Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ιστορική διαδρομή της Ηγουμενίτσας μέσα στο χρόνο: Πως από ένα μικρό ψαροχώρι έγινε πύλη προς το εξωτερικό

Η Ηγουμενίτσα είναι μια σχετικά καινούρια πόλη, που ανοικοδομήθηκε μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, αν και υπήρχε και στα παλιά χρόνια ως ψαροχώρι. Επί Τουρκοκρατίας ήταν το επίνειο μιας μικρής κοινότητας με το όνομα Γράβα. Το 1913 απελευθερώθηκε από τους Τούρκους και το 1938 οπότε ιδρύθηκε ο νομός Θεσπρωτίας, έγινε πρωτεύουσα του. Μερικά λίθινα εργαλεία της Μέσης
Παλαιολιθικής περιόδου (παρουσιάζονται στην έκθεση του Αρχαιολογικού Μουσείου) αποτελούν ένδειξη για την εμφάνιση του προϊστορικού ανθρώπου στην περιοχή, όπου βρίσκεται σήμερα η πόλη της Ηγουμενίτσας. Κατά την Ρωμαιοκρατία,δημιουργηθηκε στο Λαδοχωρι Ηγουμενιτσας, ένας οικισμός αρκετά εκτεταμένος του οποίου η ζωή εκτείνεται από τον 2ο αι. π.Χ. μέχρι και τα Βυζαντινά χρόνια. Στο σημειο όπου σήμερα βρίσκεται το Δικαστικό Μέγαρο της πὀλης,ανακαφές έδειξαν ότι οι Ρωμαιοι το χρησιμοποιούσαν ως λιμανι. Αργότερα στο σημείο του δημοτικού σταδίου της Ηγουμενίτσας ανακαλύφθηκε η νεκρόπολη του οικισμού, που είχε κατασκευαστει. Ο κόλπος της Ηγουμενίτσας έπαιξε μεγάλο ρόλο στην ύστερη αρχαιότητα ως καταφύγιο πλοίων πολεμιστών και απο άλλες χωρες. Κατ τον Μεσαίωνα στην περιοχή της Ηγουμενίτσας οι Ενετοί έχτισαν ενα ομοιόμορφο κάστρο με βυζαντινή αρχιτεκτονική στο δασύλλιο, ακριβώς πίσω από το σημερινό κτήριο της Περιφερειακής Ενότητας. Υπήρχε, επισης κι ενα φρούριο στο σημερινό τελωνείο. Ύστερα από πολλές μάχες μεταξύ Βενετών και Τούρκων στην περιοχή της Ηγουμενίτσας, το 1685 το κάστρο της ανατινάχθηκε απά τον ενετο Μοραζίνι. Οι οικισμοί της περιοχής απά το 1693 ήταν το Γραικοχώρι, με τους πεισσότερους κατοίκους. Μετά ακολουθεί η Γράβα και το Λιμάνι η αλλιώς Γουμενίτσα με 15 κατοικους, ένα καφενεδακι κι ένα τελωνειο με το όνομα Dogana. Στις αρχές του 20ου αιώνα ο Χαμίτ Μπέης του Γραικοχωρίου, σε συνεργασία με τον φίλο του Σουλτάνο Ρεσσάτ Πασσά, προσπαθεί να δημιουργήσει μια πόλη-λιμάνι. Έτσι διάφοροι άνθρωποι απο τα γειτονικά χωριά ηρθαν να ζησουν εκεί.Οι πιο πλούσιοι αγόρασαν στρέμματα γης από τον Μπἐη. Στην συνεχεια χρίστηκε ένα μεγάλο κτήριο, που απλωνοταν απο την σημερινή οδὀ της 8ης Δεκεμβριου έως αυτἠς της Κήπρου.Το κτήριο αυτό αποτελούνταν από ισόγεια καταστήματα και ένα πανδοχειο στον πρώτο όροφο. Το 1916 ιδρύεται Ειρηνοδικείο, το 1928 παράρτημα Εφορίας και Ταμείου και το 1930 Συμβολιογραφείο. Παράλληλα ο πληθυσμός της ενισχύεται και με μαούνες αρχίζει η επικοινωνία με την Κέρκυρα. Το 1936 με την ίδρυση του νομού Θεσπρωτίας η Ηγουμενίτσα προήχθη σε δήμο και ορίζεται πρωτεύουσα του νομού. Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου καταστρέφεται ολοσχερώς από τα Γερμανικά στρατεύματα σε συνεργασία με ντόπιους Αλβανοτσάμηδες και μετά το τέλος του ανοικοδομείται με νέο σχέδιο. Το 1960 με την εκβάθυνση του διαύλου δημιουργείται η πορθμειακή γραμμή Ηγουμενίτσας-Κέρκυρας και η ακτοπλοϊκή σύνδεση με την Ιταλία.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Η μάχη της Μενίνας μέσα από το ημερολόγιο ενός φοιτητή αντάρτη του Ιερού Λόχου, του Δημήτρη Σούτζου...

