Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

64 χρόνια μεγάλης προσφοράς της αδελφότητας αποδήμων Κοκκινιάς με πολλά έργα και αξιοζήλευτες δράσεις!

Του Πέτρου Μίντζα
Η Αδελφότητα Αποδήμων Κοκκινιάς, ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1952, με πρωτοβουλία τριάντα έξι (36) συγχωριανών. Θεωρώ ότι είναι χρέος τιμής να  αναφέρω τα ονόματα των τριάντα έξι (36) ιδρυτικών μελών της Αδελφότητας μας, οι οποίοι έβαλαν τα θεμέλια της δημιουργίας του φορέα των Αποδήμων Κοκκινιωτών. Οι συγχωριανοί μας που συμμετείχαν στην πρώτη  Γενική Συνέλευση και υπέγραψαν την ιδρυτική πράξη της Αδελφότητας, είναι οι εξής: Ζήκος
Ντίνος, Δημήτριος Τσάβαλος, Κώστας Παναγιώτου
(Καλαντζής), Νικόλαος Ντίνος, Βασίλειος Λιάρος, Ηλίας Λιάρος, Αθανάσιος Τσώης, Ηλίας Παναγιώτου (Καλαντζής), Κώστας Ντίνος, Ζήκος Ντίνος, Βασίλειος Νικ. Ντίνος, Μιχάλης Νικ.  Ντίνος, Παναγιώτης Νικ. Ντίνος, Αριστείδης Λιάρος, Φίλιππος Λιάρος, Ιωάννης Δούπης, Παύλος Ηλ. Λιάρος, Ιωάννης Τσώης, Αντώνης Τσώης, Κώστας Λιάρος, Αντώνιος Παναγιώτου (Καλαντζής), Γεώργιος Νικολάου, Σταύρος Νικολάου, Αναστάσιος Κουτσής, Περικλής Λιάρος, Θωμάς Έξαρχος, Χρήστος Τσάβαλος, Μηνάς Λιάρος, Γεώργιος Κουτσής, Γεώργιος Παναγιώτου (Καλαντζής), Ανδρέας Παναγιώτου (Καλαντζής), Αντώνιος Λιάρος, Βασίλειος Κουτσής, Ευάγγελος Οικονόμου, Μιχάλης Τσώης, Μιχάλης Παναγιώτου (Καλαντζής), Πέτρος Λιάρος.
Το  πρώτο Δ.Σ. που ορίστηκε τον Ιανουάριο του 1952 από το Πρωτοδικείο Αθηνών, απαρτιζόταν από τους: Δημήτρη Τσάβαλο ως πρόεδρο και μέλη τους: Κώστα Παναγιώτου (Καλαντζή), Ηλία Λιάρο, Βασίλη Λιάρο και Νικόλαο Ντίνο. 
Το πρώτο αιρετό Δ.Σ. της διετίας 1954 – 1956 αποτελέστηκε από τους:Κώστα Παναγιώτου (Καλαντζή) ως πρόεδρο και μέλη τους:Δημήτρη Τσάβαλο, Νικόλαο Ντίνο, Θωμά Έξαρχο και Αθανάσιο Τσώη.
Λόγω της ελλιπούς ενημέρωσης του αρχείου της Αδελφότητας, θα αναφέρω μόνο τα ονόματα των συγχωριανών που διετέλεσαν Πρόεδροι.
  Από το 1952 που ιδρύθηκε η Αδελφότητα μέχρι και σήμερα, Πρόεδροι διετέλεσαν κατά σειρά οι ακόλουθοι: Δημήτρης Τσάβαλος, Κώστας Παναγιώτου (Καλαντζής), Αντώνης Ντίνος, Αντώνης Λιάρος, Κώστας Βασ. Λιάρος, Ζήκος Ντίνος, Βασίλης Θεολ. Μίντζας, Κώστας Θ. Ζέρβας, Παύλος Ηλ. Λίαρος,  Αφροδίτη Χρ. Τσατσούλη, Παναγιώτης Κυρ. Τζιοβάρας, Πέτρος Θεολ. Μίντζας, Γιώργος Λ. Γιάγκας.
 Η Αδελφότητα μας, που είναι το νήμα που συνδέει τους Απόδημους με τις πατρογονικές τους ρίζες, συμπληρώνει φέτος αισίως 65 χρόνια ζωής, δημιουργικής παρουσίας και σημαντικής προσφοράς τόσο στους Απόδημους, όσο και στη γενέτειρα μας.
 Κατάφερε στη μακρόχρονη πορεία της να κρατήσει πολύ γερά τους κρίκους σύνδεσης με το χωριό μας και να διατηρήσει ζωντανά και αναλλοίωτα τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας. Κυρίως όμως κράτησε το δεσμό μεταξύ των συγχωριανών μας, που ζουν μακριά από τη γη των προγόνων τους.
Ήταν μία πορεία δύσκολη και όχι πάντα υπό τις καλύτερες συνθήκες.
Η δημιουργική αυτή πορεία της Αδελφότητάς μας οφείλεται κυρίως στους Απόδημους Κοκκινιώτες, οι οποίοι θυσιάζοντας τον ελεύθερο χρόνο τους πλαισίωναν τα Διοικητικά Συμβούλια και συνέβαλαν με τις ιδέες και τις προτάσεις τους, καθοριστικά στην αποτελεσματική λειτουργία του φορέα των Αποδήμων.
Η Αδελφότητα είχε πάντα το βλέμμα του στραμμένο στο χωριό και στους ανθρώπους του, γι αυτό και πρόσφερεδιαχρονικά πολύτιμες υπηρεσίες.
Γενικά ο φορέας των Αποδήμων, φρόντισε με τις οικονομικές δυνατότητες που διέθετε να βελτιώσει το βιοτικό, πνευματικό και πολιτιστικό επίπεδο των ξεχασμένων από την πολιτεία φρουρών της γενέθλιας γης των προγόνων μας.
