Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εκτενές ρεπορτάζ της εφημερίδας "ΕΘΝΟΣ" για 14 χρονο από το Σούλι, που ίδρυσε λαογραφικό μουσείο!

Ο πιο μικρός σε ηλικία δημιουργός μουσείου (στο υπόγειο του σπιτιού του) και συλλέκτης!
Φωτό: Εφημερίδα "Έθνος"
Εκτενές ρεπορτάζ φιλοξενεί η εφημερίδα "ΕΘΝΟΣ" για 14 χρονο μαθητή  από το Σούλι, που ίδρυσε λαογραφικό μουσείο στο υπόγειο του σπιτιού του! Το υπογράφει η δημοσιογράφος Κατερίνα Κυρίτση, που αναφέρεται με θαυμασμό στην αξιοζήλευτη δραστηριότητα του μικρού. Από την ηλικία περίπου των 10 ετών συνδέθηκε  με την παράδοση και εκτίμησε την αξία της, μέσα από
την επιρροή συγγενών του, αλλά και των βιβλίων του Ποποβίτη Σπύρου Μουσελίμη, αυτοδίδακτου αρχαιολόγου, τον οποίο θεωρεί πρωτοπόρο, και κάνει ό,τι μπορεί για να τη διατηρήσει. Πρόκειται για τον Χρήστο Φράγκο από τη Φροσύνη Σουλίου, που είναι ο πιο μικρός σε ηλικία δημιουργός μουσείου και συλλέκτης. Από το ιστορικό Σούλι ο 14χρονος στέλνει με ώριμο τρόπο το μήνυμα της προσήλωσης στην παράδοση, που μπορεί να στηρίξει την κοινωνία μας στην πορεία της προς το μέλλον. Γράφει ειδικότερα η Κατερίνα Κυρίτση στο Έθνος: "Μαθήματα πολιτισμού και διατήρησης της λαϊκής παράδοσης παραδίδει ένα νεαρό αγόρι από τη Φροσύνη, ένα μικρό χωριό έξω από την ιστορική πόλη του Σουλίου. Ο 14χρονος Χρήστος Φράγκος είναι ένα από τα εκατοντάδες παιδιά που μεγαλώνουν στην ελληνική περιφέρεια. Πολλά από αυτά, γόνοι αγροτών και κτηνοτρόφων, προορίζονται να συνεχίσουν την οικογενειακή... παράδοση και να παραμείνουν στο χωριό τους. Εκείνος, όμως, σκέφτεται τα πράγματα διαφορετικά... Οι επιρροές του ξεκινούν από τον φανταστικό ταξιδευτή, Φιλέα Φογκ, αλλά και τον μεγάλο ιστορικό της Θεσπρωτίας, τον Σπύρο Μουσελίμη. Ο πρώτος γύρισε τον κόσμο σε 80 ημέρες, μέσα από τις σελίδες του ομώνυμου βιβλίου του Ιουλίου Βερν (σ.σ.: από τα αγαπημένα του Χρήστου). Ο δεύτερος περπάτησε σπιθαμή προς σπιθαμή την περιοχή καταγωγής του, τη Θεσπρωτία, καταγράφοντας την ιστορία, ήθη, έθιμα και παραδόσεις της. Ετσι και ο νεαρός Χρήστος, αποφάσισε να... «ταξιδέψει» στο λαογραφικό παρελθόν της περιοχής του και να ιδρύσει στο
Φωτό: Εφημερίδα "Έθνος"
υπόγειο του πατρικού ένα Λαογραφικό Μουσείο με εκθέματα του τόπου του.  «Οι πρώτες σκέψεις για το Μουσείο ήρθαν πριν από τρία-τέσσερα χρόνια, με αφορμή τη συλλογή που είχαν δύο θείοι μου, ο Κώστας και ο Γρηγόρης Φράγκος. Τα τελευταία 30 χρόνια είχαν συγκεντρώσει πολλά αντικείμενα, αλλά η συντήρησή τους ήταν ελλιπής. Ετσι σκέφτηκα να τα πάρω και να τα περιποιηθώ. Από τότε δεν τα έχω αφήσει από τα μάτια μου». Μπορεί να μην είναι γνώστης εξειδικευμένων τεχνικών, αλλά τα φροντίζει με μεράκι. «Χρησιμοποιώ ειδικό βερνίκι για τα ξύλινα αντικείμενα και αντισκωριακό για τα μεταλλικά. Προσπαθώ να εμπλουτίζω τα αντικείμενα της συλλογής όσο συχνότερα γίνεται», λέει με τη σεμνότητα που χαρακτηρίζει το νεαρό της ηλικίας
