Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αγαπητέ Άρμπεν, τόλμα και παραδέξου την αλήθεια...

Κυκλοφόρησε στην αγγλική γλώσσα το βιβλίο του  Αλβανού αρθρογράφου και ιστορικού Άρμπεν Λάλα, που πρωτοεκδόθηκε στην πόλη Τέτοβο των Σκοπίων, όπου ο συγγραφέας – ο οποίος κατάγεται από το Ελμπασάν- ζει από το 2004, με τον τίτλο: "Τhe Greek collaborationists, designers and leaders of the genocide in Chameri (1944-1945)» [Οι Έλληνες συνεργάτες, σχεδιαστές και ηγέτες της γενοκτονίας στην Τσαμουριά (1944-1945)]. Αγαπητέ Άρμπεν. Ο τίτλος και μόνο φανερώνει ότι το περιεχόμενο του βιβλίου σου, δεν έχει καμία σχέση με τα ιστορικά γεγονότα. Αγαπητέ Άρμπεν. Τα ελληνικά αρχεία, που παραθέτεις, τα χρησιμοποιείς και τα ερμηνεύεις διαστρεβλωμένα. Η έρευνά σου δεν είναι ρεαλιστική, αλλά σχετίζεται με έναν άγονο εθνικισμό, που δεν μπορεί να βγάλει πουθενά... Αγαπητέ Άρμπεν, τόλμα και παραδέξου το τι πραγματικά συνέβη την ταραγμένη εκείνη εποχή και μη συγχέεις καταστάσεις και πρόσωπα. Οι Μουσουλμανοτσάμηδες σφαγίασαν τον χριστιανικό πληθυσμό στη Θεσπρωτία κατά την Κατοχή, γι' αυτό και καταδικάστηκαν ως εγκληματίες πολέμου, κάτι, που παραδέχεσαι και εσύ, με τη διευκρίνιση ότι "δεν ήταν όλοι οι Μουσουλμανοτσάμηδες δολοφόνοι και συνεργάτες των Γερμανών", όπως σημειώνεις. Αυτοί, που δεν ήταν και δεν είχαν ενοχές συνείδησης, συμβίωσαν αρμονικά με το ντόπιο στοιχείο, οι υπόλοιποι έφυγαν οικειοθελώς προς την Αλβανία, όπου το καθεστώς Χότζα τους αντιμετώπισε με μεγάλη καχυποψία. Αλλά αυτά έχουν κριθεί και ας ανακαλύψουμε τώρα ό,τι μας ενώνει δημιουργικά. Γράφεις, ελπίζουμε να μην το πιστεύεις, απλώς προπαγανδιστικά να το διατυπώνεις, ότι «χωρίς μια λύση στο ζήτημα του τσάμικου, ποτέ δεν θα υπάρξει ειλικρινή φιλία και καλή γειτονία μεταξύ των δύο λαών. Δεν γνωρίζουμε τι εκπλήξεις επιφυλάσσει το μέλλον, αλλά η αρχή του εικοστού πρώτου αιώνα,  δείχνει  ότι στα Βαλκάνια υπάρχουν περισσότεροι Αλβανοί από τους Έλληνες». Αγαπητέ Άρμπεν, δεν υπάρχει ζήτημα "Τσάμικο". Και επιπλέον οι λαοί δεν χρειάζονται εξτρεμιστικές φωνές, απαιτούν συνεργασία και φιλία, η οποία δεν μπορεί να οικοδομηθεί με στρατευμένα, ανιστόρητα και οργισμένα κείμενα, αλλά με το να έρθουν κοντά κοινωνικά, εμπορικά, τουριστικά, πολιτιστικά, πνευματικά, ψυχικά. Αγαπητέ Άρμπεν, το μόνο σίγουρο είναι πως στα Βαλκάνια το ελληνικό πνεύμα όχι μόνο είναι κυρίαρχο, αλλά είναι αυτό, που διασφαλίζει την ειρήνη και τη συνοχή στην περιοχή. Αγαπητέ Άρμπεν. Αυτό να επιδιώκεις και εσύ. Την ειρήνη, όχι την έχθρα, όχι την ένταση, όχι τις συγκρούσεις. Αυτός είναι ο ρόλος των ανθρώπων των γραμμάτων, των αρθρογράφων και ιστορικών... Αγαπητέ Άρμπεν. Μην ανάβεις φωτιές με αστήρικτους ισχυρισμούς για ανύπαρκτα θέματα. Αγαπητέ Άρμπεν. Μπορούν οι δύο λαοί να προχωρήσουν μπροστά χωρίς έριδες και άγονους φανατισμούς. Μπορούν να ωφεληθούν ο ένας από τον άλλον, όπως και συμβαίνει. Ας μην υψώνουμε "ξύλινα τείχη". Ας αναγνωρίσουμε την αξία του ελληνικού πολιτισμού, αυτού που φώτισε τον κόσμο και κρύβει πολλή δύναμη, χωρίς βέβαια να αρνούμαστε το σεβασμό στους πολιτισμούς των άλλων χωρών. 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η μάχη της Μενίνας μέσα από το ημερολόγιο ενός φοιτητή αντάρτη του Ιερού Λόχου, του Δημήτρη Σούτζου...

