίου, αλλά λόγω της οριοθέτησης που απαγορεύει την διατήρηση των υφιστάμενων και την ανέγερση νέων στάβλων, κινδυνεύει να καταστεί άνευ ουσίας η μεταβίβασή τους στους άμεσους κληρονόμους των δικαιούχων
3. Αναστήλωση του κάστρου της Κιάφας – των πηγαδιών – των Μύλων.
4. Αναπαλαίωση και αναστήλωση των ιστορικών ερειπωμένων οικιών των Καπεταναίων και των μεγάλων Σουλιώτικων οικογενειών, με ταυτόχρονη διατήρηση των δομικών και μορφολογικών τους χαρακτηριστικών.
5. Ανάδειξη – Αποκατάσταση – Σήμανση των Ιστορικών Μονοπατιών.
6. Βελτίωση του υπάρχοντος οδικού δικτύου προς τα Σουλιωτοχώρια και δημιουργία κόμβου στη Γλυκή και γενικά βελτίωση οδών για την καλύτερη προσβασιμότητα.
Όλα τα παραπάνω είναι τα ελάχιστα έτσι ώστε να διατηρηθεί ζωντανή η ιστορική μνήμη αλλά και να σταματήσει η ερήμωση καθώς θα μπορέσει το τρίπτυχο ΙΣΤΟΡΙΑ – ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ να αποτελέσει αναπτυξιακή προοπτική για όλη την περιοχή.
Σε αυτές τις αγωνίες και τις διεκδικήσεις μας σας θέλουμε αρωγό και συμπαραστάτη.
Με βαθύτατο σεβασμό
Η Δήμαρχος Σουλίου
Μπραΐμη – Μπότση Σταυρούλα 
4. Αναπαλαίωση και αναστήλωση των ιστορικών ερειπωμένων οικιών των Καπεταναίων και των μεγάλων Σουλιώτικων οικογενειών, με ταυτόχρονη διατήρηση των δομικών και μορφολογικών τους χαρακτηριστικών.

2. Επίλυση του ιδιοκτησιακού προβλήματος σε πολλούς κλήρους που έχουν παραχωρηθεί κατά χρήση στην περιοχή του Σουλίου, αλλά λόγω της οριοθέτησης που απαγορεύει την διατήρηση των υφιστάμενων και την ανέγερση νέων στάβλων, κινδυνεύει να καταστεί άνευ ουσίας η μεταβίβασή τους στους άμεσους κληρονόμους των δικαιούχων
3. Αναστήλωση του κάστρου της Κιάφας – των πηγαδιών – των Μύλων.
4. Αναπαλαίωση και αναστήλωση των ιστορικών ερειπωμένων οικιών των Καπεταναίων και των μεγάλων Σουλιώτικων οικογενειών, με ταυτόχρονη διατήρηση των δομικών και μορφολογικών τους χαρακτηριστικών.
5. Ανάδειξη – Αποκατάσταση – Σήμανση των Ιστορικών Μονοπατιών.6. Βελτίωση του υπάρχοντος οδικού δικτύου προς τα Σουλιωτοχώρια και δημιουργία κόμβου στη Γλυκή και γενικά βελτίωση οδών για την καλύτερη προσβασιμότητα.