Φωτό: Εφημερίδα "Έθνος"
του. Το αυτοσχέδιο μουσείο φιλοξενεί τον διόλου ευκαταφρόνητο αριθμό των 300 εκθεμάτων. Αρωγοί στην προσπάθειά του στάθηκαν τόσο οι γονείς, τα αδέλφια και οι συγχωριανοί του, όσο και οι κάτοικοι των γύρω χωριών, που ενθουσιάστηκαν με το αποτέλεσμα. Ειδικά οι ηλικιωμένοι προσφέρθηκαν να του δωρίσουν αντικείμενα που κληρονόμησαν από τους παππούδες τους. «Τα περισσότερα εκθέματα χρονολογούνται από το 1930 και έπειτα», μας λέει. Ωστόσο, ξεχωρίζουν μία ξιφολόγχη του 1884, όπλα από τον ελληνοϊταλικό πόλεμο και κάποια ακόμα όπλα, τα οποία εκτιμά ότι χρησιμοποιούνταν κατά την Επανάσταση του 1821. Αυτά, όμως, που βρίσκονται σε αφθονία είναι τα οικιακά σκεύη. «Η συλλογή έχει σκεύη κουζίνας που χρησιμοποιούσαν οι γυναίκες της εποχής για να μαγειρέψουν, να πλάσουν, να σιδερώσουν, αλλά και εργαλεία που χρησιμοποιούνταν από τους άνδρες για τις δουλειές στα χωράφια και στις οικοδομές». Από τα αγαπημένα του είναι και οι παραδοσιακές φορεσιές του προπάππου και της προγιαγιάς του. Δεν παραλείπει, όμως, να μας πει και για τα παλαιότερα από κάθε άλλο: κάποια απολιθώματα (σ.σ.: αμμωνίτες) της περιοχής, ηλικίας εκατομμυρίων ετών. Τι είναι αυτό που κινητοποιεί ένα τόσο νεαρό αγόρι να «κτίσει» ένα Μουσείο; «Θέλω να κρατήσω ζωντανή την Ιστορία. Ολα τα αντικείμενα είναι τοπικά και περιγράφουν το παρελθόν μας», λέει με σοβαρότητα. Είναι περήφανος για τη συλλογή και την πολιτιστική κληρονομιά της Φροσύνης (σ.σ.: έτσι ονομάζεται το χωριό) και θέλει να την προστατέψει. «Αυτή μας ενώνει με τις ρίζες μας...». Εξάλλου, το χωριό είναι μικρό -αριθμεί γύρω στους 120 κατοίκους- και ο χρόνος του άπλετος. «Εδώ δεν υπάρχουν άλλες ασχολίες. Ετσι, είχα τον χρόνο και τα ερεθίσματα να το αποφασίσω και να το υλοποιήσω. Εψαξα σε τοπικά βιβλία, διάβασα την ιστορία του χωριού και αφοσιώθηκα σε αυτό». Στο χωριό δεν υπάρχει βιβλιοθήκη. Ομως, το πλούσιο υλικό που άφησε πίσω του ο ιστορικός λαογράφος της Θεσπρωτίας, Σπύρος Μουσελίμης, ο οποίος διετέλεσε και δάσκαλος στη Φροσύνη το 1940, αποτέλεσε για το νεαρό αγόρι πηγή έμπνευσης. Οσο για το μουσείο, είναι ανοικτό για επίσκεψη προς κάθε ενδιαφερόμενο. Αλλωστε, αν και βραχυπρόθεσμα, τα σχέδιά του γι' αυτό είναι πολλά. Μέχρι στιγμής, ενδιαφέρον έχει εκδηλώσει το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της ευρύτερης περιοχής, ένα περιοδικό και ο πρόεδρος του χωριού. Βρήκε πολύ ενδιαφέρουσα την προσπάθεια του 14χρονου και πρότεινε να μεταφερθούν τα εκθέματα στο παλαιό πέτρινο δημοτικό σχολείο του χωριού που λειτουργεί στη Φροσύνη από το 1880. Το μόνο κώλυμα είναι η ανακαίνιση του ιστορικού κτιρίου, για την οποία δεν υπάρχουν κονδύλια...

Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ
Ξυπνάει τα χαράματα για να πάει σχολείο. Ο Χρήστος, αν και ώριμος για την ηλικία του, είναι ένα παιδί σαν όλα τα άλλα. Του αρέσει το ποδόσφαιρο, η πεζοπορία και το ποδήλατο. Η ζωή του, ωστόσο, διαφέρει αρκετά από των άλλων. Φέτος θα παρακολουθήσει την τρίτη τάξη του Γυμνασίου. Και όσο και αν του αρέσει το σχολείο και το διάβασμα, η ζωή στο χωριό δημιουργεί προβλήματα. «Πρέπει να διασχίσω πολλά χιλιόμετρα για να φτάσω στο Γαρδίκι, όπου είναι το σχολείο. Ξεκινάω από το σπίτι στις 6.10 το πρωί, για να είμαι στην ώρα μου (σ.σ.: το μάθημα ξεκινάει στις 8.15), με αποτέλεσμα στο τέλος της ημέρας να είμαι πολύ κουρασμένος», περιγράφει. Ούτε με τους φίλους του μπορεί να βρίσκεται πολύ συχνά. «Γνωριστήκαμε στο σχολείο και μένουν σε άλλα χωριά. Eτσι δεν βρισκόμαστε όσο συχνά θα θέλαμε». Ομως, τον στήριξαν κατά το «στήσιμο» του μουσείου, δίνοντάς του κάποια παλιά αντικείμενα των παππούδων τους. Oπως κάθε νέος στην ηλικία του ο Χρήστος ονειρεύεται. Θέλει να ταξιδέψει και να δει τον κόσμο. Δεν γνωρίζει ακόμα με τι θέλει να ασχοληθεί μεγαλώνοντας. Ωστόσο τα αγαπημένα του μαθήματα -η γεωγραφία, η σύγχρονη ιστορία και η λογοτεχνία- ίσως «ανοίξουν» το μονοπάτι για το μέλλον. «Αν συνεχίσω να είμαι καλός μαθητής, ίσως καταφέρω να σπουδάσω στο εξωτερικό. Θα μπορούσα να μείνω εκεί, αν είναι απαραίτητο. Δεν είναι εύκολη επιλογή, αλλά αν δεν υπάρξει κάποια προοπτική στην Ελλάδα, θα το σκεφτώ πολύ σοβαρά», καταλήγει...". 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Προγονικές μνήμες ξαναζωντάνεψε ο Θεσπρωτός Σ. Δημητρίου με την παρουσίαση του "Μείναμε εμείς..." σε Αθήνα, Κόρινθο και Πάτρα (ΦΩΤΟ)

Τη μνήμη των προγόνων του λαλεί μέσα από το βιβλίο του "Μείναμε εμείς" ο Θεσπρωτός Σωτήρης Λ. Δημητρίου, το οποίο, μετά την παρουσίαση, πριν καιρό, στην Ηγουμενίτσα, παρουσιάστηκε και στη Φυλή Αττικής,  στην Κόρινθο και στην Πάτρα. Μέσα από τις σελίδες του ιστορικού μυθιστορήματος ανατέλλει  ο σεβασμός για τον άνθρωπο. Πάνω από τη βία και το μίσος, προβάλλει, μέσα από παραδόσεις και ήθη, μια συνθήκη με το όραμα. Ένα μυστικό ποτάμι ζωής φέρνει από περασμένα, όχι όμως ξεχασμένα χρόνια, την ελευθερία στο πνεύμα του ανθρώπου. Πίστη στη μνήμη και στο όραμα είναι το αποκορύφωμα του βιβλίου, αυτές τις άσβηστες, τις αήττητες πηγές, πηγές, που δεν έχουν γραμμένους νόμους, αλλά κρατάνε την ψυχή πάνω από τη λήθη, μακριά από το ψεύδος. Η περιγραφή κυλάει χωρίς υπολογισμό, χωρίς υστερόβουλη σκέψη. Δεν χάνει ποτέ την αφετηρία, που την οδηγεί. 
ΣΤΗ ΦΥΛΗ
Στην εκδήλωση χαιρετισμούς απηύθυναν ο αντιδήμαρχος Φυλής Σπύρος Μπρέμπος, ο αντιπεριφερειάρχης Αν. Αττικής Πέτρος Φιλίππου, ο πρόεδρος της …

Ο "Τσάμης", ο Παραπόταμος Θεσπρωτίας, το ιταλικό τηλεοπτικό συνεργείο, η αστυνομία...

