Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ: Τι πρέπει να γίνει, για να σταματήσει η ερήμωση του Σουλίου και να αναδειχθεί η ιστορία του

Η δήμαρχος Παραμυθιάς Σταυρούλα Μπραΐμη-Μπότση σε υπόμνημά της προς τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας αναφέρει τι πρέπει να γίνει, για να σταματήσει η ερήμωση του Σουλίου και να αναδειχθεί η ιστορία του. Δίνει έμφαση στην αντιμετώπιση των προβλημάτων των κατοίκων της περιοχής και στην ανάδειξη των ιστορικών μνημείων. Μεταξύ άλλων επισημαίνει ότι χρειάζεται να προστατευθούν οι λίγοι κάτοικοι, που απέμειναν, και ασχολούνται με την κτηνοτροφία, μέσω μιας  αναθεωρημένης χωροταξικής μελέτης του Σουλίου και μέσω της επίλυσης του ιδιοκτησιακού προβλήματος. Τονίζει ότι αγνοήθηκαν οι άνθρωποι, αλλά και η καθημερινής διαβίωσή τους, αφού για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπάρχει η δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας, τα αγροτικά ιατρεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω δυσκολίας σύνδεσης του Internet, που απαιτείται κ.λπ. Ακόμη ζητά να αναστηλωθούν το κάστρο της Κιάφας, τα πηγάδια και οι Μύλοι, αλλά και να αναπαλαιωθούν οι ερειπωμένες οικίες των Σουλιώτικων οικογενειών. H βελτίωση του δρόμου προς το Σούλι είναι και αυτός ένας σημαντικός παράγοντας για την ανάπτυξη τουρισμού στην περιοχή. Να θυμίσουμε ότι είχε προηγηθεί ανάλογο αγωνιώδες υπόμνημα του συλλόγου "ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΣΟΥΛΙΟΥ". Ολόκληρο το υπόμνημα της κ. Μπραΐμη προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, έχει ως εξής:  
***
"Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε,
Σας ευχαριστούμε θερμά που με την παρουσία σας τιμήσατε τις εορταστικές εκδηλώσεις σε ανάμνηση του Ολοκαυτώματος του Κουγκίου και της αυτοθυσίας του Καλόγηρου Σαμουήλ και των Σουλιωτών υπέρ της Ελευθερίας.
Η Περιοχή του Σουλίου, εκτός του ότι αποτελεί ένα θρύλο, είναι και ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, καθώς υψώνεται πάνω από την χαράδρα του μυθικού Αχέροντα.
Οι τέσσερις ερειπωμένοι οικισμοί που απαρτίζουν το Σούλι, το αρχικό «Τετραχώρι» (Σούλι, Σαμονίβα, Κιάφα, Αβαρίκος) είναι μοναδικοί από ιστορική και οικιστική άποψη. Κατοικήθηκαν από Σουλιώτικες φάρες έως το 1822, οπότε και εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους και καταστράφηκαν τα σπίτια τους. Μόνο η Σαμονίβα το 1825 ξανακατοικήθηκε από τη φάρα των Τοκαίων προερχόμενη από την περιοχή της Λάκκας Σουλίου. Τα ερείπια της περιοχής έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία (Υ.Α. 140672/6148/7.12.1956, ΦΕΚ 281Β/29.12.1956).
