Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

70 χρόνια αδιάκοπης λειτουργίας συμπλήρωσε το νοσοκομείο Φιλιατών (1947-2017)!

70 ολόκληρα χρόνια αδιάκοπης λειτουργίας συμπλήρωσε το νοσοκομείο Φιλιατών (1947-2017). Και αυτό είναι επίτευγμα, αν αναλογιστεί κανείς ότι η Θεσπρωτία είναι ένας πολύ μικρός νομός και το νοσηλευτικό ίδρυμα όχι μόνο δημιουργήθηκε με πολλούς αγώνες σε μια εποχή που ο τόπος ήταν σχεδόν άγνωστος και απομονωμένος, αλλά και αναπτύχθηκε με πολλούς κόπους. Η ιστορία του ξεκινά από το 1929, οπότε με αφορμή τα πολλά θανατηφόρα κρούσματα,
που υπήρχαν την εποχή εκείνη λόγω έλλειψης ιατρικής περίθαλψης, ο ιατρός-γερουσιαστής Πέτρος Μπέμπης συνέλαβε την ιδέα ίδρυσης νοσοκομειακής μονάδας στις Φιλιάτες. Γιατί στους Φιλιάτες και όχι στην Ηγουμενίτσα;  Την εποχή εκείνη οι Φιλιάτες ήταν το κέντρο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του νομού Θεσπρωτίας. Τα πρώτα έσοδα της δεκαπενταμελούς πανεπαρχιακής Επιτροπής Συλλογής Εράνων, που συστάθηκε, προήλθαν από τις εισφορές των κατοίκων της περιοχής Θυάμιδος και ανήλθαν στις 300.000 δρχ. ενώ η τότε ελληνική κυβέρνηση, μετά από εισήγηση του ιατρού Μπέμπη, ενίσχυσε το σκοπό αυτό με 500.000 δρχ.  Επιπρόσθετα, ο ιατρός Μπέμπης μετά από ταξίδια που έκανε στις ΗΠΑ, Καναδά και Αίγυπτο συγκέντρωσε από την ελληνική ομογένεια 10.000 δολάρια. Στις 21-3-1932 ψηφίζεται το πρώτο διάταγμα ίδρυσης νοσοκομείου στους Φιλιάτες, το οποίο φέρει την επωνυμία "Γενικό Νοσοκομείο Φιλιατών" και το ίδιο έτος γίνονται τα εγκαίνια της έναρξης των εργασιών κατασκευής του.  Οι κτιριακές εγκαταστάσεις του νοσοκομείου αποπερατώνονται το 1939, αλλά κατά τη διάρκεια της Κατοχής λεηλατούνται  και καταστρέφονται.  Το 1946 μετά από νέες προσπάθειες και δαπάνες, επιτυγχάνεται η ανακατασκευή του νοσοκομείου. Στις 16/12/1946  εγκρίνεται η σύσταση οργανισμού του νοσοκομείου, ενώ ένα χρόνο μετά, στις 23/3/47 γίνονται τα εγκαίνια του νοσοκομείου και στις 1/4/1947 ξεκινά τη λειτουργία του με 30 συνολικά κλίνες, όπου νοσηλεύθηκαν 150 ασθενείς περίπου.  Τέλος, στις 25/9/1949 πραγματοποιούνται τα εγκαίνια της ολοκλήρωσης του Νοσοκομείου με  την προσθήκη και δευτέρου ορόφου, οπότε και αυξάνεται η δυναμικότητά του από 30 σε 60 σε κλίνες. Το 1961 αυξάνεται η δύναμη των κλινικών του  και συστήνονται η ΩΡΛ κλινική και η Οφθαλμολογική κλινική, ενώ παράλληλα αυξάνονται και οι κλίνες από 60 σε 70, καθώς και ο αριθμός του προσωπικού του. Στη συνέχεια, το 1985 έγινε η τροποποίηση της επωνυμίας του και από Γενικό Νοσοκομείο Φιλιατών μετονομάσθηκε σε Π.Γ.Ν.-Κ.Υ. Φιλιατών, ενώ την ίδια χρονιά λειτούργησαν και τα δύο Κ.Υ. Ηγουμενίτσας και Παραμυθιάς και αργότερα το Κέντρο Υγείας Μαργαριτίου, στα πλαίσια του Ε.Σ.Υ. Στις 2-4-87 αυξάνεται η δυναμικότητα σε κλίνες και γίνονται 100, ενώ η επωνυμία του διαμορφώνεται σε ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ – ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΦΙΛΙΑΤΩΝ. Το 1991 ιδρύεται στο Γ.Ν.Ν. - Κ.Υ. Φιλιατών, Μέση Τεχνική Επαγγελματική Νοσηλευτική Σχολή διετούς φοίτησης, η οποία τελεί υπό την εποπτεία και τον έλεγχο του υπ. Υγείας. Από το 1994 έως σήμερα το νοσοκομείο Φιλιατών επεκτάθηκε κτιριακά. 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η μάχη της Μενίνας μέσα από το ημερολόγιο ενός φοιτητή αντάρτη του Ιερού Λόχου, του Δημήτρη Σούτζου...