Ιδιαίτερα γόνιμη και παραγωγική ήταν η κατά κοινή ομολογία περίοδος2000-2010.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Αδελφότητας με Πρόεδρο τον γράφων (Πέτρο Μίντζα), ανέπτυξε την προαναφερόμενη δεκαετία με την ηθική συμπαράσταση και την οικονομική στήριξη των απανταχού Κοκκινιωτών, επαινετή δράση.
Διέθεσε συνολικά περίπου ογδόντα χιλιάδες (80.000,00€) ευρώ, για την κατασκευή κοινωφελών έργων στη γενέτειρα, για την έκδοση –αποστολή της εφημερίδας
«Της Κοκκινιάς τα Χαιρετίσματα», καθώς και για τις εκδηλώσεις (ανταμώματα) που διοργάνωσε στην Αθήνα!
Ένα μέρος (20.000€) από τα 80.000ευρώ, εξασφάλισε ο γράφων ως Πρόεδρος της Αδελφότηταςαπό το πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ και το Υπ. Οικονομικών.
Τα σημαντικότερα έργα που χρηματοδότησε η Αδελφότητα την περίοδο 2000-2010 και αξίζει τον κόπο να αναφέρω είναι τα εξής:
1)Η ανοικοδόμηση του Κυλικείου, δίπλα στο κοινοτικό κατάστημα και η κατασκευή στεγάστρου, καθώς και η διαμόρφωση του δαπέδου.
Το κυλικείο μαζί με την τουαλέτα  και το στέγαστρο, καθώς και η διαμόρφωση του δαπέδου, είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό και χρήσιμο έργο που χρηματοδοτήθηκε εξολοκλήρου από τους απανταχού Κοκκινιώτες.
Η ανοικοδόμηση του Κυλικείου που ήταν διαχρονικό αίτημα όλων των συγχωριανών μας, ολοκληρώθηκε τον Μάρτη του 2005 και παραδόθηκε προς χρήση  με όλον τον απαραίτητο εξοπλισμό
Στα δέκα χρόνια λειτουργίας του Κυλικείου , φιλοξένησε πολλές εορταστικές και κοινωνικές εκδηλώσεις όπως: αποκριάτικα γλέντια, γάμους και βαπτίσεις. Χρησιμοποιείται κυρίως από τους συγχωριανούς στις κηδείες και στα μνημόσυνα για τον καφέ της παρηγοριάς, καθώς και για την προσφορά γεύματος.
2) Η ανακατασκευή εκ θεμελίων με παραδοσιακά υλικά της βρύσης «Λεύκα», η οποία αποτελεί πραγματικό στολίδι για το χωριό μας.
3) Συγχρηματοδότησε μαζί με την εκκλησιαστική επιτροπή την κατασκευή στεγάστρου στο εξωκκλήσι του Αϊ – Θανάση.
Το Διοικητικό Συμβούλιο την περίοδο 200-2010, συνέβαλε καθοριστικά, με υπομνήματα και παραστάσεις στις αρμόδιες αρχές, στην επίλυση πολλών προβλημάτων που ταλάνιζαν τους κατοίκους του χωριού μας και της ευρύτερης περιοχής.
Το επιστέγασμα αυτής της ζηλευτής δράσης, είναι αναμφίβολα έκδοση της εφημερίδας «Της Κοκκινιάς τα Χαιρετίσματα», η κυκλοφορία της οποίας αποτελεί κατά κοινή ομολογία το σπουδαιότερο επίτευγμα του φορέα των Αποδήμων, που έφερε τους απανταχού Κοκκινιώτες πιο κοντά στον γενέθλιο τόπο τους και αποτελούσε για αυτούς το συνδετικό κρίκο με την γενέτειρα τους και ήταν ένας  δίαυλος για την μεταξύ μας  επικοινωνία.
Η έκδοση της εφημερίδας που ήταν ο διακαής πόθος των Αποδήμων Κοκκινιωτών, πήρε σάρκα και οστά τον Μάρτιο του 2002,με πρωτεργάτες τον γράφοντα (Πέτρο Μίντζα) ως Πρόεδρο της Αδελφότητας και τους δύο συγχωριανούς μας διακεκριμένους δημοσιογράφους, ΓρηγόρηΤζιοβάρα και Κώστα Τσάβαλο.
Της Κοκκινιάς τα Χαιρετίσματα που αγκαλιάστηκαν από όλους τους Κοκκινιώτες και έγιναν κτήμα τους, εκδιδόταν ανελλιπώς με τη δική μου φροντίδα επί δώδεκα χρόνια (2002-2014).
Το καλοκαίρι του 2015 διεκόπη η κυκλοφορία της και σίγησε ο συνδετικός κρίκος των Κοκκινιωτών!
  Κλείνοντας αυτή τη συνοπτική αναφορά μου στην ιστορική διαδρομή και την πρόσφορα της Αδελφότητας στη γενέτειρά μας, θα τολμήσω να απευθύνω θερμή παράκληση στους απανταχού Κοκκινιώτες, να συνεχίσουν να στηρίζουν με όλες τις δυνάμεις τους τις προσπάθειες των φορέων του χωριού μας, για να παραμείνει η Κοκκινιά μας ζωντανή και να συνεχίσει το δρόμο που της χάραξε η μοίρα.


