Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γολά και Ραβοστίβα, δύο πανέμορφα χωριά της Θεσπρωτίας, με πολλούς ξενητεμένους!

Γολά και Ραβοστίβα, είναι δύο πανέμορφα χωριά της Θεσπρωτίας, με πολλούς ξενητεμένους! Η Γολά είχε πληθυσμό, ασχολούμενο με την κτηνοτροφία, το 1971 175 κατοίκους, το 1981, 93 και το 2001, 74 κατοίκους, ενώ σήμερα έχει λιγότερους. Η Ραβοστίβα αποτελεί συνοικισμό της Γολά. Ένα λογοτεχνικό κείμενο, που περιγράφει τη μετανάστευση στη Γερμανία στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και δημοσιεύθηκε πριν τρία περίπου χρόνια στη γνωστή ιστοσελίδα "Protagon", εξηγεί και τα αίτια του ξενητεμού των κατοίκων, με φυσικό επακόλουθο την ερήμωση των
χωριών. "Με πέντε στρέμματα χωράφι και οικογένεια με τρία παιδιά, δύσκολα να τα έβγαζες πέρα, όσο δουλευτάρης κι αν ήσουν. Έκανε βέβαια και λίγα μεροκάματα, στη διάνοιξη του δρόμου για τα Γιάννενα, κι όπου αλλού εύρισκε, αλλά πάλι δύσκολα τα έφερναν βόλτα. Άρχισε να του μπαίνει η ιδέα να φύγει για τα ξένα. Είχε όμως κακό προηγούμενο, ο πατέρας του είχε φύγει το 1933 για την πόλη και γύρισε το 1958 χωρίς να κάνει προκοπή. Δεκατριών χρονών τον είχε αφήσει και τον βρήκε με δυο παιδιά όταν γύρισε. Αλλά πάλι σκεφτόταν ότι αυτός δεν του μοιάζει, είναι εργατικός και οικονόμος με λίγα χρόνια στην ξενιτιά θα μπορέσει να ξεφύγει από τη φτώχεια. Αλλά πού να αφήκεις τη γυναίκα μοναχή της με τρία παιδιά και χωρίς έναν συγγενή στο καινούργιο χωριό; του φαίνονταν κι αυτό δύσκολο. Ένα Σαββατόβραδο εκεί που κάθονταν στο τζάκι και σκάλιζε τη φωτιά με το μασιά είχε πάρει την απόφασή του και της είπε: «αύριο θα πάω στη Ραβοστίβα να φέρω τη μάνα σου, θα κάτσει με σένα, αφού δεν έχει κανέναν στο χωριό». Σηκώθηκε χαράματα, ήπιε γρήγορα το καφέ, σαμάρωσε τη φοράδα, καβαλίκεψε κι έφυγε για τη Ραβοστίβα. Όταν έφτασε στο χωριό χτύπαγε η καμπάνα κι η πεθερά ετοιμάζονταν να πάει στην εκκλησιά. Όταν τον είδε ανησύχησε και κοντοστάθηκε στην αυλόπορτα. Αυτός ξεκαβαλίκεψε, σκάλωσε το καπίστρι στη σκαμνιά, την καλημέρισε και μπήκε στο μαγειρειό και ακούμπησε στο σκαμνί. «Μη πας σήμερα εκκλησιά», της είπε. «Εγώ αποφάσισα να φύγω για τη Γερμανία και θέλω να ‘ρθεις στο Πιτσάρι να κάτσεις με την κοπέλα σου. Έτσι κι αλλιώς εδώ δεν έχεις κανέναν, γιατί να ‘σαι κι εσύ μοναχή και η κοπέλα σου;». Αυτή δεν μίλησε καθόλου, την έπιασε ένας κόμπος στον λαιμό και άρχισαν να τρέχουν τα δάκρυα. Αφού πέρασαν 2-3 λεπτά χωρίς να μιλήσει κανένας, τον ακούμπησε στο γόνατο και του 'πε: «Πού να το αφήκω το σπίτι, παιδάκι μου; Εγώ, εδώ μεγάλωσα και τα τρία τα παιδιά μου, χήρα από 27 χρονών». «Δεν παθαίνουν οι πέτρες τίποτα», της είπε. Πρόσφατα είχε εγκαταλείψει κι αυτός το πατρικό κι είχε πάρει μια πρώτη γεύση από ξεσπίτωμα. Μάζεψε τα χρειαζούμενα σε δυο σακιά, τα φόρτωσαν στη φοράδα, έκλεισε την πόρτα με τον σύρτη και μια κλειδαριά που 'χε και κατέβηκε στην αδερφή της να της αφήσει το κλειδί. Δεν της είπε καθόλου πόσο καιρό θα λείπει, «θα πάω στην Κατέρω, να κοιτάς το σπίτι και τις κότες, μέχρι να γυρίσω». Ο γυρισμός πήρε τελικά είκοσι χρόνια και δεν ήταν ζωντανός. Σ’ όλο τον δρόμο δεν άλλαξαν κουβέντα, αυτός μπροστά τράβαγε τη φοράδα κι αυτή ακολουθούσε κλαίγοντας βουβά, στον περισσότερο δρόμο. Μόνο όταν πέρναγε από τ’ άλλα τα χωριά σκουπιζόταν για να μη φαίνεται ότι έκλαιγε. Έφτασαν στο Πιτσάρι αργά το μεσημέρι, αυτός ξεφόρτωσε τη φοράδα κι αυτή μπήκε στο σπίτι και πήρε αγκαλιά το νεογέννητο που ήταν στη σαρμανίτσα αφάσκιωτο. Την κοπέλα της δεν τη χαιρέτησε καθόλου, τη θεωρούσε «υπεύθυνη» για το ξεσπίτωμά της. Την άλλη μέρα κίνησε για τη Νομαρχία στην Ηγουμενίτσα. Άρχιζε ο Γολγοθάς της γραφειοκρατίας. To να πουλήσεις τα εργατικά σου χέρια στις βιομηχανίες της Δύσης, είχε περισσότερες δυσκολίες εδώ, παρά εκεί που θα πήγαινες. Επιτροπές, βουλευτικά γραφεία, κομματικοί παράγοντες, έπρεπε όλοι να συνηγορήσουν για να μπορέσει το «όνειρο» να γίνει πραγματικότητα. Το «όνειρο» κράτησε 15 χρόνια, ξεκίνησε τον Φλεβάρη του 61 μέσα στον «KOLOKOTRONI» και τελείωσε το Καλοκαίρι του ‘76".