Με στόχο την ανάδειξη και προστασία του ιστορικού περιβάλλοντος της περιοχής, την ανάδειξη – αποκατάσταση ορισμένων επώνυμων ιστορικών οικιών, καθώς και την βελτίωση της επισκεψιμότητας του οικιστικού ιστού, οριοθετήθηκε ο Αρχαιολογικός Χώρος Σουλίου, (ΦΕΚ 362ΑΑΠ/2008), ενώ στις 5.8.2010 εγκρίθηκε η μελέτη συνολικής ανάδειξης τετραχωρίου Σουλίου και Κάστρου Κιάφας, (ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/ Φ33/76999/3380). Σύμφωνα με την κήρυξη οριοθέτησης, ο αρχαιολογικός χώρος Σουλίου καλύπτει 22.334.00 τ.μ.
Η μελέτη ανάδειξης δημιουργεί σε σχέση με τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις σοβαρά προβλήματα στην περιοχή Σουλίου (αξίζει να σημειωθεί ότι η κτηνοτροφία αποτελεί την κύρια απασχόληση των κατοίκων) τα οποία αναλύονται ως εξής:
1. Στη ζώνη προστασίας Α’(Κάστρο Κιάφας, Κούγκι, Άη-Δονάτο) γενική απαγόρευση δόμησης, αλλά εκεί δεν δημιουργεί πρόβλημα, γιατί δεν υφίσταται καμία σταυλική εγκατάσταση.
2. Στη ζώνη προστασίας Β’ (Οικιστικός ιστός Σουλίου, Κιάφας, Αβαρίκου, ερείπια νερόμυλων, καθώς και ο συνοικισμός Μπενούκα ), «τα ποιμνιοστάσια και όλα τα νεότερα κτίρια ή κατασκευές που αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία του ιστορικού οικισμού Σουλίου θα απομακρυνθούν σταδιακά».
Τα αιγοπρόβατα ήταν μέρος της ζωής των κατοίκων από την αρχή της εγκατάστασής τους στην περιοχή και συγκεκριμένα βρίσκονταν σχεδόν δίπλα στις κατοικίες τους. Η συγκεκριμένη μελέτη προβλέπει με κάποια σχετική αοριστία ότι θα γίνει «σταδιακά» η απομάκρυνσή τους.
3. Επίσης προβλέπει τη μεταφορά των ποιμνιοστασίων από τον οικιστικό ιστό του Σουλίου σε συγκεκριμένη κτηνοτροφική περιοχή (ανατολικά του Τσαγγαριώτικου χειμάρρου) δημιουργώντας ουσιαστικά το μεγαλύτερο πρόβλημα στους κτηνοτρόφους, επειδή τα ζώα τους θα πρέπει καθημερινά να διανύουν τεράστιες αποστάσεις από τον στάβλο προς τα λιβάδια βόσκησης.
4. Στην περιοχή, εκτός των ζωνών Α και Β, δεν είναι υποχρεωτική η μεταφορά των υφιστάμενων σταβλικών εγκαταστάσεων,αλλά κάθε νέα θα πρέπει να γίνει εντός του προβλεφθέντος κτηνοτροφικού πάρκου, που πρακτικά φαίνεται αδύνατο, αφού σε μια έκταση 20.694 στρεμμάτων δεν επιτρέπει την ανέγερση νέας σταβλικής εγκατάστασης.
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι στην περιοχή του Σουλίου, κατά την οριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου και την μελέτη συνολικής ανάδειξης, δεν λήφθηκε υπόψη το ανθρωπογενές περιβάλλον, αλλά ούτε και ο τρόπος καθημερινής διαβίωσης των κατοίκων.