Αποκαλυπτικά στοιχεία για τη μάχη της Μενίνας, δίνει ένας φοιτητής τότε, αντάρτης στον Ιερό Λόχο, ο Δημήτρης Σούτζος, μέσα από ημερολογιακές καταγραφές. Είναι τα πιο αδιάψευστα στοιχεία, για το τι πραγματικά έγινε τη εποχή εκείνη. Αναφέρει μεταξύ άλλων όσον αφορά στη δυσκολία και στη σημασία της μάχης: "Το σμίξιμο του Γιαννιώτικου δρόμου με το δρόμο της Παραμυθιάς, γίνεται στη Μενίνα. Εκεί, σ' αυτά τα γκρίζα βράχια, έξω από το Νεοχώρι, βρίσκεται κουρνιασμένος ο Ιερός Λόχος των Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών του Ζέρβα. Αποτελείται από φοιτητάς και σπουδαστάς... Εκεί κάτω στον στρατηγικό οδικό κόμβο της Μενίνας, βρίσκεται οχυρωμένο και ισχυρά οργανωμένο ένα τάγμα επίλεκτων Γερμανών πολεμιστών, ενισχυμένο από καμιά διακοσαριά Τουρκαλβανούς. Οι στρατιώτες του Χίτλερ, είχαν μεταβάλει τη Μενίνα σε φρούριο. Με πολυβολεία, με πυροβολεία, ολομοβολεία και χαρακώματα. Σ' όλα τα σπίτια του χωριού έχουν χτίσει πόρτες και παράθυρα και τάχουν μεταβάλει σε οχυρά. Έχουν ανοίξει παντού ορ…

Το έργο 6 συγγραφέων από τα χωριά της Μουργκάνας παρουσιάστηκε στην Πόβλα

Στο πλαίσιο της 2ης γιορτής Πολιτισμού Μάνα Μουργκάνα, παρουσιάστηκε το έργο έξι συγγραφέων  με καταγωγή από τα χωριά της περιοχής. Στην πλατεία Πόβλας (Αμπελώνας), με συντονίστρια την Ευγενία Ζκέρη, ακούστηκαν αποσπάσματα από βιβλία των λογοτεχνών, που με αυτό τον τρόπο τιμήθηκαν από τους συντοπίτες τους. Οι συγγραφείς, που παρουσιάστηκαν, στη σεμνή εκδήλωση, της οποίας την οργάνωση και την επιμέλεια είχαν οι Ζωή Ντρούκα και ο Πάνος Ανυφαντής, είναι: Γιάννης Βέλλης, Κώστας Λένης, Σταύρος Λέτσας, Φάνης Μούλιος, Κώστας Ραπτόπουλος, Κώστας Τσαντίνης. Στόχος ήταν μέσα από τις καταγραφές τους  να κατανοηθεί ο τρόπος της ζωής τα παλαιότερα, αλλά και τα νεότερα χρόνια, στον τόπο,  και να γεφυρωθεί το χθες που διάβηκε, με το σήμερα που μοιάζει μετέωρο, ώστε να διασφαλιστεί η πορεία στο αύριο.

Ατζέντα των θεσπρωτικών πανηγυριών του Δεκαπενταυγούστου. Μεγάλη, η ολιγοήμερη επιστροφή αποδήμων...

Κορυφώθηκε η άφιξη αποδήμων και επισκεπτών στα χωριά της Θεσπρωτίας, που έχουν… ζωηρέψει. Μεγάλη είναι η ολιγοήμερη επιστροφή αποδήμων. Οι οικονομικές δυσκολίες συνέτειναν στο να επιλεγεί το χωριό ως σημείο διακοπών. Εξάλλου, τα πανηγύρια, που οργανώνται (στο τέλος του ρεπορτάζ η σχετική ατζέντα), δημιουργούν μια γιορτινή, χαρούμενη ατμόσφαιρα που έχουν τόσο ανάγκη σήμερα οι περισσότεροι.  Έτσι λοιπόν σε κάθε χωριό, ακόμη και στο πιο απομακρυσμένο, δεν λείπει το παραδοσιακό πανηγύρι ή το χωριανικό τραπέζι, ενώ όλο και περισσότερες δράσεις πραγματοποιούνται αναβιώνοντας τοπικές παραδόσεις.  Βέβαια γιορτάζοντας την μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή του καλοκαιριού, την… τιμητική τους έχουν οι εκκλησίες και τα ξωκλήσια, τα αφιερωμένα στην Παναγιά μας. Δεν είναι τυχαίο, που κάθε φορά, όταν μας συμβαίνει κάτι κακό λέμε «Παναγιά μου». Ή έστω προληπτικά, για να μην συμβεί, σαν να ξορκίζειζουμε το κακό, πάλι «Παναγιά μου» θα φωνάξεις, θα σκεφτείς, θα μουρμουρίσεις! Η Παναγία είναι δίπλα μας,  πάμ…

