Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πολύ συγκινητική ιστορία ανθρωπιάς στα χρόνια του εμφυλίου με πρωταγωνιστή τον Θεσπρωτό Σπ. Ευστρατίου

Ο γνωστός Θεσπρωτός επιχειρηματίας και επί πολλά χρόνια πρόεδρος του ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας Σπύρος Ευστρατίου, είναι ένας άνθρωπος που οδοιπόρησε στη ζωή του, κοιτάζοντας στα μάτια τους άλλους, ενεργώντας πάντα σύμφωνα με τα προστάγματα της ψυχής του και μοιράζοντας καλοσύνη. Μάλιστα ο γράφων γεύθηκε στα μαθητικά του χρόνια το ορθόδρομο και απαρέγκλιτο κλέος του. Σε ηλικία 14 ετών εξέδιδε μια εφημεριδούλα και απευθύνθηκε σ' αυτόν προκειμένου να του χορηγήσει δελτίο ελεύθερης διακίνησης μέσω των λεωφορείων. Και
το έκανε με μεγάλη προθυμία, γεγονός,που επηρέασε μεταμορφωτικά την άδολη παιδική ψυχή.  Ο Σπύρος Ευστρατίου τα δύσκολα χρόνια του εμφυλίου βρέθηκε να υπηρετεί έφεδρος ανθυπολογαχός στη Λακωνία. Κάποια περιστατικά από την εποχή εκείνη, μεταφέρει σ' ένα συνοπτικό πόνημά του με τον τίτλο "Η μάχη της ζωής μου". Ανατέθηκε στη διμοιρία του ο εντοπισμός και η εξόντωση του περίφημου αντάρτη (λοχαγού του Δημοκρατικού Στρατού) Δημητρίου Καστάνη, που κυνηγημένος κινούνταν με οκτώ άλλους άνδρες μεταξύ των χωριών Παλιοπαναγιά, Ανώγειο, Ξηροκάμπι. Όχι μόνο συμπεριφέρθηκε ανθρωπιστικά στους συγγενείς του, ούτε διανοήθηκε να τους ενοχλήσει,  αλλά και έκανε προσπάθειες συννενόησης μαζί του, χωρίς τότε να καταφέρει να τον συναντήσει.Τριάντα χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου σπαραγμού, ο Σπύρος Ευστρατίου αναζήτησε τον συγκεκριμένο άνθρωπο και τον βρήκε: Να πως περιγράφει τον Σπύρο Ευστρατίου ο Δημήτρης Καστάνης: "Το τελευταίο τρίμηνο του Φθινοπώρου του 1949 βρισκόμουνα στον Ταΰγετο. Το απόσπασμα καταδίωξής μου είχε έδρα την Παλιοπαναγιά και διοικητή τον Σπύρο Ευστρατίου... Προσπάθησα και πήρα πληροφορίες και έμαθα ότι ήταν ξένος από τη Λακωνία και ήταν ο πιο καλός και ο πιο σοβαρός από όσους είχαν περάσει. Αν και μπορούσε να κυνηγήσει συγγενείς μας και ομοϊδεάτες μας, που ήταν παλιά αντάρτες,  δεν πείραξε κανέναν... Είναι τρομερό το γεγονός ότι αν και ήμασταν αντίπαλοι, αυτός προσπαθούσε να μας γλυτώσει διακινδυνεύοντας τη ζωή του. Η άψογη στάση του και η παλληκαριά του ήταν καθοριστική και δεν άφησα να τον χτυπήσουν όταν περνούσε από μονοπάτια στις εξερευνήσεις. Μετά από δεκαετίες κάποια ημέρα συνάντησε τυχαία τον ταξιτζή Αθανασάκο από το χωριό μου Άρνα και αυτός του έδωσεπληροφορίες για μένα και τη διεύθυνσή μου και αμέσως ήρθε και με βρήκε στο γραφείο μου στην "Ομόνοια". Μέσα από τη γνωριμία μας κατάλαβα ότι ήταν ένας πολύ αξιόλογος άνθρωπος, αληθινός πατριώτης και πραγματικός δημοκράτης. Νιώθω την ανάγκη να τον ευχαριστήσω δημόσια για τη θαρραλέα στάση του εκείνα τα δύσκολα χρόνια". Ο αλτρουϊσμός του Σπύρου Ευστρατίου φάνηκε σ' όλα τα χρόνια της επαγγελματικής και συνδικαλιστικής του δραστηριότητας, όπου έδωσε εργασία σε αρκετά άτομα, που, αληθινά, την είχαν ανάγκη. Πραγματικά η καρδιά του είναι κρυμμένη στο χαμόγελό του, καθώς έκανε και κάνει πράξη στη ζωή του την αγάπη. Και απολαμβάνει αγάπη. Ποια αγάπη; Την αγάπη, που κερδίζεται και δεν αγοράζεται.
Η. Μ. 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η μάχη της Μενίνας μέσα από το ημερολόγιο ενός φοιτητή αντάρτη του Ιερού Λόχου, του Δημήτρη Σούτζου...

