Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συγκίνηση στην εκδήλωση μνήμης για τα 4 παλληκάρια από το Αλίκο, που έχυσαν το αίμα τους για την Ελλάδα

Τιμήθηκαν μέσα σε κλίμα συγκίνησης στο Αλίκο των Αγίων Σαράντα με επιμνημόσυνη δέηση και τρισάγιο από το Μητροπολίτη Αργυροκάστρου Δημήτριο στο νεκροταφείο του χωριού, καθώς και με ομιλίες και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο, τα τέσσερα παλληκάρια, που πότισαν με το αίμα τους το δένδρο της δημοκρατίας, στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Ξημέρωνε του Αη Σπυρίδωνα στις 12 Δεκεμβρίου του 1990, όταν τέσσερα παλληκάρια από το χωριό Αλίκο των Αγίων Σαράντα
αποφασίσανε να πάρουνε το δρόμο για τη λευτεριά. Δύσκολο το εγχείρημα. Λίγοι τα κατάφεραν. Το’ ξεραν άλλωστε. Η απόφασή τους ήτανε για λευτεριά ή θάνατο. Στη δική τους περίπτωση ήταν για θάνατο. Στην προσπάθεια να περάσουν την ελληνο-αλβανική μεθόριο έγιναν αντιληπτοί από τους αλβανούς φρουρούς, οι οποίοι τους εκτέλεσαν εν ψυχρώ. Ο δρόμος τους έμεινε ατέλειωτος. Και τα κορμιά τους άταφα στα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα. Για παραδειγματισμό. Και διαπόμπευση. Ο αέρας έφερε το μήνυμα στις χαροκαμένες μανάδες στο Αλίκο κι ήταν τ’ άταφα κορμιά πόνος πιο μεγάλος απ’ το θάνατο. Αυθόρμητα άφησε το θρήνο η μάνα  και χύμηξε στο δρόμο. Κοντά της κι οι άλλες. Και πίσω τους όλο το χωριό. Χωρίς να συνεννοηθούν οι Αντιγόνες κίνησαν με τα πόδια που τα έσπρωχνε η οργή να πάνε στα σύνορα να πάρουν τα κορμιά για να τα θάψουν όπως πρέπει. Στο δρόμο το πλήθος πύκνωνε. Βγήκαν οι έλληνες κι απ’ τ’ άλλα χωριά κι ενώθηκαν με το ανθρώπινο ποτάμι. Οι φρουροί δεν αντέδρασαν. Ας ήταν αυτοί που είχαν τα όπλα. Φοβήθηκαν. Ποτάμι οργής δεν είχαν ξαναδεί. Κι αυτό το πλήθος είχε πόνο στα μάτια που το δάκρυ στέρεψε και τώρα δακρύζαν αίμα. Πήρανε τα κορμιά και με πορεία λαμπρή γυρίσανε στο Αλίκο. Αλλ’ όχι, ο πόνος δεν ημέρεψε. Το πλήθος όρμηξε στην από χρόνια κλειδωμένη εκκλησιά που οι αλβανοί χρησιμοποιούσαν για αποθήκη, την άδειασε κι έστησε εκεί τα 4 φέρετρα. Κι εκεί στην ερημωμένη εκκλησιά, χωρίς παπά ή ψάλτη, πάνε χρόνια που απαγορεύτηκε η λατρεία, ζήτησαν απ’ το Θεό να μάθουν πάλι να προσεύχονται για να γαληνεύει ο πόνος. Κι ύστερα…. Ω, ύστερα. Όλοι μαζί πήραν στους ώμους τα φέρετρα των αδικοχαμένων και κίνησαν για τους Αγίους Σαράντα  γιατί η φωνή βρήκε το δρόμο της, η καρδιά άλλο πια δεν προσκυνά και η ψυχή σήκωσε το κεφάλι. Περνά το ανθρώπινο ποτάμι και γίνεται κάλεσμα στα χωριά του Βούρκου. Βουβοί στο διάβα του κι άλλοι ενώνονται μαζί του. Κι εκεί στην  πόλη των Αγίων Σαράντα με τα φέρετρα για σημαία ξεσπά. Οι Αλβανοί φρουροί που έχουν επιστρατευθεί για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση δεν ξέρουν τι να κάνουν. Αυτό δεν έχει ξανασυμβεί.
Τα παλληκάρια του χωριού ξέρουν την τύχη τους. Το καθεστώς που δεν ήξερε πώς να τους αντιμετωπίσει όλους μαζί, ξέρει καλά πώς να τους τακτοποιήσει έναν- έναν. Τις επόμενες μέρες θα πρέπει ο καθένας τους να περιμένει επίσκεψη της σιγκουρίμι (αλβανική αστυνομία) κι ύστερα κανείς πια δεν θα μάθει γι’ αυτούς. Για άλλη μια φορά η απόφαση είναι ελευθερία ή θάνατος. Την άλλη μέρα όλοι μαζί παίρνουν ενωμένοι το δρόμο για την λευτεριά, το δρόμο για την πατρίδα. Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. 12 Δεκεμβρίου 1990. Η μέρα αυτή που σηματοδότησε την πρώτη εξέγερση ενάντια στο τυραννικό καθεστώς Αλία, τιμάται επίσημα στην γειτονική Αλβανία ως η ημέρα της Δημοκρατίας.
Εκεί, στο ηρωικό Αλίκο, στο προσκλητήριο των εθνικών μαρτύρων προστίθενται 4 ακόμη απόντες:
Αηδόνης Ράφτης, Θανάσης Κώτσης, Θύμιος Μάσσιος, Βαγγέλης Μήτρου. Εκεί, στο κοιμητήριο του Αλίκου, πάνω στο μνήμα του παλικαριού, είναι σκαλισμένος  ο πόθος του : ΤΟ ΙΕΡΟ ΜΟΥ ΙΔΑΝΙΚΟ ΗΤΑΝ ΜΟΝΑΧΑ ΕΝΑ ΜΑΝΑ ΕΛΛΑΔΑ ΓΡΗΓΟΡΑ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΩ ΕΣΕΝΑ.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η μάχη της Μενίνας μέσα από το ημερολόγιο ενός φοιτητή αντάρτη του Ιερού Λόχου, του Δημήτρη Σούτζου...

