Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η νοσταλγική ιστορία με τις καλάθες της Μπολιάνας Θεσπρωτίας στις αρχές του 20ου αιώνα...

Του Πέτρου Μίντζα
Η ιστορία με τις καλάθες της Μπολιάνας, ξεκινάει κάπου στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν οι δύο Οσδινιάτες: Γιώργος Ζήσης και Χαράλαμπος -Χαρλάμης Μπάτσης (παππούς του αξέχαστου καθηγητή ιατρικής Μπάμπη), που είχαν μεταναστεύσει στην Αίγυπτο, επέστρεψαν στο χωριό τους και με τα χρήματα που έφεραν,αγόρασαν απέναντι στην εύφορη Μπολιάνα κτήματα και στη συνέχεια έχτισαν και από ένα σπιτάκι. Για να μπορούν να περνάνε τον υγρό φράχτη του Καλαμά τους χειμερινούς μήνες, χωρίς να
κινδυνεύειηζωή τους,κατασκεύασαν σε απόσταση τριακόσια (300) και πεντακόσια (500) μέτρα από το παλιό γεφύρι, από μία καλάθα. Η καλάθα ήταν ένα ξύλινο κιβώτιο μέσα στο οποίο επιβιβαζόταν ο διερχόμενος και ήταν προσαρμοσμένο με τροχαλίες σε δύο παράλληλα χοντρά συρματόσχοινα, δεμένα πάνω σε ψηλά δέντρα (πλατάνια) στις δύο όχθες του Καλαμά. Οι μεγάλοι περνούσαν μόνοι τους, ενώ τα παιδιά χρειαζόταν τη βοήθεια κάποιου από την απέναντι πλευρά , ο οποίος έπρεπε να τραβάει με την τριχιά το ξύλινο κιβώτιο.Σύμφωνα με τις αφηγήσεις του Χρήστου Ντουμάζιου-ο οποίος γεννήθηκε και έζησε για πολλά χρόνια στη Μπολιάνα- πριν κατασκευαστούν οι Καλάθες τους ταξιδιώτεςτους περνούσεστους ώμους από τη μία όχθη του Καλαμά στην άλλη, ένας γεροδεμένος οσδινιάτης, ο Μήτρο-Καλόγερος (Δημήτρης Καλογήρου), ο οποίος διατηρούσε νερόμυλο κοντά στο ποτάμι από την πλευρά της Οσδίνας (Πέντε Εκκλησιές).
Η καλάθα του Γιώργου Ζήση ήταν ιδιωτικής χρήσης,εξυπηρετούσε την οικογένεια και τους συγγενείς. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, η οικογένειαΖήση έπαψε να τη λειτουργεί και έκοψε τα συρματόσχοινα. Η καλάθα του ΧαρλάμηΜπάτσηήταν επίσης ιδιωτικής χρήσης, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1930. Εκείνη τη χρονική περίοδο  η οικογένεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Μπολιάνακαι ο Χαρλάμηςάρχισε σιγάσιγά να εξυπηρετεί όλους τους ταξιδιώτες, εισπράττοντας ένα μικρό αντίτιμο.Για να μην πηγαινοέρχεται στη Μπολιάνα, έφτιαξε δίπλα στην καλάθαμία μικρή καλύβα και έμενε όλο το 24ωρο,γιατί η κίνηση εκείνη την εποχή ήταν πολύ αυξημένη.Πεθαίνοντας  ο Χαρλάμης, τη λειτουργία της καλάθας ανέλαβε η γυναίκα του Αικατερίνη Μπάτση(Βάβω Χαρλάμενα).
Όταν κάποιος ταξιδιώτης ήθελε να περάσει στην πλευρά της Οσδίνας-Πλακωτήςγια να πάει στα Γιάννινα ή στην Αθήνα, περνούσε από το σπίτι της Βάβω- Χαρλάμεναςστη Μπολιάνακαι τη φώναζε για να τον εξυπηρετήσει. Σοβαρό πρόβλημα υπήρχε όταν οι ταξιδιώτες ήθελαν να περάσουν από την πλευρά της Οσδίνας-Πλακωτήςστην πλευρά τηςΜπολιάνας.Πολλές φορές φώναζαν τη Βάβω-Χαρλάμενα, άλλα λόγω της μεγάλης απόστασηςκαι των άσχημων καιρικών συνθηκών εκείνη δεν άκουγε,με αποτέλεσμα να περιμένουναρκετές ώρες για να περάσουν τον Καλαμά.
Η οικογένεια Μπάτση, λειτούργησε την καλάθα μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 που κατασκευάστηκε δίπλα στην παλιό γεφύρι η καινούργια γέφυρα τύπου Μπέλεϋ. Αξίζει να αναφέρω ότι το 1976, τοοδόστρωμα της γέφυρας (Μπέλεϋ) κατέρρευσε λίγα μέτρα πριν φτάσει στην όχθη της Οσδίνας και ξαναστήθηκε από την αρχή.  Το 1957 η Νομαρχία Θεσπρωτίας εγκατέστησε κοντά στην καλάθα της Βάβω -Χαραλάμενας ένα μικρό πορθμείο, το οποίο λειτούργησε για λίγους μήνες. Τον πρώτο κιόλας χειμώνα που το ποτάμι φούσκωσε για τα καλά, το μικρό πορθμείο παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά του Καλαμά. Θυμάμαι ότιστο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1960,τακτικοί πελάτες της Βαβω-Χαρλάμενας ήταν: ο παπα-Δημήτρης (Δημήτρης Σταύρου), ο οποίος καταγόταν από την Οσδίνα και ήταν εφημέριος του χωριού μου (Κοκκινιά) για πάνω από 30 χρόνιακαι ο συγχωριανός μου Ηλίας Ντίνος, ο οποίος υπηρετούσεως αγροφύλακας για κάποια χρόνια στηγειτονική Οσδίνα και πηγαινοερχόταν σε καθημερινή βάση.