Αποκαλυπτικά στοιχεία για τη μάχη της Μενίνας, δίνει ένας φοιτητής τότε, αντάρτης στον Ιερό Λόχο, ο Δημήτρης Σούτζος, μέσα από ημερολογιακές καταγραφές. Είναι τα πιο αδιάψευστα στοιχεία, για το τι πραγματικά έγινε τη εποχή εκείνη. Αναφέρει μεταξύ άλλων όσον αφορά στη δυσκολία και στη σημασία της μάχης: "Το σμίξιμο του Γιαννιώτικου δρόμου με το δρόμο της Παραμυθιάς, γίνεται στη Μενίνα. Εκεί, σ' αυτά τα γκρίζα βράχια, έξω από το Νεοχώρι, βρίσκεται κουρνιασμένος ο Ιερός Λόχος των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών του Ζέρβα. Αποτελείται από φοιτητάς και σπουδαστάς... Εκεί κάτω στον στρατηγικό οδικό κόμβο της Μενίνας, βρίσκεται οχυρωμένο και ισχυρά οργανωμένο ένα τάγμα επίλεκτων Γερμανών πολεμιστών, ενισχυμένο από καμιά διακοσαριά Τουρκαλβανούς. Οι στρατιώτες του Χίτλερ, είχαν μεταβάλει τη Μενίνα σε φρούριο. Με πολυβολεία, με πυροβολεία, ολομοβολεία και χαρακώματα. Σ' όλα τα σπίτια του χωριού έχουν χτίσει πόρτες και παράθυρα και τάχουν μεταβάλει σε οχυρά. Έχουν ανοίξει παντού ορ…

Το έργο 6 συγγραφέων από τα χωριά της Μουργκάνας παρουσιάστηκε στην Πόβλα

Στο πλαίσιο της 2ης γιορτής Πολιτισμού Μάνα Μουργκάνα, παρουσιάστηκε το έργο έξι συγγραφέων  με καταγωγή από τα χωριά της περιοχής. Στην πλατεία Πόβλας (Αμπελώνας), με συντονίστρια την Ευγενία Ζκέρη, ακούστηκαν αποσπάσματα από βιβλία των λογοτεχνών, που με αυτό τον τρόπο τιμήθηκαν από τους συντοπίτες τους. Οι συγγραφείς, που παρουσιάστηκαν, στη σεμνή εκδήλωση, της οποίας την οργάνωση και την επιμέλεια είχαν οι Ζωή Ντρούκα και ο Πάνος Ανυφαντής, είναι: Γιάννης Βέλλης, Κώστας Λένης, Σταύρος Λέτσας, Φάνης Μούλιος, Κώστας Ραπτόπουλος, Κώστας Τσαντίνης. Στόχος ήταν μέσα από τις καταγραφές τους  να κατανοηθεί ο τρόπος της ζωής τα παλαιότερα, αλλά και τα νεότερα χρόνια, στον τόπο,  και να γεφυρωθεί το χθες που διάβηκε, με το σήμερα που μοιάζει μετέωρο, ώστε να διασφαλιστεί η πορεία στο αύριο.

Ο Θεσπρωτός αρχιμανδρίτης και ιατρός-ογκολόγος π. Ιωάννης Κοκάκης "μαγεύει" πιστούς και ασθενείς!

Τον τόπο καταγωγής του (από τη μητέρα του), τη Θεσπρωτία, επισκέφτηκε αυτές τις ημέρες ο αρχιμανδρίτης και ιατρός-ογκολόγος στο Αρεταίειο Νοσοκομείο Αθηνών π. Ιωάννης Κοκάκης, που "μαγεύει" πιστούς και ασθενείς! Υπηρετεί συνδυαστικά και αφοσιωμένα δύο ανθρωπιστικά λειτουργήματα. Αυτά του ιερέως και του ιατρού. Είναι σε καθημερινό και αδιάκοπο αγώνα, που δεν περιέχει την ανθρώπινη αγωνία, αλλά την μελλούμενη ελπίδα,   για να θεραπεύσει τις κακοήθειες της ψυχής και τα καρκινώματα του σώματος. Οι πιστοί και οι ασθενείς "πίνουν νερό" στο όνομά του. Οι πιστοί γεμίζουν ασφυκτικά το ναό του αγίου Νεκταρίου Κάτω Κηφησιάς, όπου λειτουργεί, και οι ασθενείς του εμπιστεύονται ανεπιφύλακτα τη ζωή τους. Μέσα από το λειτουργικό και προσευχητικό μετερίζι ανανεώνει διαρκώς τις σχέσεις του με το Θεό και μέσα από συνεχείς επιμορφώσεις στο εξωτερικό εμπλουτίζει ασταμάτητα τις επιστημονικές του γνώσεις. Παρ' όλα ταύτα παραμένει απλός και ταπεινός. Δικαριτικός και ευαίσθητος. Με αυτ…