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο "Τσάμης", ο Παραπόταμος Θεσπρωτίας, το ιταλικό τηλεοπτικό συνεργείο, η αστυνομία...

Δηλώνει "Τσάμης" ένας Αλβανός πολίτης.  Και... τόπο καταγωγής στο διαβατήριό του τον Παραπόταμο (παλαιά Βάρφανη) Θεσπρωτίας, που ήθελε να επισκεφτεί. Και παρά την απαγόρευση, τα κατάφερε με τη διαμεσολάβηση του ιταλικού καναλιού «Italia 1». Σύμφωνα με δημοσιεύματα του διεθνή τύπου, αλλά και ηλεκτρονικών μέσων στην Ελλάδα, έγιναν κάποια γυρίσματα, προβλήθηκαν στην Ιταλία και δόθηκε η δυνατότητα στην Αλβανία να αναμοχλευθεί η θλιβερή προπαγάνδα περί "Τσαμουριάς", ενός θέματος που δυναμιτίζει τις ελληνοαλβανικές σχέσεις, καθώς είναι ανύπαρκτο, από οποιαδήποτε άποψη να το δει κανείς. Όλα τα έχει κρίνει η ιστορία. Οι λεγόμενοι "Τσάμηδες" δεν ήταν Αλβανοί, αποτέλεσαν θρησκευτική (μουσουλμανική)  μειονότητα, κάποιοι από αυτούς εγκλημάτισαν στα χρόνια της Κατοχής εναντίον του χριστιανικού στοιχείου του τόπου σε συνεργασία με τους κατακτητές, καταδικάστηκαν από ειδικό δικαστήριο, δημεύθηκαν οι περιουσίες, που τους είχαν παραχωρηθεί, και κατέφυγαν οικειοθελώς, αφού…

Προγονικές μνήμες ξαναζωντάνεψε ο Θεσπρωτός Σ. Δημητρίου με την παρουσίαση του "Μείναμε εμείς..." σε Αθήνα, Κόρινθο και Πάτρα (ΦΩΤΟ)