Δηλώνει "Τσάμης" ένας Αλβανός πολίτης.  Και... τόπο καταγωγής στο διαβατήριό του τον Παραπόταμο (παλαιά Βάρφανη) Θεσπρωτίας, που ήθελε να επισκεφτεί. Και παρά την απαγόρευση, τα κατάφερε με τη διαμεσολάβηση του ιταλικού καναλιού «Italia 1». Σύμφωνα με δημοσιεύματα του διεθνή τύπου, αλλά και ηλεκτρονικών μέσων στην Ελλάδα, έγιναν κάποια γυρίσματα, προβλήθηκαν στην Ιταλία και δόθηκε η δυνατότητα στην Αλβανία να αναμοχλευθεί η θλιβερή προπαγάνδα περί "Τσαμουριάς", ενός θέματος που δυναμιτίζει τις ελληνοαλβανικές σχέσεις, καθώς είναι ανύπαρκτο, από οποιαδήποτε άποψη να το δει κανείς. Όλα τα έχει κρίνει η ιστορία. Οι λεγόμενοι "Τσάμηδες" δεν ήταν Αλβανοί, αποτέλεσαν θρησκευτική (μουσουλμανική)  μειονότητα, κάποιοι από αυτούς εγκλημάτισαν στα χρόνια της Κατοχής εναντίον του χριστιανικού στοιχείου του τόπου σε συνεργασία με τους κατακτητές, καταδικάστηκαν από ειδικό δικαστήριο, δημεύθηκαν οι περιουσίες, που τους είχαν παραχωρηθεί, και κατέφυγαν οικειοθελώς, αφού…

Βλάχοι της Αλβανίας: "Δεν είμαστε ξεχωριστή εθνική μειονότητα, είμαστε Έλληνες"...

Οι Βλάχοι της Αλβανίας, σύμφωνα με το νέο νόμο περί μειονοτήτων στη γειτονική χώρα, περιλαμβάνονται στις οκτώ αναγνωρισμένες μειονότητες, δηλαδή την Ελληνική, τη Σλαβομακεδονική, τη Βλάχικη (Vllahe/Arumune), τους Ρομά, τους Αιγυπτίους, τους Μαυροβούνιους, τους Σέρβους, τους Βόσνιους και τους Βουλγάρους. Ο πρόεδρος της Ένωσης Βλάχων Θανάσης Πότσης, εκτός των άλλων, αναφέρει ότι οι Βλάχοι στα Βαλκάνια έχουν ελληνική και ιλλυρικη καταγωγή, δεν αποτελούν ξεχωριστό έθνος και ζητούν να αναφέρονται ως γλωσσική μειονότητα και όχι ως εθνική. Μεταξύ άλλων τονίζει ότι με βάση τη σύνθεση του πληθυσμού στην Αλβανία, από εθνικής και πολιτιστικό-γλωσσικής οπτικής γωνίας, στη χώρα μας ιστορικά διακρίνονταν δύο κατηγορίες ομάδων, από τις οποίες , η πρώτη ομάδα απαρτίζεται από τις εθνικές μειονότητες,οι οποίες πράγματι, χαρακτηρίζονται από έναν αριθμό εθνικών γνωρισμάτων, που τις διακρίνουν από το υπόλοιπο μέρος του πληθυσμού, ενώ στη δεύτερη ομάδα μετέχουν οι διάφορες πολιτιστικό-γλωσσικές κοινότητες,…

Ποἰημα-μήνυμα της εκπαιδευτικού Βασιλικής Παππά...

( Σ. Σ.: H εκπαιδευτικός Βασιλική Παππά,  υπεύθυνη του Κέντρου Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσπρωτίας, έγραψε ένα μηνυματικό ποίημα, αφιερωμένο στον παππού της. Επέστρεψε στο παρελθόν, κοιτάζοντας προς το μέλλον, ανέπνευσε την αύρα, το φίλιο φως, τα αρώματα και τη λιτότητα των δύο αυτών προσώπων και απευθύνει σάλπισμα πνευστῶν, που ακούγεται ως ήχος παλμικός, υψώνοντας σαν πίδακες λέξεις με σημασία απροσμέτρητη. Με μια σφύζουσα ποιητική διατύπωση αφήνει να ξεχυθεί ένα μεγάλο συναίσθημα γιομάτο, υπερπλήρες, χωρίς κενά και δίχως απουσία, φανερό, τηλαυγές, ένα μεγάλο συναίσθημα της υπάρξεως, ένα μεγάλο συναίσθημα της ζωής.  *** Πετάνε οι δράκοι των παραμυθιών παππού; Ώρα να κάνουμε ταμείο..ώρα της μνήμης. Τα παραμύθια του παππού, έρχονται και ξανάρχονται ξεθωριασμένα..αλλά πολύ συχνά. Ιστορίες ενός χαμένου Παραδείσου και μιας αληθινής ζωής που έφυγε ανεπιστρεπτί.. Πού πήγε άραγε αυτή η ζωή; Έμεινε εκεί στο παρελθόν ή μετατέθηκε στο μέλλον; Το καλοκαίρι…