Το παρασκήνιο με τον Τούρκο, που προσπάθησε να βάλει φωτιά στο Ελευθεροχώρι Θεσπρωτίας...

Τούρκος, που έχει ζητήσει πολιτικό άσυλο στη χώρα μας, δεν έχει αποφανθεί ακόμη η αρμόδια επιτροπή για τη χορήγησή του, αλλά είναι νόμιμη η παραμονή του στην Ελλάδα, συνελήφθη, γιατί προσπάθησε να βάλει φωτιά, άγνωστο προς το παρόν για ποιό λόγο, στο Ελευθεροχώρι Παραμυθιάς, κοντά στην Εγνατία οδό. Οι αρχές, με προσεκτικές και κατάλληλες ενέργειες και υπό πλήρη μυστικότητα, προσπαθούν να ξετυλίξουν το κουβάρι σχετικά με τα κίνητρα του Τούρκου και να εξακριβώσουν μήπως εμπλέκται και σε άλλες υποθέσεις ή αν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, που έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία του φερόμενου ως δράστη. Εκτός από την παραπομπή στον εισαγγελέα, ερευνώνται διάφοροι παράμετροι, προκειμένου να αποσαφηνιστεί το γεγονός και να σχηματιστεί πλήρης εικόνα.  

Γιατροί υποστηρίζουν ότι θεραπεύουν τον καρκίνο χωρίς φάρμακα!

Ποιες είναι οι κορυφαίες αντικαρκινικές τροφές... 
*Το λεμόνι είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από τη χημιοθεραπεία! Γιατροί στην Ελλάδα υποστηρίζουν ότι θεραπεύονται όλα τα είδη του καρκίνου, χωρίς φάρμακα! Ισχυρίζονται ότι "όποιος ασθενήσει από καρκίνο, θα υποστεί γραμμικούς επιταχυντές, χημειοθεραπείες,διαρκείς εξετάσεις που κρατούν τον άρρωστο σε διαρκή αγωνία, ανασφάλεια, φόβο και πανικό. Και ενώ το φαρμακείο της φύσης μας δίνει απλόχερα όλα τα όπλα για την αντιμετώπιση και των πλέον επικίνδυνων ασθενειών μέσα από τους πολύτιμους καρπούς του, η συμβατική ιατρική αρνείται να το

Από τη Γερμανία, με δουλειά σε νοσοκομείο, εγκαταστάθηκαν στα βουνά του Σουλίου...

Ένα ζευγάρι νεαρών ομογενών, ευγενέστατο και εμφανώς καλλιεργημένο, ο Γιώργος Μπέλος και η Χαρούλα Τσανίδου, που οι γονείς τους είναι μετανάστες, άφησαν τη ζωή στη Γερμανία, κόντρα στη ροπή οι νέοι να φεύγουν από την Ελλάδα και δραστηριοποιούνται  επιχειρηματικά στα βουνά το Σουλίου. Ειδικότερα μίσθωσαν τον παραδοσιακό ξενώνα, που λειτουργεί στο παλαιό "Βουλευτήριο" των Σουλιωτών. Το ζευγάρι εργαζόταν σε νοσοκομείο του Ντίσελντορφ, στην ογκολογική κλινική, βοηθός χειρουργού ο Γιώργος και ψυχολόγος με ειδίκευση στη βοήθεια ασθενών με καρκίνο η Χαρούλα.  Και καλούς μισθούς είχαν και από κάθε άποψη εξασφαλισμένο το μέλλον. Όμως πήραν ρίσκο να ζήσουν στον ιστορικό χώρο του Σουλίου, μάλιστα μέσα στην "καρδιά του", που ταυτόχρονα είναι και μια φυσική όαση. Και να συμβάλλουν, με τον τρόπο τους, στην τουριστική ανάδειξή του Σουλίου.  Ο ξενώνας είναι υψηλής αισθητικής και αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις του ορεινού και ιστορικού τουρισμού.