Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δύο σημερινοί απόγονοι των Μποτσαραίων και Τζαβελλαίων νιώθουν το φορτίο της καταγωγής τους!

Με καταγωγή από τις ηρωικές και δοξασμένες οικογένειες του Σουλίου, απόγονοι των Μποτσαραίων
και Τζαβελλαίων,
ο Κίτσος Μπότσαρης και ο Κώστας Τζαβέλλας αισθάνονται, νιώθουν το φορτίο της καταγωγής τους από τις δύο ιστορικές οικογένειες, που έδειξαν τον δρόμο σε όλη την Ελλάδα, πολύ πριν σημάνει η εξέγερση εναντίον των Τούρκων και "αιμοδότησαν" την Πατρίδα με  στρατιώτες και οπλαρχηγούς. Ο Κώστας Τζαβέλλας, ελεύθερος επαγγελματίας και έφεδρος αξιωματικός του
Ελληνικού Στρατού, και ο Κίτσος Μπότσαρης, που εργάζεται ως τραπεζικός υπάλληλος, δύο πολλοί συνετοί και συνειδηοποιημένοι άνθρωποι, έχουν μιλήσει  σε ΜΜΕ  για το ηρωικό παρελθόν των οικογενειών τους, που τους έχει σημαδέψει.  Η οικογένεια του  Κίτσου Μπότσαρη κατάγεται από τον Κώστα Μπότσαρη, που γεννήθηκε το 1793 στο Σούλι. Πατέρας του ήταν ο Κίτσος Μπόταρης και αδερφός του ο Μάρκος. Μετά την απελευθέρωση, ο Κώστας συνέχισε τον αγώνα για την αποτίναξη του ζυγού από τη Δυτική Στερεά, ενώ ανέλαβε πρωτοβουλίες μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια και υπήρξε μέλος της τριμελούς αντιπροσωπείας που είχε σταλεί στο Μόναχο, για να προσκαλέσει επίσημα τον Όθωνα στον ελληνικό θρόνο. Στα χρόνια του Όθωνα έγινε Υπασπιστής της φάλαγγας και την περίοδο 1844-1847 υπηρέτησε επίσης ως γερουσιαστής. Ο Κώστας Μπότσαρης πέθανε το 1853 και ετάφη στον οικογενειακό τάφο των Μποτσαραίων, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Η οικογένεια του  Κώστα Τζαβέλλα, κατάγεται από το Νικόλαο Τζαβέλλα, που γεννήθηκε στο Σούλι και συμμετείχε στην επανάσταση του 1821, λαμβάνοντας μέρος σε περισσότερες από 70 μάχες. Στις 18 Απριλίου του 1829, υπό τη γενική αρχηγία του αδελφού του Κίτσου, εισήλθε πρώτος με τη Χιλαρχία του στη Ναύπακτο και την απελευθέρωσε. Ονομάστηκε τιμής ένεκεν "Απελευθερωτής της Ναυπάκτου" και "Πρώτος Φρούραρχος αυτής". Προήχθη στον βαθμό του Υποστρατήγου. Απεβίωσε στις 10 Μαΐου του 1872 στη Ναύπακτο και ετάφη στον περίβολο του ιερού ναού του αγίου Δημητρίου.
*** 
Ο Κώστας Τζαβέλλας έχει αναφέρει: "Ανήκω στην όγδοη γενεά από τον Γενάρχη μας Λάμπρο Τζαβέλλα και στην έκτη από τους αγωνιστές του 1821, Νικόλαο και Κίτσο Τζαβέλλα. Τι να πρωτοδιηγηθεί κανείς. Το γράμμα του Λάμπρου στον Αλή Πασά όταν θυσίαζε τον 16χρονο γιo του Φώτο; Την απόκριση της μάνας του Φώτου της Μόσχως Τζαβέλλα όταν στην απειλή του Πασά ότι θα ψήσει το Φώτο ζωντανό του ζήτησε να της κρατήσει ένα κομμάτι να το φάει;!!! Την απόκριση του Φώτου στον Πασά, όταν είχε σε ομηρία τη δική του αυτή τη φορά γυναίκα και τα παιδιά του (Κίτσο και