Η Θεσπρωτή ηθοποιός Βάνα Μπάρμπα καθήλωσε το κοινό στην Ηγουμενίτσα με την ερμηνεία της...

Μέσα από  ποιητικό λόγο,  που εξέφραζε τα γνήσια και αυθεντικά βιώματά της και τα οποία ξετυλίχτηκαν πάνω στη σκηνή  ως φλογερό συναίσθημα, ως πόθος και πάθος για την πατρώα γη,   η Θεσπρωτή ηθοποιός (από το Ασπροκλήσι Φιλιατών) Βάνα Μπάρμπα, καθήλωσε το θεσπρωτικό κοινό στη μουσικοχορευτική παράσταση «ΗΠΕΙΡΟΣ… ΜΑΝΑ ΗΠΕΙΡΟΣ ‘‘Ευχαριστώμεν… Ηπειρώτες ευεργέτες’’», που ανέβηκε στην κατάμεστη αίθουσα του θεάτρου "Εστία" Ηγουμενίτσας την Δευτέρα16 Οκτωβρίου. Ένιωσαν οι θεατές τον παλμό της ηθοποιού, αφού λειτουργούσε δημουργικά πάνω στη σκηνή με το ψυχικό της πεδίο. Συμπρωταγωνιστικό ρόλο είχε ο κλαρινίστας Πέτρο Λούκας, καθώς και ο τραγουδιστής Αντώνης Κυρίστσης. Μαζί τους ηθοποιοί, μουσικοί, χορευτικά σύνολα και το πολυφωνικό "Ήνορο". Αυτό τον... ύμνο καρδιάς για την Ήπειρο συνέγραψε και σκηνοθέτησε ο Θάνος Ζήκας. Ξεδιπλώθηκε στην παράσταση, μέσα από θεατρικά και μουσικά και χορευτικά δρώμαενα η εσωτερική ζωή των Ηπειρωτών. Η δύσκολη πορεία, με τον καημό της ξενητειά…

Το κρασί οινοποιείου στη Θεσπρωτία, που έφτιαξε οδοντίατρος, έχει διακριθεί διεθνώς!

Το κρασί οινοποιείου στη Θεσπρωτία, που έφτιαξε οδοντίατρος, έχει διακριθεί διεθνώς! Πρόκειται για το κρασί του οινοποιείου "Γιτάνη", που ίδρυσε στη Δάφνη Φιλιατών ο οδοντίατρος Σπύρος Μαρκατσέλης και είναι οικογενειακή επιχείρηση.  Με επιμέλεια και τεχνογνωσία, παράγεται σε περιορισμένο αριθμό από καλλιέργεια ποικιλιών αμπέλου ανώτερης ποιότητας, σε μια ορεινή περιοχή, με τις καλύτερες συνθήκες και εμφιαλώνεται  το κρασί "Μαρκατσέλη". Τα κρασιά του οινοποιείου "Γιτάνη", το κόκκινο και το λευκό, είναι πολυποικιλιακά, και σε όσους τα δοκιμάζουν αφήνουν, από την πρώτη στιγμή την καλύτερη εντύπωση. Ο Σπύρος Μαρκατσέλης, αν και οδοντίατρος, ασχολήθηκε με την παραγωγή κρασιού, καθώς η φύση τον... τράβηξε κοντά της και δικαιώθηκε απόλυτα ως προς το αποτέλεσμα. Αλλά ταυτόχρονα δείχνει και το δρόμο, σε περίοδο οικονομικής κρίσης, ότι μέσα μέσα από τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, είτε στον πρωτογενή τομέα είτε σε άλλη δραστηριότητα, μπορούν να οικοδομηθούν συνθ…