Αποκαλυπτικά στοιχεία για τη μάχη της Μενίνας, δίνει ένας φοιτητής τότε, αντάρτης στον Ιερό Λόχο, ο Δημήτρης Σούτζος, μέσα από ημερολογιακές καταγραφές. Είναι τα πιο αδιάψευστα στοιχεία, για το τι πραγματικά έγινε τη εποχή εκείνη. Αναφέρει μεταξύ άλλων όσον αφορά στη δυσκολία και στη σημασία της μάχης: "Το σμίξιμο του Γιαννιώτικου δρόμου με το δρόμο της Παραμυθιάς, γίνεται στη Μενίνα. Εκεί, σ' αυτά τα γκρίζα βράχια, έξω από το Νεοχώρι, βρίσκεται κουρνιασμένος ο Ιερός Λόχος των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών του Ζέρβα. Αποτελείται από φοιτητάς και σπουδαστάς... Εκεί κάτω στον στρατηγικό οδικό κόμβο της Μενίνας, βρίσκεται οχυρωμένο και ισχυρά οργανωμένο ένα τάγμα επίλεκτων Γερμανών πολεμιστών, ενισχυμένο από καμιά διακοσαριά Τουρκαλβανούς. Οι στρατιώτες του Χίτλερ, είχαν μεταβάλει τη Μενίνα σε φρούριο. Με πολυβολεία, με πυροβολεία, ολομοβολεία και χαρακώματα. Σ' όλα τα σπίτια του χωριού έχουν χτίσει πόρτες και παράθυρα και τάχουν μεταβάλει σε οχυρά. Έχουν ανοίξει παντού ορ…

Το έργο 6 συγγραφέων από τα χωριά της Μουργκάνας παρουσιάστηκε στην Πόβλα

Στο πλαίσιο της 2ης γιορτής Πολιτισμού Μάνα Μουργκάνα, παρουσιάστηκε το έργο έξι συγγραφέων  με καταγωγή από τα χωριά της περιοχής. Στην πλατεία Πόβλας (Αμπελώνας), με συντονίστρια την Ευγενία Ζκέρη, ακούστηκαν αποσπάσματα από βιβλία των λογοτεχνών, που με αυτό τον τρόπο τιμήθηκαν από τους συντοπίτες τους. Οι συγγραφείς, που παρουσιάστηκαν, στη σεμνή εκδήλωση, της οποίας την οργάνωση και την επιμέλεια είχαν οι Ζωή Ντρούκα και ο Πάνος Ανυφαντής, είναι: Γιάννης Βέλλης, Κώστας Λένης, Σταύρος Λέτσας, Φάνης Μούλιος, Κώστας Ραπτόπουλος, Κώστας Τσαντίνης. Στόχος ήταν μέσα από τις καταγραφές τους  να κατανοηθεί ο τρόπος της ζωής τα παλαιότερα, αλλά και τα νεότερα χρόνια, στον τόπο,  και να γεφυρωθεί το χθες που διάβηκε, με το σήμερα που μοιάζει μετέωρο, ώστε να διασφαλιστεί η πορεία στο αύριο.

Ο Θεσπρωτός αρχιμανδρίτης και ιατρός-ογκολόγος π. Ιωάννης Κοκάκης "μαγεύει" πιστούς και ασθενείς!

Τον τόπο καταγωγής του (από τη μητέρα του), τη Θεσπρωτία, επισκέφτηκε αυτές τις ημέρες ο αρχιμανδρίτης και ιατρός-ογκολόγος στο Αρεταίειο Νοσοκομείο Αθηνών π. Ιωάννης Κοκάκης, που "μαγεύει" πιστούς και ασθενείς! Υπηρετεί συνδυαστικά και αφοσιωμένα δύο ανθρωπιστικά λειτουργήματα. Αυτά του ιερέως και του ιατρού. Είναι σε καθημερινό και αδιάκοπο αγώνα, που δεν περιέχει την ανθρώπινη αγωνία, αλλά την μελλούμενη ελπίδα,   για να θεραπεύσει τις κακοήθειες της ψυχής και τα καρκινώματα του σώματος. Οι πιστοί και οι ασθενείς "πίνουν νερό" στο όνομά του. Οι πιστοί γεμίζουν ασφυκτικά το ναό του αγίου Νεκταρίου Κάτω Κηφησιάς, όπου λειτουργεί, και οι ασθενείς του εμπιστεύονται ανεπιφύλακτα τη ζωή τους. Μέσα από το λειτουργικό και προσευχητικό μετερίζι ανανεώνει διαρκώς τις σχέσεις του με το Θεό και μέσα από συνεχείς επιμορφώσεις στο εξωτερικό εμπλουτίζει ασταμάτητα τις επιστημονικές του γνώσεις. Παρ' όλα ταύτα παραμένει απλός και ταπεινός. Δικαριτικός και ευαίσθητος. Με αυτ…