Τη μνήμη των προγόνων του λαλεί μέσα από το βιβλίο του "Μείναμε εμείς" ο Θεσπρωτός Σωτήρης Λ. Δημητρίου, το οποίο, μετά την παρουσίαση, πριν καιρό, στην Ηγουμενίτσα, παρουσιάστηκε και στη Φυλή Αττικής,  στην Κόρινθο και στην Πάτρα. Μέσα από τις σελίδες του ιστορικού μυθιστορήματος ανατέλλει  ο σεβασμός για τον άνθρωπο. Πάνω από τη βία και το μίσος, προβάλλει, μέσα από παραδόσεις και ήθη, μια συνθήκη με το όραμα. Ένα μυστικό ποτάμι ζωής φέρνει από περασμένα, όχι όμως ξεχασμένα χρόνια, την ελευθερία στο πνεύμα του ανθρώπου. Πίστη στη μνήμη και στο όραμα είναι το αποκορύφωμα του βιβλίου, αυτές τις άσβηστες, τις αήττητες πηγές, πηγές, που δεν έχουν γραμμένους νόμους, αλλά κρατάνε την ψυχή πάνω από τη λήθη, μακριά από το ψεύδος. Η περιγραφή κυλάει χωρίς υπολογισμό, χωρίς υστερόβουλη σκέψη. Δεν χάνει ποτέ την αφετηρία, που την οδηγεί. 
ΣΤΗ ΦΥΛΗ
Στην εκδήλωση χαιρετισμούς απηύθυναν ο αντιδήμαρχος Φυλής Σπύρος Μπρέμπος, ο αντιπεριφερειάρχης Αν. Αττικής Πέτρος Φιλίππου, ο πρόεδρος της …

Ποἰημα-μήνυμα της εκπαιδευτικού Βασιλικής Παππά...

( Σ. Σ.: H εκπαιδευτικός Βασιλική Παππά,  υπεύθυνη του Κέντρου Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσπρωτίας, έγραψε ένα μηνυματικό ποίημα, αφιερωμένο στον παππού της. Επέστρεψε στο παρελθόν, κοιτάζοντας προς το μέλλον, ανέπνευσε την αύρα, το φίλιο φως, τα αρώματα και τη λιτότητα των δύο αυτών προσώπων και απευθύνει σάλπισμα πνευστῶν, που ακούγεται ως ήχος παλμικός, υψώνοντας σαν πίδακες λέξεις με σημασία απροσμέτρητη. Με μια σφύζουσα ποιητική διατύπωση αφήνει να ξεχυθεί ένα μεγάλο συναίσθημα γιομάτο, υπερπλήρες, χωρίς κενά και δίχως απουσία, φανερό, τηλαυγές, ένα μεγάλο συναίσθημα της υπάρξεως, ένα μεγάλο συναίσθημα της ζωής.  *** Πετάνε οι δράκοι των παραμυθιών παππού; Ώρα να κάνουμε ταμείο..ώρα της μνήμης. Τα παραμύθια του παππού, έρχονται και ξανάρχονται ξεθωριασμένα..αλλά πολύ συχνά. Ιστορίες ενός χαμένου Παραδείσου και μιας αληθινής ζωής που έφυγε ανεπιστρεπτί.. Πού πήγε άραγε αυτή η ζωή; Έμεινε εκεί στο παρελθόν ή μετατέθηκε στο μέλλον; Το καλοκαίρι…

Βλάχοι της Αλβανίας: "Δεν είμαστε ξεχωριστή εθνική μειονότητα, είμαστε Έλληνες"...

Οι Βλάχοι της Αλβανίας, σύμφωνα με το νέο νόμο περί μειονοτήτων στη γειτονική χώρα, περιλαμβάνονται στις οκτώ αναγνωρισμένες μειονότητες, δηλαδή την Ελληνική, τη Σλαβομακεδονική, τη Βλάχικη (Vllahe/Arumune), τους Ρομά, τους Αιγυπτίους, τους Μαυροβούνιους, τους Σέρβους, τους Βόσνιους και τους Βουλγάρους. Ο πρόεδρος της Ένωσης Βλάχων Θανάσης Πότσης, εκτός των άλλων, αναφέρει ότι οι Βλάχοι στα Βαλκάνια έχουν ελληνική και ιλλυρικη καταγωγή, δεν αποτελούν ξεχωριστό έθνος και ζητούν να αναφέρονται ως γλωσσική μειονότητα και όχι ως εθνική. Μεταξύ άλλων τονίζει ότι με βάση τη σύνθεση του πληθυσμού στην Αλβανία, από εθνικής και πολιτιστικό-γλωσσικής οπτικής γωνίας, στη χώρα μας ιστορικά διακρίνονταν δύο κατηγορίες ομάδων, από τις οποίες , η πρώτη ομάδα απαρτίζεται από τις εθνικές μειονότητες,οι οποίες πράγματι, χαρακτηρίζονται από έναν αριθμό εθνικών γνωρισμάτων, που τις διακρίνουν από το υπόλοιπο μέρος του πληθυσμού, ενώ στη δεύτερη ομάδα μετέχουν οι διάφορες πολιτιστικό-γλωσσικές κοινότητες,…