Σήμερα στον Ιστορικό Χώρο του Σουλίου έμειναν τα ξερακιανά βράχια, οι λιθοσωριές, οι πεσμένες Εκκλησιές, τα γκρεμισμένα σπίτια, τα χαλάσματα. Θλιβερές ενθυμήσεις ενός ένδοξου παρελθόντος.
Στο ορεινό και απομακρυσμένο Σούλι, οι λίγοι εναπομείναντες κάτοικοι των πέντε Τοπικών Κοινοτήτων (Σαμονίδα, Τσαγγάρι, Αυλότοπος, Κουκουλιοί, Φροσύνη), καθημερινά δίνουν το δικό τους δύσκολο αγώνα επιβίωσης. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι πολλές φορές για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπάρχει η δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας. Επίσης, τα αγροτικά ιατρεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω δυσκολίας σύνδεσης του Internetπου απαιτείται για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση.
Πρέπει επιτέλους πέρα από τις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στους αγώνες των Σουλιωτών, έμπρακτα να κάνουμε κάτι για τον ιστορικό αυτό τόπο όπως:
1. Αναθεώρηση της Χωροταξικής Μελέτης του Σουλίου (έκδοσης νέας διορθωμένης και σαφέστερης), λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τη βασική και μοναδική επαγγελματική απασχόληση των λιγοστών εναπομεινάντων κατοίκων που είναι η κτηνοτροφία.
2. Επίλυση του ιδιοκτησιακού προβλήματος σε πολλούς κλήρους που έχουν παραχωρηθεί κατά χρήση στην περιοχή του Σουλίου, αλλά λόγω της οριοθέτησης που απαγορεύει την διατήρηση των υφιστάμενων και την ανέγερση νέων στάβλων, κινδυνεύει να καταστεί άνευ ουσίας η μεταβίβασή τους στους άμεσους κληρονόμους των δικαιούχων
3. Αναστήλωση του κάστρου της Κιάφας – των πηγαδιών – των Μύλων.
4. Αναπαλαίωση και αναστήλωση των ιστορικών ερειπωμένων οικιών των Καπεταναίων και των μεγάλων Σουλιώτικων οικογενειών, με ταυτόχρονη διατήρηση των δομικών και μορφολογικών τους χαρακτηριστικών.
5. Ανάδειξη – Αποκατάσταση – Σήμανση των Ιστορικών Μονοπατιών.
6. Βελτίωση του υπάρχοντος οδικού δικτύου προς τα Σουλιωτοχώρια και δημιουργία κόμβου στη Γλυκή και γενικά βελτίωση οδών για την καλύτερη προσβασιμότητα.
Όλα τα παραπάνω είναι τα ελάχιστα έτσι ώστε να διατηρηθεί ζωντανή η ιστορική μνήμη αλλά και να σταματήσει η ερήμωση καθώς θα μπορέσει το τρίπτυχο ΙΣΤΟΡΙΑ – ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ να αποτελέσει αναπτυξιακή προοπτική για όλη την περιοχή.
Σε αυτές τις αγωνίες και τις διεκδικήσεις μας σας θέλουμε αρωγό και συμπαραστάτη.
Με βαθύτατο σεβασμό
Η Δήμαρχος Σουλίου
Μπραΐμη – Μπότση Σταυρούλα 
4. Αναπαλαίωση και αναστήλωση των ιστορικών ερειπωμένων οικιών των Καπεταναίων και των μεγάλων Σουλιώτικων οικογενειών, με ταυτόχρονη διατήρηση των δομικών και μορφολογικών τους χαρακτηριστικών.