Το παρασκήνιο με τον Τούρκο, που προσπάθησε να βάλει φωτιά στο Ελευθεροχώρι Θεσπρωτίας...

Τούρκος, που έχει ζητήσει πολιτικό άσυλο στη χώρα μας, δεν έχει αποφανθεί ακόμη η αρμόδια επιτροπή για τη χορήγησή του, αλλά είναι νόμιμη η παραμονή του στην Ελλάδα, συνελήφθη, γιατί προσπάθησε να βάλει φωτιά, άγνωστο προς το παρόν για ποιό λόγο, στο Ελευθεροχώρι Παραμυθιάς, κοντά στην Εγνατία οδό. Οι αρχές, με προσεκτικές και κατάλληλες ενέργειες και υπό πλήρη μυστικότητα, προσπαθούν να ξετυλίξουν το κουβάρι σχετικά με τα κίνητρα του Τούρκου και να εξακριβώσουν μήπως εμπλέκται και σε άλλες υποθέσεις ή αν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, που έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία του φερόμενου ως δράστη. Εκτός από την παραπομπή στον εισαγγελέα, ερευνώνται διάφοροι παράμετροι, προκειμένου να αποσαφηνιστεί το γεγονός και να σχηματιστεί πλήρης εικόνα.  

Γιατροί υποστηρίζουν ότι θεραπεύουν τον καρκίνο χωρίς φάρμακα!

Ποιες είναι οι κορυφαίες αντικαρκινικές τροφές... 
*Το λεμόνι είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από τη χημιοθεραπεία! Γιατροί στην Ελλάδα υποστηρίζουν ότι θεραπεύονται όλα τα είδη του καρκίνου, χωρίς φάρμακα! Ισχυρίζονται ότι "όποιος ασθενήσει από καρκίνο, θα υποστεί γραμμικούς επιταχυντές, χημειοθεραπείες,διαρκείς εξετάσεις που κρατούν τον άρρωστο σε διαρκή αγωνία, ανασφάλεια, φόβο και πανικό. Και ενώ το φαρμακείο της φύσης μας δίνει απλόχερα όλα τα όπλα για την αντιμετώπιση και των πλέον επικίνδυνων ασθενειών μέσα από τους πολύτιμους καρπούς του, η συμβατική ιατρική αρνείται να το

Από τη Γερμανία, με δουλειά σε νοσοκομείο, εγκαταστάθηκαν στα βουνά του Σουλίου...

Ένα ζευγάρι νεαρών ομογενών, ευγενέστατο και εμφανώς καλλιεργημένο, ο Γιώργος Μπέλος και η Χαρούλα Τσανίδου, που οι γονείς τους είναι μετανάστες, άφησαν τη ζωή στη Γερμανία, κόντρα στη ροπή οι νέοι να φεύγουν από την Ελλάδα και δραστηριοποιούνται  επιχειρηματικά στα βουνά το Σουλίου. Ειδικότερα μίσθωσαν τον παραδοσιακό ξενώνα, που λειτουργεί στο παλαιό "Βουλευτήριο" των Σουλιωτών. Το ζευγάρι εργαζόταν σε νοσοκομείο του Ντίσελντορφ, στην ογκολογική κλινική, βοηθός χειρουργού ο Γιώργος και ψυχολόγος με ειδίκευση στη βοήθεια ασθενών με καρκίνο η Χαρούλα.  Και καλούς μισθούς είχαν και από κάθε άποψη εξασφαλισμένο το μέλλον. Όμως πήραν ρίσκο να ζήσουν στον ιστορικό χώρο του Σουλίου, μάλιστα μέσα στην "καρδιά του", που ταυτόχρονα είναι και μια φυσική όαση. Και να συμβάλλουν, με τον τρόπο τους, στην τουριστική ανάδειξή του Σουλίου.  Ο ξενώνας είναι υψηλής αισθητικής και αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις του ορεινού και ιστορικού τουρισμού.