Αποκαλυπτικά στοιχεία για τη μάχη της Μενίνας, δίνει ένας φοιτητής τότε, αντάρτης στον Ιερό Λόχο, ο Δημήτρης Σούτζος, μέσα από ημερολογιακές καταγραφές. Είναι τα πιο αδιάψευστα στοιχεία, για το τι πραγματικά έγινε τη εποχή εκείνη. Αναφέρει μεταξύ άλλων όσον αφορά στη δυσκολία και στη σημασία της μάχης: "Το σμίξιμο του Γιαννιώτικου δρόμου με το δρόμο της Παραμυθιάς, γίνεται στη Μενίνα. Εκεί, σ' αυτά τα γκρίζα βράχια, έξω από το Νεοχώρι, βρίσκεται κουρνιασμένος ο Ιερός Λόχος των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών του Ζέρβα. Αποτελείται από φοιτητάς και σπουδαστάς... Εκεί κάτω στον στρατηγικό οδικό κόμβο της Μενίνας, βρίσκεται οχυρωμένο και ισχυρά οργανωμένο ένα τάγμα επίλεκτων Γερμανών πολεμιστών, ενισχυμένο από καμιά διακοσαριά Τουρκαλβανούς. Οι στρατιώτες του Χίτλερ, είχαν μεταβάλει τη Μενίνα σε φρούριο. Με πολυβολεία, με πυροβολεία, ολομοβολεία και χαρακώματα. Σ' όλα τα σπίτια του χωριού έχουν χτίσει πόρτες και παράθυρα και τάχουν μεταβάλει σε οχυρά. Έχουν ανοίξει παντού ορ…

Το έργο 6 συγγραφέων από τα χωριά της Μουργκάνας παρουσιάστηκε στην Πόβλα

Στο πλαίσιο της 2ης γιορτής Πολιτισμού Μάνα Μουργκάνα, παρουσιάστηκε το έργο έξι συγγραφέων  με καταγωγή από τα χωριά της περιοχής. Στην πλατεία Πόβλας (Αμπελώνας), με συντονίστρια την Ευγενία Ζκέρη, ακούστηκαν αποσπάσματα από βιβλία των λογοτεχνών, που με αυτό τον τρόπο τιμήθηκαν από τους συντοπίτες τους. Οι συγγραφείς, που παρουσιάστηκαν, στη σεμνή εκδήλωση, της οποίας την οργάνωση και την επιμέλεια είχαν οι Ζωή Ντρούκα και ο Πάνος Ανυφαντής, είναι: Γιάννης Βέλλης, Κώστας Λένης, Σταύρος Λέτσας, Φάνης Μούλιος, Κώστας Ραπτόπουλος, Κώστας Τσαντίνης. Στόχος ήταν μέσα από τις καταγραφές τους  να κατανοηθεί ο τρόπος της ζωής τα παλαιότερα, αλλά και τα νεότερα χρόνια, στον τόπο,  και να γεφυρωθεί το χθες που διάβηκε, με το σήμερα που μοιάζει μετέωρο, ώστε να διασφαλιστεί η πορεία στο αύριο.

52χρονη Ολλανδέζα, που ζει στην Αυστραλία, βαπτίστηκε Ορθόδοξη στις πηγές Λαγκάβιτσας Θεσπρωτίας!

Όταν ο άνθρωπος αποφασίσει να αλλάξει ζωή, δεν υπολογίζει ούτε ηλικία, ούτε αποστάσεις, ούτε τις κοινωνικές παραμέτρους. Παρά μόνο ζει ευτυχισμένος και αγωνιζόμενος στη νέα ελπιδοφόρα πραγματικότητά του.  Αυτό συνέβηκε με την 52χρονη Ολλανδέζα Άννα Γκάζενταμ, που ζει από παιδάκι στην Αυστραλία, η οποία ήρθε στη Θεσπρωτία αποκλειστικά και μόνο για να βαπτιστεί Ορθόδοξη στις πηγές της Λαγκάβιστας Θεσπρωτίας (κοντά στη Λίστα Φιλιατών), που μπορεί να είναι κρύα τα νερά τους, αλλά δεν πάγωσαν τη ζεστή καρδιά της νεοφώτιστης. Παρόντες ο βαπτισμένος από ιερέα της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας  σύζυγός της Τζον Σάλιβα και τα τρία παιδία της, που πόθος της είναι κάποια στιγμή να επιλέξουν το δρόμο το δικό της ως προς την πνευματική τους αναγέννηση. Πως διάλεξε το συγκεκριμένο σημείο; Επηρεσμένη από το βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη "Ελένη", θέλησε το μεγάλο βήμα από την παλαιά στην καινούργια   ζωή της να γίνει στην περιοχή, όπου εκτυλίσσονται τα διαδραματιζόμενα στο βιβλίο.…

Ατζέντα των θεσπρωτικών πανηγυριών του Δεκαπενταυγούστου. Μεγάλη, η ολιγοήμερη επιστροφή αποδήμων...