Η Περιοχή του Σουλίου, εκτός του ότι αποτελεί ένα θρύλο, είναι και ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, καθώς υψώνεται πάνω από την χαράδρα του μυθικού Αχέροντα.
Οι τέσσερις ερειπωμένοι οικισμοί που απαρτίζουν το Σούλι, το αρχικό «Τετραχώρι» (Σούλι, Σαμονίβα, Κιάφα, Αβαρίκος) είναι μοναδικοί από ιστορική και οικιστική άποψη. Κατοικήθηκαν από Σουλιώτικες φάρες έως το 1822, οπότε και εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους και καταστράφηκαν τα σπίτια τους. Μόνο η Σαμονίβα το 1825 ξανακατοικήθηκε από τη φάρα των Τοκαίων προερχόμενη από την περιοχή της Λάκκας Σουλίου. Τα ερείπια της περιοχής έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία (Υ.Α. 140672/6148/7.12.1956, ΦΕΚ 281Β/29.12.1956).
Με στόχο την ανάδειξη και προστασία του ιστορικού περιβάλλοντος της περιοχής, την ανάδειξη – αποκατάσταση ορισμένων επώνυμων ιστορικών οικιών, καθώς και την βελτίωση της επισκεψιμότητας του οικιστικού ιστού, οριοθετήθηκε ο Αρχαιολογικός Χώρος Σουλίου, (ΦΕΚ 362ΑΑΠ/2008), ενώ στις 5.8.2010 εγκρίθηκε η μελέτη συνολικής ανάδειξης τετραχωρίου Σουλίου και Κάστρου Κιάφας, (ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/ Φ33/76999/3380). Σύμφωνα με την κήρυξη οριοθέτησης, ο αρχαιολογικός χώρος Σουλίου καλύπτει 22.334.00 τ.μ.
Η μελέτη ανάδειξης δημιουργεί σε σχέση με τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις σοβαρά προβλήματα στην περιοχή Σουλίου (αξίζει να σημειωθεί ότι η κτηνοτροφία αποτελεί την κύρια απασχόληση των κατοίκων) τα οποία αναλύονται ως εξής:
1. Στη ζώνη προστασίας Α’(Κάστρο Κιάφας, Κούγκι, Άη-Δονάτο) γενική απαγόρευση δόμησης, αλλά εκεί δεν δημιουργεί πρόβλημα, γιατί δεν υφίσταται καμία σταυλική εγκατάσταση.
2. Στη ζώνη προστασίας Β’ (Οικιστικός ιστός Σουλίου, Κιάφας, Αβαρίκου, ερείπια νερόμυλων, καθώς και ο συνοικισμός Μπενούκα ), «τα ποιμνιοστάσια και όλα τα νεότερα κτίρια ή κατασκευές που αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία του ιστορικού οικισμού Σουλίου θα απομακρυνθούν σταδιακά».
Τα αιγοπρόβατα ήταν μέρος της ζωής των κατοίκων από την αρχή της εγκατάστασής τους στην περιοχή και συγκεκριμένα βρίσκονταν σχεδόν δίπλα στις κατοικίες τους. Η συγκεκριμένη μελέτη προβλέπει με κάποια σχετική αοριστία ότι θα γίνει «σταδιακά» η απομάκρυνσή τους.
3. Επίσης προβλέπει τη μεταφορά των ποιμνιοστασίων από τον οικιστικό ιστό του Σουλίου σε συγκεκριμένη κτηνοτροφική περιοχή (ανατολικά του Τσαγγαριώτικου χειμάρρου) δημιουργώντας ουσιαστικά το μεγαλύτερο πρόβλημα στους κτηνοτρόφους, επειδή τα ζώα τους θα πρέπει καθημερινά να διανύουν τεράστιες αποστάσεις από τον στάβλο προς τα λιβάδια βόσκησης.
4. Στην περιοχή, εκτός των ζωνών Α και Β, δεν είναι υποχρεωτική η μεταφορά των υφιστάμενων σταβλικών εγκαταστάσεων,αλλά κάθε νέα θα πρέπει να γίνει εντός του προβλεφθέντος κτηνοτροφικού πάρκου, που πρακτικά φαίνεται αδύνατο, αφού σε μια έκταση 20.694 στρεμμάτων δεν επιτρέπει την ανέγερση νέας σταβλικής εγκατάστασης.