Νικόλαο Τζαβέλλα); Κάμε τους ότι θέλεις αλλά εγώ και οι συμπολίτες μου, είναι αδύνατον να σου παραδώσουμε τα όπλα ζώντες. Την απάντηση του 7χρονου Νικολάκη γιου του Φώτου, όταν τον ρώτησε ο Αλή Πασάς αν σου δώσω Νικολό ένα ντουφέκι θα πολεμήσεις; Του απάντησε ναι, αλλά όχι τους δικούς σου του Τσάμηδες δεν είναι καλοί, εγώ θέλω να πολεμήσω με τους γενναίους ! Κατά την οικογενειακή μας παράδοση 177 Τζαβελλαίοι έχουν πέσει για την πατρίδα. 177ος ο παππούς μου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας στις μάχες της Πρεμετής, με τους Ιταλούς στην Βόρειο Ήπειρο, 2 Δεκεμβρίου 1940. Ο Πατέρας μου τότε ήταν επτά χρόνων". Και προσέθεσε: "Μία κληρονομιά πραγματικά πολύ βαριά που όσο και δύσκολα αν περνάμε πρέπει να την  σηκώνουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε και να την περιφρουρούμε όλοι το ίδιο, όταν κάποιοι την επιβουλεύονται η προσπαθούν να την αποδομήσουν. Εντάξει, αισθανόμαστε ίσως μία επιπλέον συγκίνηση και περηφάνια όταν μιλούμε για τους παππούδες μας, όπως τώρα καλή ώρα, αλλά χωρίς καμία απολύτως έπαρση. Και αυτό πρώτον διότι γνωρίζουμε από πού ερχόμαστε, αλλά κυρίως γιατί αισθανόμαστε ευθύνη για το τι θα πράξουμε κι εμείς με τη σειρά μας. Ευθύνη που μοιραίο είναι να την 'φορτώνουμε' κι εμείς στα παιδιά μας"!
***  
Ο Κίτσος Μπότσαρης έχει επισημάνει: "Ο Έλληνας χριστιανός ορθόδοξος βγήκε στην κλεφτουριά, διότι προτιμούσε να ζει κυνηγημένος, μα περήφανος κι ελεύθερος σε όλη του τη ζωή. Οι κακουχίες της δύσκολης ζωής του μέσα στα τετρακόσια χρόνια διαρκούς κατατρεγμού, η εξοικείωσή του με την φύση, η λιτή του διατροφή, αλλά και οι αξίες που ανεπτύχθησαν στην ψυχή, ενός τέτοιου σκληρού αλλά απλού και τίμιου ανθρώπου, συνέθεσαν τον απόλυτο πολεμιστή, που όταν χάρις τους Λόγιους κατάλαβε ποιος πραγματικά ήταν, μας χάρισε αυτό που απολαμβάνουμε σήμερα. Τα περιγράφει ο μέγιστος όλων Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του".Βασικές αρχές τους η Ενότητα και η πίστη στην Ελεύθερη Πατρίδα ! Μία Δημοκρατία με άγραφους απαράβατους νόμους, ισόνομη για όλους. Βασικά χαρακτηριστικά τους η Μπέσα και η Ανδρεία. Ο δειλός δεν είχε θέση στην Συμπολιτεία των Σουλιωτών. Το σώμα των Σουλιωτών αποτέλεσε τον βασικό κορμό των Ελληνικών στρατευμάτων κατά την διάρκεια της Ελληνικής επανάστασης. Ειδικοί στην ενέδρα, στην μάχη σώμα με σώμα, στην νυχτερινή επίθεση αλλά κυρίως στη μη εγκατάλειψη του πόστου, μέχρι και του τελευταίου πολεμιστή! Ακριβώς όπως οι Αρχαίοι Σπαρτιάτες. Έχει ενδιαφέρον να μελετήσει κανείς την καθημερινότητα των Σουλιωτών που θυμίζει λίγο πολύ εκείνη των αρχαίων Σπαρτιατών με τη λιτή ζωή, την αγάπη στα όπλα αλλά και την υψηλή θέση που κατείχαν οι γυναίκες στην κοινωνία τους".