Το κρασί οινοποιείου στη Θεσπρωτία, που έφτιαξε οδοντίατρος, έχει διακριθεί διεθνώς!

Το κρασί οινοποιείου στη Θεσπρωτία, που έφτιαξε οδοντίατρος, έχει διακριθεί διεθνώς! Πρόκειται για το κρασί του οινοποιείου "Γιτάνη", που ίδρυσε στη Δάφνη Φιλιατών ο οδοντίατρος Σπύρος Μαρκατσέλης και είναι οικογενειακή επιχείρηση.  Με επιμέλεια και τεχνογνωσία, παράγεται σε περιορισμένο αριθμό από καλλιέργεια ποικιλιών αμπέλου ανώτερης ποιότητας, σε μια ορεινή περιοχή, με τις καλύτερες συνθήκες και εμφιαλώνεται  το κρασί "Μαρκατσέλη". Τα κρασιά του οινοποιείου "Γιτάνη", το κόκκινο και το λευκό, είναι πολυποικιλιακά, και σε όσους τα δοκιμάζουν αφήνουν, από την πρώτη στιγμή την καλύτερη εντύπωση. Ο Σπύρος Μαρκατσέλης, αν και οδοντίατρος, ασχολήθηκε με την παραγωγή κρασιού, καθώς η φύση τον... τράβηξε κοντά της και δικαιώθηκε απόλυτα ως προς το αποτέλεσμα. Αλλά ταυτόχρονα δείχνει και το δρόμο, σε περίοδο οικονομικής κρίσης, ότι μέσα μέσα από τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, είτε στον πρωτογενή τομέα είτε σε άλλη δραστηριότητα, μπορούν να οικοδομηθούν συνθ…

Η Θεσπρωτή ηθοποιός Βάνα Μπάρμπα καθήλωσε το κοινό στην Ηγουμενίτσα με την ερμηνεία της...

Μέσα από  ποιητικό λόγο,  που εξέφραζε τα γνήσια και αυθεντικά βιώματά της και τα οποία ξετυλίχτηκαν πάνω στη σκηνή  ως φλογερό συναίσθημα, ως πόθος και πάθος για την πατρώα γη,   η Θεσπρωτή ηθοποιός (από το Ασπροκλήσι Φιλιατών) Βάνα Μπάρμπα, καθήλωσε το θεσπρωτικό κοινό στη μουσικοχορευτική παράσταση «ΗΠΕΙΡΟΣ… ΜΑΝΑ ΗΠΕΙΡΟΣ ‘‘Ευχαριστώμεν… Ηπειρώτες ευεργέτες’’», που ανέβηκε στην κατάμεστη αίθουσα του θεάτρου "Εστία" Ηγουμενίτσας την Δευτέρα16 Οκτωβρίου. Ένιωσαν οι θεατές τον παλμό της ηθοποιού, αφού λειτουργούσε δημουργικά πάνω στη σκηνή με το ψυχικό της πεδίο. Συμπρωταγωνιστικό ρόλο είχε ο κλαρινίστας Πέτρο Λούκας, καθώς και ο τραγουδιστής Αντώνης Κυρίστσης. Μαζί τους ηθοποιοί, μουσικοί, χορευτικά σύνολα και το πολυφωνικό "Ήνορο". Αυτό τον... ύμνο καρδιάς για την Ήπειρο συνέγραψε και σκηνοθέτησε ο Θάνος Ζήκας. Ξεδιπλώθηκε στην παράσταση, μέσα από θεατρικά και μουσικά και χορευτικά δρώμαενα η εσωτερική ζωή των Ηπειρωτών. Η δύσκολη πορεία, με τον καημό της ξενητειά…