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι στην περιοχή του Σουλίου, κατά την οριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου και την μελέτη συνολικής ανάδειξης, δεν λήφθηκε υπόψη το ανθρωπογενές περιβάλλον, αλλά ούτε και ο τρόπος καθημερινής διαβίωσης των κατοίκων.
Σήμερα στον Ιστορικό Χώρο του Σουλίου έμειναν τα ξερακιανά βράχια, οι λιθοσωριές, οι πεσμένες Εκκλησιές, τα γκρεμισμένα σπίτια, τα χαλάσματα. Θλιβερές ενθυμήσεις ενός ένδοξου παρελθόντος.
Στο ορεινό και απομακρυσμένο Σούλι, οι λίγοι εναπομείναντες κάτοικοι των πέντε Τοπικών Κοινοτήτων (Σαμονίδα, Τσαγγάρι, Αυλότοπος, Κουκουλιοί, Φροσύνη), καθημερινά δίνουν το δικό τους δύσκολο αγώνα επιβίωσης. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι πολλές φορές για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπάρχει η δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας. Επίσης, τα αγροτικά ιατρεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω δυσκολίας σύνδεσης του Internetπου απαιτείται για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση.
Πρέπει επιτέλους πέρα από τις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στους αγώνες των Σουλιωτών, έμπρακτα να κάνουμε κάτι για τον ιστορικό αυτό τόπο όπως:
1. Αναθεώρηση της Χωροταξικής Μελέτης του Σουλίου (έκδοσης νέας διορθωμένης και σαφέστερης), λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τη βασική και μοναδική επαγγελματική απασχόληση των λιγοστών εναπομεινάντων κατοίκων που είναι η κτηνοτροφία.
2. Επίλυση του ιδιοκτησιακού προβλήματος σε πολλούς κλήρους που έχουν παραχωρηθεί κατά χρήση στην περιοχή του Σουλίου, αλλά λόγω της οριοθέτησης που απαγορεύει την διατήρηση των υφιστάμενων και την ανέγερση νέων στάβλων, κινδυνεύει να καταστεί άνευ ουσίας η μεταβίβασή τους στους άμεσους κληρονόμους των δικαιούχων
3. Αναστήλωση του κάστρου της Κιάφας – των πηγαδιών – των Μύλων.
4. Αναπαλαίωση και αναστήλωση των ιστορικών ερειπωμένων οικιών των Καπεταναίων και των μεγάλων Σουλιώτικων οικογενειών, με ταυτόχρονη διατήρηση των δομικών και μορφολογικών τους χαρακτηριστικών.
5. Ανάδειξη – Αποκατάσταση – Σήμανση των Ιστορικών Μονοπατιών.
6. Βελτίωση του υπάρχοντος οδικού δικτύου προς τα Σουλιωτοχώρια και δημιουργία κόμβου στη Γλυκή και γενικά βελτίωση οδών για την καλύτερη προσβασιμότητα.
Όλα τα παραπάνω είναι τα ελάχιστα έτσι ώστε να διατηρηθεί ζωντανή η ιστορική μνήμη αλλά και να σταματήσει η ερήμωση καθώς θα μπορέσει το τρίπτυχο ΙΣΤΟΡΙΑ – ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ να αποτελέσει αναπτυξιακή προοπτική για όλη την περιοχή.
Σε αυτές τις αγωνίες και τις διεκδικήσεις μας σας θέλουμε αρωγό και συμπαραστάτη.
Με βαθύτατο σεβασμό
Η Δήμαρχος Σουλίου
Μπραΐμη – Μπότση Σταυρούλα"