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η νοσταλγική ιστορία με τις καλάθες της Μπολιάνας Θεσπρωτίας στις αρχές του 20ου αιώνα...

Του Πέτρου Μίντζα Η ιστορία με τις καλάθες της Μπολιάνας, ξεκινάει κάπου στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν οι δύο Οσδινιάτες: Γιώργος Ζήσης και Χαράλαμπος -Χαρλάμης Μπάτσης (παππούς του αξέχαστου καθηγητή ιατρικής Μπάμπη), που είχαν μεταναστεύσει στην Αίγυπτο, επέστρεψαν στο χωριό τους και με τα χρήματα που έφεραν,αγόρασαν απέναντι στην εύφορη Μπολιάνα κτήματα και στη συνέχεια έχτισαν και από ένα σπιτάκι. Για να μπορούν να περνάνε τον υγρό φράχτη του Καλαμά τους χειμερινούς μήνες, χωρίς να

Ξεκινάει η αναστήλωση των πηγαδιών και της οικίας Μπούση στο Σούλι...

Ξεκινάει η αναστήλωση των πηγαδιών και της οικίας Μπούση στο Σούλι. Ειδικότερα εγκρίνονται οι όροι προγραμματικής σύμβασης  μεταξύ της Περιφέρειας Ηπείρου, του υπουργείου Πολιτισμού & Αθλητισμού/Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας και του δήμου Σουλίου για την υλοποίηση του έργου «Αναστήλωση – επισκευή οικίας Μπούση και πηγαδιών στον Ιερό Χώρο του Σουλίου, προϋπολογισμού 200.000 €".  Τα περισσότερα πηγάδια, που είναι κατασκευασμένα σε σχήμα κυκλικό, βρίσκονται κοντά στο κάστρο της Κιάφας και ο συνολικός αριθμός τους πλησίαζε στο παρελθόν τα 400, αφού κάθε οικογένεια Σουλιωτών διέθετε το δικό της. Σήμερα, στην περιοχή με την ονομασία Πηγάδια είναι συγκεντρωμένα περίπου 67 πηγάδια εκ των οποίων στέκονται όρθια τα 40. Πρόκειται για μια μικρή πεδιάδα ανάμεσα στα βουνά, εκεί όπου στέκονται ακόμα οι τοίχοι από το σπίτια των Μποτσαραίων και του Τζαβέλα, καθώς και το Βουλευτήριο, όπου έκαναν τις συνάξεις οι οπλαρχηγοί και οι εκπρόσωποι των οικογενειών.  Ο συνολικός αριθμός των πηγαδιών πλ…

Σωτήρης Δημητρίου: "Ο δρόμος της αξιοπρέπειας είναι ανηφορικός"...

Ο πρωτοεμφανιζόμενος Θεσπρωτός συγγραφέας του ιστορικού μυθισοτρήματος "Μείναμε εμείς...!" σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη "φωτίζει" το βιβλίο του και τον εαυτό του... Είναι πολύ συναρπαστικό, αλλά και χρήσιμο συνάμα να μιλάει κανείς με τον Θεσπρωτό συγγραφέα Σωτήρη Δημητρίου. Τόσο συναρπαστικό, που περνούν τα δευτερόλεπτα, τα λεπτά και οι ώρες, χωρίς να σου αφήνουν ούτε το παραμικρό σημάδι κόπωσης. Τον ακούς και τον απολαμβάνεις... Αυθόρμητος , «ντόμπρος» και γενικά «ψαγμένος»  τύπος ο Σωτήρης Δημητρίου, μιλάει χωρίς περιστροφές και χωρίς υπονοούμενα. Αλλά με καθαρότητα και με πειθώ. Έτσι λειτούργησε και στο πρώτο του βιβλίο «Μείναμε εμείς...!». Μυθιστορηματική μορφή, μπορεί να έχει, το βιβλίο,  ωστόσο ο κ. Δημητρίου τις αλήθειες της εποχής, γύρω στα

Η δημοτική κοινότητα της Νέας Σελεύκειας θα τιμήσει τον αρχιμανδρίτη π. Μεθόδιο Ντελή...

