Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γυρεύοντας τον παππού και τη γιαγιά...

Η μαρτυρία του π. Ηλία Μάκου, που απέσπασε πανελλήνιο βραβείο από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών...
(Σ.Σ.: Δημοσιεύται το χρονικό-μαρτυρία του π. Ηλία Μάκου με τίτλο: Γυρεύοντας τον παππού και τη γιαγιά... Κατά τον πανελλήνιο και παγκύπριο διαγωνισμό του 2016 κέρδισε το Β΄ βραβείο. Ξεκλειδώνεται η ψυχή ενός ανθρώπου και μεταφέρει στο χαρτί τα αποθησαυρισμένα βιώματά του, ποιος δεν έχει τέτοια, για τον παππού και τη γιαγιά του). 
***     
Κοιτώ, εδώ, στον τόσο γνώριμο και αγαπημένο  χώρο του σπιτιού τους, ψάχνοντας τον παππού μου  και  τη γιαγιά μου. Και μερικές φορές νομίζω (ψευδαίσθηση
νάναι;) πως τους βλέπω με τα μάτια μου. Λεπτούς, με ρυτιδιασμένα πρόσωπα και άσπρα μαλλιά. Άλλες φορές  μου έρχονται στο μυαλό οι ατέλειωτες εκείνες ώρες, που έζησα μαζί τους. Πόσο μου λείπουν αυτές οι στιγμές...
Ας ξεκινήσω από τον παππού μου, με αφορμή ένα προσκύνημά μου στον τάφο του, μια ημέρα, που η βροχή είχε υγράνει τη γη και ανασάλευαν τα σκουλήκια πάνω στο χώμα.  Νοτισμένο ανέδινε την γνώριμη μυρωδιά, που μεθάει τους θνητούς.
Συλλογίζομαι  την μορφή του παππού μου και λυγίζω. Αναλογίζομαι τις τελευταίες μαρτυρικές στιγμές του, όταν μου έσφιγγε το χέρι και με κοίταζε στοργικά στα μάτια, και βουρκώνω.
Άκουγα με προσοχή τις ώριμες σκέψεις του, δεχόμουν ακίνητος την αυστηρή κριτική του, ένιωθα την ευαισθησία του, με καθήλωνε και με συνάρπαζε το φωτεινό βλέμμα του, που με αχόρταγο πάθος έκλεβε ζωή μέχρι λίγο πριν ξεψυχήσει. Θαύμαζα τη στάση του απέναντι στη ζωή και στους ανθρώπους . Την ευθύτητα και την ειλικρίνειά του. Τη δύναμη και τη λεβεντιά του.
Άφησε μεγάλο κενό ο παππούς.  Ωστόσο τον σκέπτομαι αμέτρητες φορές. Σκέπτομαι την επιρροή του πάνω μου...  Σκέπτομαι την τρυφερότητά του.  Αλλά και τους ξαφνικούς θυμούς του, την φιλοσοφημένη σιωπή του και τη διαπεραστική ματιά του. Τον παρατηρούσα στις συναναστροφές του και διαπίστωνα ότι η τακτική του και η τεχνική του ήταν να ακούει όταν μιλούσαν oι άλλοι, λέγοντας κάπου κάπου και μια φράση, και όταν όλοι θα είχαν πει τη γνώμη τους, κατέπληττε με τη δική του χαριστική βολή.
 Με στιγμάτισε ό,τι  μοιράστηκα μαζί του. Ποτέ, όμως, δεν του έδειξα πόσο τον αγαπούσα. Τώρα, από εκεί ψηλά, που αναπαύεται και με κοιτάζει, θέλω να πιστεύω ότι έχει καταλάβει πλέον τα αισθήματά μου.
Κοιτώντας τις φωτογραφίες του βυθίζομαι με συγκίνηση στην κοπιαστική και στερημένη ζωή του και αφουγκράζομαι το μήνυμά του πως ο βίος ο θνητός είναι μια προετοιμασία για το μοιραίο...  Ανθρώπινες μακάβριες σκιές, περιμένουν την κλαγγή στο δρόμο της προσμονής...