Υ. Γ.: Στη φωτογραφία η Αρετή Ντουμάζιου- Μπάκα από τη Μπολιάνα.






Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Προγονικές μνήμες ξαναζωντάνεψε ο Θεσπρωτός Σ. Δημητρίου με την παρουσίαση του "Μείναμε εμείς..." σε Αθήνα, Κόρινθο και Πάτρα (ΦΩΤΟ)

Τη μνήμη των προγόνων του λαλεί μέσα από το βιβλίο του "Μείναμε εμείς" ο Θεσπρωτός Σωτήρης Λ. Δημητρίου, το οποίο, μετά την παρουσίαση, πριν καιρό, στην Ηγουμενίτσα, παρουσιάστηκε και στη Φυλή Αττικής,  στην Κόρινθο και στην Πάτρα. Μέσα από τις σελίδες του ιστορικού μυθιστορήματος ανατέλλει  ο σεβασμός για τον άνθρωπο. Πάνω από τη βία και το μίσος, προβάλλει, μέσα από παραδόσεις και ήθη, μια συνθήκη με το όραμα. Ένα μυστικό ποτάμι ζωής φέρνει από περασμένα, όχι όμως ξεχασμένα χρόνια, την ελευθερία στο πνεύμα του ανθρώπου. Πίστη στη μνήμη και στο όραμα είναι το αποκορύφωμα του βιβλίου, αυτές τις άσβηστες, τις αήττητες πηγές, πηγές, που δεν έχουν γραμμένους νόμους, αλλά κρατάνε την ψυχή πάνω από τη λήθη, μακριά από το ψεύδος. Η περιγραφή κυλάει χωρίς υπολογισμό, χωρίς υστερόβουλη σκέψη. Δεν χάνει ποτέ την αφετηρία, που την οδηγεί. 
ΣΤΗ ΦΥΛΗ
Στην εκδήλωση χαιρετισμούς απηύθυναν ο αντιδήμαρχος Φυλής Σπύρος Μπρέμπος, ο αντιπεριφερειάρχης Αν. Αττικής Πέτρος Φιλίππου, ο πρόεδρος της …

Βλάχοι της Αλβανίας: "Δεν είμαστε ξεχωριστή εθνική μειονότητα, είμαστε Έλληνες"...