Αποκαλυπτικά στοιχεία για τη μάχη της Μενίνας, δίνει ένας φοιτητής τότε, αντάρτης στον Ιερό Λόχο, ο Δημήτρης Σούτζος, μέσα από ημερολογιακές καταγραφές. Είναι τα πιο αδιάψευστα στοιχεία, για το τι πραγματικά έγινε τη εποχή εκείνη. Αναφέρει μεταξύ άλλων όσον αφορά στη δυσκολία και στη σημασία της μάχης: "Το σμίξιμο του Γιαννιώτικου δρόμου με το δρόμο της Παραμυθιάς, γίνεται στη Μενίνα. Εκεί, σ' αυτά τα γκρίζα βράχια, έξω από το Νεοχώρι, βρίσκεται κουρνιασμένος ο Ιερός Λόχος των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών του Ζέρβα. Αποτελείται από φοιτητάς και σπουδαστάς... Εκεί κάτω στον στρατηγικό οδικό κόμβο της Μενίνας, βρίσκεται οχυρωμένο και ισχυρά οργανωμένο ένα τάγμα επίλεκτων Γερμανών πολεμιστών, ενισχυμένο από καμιά διακοσαριά Τουρκαλβανούς. Οι στρατιώτες του Χίτλερ, είχαν μεταβάλει τη Μενίνα σε φρούριο. Με πολυβολεία, με πυροβολεία, ολομοβολεία και χαρακώματα. Σ' όλα τα σπίτια του χωριού έχουν χτίσει πόρτες και παράθυρα και τάχουν μεταβάλει σε οχυρά. Έχουν ανοίξει παντού ορ…

Το έργο 6 συγγραφέων από τα χωριά της Μουργκάνας παρουσιάστηκε στην Πόβλα

Στο πλαίσιο της 2ης γιορτής Πολιτισμού Μάνα Μουργκάνα, παρουσιάστηκε το έργο έξι συγγραφέων  με καταγωγή από τα χωριά της περιοχής. Στην πλατεία Πόβλας (Αμπελώνας), με συντονίστρια την Ευγενία Ζκέρη, ακούστηκαν αποσπάσματα από βιβλία των λογοτεχνών, που με αυτό τον τρόπο τιμήθηκαν από τους συντοπίτες τους. Οι συγγραφείς, που παρουσιάστηκαν, στη σεμνή εκδήλωση, της οποίας την οργάνωση και την επιμέλεια είχαν οι Ζωή Ντρούκα και ο Πάνος Ανυφαντής, είναι: Γιάννης Βέλλης, Κώστας Λένης, Σταύρος Λέτσας, Φάνης Μούλιος, Κώστας Ραπτόπουλος, Κώστας Τσαντίνης. Στόχος ήταν μέσα από τις καταγραφές τους  να κατανοηθεί ο τρόπος της ζωής τα παλαιότερα, αλλά και τα νεότερα χρόνια, στον τόπο,  και να γεφυρωθεί το χθες που διάβηκε, με το σήμερα που μοιάζει μετέωρο, ώστε να διασφαλιστεί η πορεία στο αύριο.

Λαμπρός τοπικά ο εορτασμός της Παναγιάς... Στη Μονή Παγανιών ο Μητροπολίτης Τίτος, τα δρώμενα στα άλλα μοναστήρια...