Στο κοιμητήρι κοιμάται ο παππούς. Και όμως χθες μου φαίνεται πως ήταν, που μου συμπαραστεκόταν, που με χαμογελούσε, που μου μιλούσε.  Χθες ήταν, που με προστάτευε.  Χθες ήταν που... Αξεθώριαστη η μνήμη του παππού, λιτό το μνήμα του, αθόρυβος ο περίγυρος. Ξαφνικά ξεσπά σαν βροντή η φωνή του στην πονεμένη καρδιά μου. «Είμαι κοντά σου...». Ευχαριστώ, ευχαριστώ  παππού. Θα σε κουβαλάω πάντοτε μέσα μου, ως ακριβή κληρονομιά μου.
Παραδίπλα του η λατρεμένη γιαγιά μου.  Πάνω στον τάφο της άφησα ένα γράμμα, για να ταξιδέψουν οι λέξεις στ’ άπειρο και να χαθούν πίσω από τους συννεφένιους σχηματισμούς.
Αγαπημένη μου γιαγιούλα. Σου γράφει, σου μιλάει αυτός, που ανέθρεψες και μεγάλωσες με μεγάλες δυσκολίες.
Λίγες ώρες πριν φύγεις, σταθήκαμε ο ένας απέναντι στον άλλον.  Δεν είπαμε τίποτα... Και, όμως, είπαμε τόσα πολλά... Όχι με τα χείλη... Αλλά με της καρδιάς το πύρωμα...
Θυμήθηκα να τρώμε μπροστά στο τζάκι εσύ, ο παππούς κι εγώ. Και να τυλίγω τα χέρια μου ολόγυρά σου και να ακουμπώ με περισσή λατρεία το παιδιάτικο πρόσωπό μου στο σκαμμένο, αυλακωμένο δικό σου. Και ήταν σκαμμένο, αυλακωμένο το πρόσωπό σου, γιατί πάνω του ξεσπούσαν μανιασμένα ο χρόνος, ο πόνος, ο κάματος, τα ξεροβόρια και τα λιοπύρια. Τι αγαλλίαση, τι πρωτόγνωρη ζεστασιά με περιτύλιγε βουτηγμένο στην αγκαλιά σου.
Θυμήθηκα τα χέρια σου να με χαϊδεύουν. Ω, αυτά τα χέρια δεν τα λησμονώ ποτέ. Ήξεραν ν’ απλώνουν ακούραστα την αγάπη ολόγυρα και να μαγειρεύουν το ωραιότερο φαγητό, που μπόρεσα να γευτώ ποτέ.
Θυμήθηκα, που με περίμενες ευδιάθετη και με στρωμένο το τραπέζι, όταν γύριζα από το σχολείο. Σε κοίταζα και έβλεπα σε σένα κάτι από την αγιοσύνη της Παναγιάς.
Θυμήθηκα πως μου έδινες με χαρά, όχι χωρίς προβλήματα από το οικογενειακό περιβάλλον, ολόκληρη την αγροτική σου σύνταξη, που τόσο την χρειαζόταν το σπιτικό, για να εκδίδω, όταν ήμουν μαθητής στο Γυμνάσιο, μια εφημεριδούλα. 
Θυμήθηκα τις καθημερινές ανθρώπινες περιπέτειές σου. Την αντίστασή σου στις αντιξοότητες. Τη γενναιότητά σου, μέσα στη φουρτούνα της ένδειας και της αγωνίας. Τα βάσανα αντί να σε σκληραίνουν, σε έκαναν όλο και πιο ισχυρή όλο και πιο ευαίσθητη.
Αξέχαστη είσαι, αγαπημένη μου γιαγιά, γιατί, ζώντας δίπλα σου, βρήκα τον αλύγιστο στυλοβάτη στα δύσβατα μονοπάτια της ζωής.
Αξέχαστη είσαι, γιατί σήκωσες αδιαμαρτύρητα το φορτίο των παθών και των ιδιοτροπιών μου. Πληγώθηκες από τα λάθη μου. Έκλαψες για τις πτώσεις μου. Έγινες μάρτυρας των αναστεναγμών μου. Άκουσες τους πόθους μου και συμμερίστηκες τα όνειρά μου. Έσταξες το βάλσαμο της παρηγοριάς μέσα μου.
Η αναπόληση της γλυκιάς θωριάς σου κάνει μια νοσταλγία να αργοκυλάει στο αίμα μου και το είναι μου να σπαράσσει. Δυναμώνει το πνεύμα μου και με βυθίζει στο βάθος του ατέρμονος κόσμου σου, όπου ακτινοβολεί η φεγγοβολή της αθανασίας.  