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η μάχη της Μενίνας μέσα από το ημερολόγιο ενός φοιτητή αντάρτη του Ιερού Λόχου, του Δημήτρη Σούτζου...

Αποκαλυπτικά στοιχεία για τη μάχη της Μενίνας, δίνει ένας φοιτητής τότε, αντάρτης στον Ιερό Λόχο, ο Δημήτρης Σούτζος, μέσα από ημερολογιακές καταγραφές. Είναι τα πιο αδιάψευστα στοιχεία, για το τι πραγματικά έγινε τη εποχή εκείνη. Αναφέρει μεταξύ άλλων όσον αφορά στη δυσκολία και στη σημασία της μάχης: "Το σμίξιμο του Γιαννιώτικου δρόμου με το δρόμο της Παραμυθιάς, γίνεται στη Μενίνα. Εκεί, σ' αυτά τα γκρίζα βράχια, έξω από το Νεοχώρι, βρίσκεται κουρνιασμένος ο Ιερός Λόχος των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών του Ζέρβα. Αποτελείται από φοιτητάς και σπουδαστάς... Εκεί κάτω στον στρατηγικό οδικό κόμβο της Μενίνας, βρίσκεται οχυρωμένο και ισχυρά οργανωμένο ένα τάγμα επίλεκτων Γερμανών πολεμιστών, ενισχυμένο από καμιά διακοσαριά Τουρκαλβανούς. Οι στρατιώτες του Χίτλερ, είχαν μεταβάλει τη Μενίνα σε φρούριο. Με πολυβολεία, με πυροβολεία, ολομοβολεία και χαρακώματα. Σ' όλα τα σπίτια του χωριού έχουν χτίσει πόρτες και παράθυρα και τάχουν μεταβάλει σε οχυρά. Έχουν ανοίξει παντού ορ…

Το έργο 6 συγγραφέων από τα χωριά της Μουργκάνας παρουσιάστηκε στην Πόβλα

Στο πλαίσιο της 2ης γιορτής Πολιτισμού Μάνα Μουργκάνα, παρουσιάστηκε το έργο έξι συγγραφέων  με καταγωγή από τα χωριά της περιοχής. Στην πλατεία Πόβλας (Αμπελώνας), με συντονίστρια την Ευγενία Ζκέρη, ακούστηκαν αποσπάσματα από βιβλία των λογοτεχνών, που με αυτό τον τρόπο τιμήθηκαν από τους συντοπίτες τους. Οι συγγραφείς, που παρουσιάστηκαν, στη σεμνή εκδήλωση, της οποίας την οργάνωση και την επιμέλεια είχαν οι Ζωή Ντρούκα και ο Πάνος Ανυφαντής, είναι: Γιάννης Βέλλης, Κώστας Λένης, Σταύρος Λέτσας, Φάνης Μούλιος, Κώστας Ραπτόπουλος, Κώστας Τσαντίνης. Στόχος ήταν μέσα από τις καταγραφές τους  να κατανοηθεί ο τρόπος της ζωής τα παλαιότερα, αλλά και τα νεότερα χρόνια, στον τόπο,  και να γεφυρωθεί το χθες που διάβηκε, με το σήμερα που μοιάζει μετέωρο, ώστε να διασφαλιστεί η πορεία στο αύριο.

Ο Θεσπρωτός αρχιμανδρίτης και ιατρός-ογκολόγος π. Ιωάννης Κοκάκης "μαγεύει" πιστούς και ασθενείς!

Τον τόπο καταγωγής του (από τη μητέρα του), τη Θεσπρωτία, επισκέφτηκε αυτές τις ημέρες ο αρχιμανδρίτης και ιατρός-ογκολόγος στο Αρεταίειο Νοσοκομείο Αθηνών π. Ιωάννης Κοκάκης, που "μαγεύει" πιστούς και ασθενείς! Υπηρετεί συνδυαστικά και αφοσιωμένα δύο ανθρωπιστικά λειτουργήματα. Αυτά του ιερέως και του ιατρού. Είναι σε καθημερινό και αδιάκοπο αγώνα, που δεν περιέχει την ανθρώπινη αγωνία, αλλά την μελλούμενη ελπίδα,   για να θεραπεύσει τις κακοήθειες της ψυχής και τα καρκινώματα του σώματος. Οι πιστοί και οι ασθενείς "πίνουν νερό" στο όνομά του. Οι πιστοί γεμίζουν ασφυκτικά το ναό του αγίου Νεκταρίου Κάτω Κηφησιάς, όπου λειτουργεί, και οι ασθενείς του εμπιστεύονται ανεπιφύλακτα τη ζωή τους. Μέσα από το λειτουργικό και προσευχητικό μετερίζι ανανεώνει διαρκώς τις σχέσεις του με το Θεό και μέσα από συνεχείς επιμορφώσεις στο εξωτερικό εμπλουτίζει ασταμάτητα τις επιστημονικές του γνώσεις. Παρ' όλα ταύτα παραμένει απλός και ταπεινός. Δικαριτικός και ευαίσθητος. Με αυτ…

Το παρασκήνιο με τον Τούρκο, που προσπάθησε να βάλει φωτιά στο Ελευθεροχώρι Θεσπρωτίας...