2. Επίλυση του ιδιοκτησιακού προβλήματος σε πολλούς κλήρους που έχουν παραχωρηθεί κατά χρήση στην περιοχή του Σουλίου, αλλά λόγω της οριοθέτησης που απαγορεύει την διατήρηση των υφιστάμενων και την ανέγερση νέων στάβλων, κινδυνεύει να καταστεί άνευ ουσίας η μεταβίβασή τους στους άμεσους κληρονόμους των δικαιούχων
3. Αναστήλωση του κάστρου της Κιάφας – των πηγαδιών – των Μύλων.
4. Αναπαλαίωση και αναστήλωση των ιστορικών ερειπωμένων οικιών των Καπεταναίων και των μεγάλων Σουλιώτικων οικογενειών, με ταυτόχρονη διατήρηση των δομικών και μορφολογικών τους χαρακτηριστικών.
5. Ανάδειξη – Αποκατάσταση – Σήμανση των Ιστορικών Μονοπατιών.6. Βελτίωση του υπάρχοντος οδικού δικτύου προς τα Σουλιωτοχώρια και δημιουργία κόμβου στη Γλυκή και γενικά βελτίωση οδών για την καλύτερη προσβασιμότητα.

Η Περιοχή του Σουλίου, εκτός του ότι αποτελεί ένα θρύλο, είναι και ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, καθώς υψώνεται πάνω από την χαράδρα του μυθικού Αχέροντα.
Οι τέσσερις ερειπωμένοι οικισμοί που απαρτίζουν το Σούλι, το αρχικό «Τετραχώρι» (Σούλι, Σαμονίβα, Κιάφα, Αβαρίκος) είναι μοναδικοί από ιστορική και οικιστική άποψη. Κατοικήθηκαν από Σουλιώτικες φάρες έως το 1822, οπότε και εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους και καταστράφηκαν τα σπίτια τους. Μόνο η Σαμονίβα το 1825 ξανακατοικήθηκε από τη φάρα των Τοκαίων προερχόμενη από την περιοχή της Λάκκας Σουλίου. Τα ερείπια της περιοχής έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία (Υ.Α. 140672/6148/7.12.1956, ΦΕΚ 281Β/29.12.1956).
Με στόχο την ανάδειξη και προστασία του ιστορικού περιβάλλοντος της περιοχής, την ανάδειξη – αποκατάσταση ορισμένων επώνυμων ιστορικών οικιών, καθώς και την βελτίωση της επισκεψιμότητας του οικιστικού ιστού, οριοθετήθηκε ο Αρχαιολογικός Χώρος Σουλίου, (ΦΕΚ 362ΑΑΠ/2008), ενώ στις 5.8.2010 εγκρίθηκε η μελέτη συνολικής ανάδειξης τετραχωρίου Σουλίου και Κάστρου Κιάφας, (ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/ Φ33/76999/3380). Σύμφωνα με την κήρυξη οριοθέτησης, ο αρχαιολογικός χώρος Σουλίου καλύπτει 22.334.00 τ.μ.
Η μελέτη ανάδειξης δημιουργεί σε σχέση με τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις σοβαρά προβλήματα στην περιοχή Σουλίου (αξίζει να σημειωθεί ότι η κτηνοτροφία αποτελεί την κύρια απασχόληση των κατοίκων) τα οποία αναλύονται ως εξής:
1. Στη ζώνη προστασίας Α’(Κάστρο Κιάφας, Κούγκι, Άη-Δονάτο) γενική απαγόρευση δόμησης, αλλά εκεί δεν δημιουργεί πρόβλημα, γιατί δεν υφίσταται καμία σταυλική εγκατάσταση.
2. Στη ζώνη προστασίας Β’ (Οικιστικός ιστός Σουλίου, Κιάφας, Αβαρίκου, ερείπια νερόμυλων, καθώς και ο συνοικισμός Μπενούκα ), «τα ποιμνιοστάσια και όλα τα νεότερα κτίρια ή κατασκευές που αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία του ιστορικού οικισμού Σουλίου θα απομακρυνθούν σταδιακά».
Τα αιγοπρόβατα ήταν μέρος της ζωής των κατοίκων από την αρχή της εγκατάστασής τους στην περιοχή και συγκεκριμένα βρίσκονταν σχεδόν δίπλα στις κατοικίες τους. Η συγκεκριμένη μελέτη προβλέπει με κάποια σχετική αοριστία ότι θα γίνει «σταδιακά» η απομάκρυνσή τους.