Οι Βλάχοι της Αλβανίας, σύμφωνα με το νέο νόμο περί μειονοτήτων στη γειτονική χώρα, περιλαμβάνονται στις οκτώ αναγνωρισμένες μειονότητες, δηλαδή την Ελληνική, τη Σλαβομακεδονική, τη Βλάχικη (Vllahe/Arumune), τους Ρομά, τους Αιγυπτίους, τους Μαυροβούνιους, τους Σέρβους, τους Βόσνιους και τους Βουλγάρους. Ο πρόεδρος της Ένωσης Βλάχων Θανάσης Πότσης, εκτός των άλλων, αναφέρει ότι οι Βλάχοι στα Βαλκάνια έχουν ελληνική και ιλλυρικη καταγωγή, δεν αποτελούν ξεχωριστό έθνος και ζητούν να αναφέρονται ως γλωσσική μειονότητα και όχι ως εθνική. Μεταξύ άλλων τονίζει ότι με βάση τη σύνθεση του πληθυσμού στην Αλβανία, από εθνικής και πολιτιστικό-γλωσσικής οπτικής γωνίας, στη χώρα μας ιστορικά διακρίνονταν δύο κατηγορίες ομάδων, από τις οποίες , η πρώτη ομάδα απαρτίζεται από τις εθνικές μειονότητες,οι οποίες πράγματι, χαρακτηρίζονται από έναν αριθμό εθνικών γνωρισμάτων, που τις διακρίνουν από το υπόλοιπο μέρος του πληθυσμού, ενώ στη δεύτερη ομάδα μετέχουν οι διάφορες πολιτιστικό-γλωσσικές κοινότητες,…

Η Θεσπρωτή ηθοποιός Βάνα Μπάρμπα καθήλωσε το κοινό στην Ηγουμενίτσα με την ερμηνεία της...

Μέσα από  ποιητικό λόγο,  που εξέφραζε τα γνήσια και αυθεντικά βιώματά της και τα οποία ξετυλίχτηκαν πάνω στη σκηνή  ως φλογερό συναίσθημα, ως πόθος και πάθος για την πατρώα γη,   η Θεσπρωτή ηθοποιός (από το Ασπροκλήσι Φιλιατών) Βάνα Μπάρμπα, καθήλωσε το θεσπρωτικό κοινό στη μουσικοχορευτική παράσταση «ΗΠΕΙΡΟΣ… ΜΑΝΑ ΗΠΕΙΡΟΣ ‘‘Ευχαριστώμεν… Ηπειρώτες ευεργέτες’’», που ανέβηκε στην κατάμεστη αίθουσα του θεάτρου "Εστία" Ηγουμενίτσας την Δευτέρα16 Οκτωβρίου. Ένιωσαν οι θεατές τον παλμό της ηθοποιού, αφού λειτουργούσε δημουργικά πάνω στη σκηνή με το ψυχικό της πεδίο. Συμπρωταγωνιστικό ρόλο είχε ο κλαρινίστας Πέτρο Λούκας, καθώς και ο τραγουδιστής Αντώνης Κυρίστσης. Μαζί τους ηθοποιοί, μουσικοί, χορευτικά σύνολα και το πολυφωνικό "Ήνορο". Αυτό τον... ύμνο καρδιάς για την Ήπειρο συνέγραψε και σκηνοθέτησε ο Θάνος Ζήκας. Ξεδιπλώθηκε στην παράσταση, μέσα από θεατρικά και μουσικά και χορευτικά δρώμαενα η εσωτερική ζωή των Ηπειρωτών. Η δύσκολη πορεία, με τον καημό της ξενητειά…

Επίσημη η ελληνική γλώσσα στους δήμους Δρόπολης και Φοινίκης και με την αλβανική βούλα!

Επίσημη είναι η ελληνική γλώσσα στους δήμους Δρόπολης και Φοινίκης, όχι όμως στις περιφέρειες Αργυροκάστρου, Αυλώνας και Κορυτσάς, και με την αλβανική βούλα, αλλά οι Βορειοηπειρώτες αντιδρούν, γιατί δεν καλύπτεται το σύνολο των περιοχών, όπου ζει η ελληνική μειονότητα. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο περί μειονοτήτων, που ψηφίστηκε στην αλβανική Βουλή από 102 βουλευτές, 10 είπαν όχι,  σε σύνολο 140, και με πολλές αντιδράσεις από τους Έλληνες, αφού θεωρούν ότι δεν κατοχυρώνεται επί της ουσίας κανένα ανθρώπινο δικαίωμα και όλα περνούν από τις αποφάσεις της κυβέρνησης και της αυτοδιοίκησης,  οι μειονοτικές κοινότητες που υπερβαίνουν το 20% του συνόλου του πληθυσμού σε δήμους ή περιφέρειες έχουν το δικαίωμα να κάνουν χρήση της μητρικής τους γλώσσας ως δεύτερης επίσημης. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Θα μπορεί να χρησιμοποιείται η ελληνική στα έγγραφα των δύο αυτών δήμων,  στα ονόματα των οδών, στις διοικητικές μονάδες , στην παροχή επίσημων πληροφοριών και στην εκπαίδευση. 
Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Οι…