Τούρκος, που έχει ζητήσει πολιτικό άσυλο στη χώρα μας, δεν έχει αποφανθεί ακόμη η αρμόδια επιτροπή για τη χορήγησή του, αλλά είναι νόμιμη η παραμονή του στην Ελλάδα, συνελήφθη, γιατί προσπάθησε να βάλει φωτιά, άγνωστο προς το παρόν για ποιό λόγο, στο Ελευθεροχώρι Παραμυθιάς, κοντά στην Εγνατία οδό. Οι αρχές, με προσεκτικές και κατάλληλες ενέργειες και υπό πλήρη μυστικότητα, προσπαθούν να ξετυλίξουν το κουβάρι σχετικά με τα κίνητρα του Τούρκου και να εξακριβώσουν μήπως εμπλέκται και σε άλλες υποθέσεις ή αν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, που έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία του φερόμενου ως δράστη. Εκτός από την παραπομπή στον εισαγγελέα, ερευνώνται διάφοροι παράμετροι, προκειμένου να αποσαφηνιστεί το γεγονός και να σχηματιστεί πλήρης εικόνα.  

Γιατροί υποστηρίζουν ότι θεραπεύουν τον καρκίνο χωρίς φάρμακα!

Ποιες είναι οι κορυφαίες αντικαρκινικές τροφές... 
*Το λεμόνι είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από τη χημιοθεραπεία! Γιατροί στην Ελλάδα υποστηρίζουν ότι θεραπεύονται όλα τα είδη του καρκίνου, χωρίς φάρμακα! Ισχυρίζονται ότι "όποιος ασθενήσει από καρκίνο, θα υποστεί γραμμικούς επιταχυντές, χημειοθεραπείες,διαρκείς εξετάσεις που κρατούν τον άρρωστο σε διαρκή αγωνία, ανασφάλεια, φόβο και πανικό. Και ενώ το φαρμακείο της φύσης μας δίνει απλόχερα όλα τα όπλα για την αντιμετώπιση και των πλέον επικίνδυνων ασθενειών μέσα από τους πολύτιμους καρπούς του, η συμβατική ιατρική αρνείται να το

Από τη Γερμανία, με δουλειά σε νοσοκομείο, εγκαταστάθηκαν στα βουνά του Σουλίου...

Ένα ζευγάρι νεαρών ομογενών, ευγενέστατο και εμφανώς καλλιεργημένο, ο Γιώργος Μπέλος και η Χαρούλα Τσανίδου, που οι γονείς τους είναι μετανάστες, άφησαν τη ζωή στη Γερμανία, κόντρα στη ροπή οι νέοι να φεύγουν από την Ελλάδα και δραστηριοποιούνται  επιχειρηματικά στα βουνά το Σουλίου. Ειδικότερα μίσθωσαν τον παραδοσιακό ξενώνα, που λειτουργεί στο παλαιό "Βουλευτήριο" των Σουλιωτών. Το ζευγάρι εργαζόταν σε νοσοκομείο του Ντίσελντορφ, στην ογκολογική κλινική, βοηθός χειρουργού ο Γιώργος και ψυχολόγος με ειδίκευση στη βοήθεια ασθενών με καρκίνο η Χαρούλα.  Και καλούς μισθούς είχαν και από κάθε άποψη εξασφαλισμένο το μέλλον. Όμως πήραν ρίσκο να ζήσουν στον ιστορικό χώρο του Σουλίου, μάλιστα μέσα στην "καρδιά του", που ταυτόχρονα είναι και μια φυσική όαση. Και να συμβάλλουν, με τον τρόπο τους, στην τουριστική ανάδειξή του Σουλίου.  Ο ξενώνας είναι υψηλής αισθητικής και αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις του ορεινού και ιστορικού τουρισμού.