3. Επίσης προβλέπει τη μεταφορά των ποιμνιοστασίων από τον οικιστικό ιστό του Σουλίου σε συγκεκριμένη κτηνοτροφική περιοχή (ανατολικά του Τσαγγαριώτικου χειμάρρου) δημιουργώντας ουσιαστικά το μεγαλύτερο πρόβλημα στους κτηνοτρόφους, επειδή τα ζώα τους θα πρέπει καθημερινά να διανύουν τεράστιες αποστάσεις από τον στάβλο προς τα λιβάδια βόσκησης.
4. Στην περιοχή, εκτός των ζωνών Α και Β, δεν είναι υποχρεωτική η μεταφορά των υφιστάμενων σταβλικών εγκαταστάσεων,αλλά κάθε νέα θα πρέπει να γίνει εντός του προβλεφθέντος κτηνοτροφικού πάρκου, που πρακτικά φαίνεται αδύνατο, αφού σε μια έκταση 20.694 στρεμμάτων δεν επιτρέπει την ανέγερση νέας σταβλικής εγκατάστασης.
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι στην περιοχή του Σουλίου, κατά την οριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου και την μελέτη συνολικής ανάδειξης, δεν λήφθηκε υπόψη το ανθρωπογενές περιβάλλον, αλλά ούτε και ο τρόπος καθημερινής διαβίωσης των κατοίκων.
Σήμερα στον Ιστορικό Χώρο του Σουλίου έμειναν τα ξερακιανά βράχια, οι λιθοσωριές, οι πεσμένες Εκκλησιές, τα γκρεμισμένα σπίτια, τα χαλάσματα. Θλιβερές ενθυμήσεις ενός ένδοξου παρελθόντος.
Στο ορεινό και απομακρυσμένο Σούλι, οι λίγοι εναπομείναντες κάτοικοι των πέντε Τοπικών Κοινοτήτων (Σαμονίδα, Τσαγγάρι, Αυλότοπος, Κουκουλιοί, Φροσύνη), καθημερινά δίνουν το δικό τους δύσκολο αγώνα επιβίωσης. Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι πολλές φορές για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπάρχει η δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας. Επίσης, τα αγροτικά ιατρεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω δυσκολίας σύνδεσης του Internetπου απαιτείται για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση.
Πρέπει επιτέλους πέρα από τις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στους αγώνες των Σουλιωτών, έμπρακτα να κάνουμε κάτι για τον ιστορικό αυτό τόπο όπως:
1. Αναθεώρηση της Χωροταξικής Μελέτης του Σουλίου (έκδοσης νέας διορθωμένης και σαφέστερης), λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τη βασική και μοναδική επαγγελματική απασχόληση των λιγοστών εναπομεινάντων κατοίκων που είναι η κτηνοτροφία.
2. Επίλυση του ιδιοκτησιακού προβλήματος σε πολλούς κλήρους που έχουν παραχωρηθεί κατά χρήση στην περιοχή του Σουλίου, αλλά λόγω της οριοθέτησης που απαγορεύει την διατήρηση των υφιστάμενων και την ανέγερση νέων στάβλων, κινδυνεύει να καταστεί άνευ ουσίας η μεταβίβασή τους στους άμεσους κληρονόμους των δικαιούχων
3. Αναστήλωση του κάστρου της Κιάφας – των πηγαδιών – των Μύλων.
4. Αναπαλαίωση και αναστήλωση των ιστορικών ερειπωμένων οικιών των Καπεταναίων και των μεγάλων Σουλιώτικων οικογενειών, με ταυτόχρονη διατήρηση των δομικών και μορφολογικών τους χαρακτηριστικών.
5. Ανάδειξη – Αποκατάσταση – Σήμανση των Ιστορικών Μονοπατιών.
6. Βελτίωση του υπάρχοντος οδικού δικτύου προς τα Σουλιωτοχώρια και δημιουργία κόμβου στη Γλυκή και γενικά βελτίωση οδών για την καλύτερη προσβασιμότητα.
Όλα τα παραπάνω είναι τα ελάχιστα έτσι ώστε να διατηρηθεί ζωντανή η ιστορική μνήμη αλλά και να σταματήσει η ερήμωση καθώς θα μπορέσει το τρίπτυχο ΙΣΤΟΡΙΑ – ΠΑΡΑΔΟΣΗ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ να αποτελέσει αναπτυξιακή προοπτική για όλη την περιοχή.
Σε αυτές τις αγωνίες και τις διεκδικήσεις μας σας θέλουμε αρωγό και συμπαραστάτη.
Με βαθύτατο σεβασμό
Η Δήμαρχος Σουλίου
Μπραΐμη – Μπότση Σταυρούλα"

