Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τον Άγιο Κοσμά τον έτρωγε τον κατάντημα του Γένους!

Του Μητροπολίτου Κονίτσης Ανδρέου
 Κάποιοι σύγχρονοι Έλληνες ισχυρίζονται και επιμένουν, ότι στα χρόνια της τουρκοκρατίας η ζωή των υποδούλων ρωμηών ήταν περίπου … ιδεώδης. Και μόνο που δεν θρηνούν για το ότι με την Επανάσταση του 1821 βγήκαμε από τον τουρκικό ζυγό. Όμως, όσοι έχουν μελετήσει σοβαρά και σε βάθος την περίοδο των τετρακοσίων (400) ετών, από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως (το 1453) μέχρι την Εθνική μας Παλιγγενεσία, συμφωνούν στο ότι όχι μόνο δεν ήταν «ιδανική» η ζωή των ραγιάδων Ελλήνων,
αλλά σκοτάδι βαθύ είχε καλύψει την Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη : Υπήρχαν, βέβαια, κάποιες
αναλαμπές, όπου μπορούσαν οι Έλληνες να πάρουν μιαν «ανάσα» · γεγονός, όμως, μένει, ότι αυτές ήταν μόνο «στιγμές» στους τέσσερις αιώνες της βαρειάς σκλαβιάς. Ιδιαίτερα, ο 18ος αιώνας υπήρξε από τους πιο δύσκολους και σκοτεινούς : Η αμάθεια επικρατούσε παντού ·  κανένας δεν είχε ιδιοκτησία, αλλά δούλευε σε χωράφια, που τα είχαν κάνει αυθαίρετα δικά τους οι τούρκοι, για ένα κομμάτι ψωμί. Γι’ αυτό, πολλοί που δεν μπορούσαν να αντέξουν αυτόν τον βαρύ ζυγό, αναγκάζονταν να αλλαξοπιστήσουν, με αποτέλεσμα το Γένος να υφίσταται μεγάλη αιμορραγία, χάνοντας τα παιδιά του. Οι Τούρκοι, που συμπεριφέρονταν σαν αφεντάδες, δεν εδίσταζαν να κόβουν κεφάλια, κάποιων λίγων ανυπότακτων. Έτσι ο ζυγός γινόταν ανυπόφορος και το καντήλι της ελπίδας για κάποια υποφερτή, έστω, αλλαγή των πραγμάτων, τρεμόπαιζε έτοιμο να σβύση. Κατά κοινή ομολογία ο 18ος αιώνας ήταν ο πιο βαρύς για τους Έλληνες. Ιδιαίτερα δεινοπαθούσε  η περιοχή της Βορείου Ηπείρου, όπου ολόκληρες περιοχές εξισλαμίζονταν, για να γλυτώσουν οι άνθρωποι την ζωή τους από το μαχαίρι του τούρκου. Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπήρχαν και τα πάθη μεταξύ των ραγιάδων : οι ζήλειες, τα μίση, οι εκδικήσεις, επιβεβαιώνοντας την λαϊκή παροιμία : « όπου φτώχεια, και γκρίνια». Αλλά τότε ακριβώς, μέσα σ’ εκείνο το ζοφερό σκοτάδι έλαμψε ένα δυνατό φως. Ξεκίνησε από το Άγιο Όρος και σιγά – σιγά φώτισε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο. Κι’ αυτό το Φως ήταν ένας άνθρωπος, ένας καλόγερος, που τον έτρωγε το κατάντημα του Γένους, αλλά και ο πόθος να ξαναπάρη την θέση του ανάμεσα στους ελεύθερους λαούς. Αυτός ο άνθρωπος ήταν ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Το είχε διαπιστώσει και το έλεγε : «Αγρίανε το Γένος μας». Έτσι, χωρίς να υπολογίση κόπους  και κινδύνους, επραγματοποίησε τέσσερις ιεραποστολικές περιοδείες σε όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα όμως στην Βόρειο Ήπειρο. Δέκα εννιά (19) ολόκληρα χρόνια έφερνε παντού το φως της ορθοδοξίας, συμφιλίωνε τους μαλλωμένους, τους δίδασκε να ιδρύουν σχολεία, να μπολιάζουν τα δένδρα, ημέρευε τις ψυχές. Και με τις προφητείες του ξυπνούσε την ελπίδα στους αποσταμένους, ότι οπωσδήποτε θάρθη «το ποθούμενο», η Εθνική αποκατάσταση. Αλλά το μαρτυρικό του τέλος είχε προδιαγραφή. Οι Τούρκοι, με παρακίνηση των εβραίων, τον απαγχόνισαν στις 24 Αυγούστου 1779. Όμως, στην συνείδηση του λαού θεωρήθηκε Άγιος. Και κατά κοινή ομολογία, το μεγάλο έργο του συνέβαλε αποφασιστικά στην έκρηξη της Επαναστάσεως του 1821.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

H λογοθεραπεύτρια Μαρία Ιγνατίου εντυπωσίασε με ομιλία της για τα προβλήματα λόγου...