Κορυφώθηκε η άφιξη αποδήμων και επισκεπτών στα χωριά της Θεσπρωτίας, που έχουν… ζωηρέψει. Μεγάλη είναι η ολιγοήμερη επιστροφή αποδήμων. Οι οικονομικές δυσκολίες συνέτειναν στο να επιλεγεί το χωριό ως σημείο διακοπών. Εξάλλου, τα πανηγύρια, που οργανώνται (στο τέλος του ρεπορτάζ η σχετική ατζέντα), δημιουργούν μια γιορτινή, χαρούμενη ατμόσφαιρα που έχουν τόσο ανάγκη σήμερα οι περισσότεροι.  Έτσι λοιπόν σε κάθε χωριό, ακόμη και στο πιο απομακρυσμένο, δεν λείπει το παραδοσιακό πανηγύρι ή το χωριανικό τραπέζι, ενώ όλο και περισσότερες δράσεις πραγματοποιούνται αναβιώνοντας τοπικές παραδόσεις.  Βέβαια γιορτάζοντας την μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή του καλοκαιριού, την… τιμητική τους έχουν οι εκκλησίες και τα ξωκλήσια, τα αφιερωμένα στην Παναγιά μας. Δεν είναι τυχαίο, που κάθε φορά, όταν μας συμβαίνει κάτι κακό λέμε «Παναγιά μου». Ή έστω προληπτικά, για να μην συμβεί, σαν να ξορκίζειζουμε το κακό, πάλι «Παναγιά μου» θα φωνάξεις, θα σκεφτείς, θα μουρμουρίσεις! Η Παναγία είναι δίπλα μας,  πάμ…

Να αξιοποιηθεί τοπικά ο Θεσπρωτός αντιστράτηγος ε.α Βασίλειος Τζίγκος...

Σε μια εποχή, που άνθρωποι με το ήθος και την ανωτερότητα του Θεσπρωτού αντιστρατήγου ε. α. Βασιλείου Τζίγκου, σπανίζουν, αποτελεί μονόδρομος, τώρα, που συνταξιοδοτήθηκε από την υπηρεσία, να αξιοποιηθεί τοπικά. Δεν ξέρουμε αν το θέλει ο ίδιος, αλλά είναι απαραίτητη η προσφορά του στο νομό Θεσπρωτίας. Πρόκειται για άνδρα ευσυνείδητο, ακάματο και κυρίως με ακέραιο χαρακτήρα. Τέτοια αναστήματα, με ανιδιοτέλεια και ευγένεια, είναι ωφέλιμο να ωθούνται σε κοινωνική δράση, από οποιοδήποτε μετερίζι, μάλιστα σε μια εποχή, που συστηματικά παραγκωνίζονται οι άξιοι. Ουδέποτε, κατά την πολύχρονη επιτυχημένη, κατά κοινή ομολογία, θητεία του στην αστυνομία, όπου έφτασε μέχρι τα ύπατα αξιώματα, επεδίωξε να αναδειχθεί, αλλά αντίθετα παρέμεινε "διαμάντι" στην αφάνεια. Προσηλώθηκε στην ανθρωπιά και εναντιώθηκε στην απανθρωπιά, γι' αυτό η μεγάλη πλειψηφία, για να μη γράψουμε το σύνολο των συμπατριωτών του, τον έχει σε μεγάλη εκτίμηση. 

Έφυγε μια πραγματική αρχόντισσα, η Ζιούρεν Έλλεν Πιτούλη...

Αρχόντισσα σε όλα της. Στη συμπεριφορά, στην εμφάνιση, στην ψυχή προπαντός. Έτσι αρχοντικά, όπως έζησε, έτσι αρχοντικά και έφυγε σε ηλικία 88 ετών. Με την αξιοπρέπεια, που ταιριάζει σε μια αληθινή αρχόντισσα. Η Ζιούρεν Έλλεν Πιτούλη, το γένος  Σόντερστρομ, μια ευγενική σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής της φυσιογνωμία, υπήρξε σύζυγος του αλησμόνητου Ηγουμενιτσιώτη γιατρού Γεράσιμου Πιτούλη και απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, το Θωμά (αντιπεριφερειάρχη Θεσπρωτίας) και την Γκρέτα. Στάθηκε δίπλα στο σύζυγό της, προσφέροντας με ευαισθησία τη συνδρομή της, την πολύτιμη συμβολή της στην κοινωνική του δράση. Ακλόνητη κοντά και στα παιδιά της και στα εγγόνια της. Μια γυναίκα, μια σύζυγος, μια μάνα και μια γιαγιά με περγαμηνές, με χαρίσματα, μα προπαντός με συναισθήματα και αγωνιστική διάθεση απέναντι στη ζωή. Στολίδι ατόφιο, αφού ήταν στολισμένη η καρδιά της με αρετές, τις οποίες, μετά την κοίμησή της, όχι μόνο θα αναζητούμε, αλλά και θα κάνουν πολύ αισθητή την απουσία της. Και ταυτόχρονα πολύ αισθητ…