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

H λογοθεραπεύτρια Μαρία Ιγνατίου εντυπωσίασε με ομιλία της για τα προβλήματα λόγου...

Μια εξαιρετική και χρήσιμη εισήγηση έκανε σε σεμινάριο στα Γιάννινα του Διεπιστημονικού Κέντρου Ηπείρου η λογοθεραπεύτρια Μαρία Ιγνατίου, μιλώντας για τα προβλήματα λόγου και την οργάνωση μελέτης στα παιδιά και στους εφήβους. Εξειδικευμένη στη διαταραχή ελλειματικής προσοχής και στην υπερκινητικότητα και έχοντας βαθιά εσωτερική ευαισθησία και αγάπη για τα παιδιά και τους εφήβους, καθώς και συναίσθηση της αποστολής της, βοηθάει με αποτελεσματικό τρόπο στο να επιλυθούν προβλήματα αυτού του είδους.  Η επιστημονική και κοινωνική προσφορά ανθρώπων με την κατάρτιση και το ήθος της κ. Ιγνατίου, καθώς και με τη δυνατότητα ουσιαστικής επικοινωνίας με τους άλλους, είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη στις ημέρες μας και κυρίως σε ομάδες όπως τα παιδιά και οι έφηβοι.  

Η εκπαιδευτικός στη Θεσπρωτία Βασιλική Παππά με ποιήματα και συνεντεύξεις δίνει το στίγμα της...

Η εκπαιδευτικός στη Θεσπρωτία Βασιλική Παππά με ποιήματα και συνεντεύξεις  δίνει το στίγμα της. Ένα στίγμα, που αποκαλύπτει ευρέως ότι όλη της η δημιουργική δραστηριότητα, η ανθρώπινη και η πνευματική, αφιερώνεται σ' ένα σκοπό. Την εσωτερική ελευθερία. Και μέσα από τα γραπτά της, ή καλύτερα μαζί με αυτά, δίνει την υπόσχεση ότι η πίκρα, που πολλές φορές γίνεται πόνος, και η ενάργεια του βλέμματος του δεσμώτη μιας δύσκολης μοίρας θα ανοίξει κι άλλους δρόμους ελευθερίας για τους τόσο πολλούς και τους τόσο άξιους , που δεν έχουν την προνομιακή μέθη της "απάνω" βόλτας. ΠΟΙΗΣΗ: ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΕΤΟΙΜΟΡΡΟΠΟΝ


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΝΝΑ ΚΑΡΑΜΑΝΟΥ
Πάντα θαύμαζα τις γυναίκες που συνδύαζαν τη μητρότητα με το υψηλό επίπεδο μόρφωσης και την προσφορά στο κοινωνικό σύνολο.. Μια τέτοια γυναίκα είναι η κυρία Άννα Καραμάνου, πρώην Ευρωβουλευτής του Πα.Σο.Κ (1997-2004), π. Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων, Δρ. Πολιτικής Επιστήμης & Δ…

H Θεσπρωτία εκπροσωπήθηκε σε εκδήλωση στο Αλύκο Β. Ηπείρου για τα 4 δολοφονημένα παλικάρια

H Θεσπρωτία εκπροσωπήθηκε σε εκδήλωση μνήμης στο Αλύκο Β. Ηπείρου για τα 4 παλικάρια,  που 27 χρόνια πριν, έπεσαν νεκροί απ’ το «γάζωμα» των φρουρών του αλβανικού κομμουνιστικού καθεστώτος, προσπαθώντας να διασχίσουν την με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα  ελληνοαλβανική μεθόριο.Ο αντιδήμαρχος Ηγουμενίτσας Μιχάλης Γκίκας, ο οποίος απηύθυνε χαιρετισμό, κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο για το Θύμιο Μάσιο, το Βαγγέλη Μήτρο, το Θανάση Κώτση και τον Αηδόνη Ράφτη.  Η Δημοκρατική Ένωση Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας «ΟΜΟΝΟΙΑ», σε συνεργασία με το Δήμο Φοινικαίων, οργάνωσαν την Τρίτη  12 Δεκεμβρίου εκδήλωση τιμής και μνήμης, των μαρτύρων τηςχοτζικής περιόδου, που αγωνίστηκαν για δημοκρατία και εθνική δικαίωση. Στην εκδήλωση συμμετείχαν ο πρώτος σύμβουλος της Ελληνικής Πρεσβείας στα Τίρανα Γρηγόριος Δελιαβέκουρας, ο αναπληρωτής Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Αργυρόκαστρο Κωνσταντίνος Μιχελής, ο Γ. Πρόεδρος της Ομόνοιας  Λεωνίδας Παππάς , ο αντιπρόεδρος και Πρόεδρος του Παραρτήματος Ομόνοιας Χειμάρρας…

O Θεσπρωτός καθηγητής καρδιολογίας Χρ. Κατσούρας με σημαντικά ιατρικά επιτεύγματα...