Μια εξαιρετική και χρήσιμη εισήγηση έκανε σε σεμινάριο στα Γιάννινα του Διεπιστημονικού Κέντρου Ηπείρου η λογοθεραπεύτρια Μαρία Ιγνατίου, μιλώντας για τα προβλήματα λόγου και την οργάνωση μελέτης στα παιδιά και στους εφήβους. Εξειδικευμένη στη διαταραχή ελλειματικής προσοχής και στην υπερκινητικότητα και έχοντας βαθιά εσωτερική ευαισθησία και αγάπη για τα παιδιά και τους εφήβους, καθώς και συναίσθηση της αποστολής της, βοηθάει με αποτελεσματικό τρόπο στο να επιλυθούν προβλήματα αυτού του είδους.  Η επιστημονική και κοινωνική προσφορά ανθρώπων με την κατάρτιση και το ήθος της κ. Ιγνατίου, καθώς και με τη δυνατότητα ουσιαστικής επικοινωνίας με τους άλλους, είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη στις ημέρες μας και κυρίως σε ομάδες όπως τα παιδιά και οι έφηβοι.  

Η εκπαιδευτικός στη Θεσπρωτία Βασιλική Παππά με ποιήματα και συνεντεύξεις δίνει το στίγμα της...

Η εκπαιδευτικός στη Θεσπρωτία Βασιλική Παππά με ποιήματα και συνεντεύξεις  δίνει το στίγμα της. Ένα στίγμα, που αποκαλύπτει ευρέως ότι όλη της η δημιουργική δραστηριότητα, η ανθρώπινη και η πνευματική, αφιερώνεται σ' ένα σκοπό. Την εσωτερική ελευθερία. Και μέσα από τα γραπτά της, ή καλύτερα μαζί με αυτά, δίνει την υπόσχεση ότι η πίκρα, που πολλές φορές γίνεται πόνος, και η ενάργεια του βλέμματος του δεσμώτη μιας δύσκολης μοίρας θα ανοίξει κι άλλους δρόμους ελευθερίας για τους τόσο πολλούς και τους τόσο άξιους , που δεν έχουν την προνομιακή μέθη της "απάνω" βόλτας. ΠΟΙΗΣΗ: ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΕΤΟΙΜΟΡΡΟΠΟΝ


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΝΝΑ ΚΑΡΑΜΑΝΟΥ
Πάντα θαύμαζα τις γυναίκες που συνδύαζαν τη μητρότητα με το υψηλό επίπεδο μόρφωσης και την προσφορά στο κοινωνικό σύνολο.. Μια τέτοια γυναίκα είναι η κυρία Άννα Καραμάνου, πρώην Ευρωβουλευτής του Πα.Σο.Κ (1997-2004), π. Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων, Δρ. Πολιτικής Επιστήμης & Δ…

H Θεσπρωτία εκπροσωπήθηκε σε εκδήλωση στο Αλύκο Β. Ηπείρου για τα 4 δολοφονημένα παλικάρια

H Θεσπρωτία εκπροσωπήθηκε σε εκδήλωση μνήμης στο Αλύκο Β. Ηπείρου για τα 4 παλικάρια,  που 27 χρόνια πριν, έπεσαν νεκροί απ’ το «γάζωμα» των φρουρών του αλβανικού κομμουνιστικού καθεστώτος, προσπαθώντας να διασχίσουν την με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα  ελληνοαλβανική μεθόριο.Ο αντιδήμαρχος Ηγουμενίτσας Μιχάλης Γκίκας, ο οποίος απηύθυνε χαιρετισμό, κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο για το Θύμιο Μάσιο, το Βαγγέλη Μήτρο, το Θανάση Κώτση και τον Αηδόνη Ράφτη.  Η Δημοκρατική Ένωση Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας «ΟΜΟΝΟΙΑ», σε συνεργασία με το Δήμο Φοινικαίων, οργάνωσαν την Τρίτη  12 Δεκεμβρίου εκδήλωση τιμής και μνήμης, των μαρτύρων τηςχοτζικής περιόδου, που αγωνίστηκαν για δημοκρατία και εθνική δικαίωση. Στην εκδήλωση συμμετείχαν ο πρώτος σύμβουλος της Ελληνικής Πρεσβείας στα Τίρανα Γρηγόριος Δελιαβέκουρας, ο αναπληρωτής Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Αργυρόκαστρο Κωνσταντίνος Μιχελής, ο Γ. Πρόεδρος της Ομόνοιας  Λεωνίδας Παππάς , ο αντιπρόεδρος και Πρόεδρος του Παραρτήματος Ομόνοιας Χειμάρρας…