Η δημοτική κοινότητα της Νέας Σελεύκειας Θεσπρωτίας, σύμφωνα με ανακοίνωση-πρόσκληση, που υπογράφει ο πρόεδρός της Γεώργιος Ιωάννου, θα τιμήσει με πλακέτα τον ηγούμενο της Μονής Γηρομερίου Μεθόδιο Ντελή. Η τιμητική διάκριση θα απονεμηθεί στο πλαίσιο της εκδήλωσης, που περιλαμβάνει όρθρο-θεία λειτουργία-ομιλία-επιμνημόσυνη δέηση-κατάθεση στεφάνων στο μνημείο, για την ημέρα εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου.  

" Η Μικρασιατική καταστροφή ήταν έγκλημα", τονίστηκε κατά την επετειακή εκδήλωση στη Νέα Σελεύκεια...

"Η Μικρασιατική καταστροφή ήταν έγκλημα κατά της ανθρωπότητας", τόνισε στην ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ομιλία της,  κατά την επετειακή εκδήλωση στη Νέα Σελεύκεια, η φιλόλογος Ελένη Τζομπαρτζόγλου. Στα πλαίσια του εορτασμού της ημέρας εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος, την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου, τελέστηκε δοξολογία στο ναό αγίου Ιωάννου Νέας Σελεύκειας και ακολούθως επιμνημόσυνη δέηση στο μνημείο ηρώων. Η κ. Τζομπαρτζόγλου, κατά τον πανηγυρικό της λόγο, στο τέλος της δοξολογίας, αναφέρθηκε με ακρίβεια στοιχείων στο ιστορικό των γεγονότων, σημειώνοντας ότι  στη Μικρά Ασία υπήρξε μια γενοκτονία, εθνική εκκαθάριση, που προκάλεσε μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμού. Η Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, είναι η μεγαλύτερη εθνική συμφορά στην ιστορία του νεωτέρου Ελληνισμού. Κι αυτό, γιατί αποκόπηκε  η μακραίωνη ελληνική παρουσία στην περιοχή, με τον πιο δραματικό τρόπο. Την μεγάλη αυτή συμφορά συνθέτουν, εκτός των άλλων, η κατάρρευση του Μικ…

Τιμήθηκε ο ηγούμενος της Μονής Γηρομερίου από τη Δημοτική Ενότητα Νέας Σελεύκειας...

Με πλακέτα τιμήθηκε ο ηγούμενος της Μονής Γηρομερίου από τη Δημοτική Κοινότητας Νέας Σελεύκειας. Την πλακέτα επέδωσε στον π. Μεθόδιο, στο τέλος της δοξολογίας του εορτασμού της ημέρας εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος, την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου, ο πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Γιώργος Ιωάννου. Όπως αναγράφεται σ' αυτή, του αποδόθηκε τιμή για την ποιμαντική προσφορά του στη Μητρόπολη και την παρουσία του στην εκδήλωση. Ο π. Μεθόδιος, αφού εξέφρασε τις ευχαριστίες του για τη διάκριση, τόνισε ότι ο Μικρασιατικός Ελληνισμός, είναι ένα σπουδαίο κομμάτι της ελληνικής ιστορίας, που δεν πρέπει να σβήσει. Η βράβευση του π. Μεθοδίου έστειλε το μήνυμα ότι είναι ανάγκη να μην αφήσουμε να αλλοιωθεί το πιστεύω μας από μια αόριστη πνευματικότητα. Να μην αφήσουμε την πίστη μας, αλλά και τον πατριωτισμό μας να καταντήσει ένα παθητικό, απροσδιόριστο "κενό".