Δεκάδες άτομα έκαναν πεζοπορία προς την πανέμορφη Λαμπανίτσα Θεσπρωτίας!

Δεκάδες άτομα έκαναν πεζοπορία προς την πανέμορφη Λαμπανίτσα Θεσπρωτίας, σε υψόμερο 805 μέτρα. Απολαυστική η διαδρομή μέσα στη φύση, πορεία σε καθάρια ατμόσφαιρα, όπου δροσίζεται η καρδιά από το μοσχομύρισμα των φυτών και των δένδρων και κελαηδούν τα πουλιά. Το βλέμμα όλων επικεντρώθηκε στη θαυμάσια θέα της περιοχής. Αριστερά απλώνεται η Θεσπρωτία με το μάτι να φτάνει ως το Ιόνιο και την Κέρκυρα, ενώ από την απέναντι πλευρά είναι ευδιάκριτη η καρδιά της Ηπειρώτικης γης με όλους σχεδόν τους ορεινούς όγκους της να ορθώνονται μπροστά. Επισκέφτηκαν οι πεζοπόροι και τη σπηλιά "Γιανναλέξη". 

Λαμπρός τοπικά ο εορτασμός της Παναγιάς... Στη Μονή Παγανιών ο Μητροπολίτης Τίτος, τα δρώμενα στα άλλα μοναστήρια...

Λαμπρός ήταν ο εορτασμός του Δεκαπενταυγούστου στη Θεσπρωτία. Με λατρευτικές εκδηλώσεις σε μοναστήρια και ναούς, αλλά και πολλά πανηγύρια.  Ο Μητροπολίτης Παραμυθίας Τίτος ιερούργησε στη Μονή Παγανιών, πλαισιούμενος από το Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο πρωτοπρεσβύτερο π. Βελισσάριο Σάντα και άλλους ιερείς. Για τον καθοριστικό  ρόλο της Παναγίας στη σωτηρία των ανθρώπων ως προστάτιδας και μεσίτριας έκανε λόγο στο κήρυγμά του  ο πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Μαρτίνης, υπεύθυνος της Μονής. Να σημειωθεί ότι τελέσθηκε και αρχιερατικό τρισάγιο στον τάφο του μακαριστού Αρχιμανδρίτου π. Γεβασίου Κανάτα, επί πολλά χρόνια ηγουμένου της Μονής και πρωτοσυγκέλλου της Μητρόπολης Παραμυθίας. 
ΜΟΝΗ ΓΗΡΟΜΕΡΙΟΥ-ΜΟΝΗ ΡΑΓΙΟΥ
Πλήθος πιστών συγκεντρώθηκε και στη Μονή Γηρομερίου, όπου ο ηγούμενος Μεθόδιος μετέφερε στους πιστούς τη λυτρωτική διάσταση της Μητέρας Παναγίας. Την παραμονή λιτανεύτηκε ο επιτάφιος της Παναγίας, κάτι που έγινε και στη Μονή Ραγίου με την παρουσία πολυάριθμων προσκυνητών. Κατά την ακολου…

Γιατροί υποστηρίζουν ότι θεραπεύουν τον καρκίνο χωρίς φάρμακα!

Ποιες είναι οι κορυφαίες αντικαρκινικές τροφές... 
*Το λεμόνι είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από τη χημιοθεραπεία! Γιατροί στην Ελλάδα υποστηρίζουν ότι θεραπεύονται όλα τα είδη του καρκίνου, χωρίς φάρμακα! Ισχυρίζονται ότι "όποιος ασθενήσει από καρκίνο, θα υποστεί γραμμικούς επιταχυντές, χημειοθεραπείες,διαρκείς εξετάσεις που κρατούν τον άρρωστο σε διαρκή αγωνία, ανασφάλεια, φόβο και πανικό. Και ενώ το φαρμακείο της φύσης μας δίνει απλόχερα όλα τα όπλα για την αντιμετώπιση και των πλέον επικίνδυνων ασθενειών μέσα από τους πολύτιμους καρπούς του, η συμβατική ιατρική αρνείται να το