O Θεσπρωτός καθηγητής καρδιολογίας Χρ. Κατσούρας με σημαντικά ιατρικά επιτεύγματα...

Σημαντικά επιστημονικά επιτεύγματα έχει να παρουσιάσει ο Θεσπρωτός (από τη Μενίνα) Χρήστος Κατσούρας, καθηγητής καρδιολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων. Και με την προσωπική του συμβολή η καρδιολογική κλινική παρέχει προχωρημένες και ποιοτικά διασφαλισμένες υπηρεσίες υγείας, αντίστοιχες με αυτές προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών. Μια από αυτές είναι η δυνατότητα, που σύντομα θα πάρει σάρκα και οστά, για  λειτουργική τοποθέτηση τεχνητής καρδιάς σε ασθενείς. Πέρα από αυτά, ο κ. Κατσούρας την επιστημοσύνη του τη συνδυάζει και με το καθαρότατο ήθος του, που είναι το μεγάλο ατού του. Έτσι δεν είναι ο επαγγελματίας γιατρός, που διεκπαιρεώνει περιστατικά, αλλά ο ανθρωπιστής γιατρός, που σκύβει πάνω από το πρόβλημα του αρρώστου. Η άσκηση της ιατρικής γι' αυτόν είναι ιδεολογία, δεν είναι συμφέρον. Γι' αυτό και όλοι, απλοί πολίτες και συναδέλφοί του, αναγνωρίζουν την πολλαπλή αξία του... 

Γιατροί υποστηρίζουν ότι θεραπεύουν τον καρκίνο χωρίς φάρμακα!

Ποιες είναι οι κορυφαίες αντικαρκινικές τροφές... 
*Το λεμόνι είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από τη χημιοθεραπεία! Γιατροί στην Ελλάδα υποστηρίζουν ότι θεραπεύονται όλα τα είδη του καρκίνου, χωρίς φάρμακα! Ισχυρίζονται ότι "όποιος ασθενήσει από καρκίνο, θα υποστεί γραμμικούς επιταχυντές, χημειοθεραπείες,διαρκείς εξετάσεις που κρατούν τον άρρωστο σε διαρκή αγωνία, ανασφάλεια, φόβο και πανικό. Και ενώ το φαρμακείο της φύσης μας δίνει απλόχερα όλα τα όπλα για την αντιμετώπιση και των πλέον επικίνδυνων ασθενειών μέσα από τους πολύτιμους καρπούς του, η συμβατική ιατρική αρνείται να το

17χρονος μαθητής, ταλαντούχος κλαρινίστας...

Όπου εμφανίζεται και ακούγονται οι μελωδικοί ήχοι του κλαρίνου του, προκαλεί ενθουσιασμό και εντυπωσιασμό... Πρόκειται για το 17χρονο μαθητή παραδοσιακού κλαρίνου Γιάννη Σιάρκο, ο οποίος παίρνει μαθήματα από το γνωστό κλαρινίστα Μάκη Κωνσταντίνου. Ξεχωρίζει για το «δαντελένιο» παίξιμό του, την ευαισθησία αλλά και τις εμπνεύσεις του, ενώ, παρά την ηλικία του, διαθέτει πλατιά γκάμα. Είναι πολύ σημαντική υπόθεση νέα παιδιά να σηκώνουν στους ώμους τους τη μεγάλη υπόθεση της συνέχισης της παράδοσής μας. Ο Γιάννης Σιάρκος δεν παίζει απλά κλαρίνο, και μάλιστα εξαιρετικό, αλλά διασώζει κομμάτια ζωής αυτού του τόπου στο σήμερα και συμμετέχει  με το πλούσιο ταλέντο του στο να "χτιστεί" ένα καλύτερο αύριο, που δεν θα είναι αποκομμένο από τις διαχρονικές αξίες.