Σημαντικά επιστημονικά επιτεύγματα έχει να παρουσιάσει ο Θεσπρωτός (από τη Μενίνα) Χρήστος Κατσούρας, καθηγητής καρδιολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων. Και με την προσωπική του συμβολή η καρδιολογική κλινική παρέχει προχωρημένες και ποιοτικά διασφαλισμένες υπηρεσίες υγείας, αντίστοιχες με αυτές προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών. Μια από αυτές είναι η δυνατότητα, που σύντομα θα πάρει σάρκα και οστά, για  λειτουργική τοποθέτηση τεχνητής καρδιάς σε ασθενείς. Πέρα από αυτά, ο κ. Κατσούρας την επιστημοσύνη του τη συνδυάζει και με το καθαρότατο ήθος του, που είναι το μεγάλο ατού του. Έτσι δεν είναι ο επαγγελματίας γιατρός, που διεκπαιρεώνει περιστατικά, αλλά ο ανθρωπιστής γιατρός, που σκύβει πάνω από το πρόβλημα του αρρώστου. Η άσκηση της ιατρικής γι' αυτόν είναι ιδεολογία, δεν είναι συμφέρον. Γι' αυτό και όλοι, απλοί πολίτες και συναδέλφοί του, αναγνωρίζουν την πολλαπλή αξία του... 

Γιατροί υποστηρίζουν ότι θεραπεύουν τον καρκίνο χωρίς φάρμακα!

Ποιες είναι οι κορυφαίες αντικαρκινικές τροφές... 
*Το λεμόνι είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από τη χημιοθεραπεία! Γιατροί στην Ελλάδα υποστηρίζουν ότι θεραπεύονται όλα τα είδη του καρκίνου, χωρίς φάρμακα! Ισχυρίζονται ότι "όποιος ασθενήσει από καρκίνο, θα υποστεί γραμμικούς επιταχυντές, χημειοθεραπείες,διαρκείς εξετάσεις που κρατούν τον άρρωστο σε διαρκή αγωνία, ανασφάλεια, φόβο και πανικό. Και ενώ το φαρμακείο της φύσης μας δίνει απλόχερα όλα τα όπλα για την αντιμετώπιση και των πλέον επικίνδυνων ασθενειών μέσα από τους πολύτιμους καρπούς του, η συμβατική ιατρική αρνείται να το

17χρονος μαθητής, ταλαντούχος κλαρινίστας...

Όπου εμφανίζεται και ακούγονται οι μελωδικοί ήχοι του κλαρίνου του, προκαλεί ενθουσιασμό και εντυπωσιασμό... Πρόκειται για το 17χρονο μαθητή παραδοσιακού κλαρίνου Γιάννη Σιάρκο, ο οποίος παίρνει μαθήματα από το γνωστό κλαρινίστα Μάκη Κωνσταντίνου. Ξεχωρίζει για το «δαντελένιο» παίξιμό του, την ευαισθησία αλλά και τις εμπνεύσεις του, ενώ, παρά την ηλικία του, διαθέτει πλατιά γκάμα. Είναι πολύ σημαντική υπόθεση νέα παιδιά να σηκώνουν στους ώμους τους τη μεγάλη υπόθεση της συνέχισης της παράδοσής μας. Ο Γιάννης Σιάρκος δεν παίζει απλά κλαρίνο, και μάλιστα εξαιρετικό, αλλά διασώζει κομμάτια ζωής αυτού του τόπου στο σήμερα και συμμετέχει  με το πλούσιο ταλέντο του στο να "χτιστεί" ένα καλύτερο αύριο, που δεν θα είναι αποκομμένο από τις διαχρονικές αξίες.