Λαμπρός ήταν ο εορτασμός του Δεκαπενταυγούστου στη Θεσπρωτία. Με λατρευτικές εκδηλώσεις σε μοναστήρια και ναούς, αλλά και πολλά πανηγύρια.  Ο Μητροπολίτης Παραμυθίας Τίτος ιερούργησε στη Μονή Παγανιών, πλαισιούμενος από το Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο πρωτοπρεσβύτερο π. Βελισσάριο Σάντα και άλλους ιερείς. Για τον καθοριστικό  ρόλο της Παναγίας στη σωτηρία των ανθρώπων ως προστάτιδας και μεσίτριας έκανε λόγο στο κήρυγμά του  ο πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Μαρτίνης, υπεύθυνος της Μονής. Να σημειωθεί ότι τελέσθηκε και αρχιερατικό τρισάγιο στον τάφο του μακαριστού Αρχιμανδρίτου π. Γεβασίου Κανάτα, επί πολλά χρόνια ηγουμένου της Μονής και πρωτοσυγκέλλου της Μητρόπολης Παραμυθίας. 
ΜΟΝΗ ΓΗΡΟΜΕΡΙΟΥ-ΜΟΝΗ ΡΑΓΙΟΥ
Πλήθος πιστών συγκεντρώθηκε και στη Μονή Γηρομερίου, όπου ο ηγούμενος Μεθόδιος μετέφερε στους πιστούς τη λυτρωτική διάσταση της Μητέρας Παναγίας. Την παραμονή λιτανεύτηκε ο επιτάφιος της Παναγίας, κάτι που έγινε και στη Μονή Ραγίου με την παρουσία πολυάριθμων προσκυνητών. Κατά την ακολου…

Δεκάδες άτομα έκαναν πεζοπορία προς την πανέμορφη Λαμπανίτσα Θεσπρωτίας!

Δεκάδες άτομα έκαναν πεζοπορία προς την πανέμορφη Λαμπανίτσα Θεσπρωτίας, σε υψόμερο 805 μέτρα. Απολαυστική η διαδρομή μέσα στη φύση, πορεία σε καθάρια ατμόσφαιρα, όπου δροσίζεται η καρδιά από το μοσχομύρισμα των φυτών και των δένδρων και κελαηδούν τα πουλιά. Το βλέμμα όλων επικεντρώθηκε στη θαυμάσια θέα της περιοχής. Αριστερά απλώνεται η Θεσπρωτία με το μάτι να φτάνει ως το Ιόνιο και την Κέρκυρα, ενώ από την απέναντι πλευρά είναι ευδιάκριτη η καρδιά της Ηπειρώτικης γης με όλους σχεδόν τους ορεινούς όγκους της να ορθώνονται μπροστά. Επισκέφτηκαν οι πεζοπόροι και τη σπηλιά "Γιανναλέξη". 

Ατζέντα των θεσπρωτικών πανηγυριών του Δεκαπενταυγούστου. Μεγάλη, η ολιγοήμερη επιστροφή αποδήμων...

Κορυφώθηκε η άφιξη αποδήμων και επισκεπτών στα χωριά της Θεσπρωτίας, που έχουν… ζωηρέψει. Μεγάλη είναι η ολιγοήμερη επιστροφή αποδήμων. Οι οικονομικές δυσκολίες συνέτειναν στο να επιλεγεί το χωριό ως σημείο διακοπών. Εξάλλου, τα πανηγύρια, που οργανώνται (στο τέλος του ρεπορτάζ η σχετική ατζέντα), δημιουργούν μια γιορτινή, χαρούμενη ατμόσφαιρα που έχουν τόσο ανάγκη σήμερα οι περισσότεροι.  Έτσι λοιπόν σε κάθε χωριό, ακόμη και στο πιο απομακρυσμένο, δεν λείπει το παραδοσιακό πανηγύρι ή το χωριανικό τραπέζι, ενώ όλο και περισσότερες δράσεις πραγματοποιούνται αναβιώνοντας τοπικές παραδόσεις.  Βέβαια γιορτάζοντας την μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή του καλοκαιριού, την… τιμητική τους έχουν οι εκκλησίες και τα ξωκλήσια, τα αφιερωμένα στην Παναγιά μας. Δεν είναι τυχαίο, που κάθε φορά, όταν μας συμβαίνει κάτι κακό λέμε «Παναγιά μου». Ή έστω προληπτικά, για να μην συμβεί, σαν να ξορκίζειζουμε το κακό, πάλι «Παναγιά μου» θα φωνάξεις, θα σκεφτείς, θα μουρμουρίσεις! Η Παναγία είναι δίπλα μας,  πάμ…

Γιατροί υποστηρίζουν ότι θεραπεύουν τον καρκίνο χωρίς φάρμακα!

Ποιες είναι οι κορυφαίες αντικαρκινικές τροφές... 
*Το λεμόνι είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από τη χημιοθεραπεία! Γιατροί στην Ελλάδα υποστηρίζουν ότι θεραπεύονται όλα τα είδη του καρκίνου, χωρίς φάρμακα! Ισχυρίζονται ότι "όποιος ασθενήσει από καρκίνο, θα υποστεί γραμμικούς επιταχυντές, χημειοθεραπείες,διαρκείς εξετάσεις που κρατούν τον άρρωστο σε διαρκή αγωνία, ανασφάλεια, φόβο και πανικό. Και ενώ το φαρμακείο της φύσης μας δίνει απλόχερα όλα τα όπλα για την αντιμετώπιση και των πλέον επικίνδυνων ασθενειών μέσα από τους πολύτιμους καρπούς του, η συμβατική ιατρική αρνείται να το