Ο "Τσάμης", ο Παραπόταμος Θεσπρωτίας, το ιταλικό τηλεοπτικό συνεργείο, η αστυνομία...

Δηλώνει "Τσάμης" ένας Αλβανός πολίτης.  Και.. τόπο καταγωγής στο διαβατήριό του τον Παραπόταμο (παλαιά Βάρφανη) Θεσπρωτίας, που ήθελε να επισκεφτεί. Και παρά την απαγόρευση, τα κατάφερε με τη διαμεσολάβηση του ιταλικού καναλιού «Italia 1». Σύμφωνα με δημοσιεύματα του διεθνή τύπου, αλλά και ηλεκτρονικών μέσων στην Ελλάδα, έγιναν κάποια γυρίσματα, προβλήθηκαν στην Ιταλία και δόθηκε η δυνατότητα στην Αλβανία να αναμοχλευθεί η θλιβερή προπαγάνδα περί "Τσαμουριάς", ενός θέματος που δυναμιτίζει τις ελληνοαλβανικές σχέσεις, καθώς είναι ανύπαρκτο, από οποιαδήποτε άποψη να το δει κανείς. Όλα τα έχει κρίνει η ιστορία. Οι λεγόμενοι "Τσάμηδες" δεν ήταν Αλβανοί, αποτέλεσαν θρησκευτική (μουσουλμανική)  μειονότητα, κάποιοι από αυτούς εγκλημάτισαν στα χρόνια της Κατοχής εναντίον του χριστιανικού στοιχείου του τόπου σε συνεργασία με τους κατακτητές, καταδικάστηκαν από ειδικό δικαστήριο, δημεύθηκαν οι περιουσίες, που τους είχαν παραχωρηθεί, και κατέφυγαν οικειοθελώς, αφού …

Aγελάδα βούλιαξε μέσα σε λούτσα, αναζητώντας νερό, και απεγκλωβίστηκε με μπουλντόζα!

Aγελάδα βούλιαξε μέσα σε λασπώδη λούτσα στο Πολύδροσο Θεσπρωτίας, αναζητώντας νερό, και απεγκλωβίστηκε με μπουλντόζα! Η παρατεταμένη αναμβρία έχει ως αποτέλεσμα οι φυσικοί πόροι νερού να έχουν εξαντληθεί. Έτσι οικοσυστήματα, αλλά και τεχνητοί χώροι αποθήκευσης νερού, έχουν σχεδόν στεγνώσει. Τα αποτελέσματα δεν είναι ορατά μόνο στη χλωρίδα, ξεραίνονται δέντρα, αλλά και στην πανίδα, καθώς ζώα ελέυθερης βοσκής ψάχνουν για νερό. Κάτοικος του χωριού περιγράφει ως εξής το περιστατικό με την αγελάδα: "Οι συνέπειες της μακράς ανομβρίας είναι πολλές , αλλά ένα ένα απρόοπτο, που συνέβη,  μας εξέπληξε . Η μεγάλη λούτσα του χωριού , εδώ και δυο μήνες σχεδόν παραμένει σε μια κατάσταση στάσιμη. Το ελάχιστο νερό στον πυθμένα της έκρυβε τουλάχιστον 1,5 μέτρο λάσπης, πράγμα που αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τα διψασμένα ζώα, που την προσεγγίζουν. Έτσι λοιπόν την έπαθε και η αγελάδα από διπλανό χωριό, η οποία πλησίασε να πιει από τα λιγοστά λασπόνερα και αίφνης, βρέθηκε εγκλωβισμένη στη βαθιά λάσπ…