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το φαράγγι του Καλαμά ή "Φραγκγοπήδημα" μνημείο φυσικής ομορφιάς...

Το  φαράγγι του Καλαμά ή "Φραγγοπήδημα", ανάμεσα στα χωριά Πέντε Εκκλησιές, Πολύδροσο και Μαλούνι,  είναι μνημείο φυσικής ομορφιάς. Το ποτάμι τρυπάει τους βράχους, σχηματίζοντας ένα επιβλητικό φαράγγι ενός περίπου χιλιομέτρου. Το τμήμα αυτό του ποταμού με τις απότομες βουνοπλαγιές, αποτελεί την προστατευόμενη περιοχή των Στενών του Καλαμά. Είναι τοπίο μοναδικής αισθητικής αξίας, με έντονη την αίσθηση της απομονωμένης ωραιότητας, με κατακόρυφους βραχώδεις γκρεμνούς, ανάμεσα από τους οποίους ρέει με μαιανδρισμούς το ποτάμι, δυσπρόσιτα σπήλαια στις πλαγιές και σημαντική ζώνη παραποτάμιας βλάστησης.  Πρόκειται για φαράγγι με αλλουβιακό δάσος και περικλείει λόφους, που καλύπτονται από φρύγανα. Η περιοχή περιλαμβάνει ένα μικρό υγρότοπο. Το φαράγγι του Καλαμά, που αρχίζει από το «Κάστρο» της Ραβενής και τελειώνει στην ακρόπολη της βυζαντινής πόλης Οσδίνας. Από το δρόμο Βροσίνα – Φιλιάτες, ξεκινά χωματόδρομος που οδηγεί κάτω από το Κάστρο της Ραβενής, στις πηγές Αναβρυστικών. Η διαδ…

Γιατροί υποστηρίζουν ότι θεραπεύουν τον καρκίνο χωρίς φάρμακα!

Ποιες είναι οι κορυφαίες αντικαρκινικές τροφές... 
*Το λεμόνι είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από τη χημιοθεραπεία! Γιατροί στην Ελλάδα υποστηρίζουν ότι θεραπεύονται όλα τα είδη του καρκίνου, χωρίς φάρμακα! Ισχυρίζονται ότι "όποιος ασθενήσει από καρκίνο, θα υποστεί γραμμικούς επιταχυντές, χημειοθεραπείες,διαρκείς εξετάσεις που κρατούν τον άρρωστο σε διαρκή αγωνία, ανασφάλεια, φόβο και πανικό. Και ενώ το φαρμακείο της φύσης μας δίνει απλόχερα όλα τα όπλα για την αντιμετώπιση και των πλέον επικίνδυνων ασθενειών μέσα από τους πολύτιμους καρπούς του, η συμβατική ιατρική αρνείται να το

17 Ιουλίου 1974-17 Ιουλίου 2017: 43 χρόνια ποιμαντικής προσφοράς του Μητροπολίτη Παραμυθίας Τίτου...

43 ολόκληρα χρόνια συμπληρώθηκαν από τη χειροτονία του Μητροπολίτη Παραμυθίας Τίτου. 43  χρόνια γεμάτα έργα αγάπης, 43 χρόνια γεμάτα από διακριτικό και μοναδικό εκκλησιαστικό ήθος. Ο χρόνος τρέχει πολύ γρήγορα, τα χρόνια κυλούν σαν το νερό, λέει ο λαός µας. Και είναι αλήθεια... Τα 43 χρόνια, όµως, του Σεβασμιωτάτου Τίτου ως Μητροπολίτη Παραμυθίας είναι δηµιουργικά και τα σφραγίζει µε το παραδειγματικό προσωπικό του ύφος ο ποιµενάρχης. Οδηγεί το τιµόνι της Μητρόπολης  σταθερά, συστηµατικά και πάντα µε καλοσύνη και συναίσθημα. Έδωσε όλη του την εμπιστοσύνη, όλη του την καλή διάθεση στον Κύριο και Εκείνος ενεργεί τα πάντα στη ζωή του. Άνοιξε τα παράθυρα της ψυχής του στο φως του Χριστού και πλημμυρίζει μέσα  του με ζωογόνο χάρη. Ζει καθημερινά την παρουσία του Θεού, γι' αυτό έχει στρέψει το ενδιαφέρον, την προσοχή, την καρδιά του από τα γήινα στα ουράνια. Διακονεί το λόγο του Θεού, γλυκαίνοντας ψυχές. Πολλούς ωφελεί πνευματικά και τους ευφραίνει. Επειδή καλλιεργεί ταπεινό φρόνημα, επ…

H αγία Μαρίνα εορτάστηκε σε χωριά της Θεσπρωτίας με θρησκευτικές εκδηλώσεις και πανηγύρια...

H αγία Μαρίνα εορτάστηκε σε χωριά της Θεσπρωτίας με θρησκευτικές εκδηλώσεις και πανηγύρια. Μεταξύ αυτών η αγία Μαρίνα Ηγουμενίτσας, η Βρυσσέλα Φιλιατών, ο Πλάτανος Φιλιατών και το Λύκου Φιλιατών, όπου το ιστορικό μοναστήρι. Η προσέλευση των ατόμων ήταν ικανοποιητική. Μαζί με τις λατρευτικές εκδηλώσεις, γίνονται και πανηγύρια, που αποτελούν κοσμαντάμωμα. Εκκλησιαστικά Συμβούλια, Πολιτιστικοί Σύλλογοι και κάτοικοι κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να μη σβήσει η παράδοση. Από τον εορτασμό της αγίας Μαρίνας, που ιδιαίτερα την ευλαβούνται στη Θεσπρωτία, διαπιστώθηκε ότι και στις ημέρες μας όποιος ακολουθεί το Χριστό, όπως το έκανε η Μαρίνα και μάλιστα μαρτύρησε σε ηλικία 15 ετών, δεν είναι θύμα, αλλά ζει ένα θαύμα. Και με τη φωτιά του Ιησού στα στήθη, αλλάζει τον εαυτό του, αλλάζει και τον κόσμο.   

Στους Φιλιάτες Θεσπρωτίας λειτουργούσε χωρίς άδεια οίκος ευγηρίας, με τρεις ηλικιωμένους, σ' ένα υπόγειο ...

Στους Φιλιάτες Θεσπρωτίας ένας αλλοδαπός και μία αλλοδαπή, είχαν κάνει, σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνομίας, οίκο ευγηρίας σ' ένα υπόγειο με τρεις ηλικιωμένους, τους οποίους είχαν παρατήσει, όπως υποστηρίζεται στο δελτίο τύπου της αστυνομίας. Ειδικότερα "συνελήφθησαν τα δύο άτομα από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Ηγουμενίτσας, γιατί λειτουργούσαν παράνομα οίκο ευγηρίας σε υπόγειο διαμέρισμα, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση φροντίδας τριών ηλικιωμένων, ενώ όπως διαπιστώθηκε από την έρευνα, τους είχαν αφήσει αβοήθητους και εγκαταλελειμμένους. Επιπρόσθετα, διαπιστώθηκε ότι η η αλλοδαπή παρείχε υπηρεσίες περίθαλψης στους ηλικιωμένους, χωρίς να έχει τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις και συγκεκριμένα στερούνταν πτυχίου Σχολής Αδελφών Νοσοκόμων, άδειας εργασίας και πιστοποιητικού υγείας, ενώ ταυτόχρονα δεν ήταν καταχωρημένη στο Εθνικό Μητρώο Αποκλειστικών Νοσοκόμων".
Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ
Στην ιστοσελίδα "ΝΕΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΑΤΩΝ" του δημοσιογράφου Γιώργου Κώτση δημοσιεύθηκε η άλλ…

Πως μπορούν να εργαστούν Αλβανοί ως εποχικοί εργάτες σε αγροτικές δραστηριότητες στη Θεσπρωτία...

Υπάρχει τρόπος Αλβανοί, χωρίς να έχουν άδεια παραμονής, να απασχολούνται νόμιμα σε αγροτικές εργασίες στη Θεσπρωτία, ώστε ούτε οι ίδιοι ούτε οι ντόπιοι εργοδότες τους να κινδυνεύουν. Υπάρχει, όμως, γραφειοκρατία. Η  Περιφέρεια Ηπείρου εκδίδει άδειες εργασίας (μορφή εξαρτημένη εργασία, εποχική εργασία) σε αλλοδαπούς τρίτων χωρών, που παράτυπα διαμένουν στην χώρα μας, για κάλυψη αναγκών στον πρωτογενή τομέα (αφού ως γνωστόν υπάρχει αδυναμία κάλυψης των αναγκών από Έλληνες ή πολίτες της Ε.Ε.). Oι εν λόγω άδειες εκδίδονται για την κάλυψη κενών θέσεων εξαρτημένης και εποχικής εργασίας στην αγροτική οικονομία (εργάτες γης, βοσκοί, μελισσοκόμοι). Οι παραπάνω πολίτες ασφαλίζονται στον Ο.Γ.Α. με εργόσημο σύμφωνα με τα ισχύοντα για τις περιπτώσεις αυτές. Τα εργόσημα διατίθενται στον εργοδότη από τις τράπεζες και συνεργαζόμενους φορείς με τον Φ.Κ.Α. (Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης). Τα εργόσημα μεταβιβάζονται ονομαστικώς από τον εργοδότη στους εργαζόμενους ως καταβολή για την αμοιβή της εργασίας και…