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πόλος έλξης ξένων τουριστών ο ποταμός Καλαμάς!

Ο ποταμός Καλαμάς γίνεται σιγά-σιγά πόλος έλξης τουριστών. Απολαμβάνουν τη ροή των νερών του και την καταπράσινη χλωρίδα του. Αν και στις αρχές του καλοκαιριού ακόμη, ο περαστικός από την παλαιά εθνική οδό Ηγουμενίτσας-Ιωαννίνων, βλέπει τροχόσπιτα στις όχθες του, αλλά και μηχανές με ξένες πινακίδες σταματημένες κατά μήκος του ποταμού. Ο ποταμός μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη της περιοχής, που παρακμάζει τα τελευταία χρόνια. Αρκεί, να γίνουν οι κατάλληλες ενέργειες και παρεμβάσεις ανάδειξής του. Δύο από αυτές είναι, για παράδειγμα, ο εντοπισμός και η διάνοιξη των μονοπατιών παράπλευρά του και η εκμετάλλευση της δυνατότητας για διάφορα αθλήματα (καγιάκ, ράφτινγκ). Ο Καλαμάς είναι ένας ποταμός μύθος, στη Θεσπρωτία, ο οποίος διασχίζει ένα φαράγγι ξεχασμένο από το χρόνο, στις Πέντε Εκκλησιές, ενώ κοντά του στέκουν οι πανάρχαιες ακροπόλεις της Οσντίνας και της Ραβενής. Το μέρος αποτελεί ιδανικό προορισμό για τους φυσιολάτρεις και τους οπαδούς του οικολογικού τουρισμού. 

Ο πρόεδρος της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα με σύνεση καταδικάζει τους εξτρεμισμούς και επιδιώκει καλές σχέσεις με την Ελλάδα...

Ο νέος Πρόεδρος της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα, μια φωνή συνετή, επιδιώκει καλές σχέσεις με την Ελλάδα και καταδικάζει τους εξτρεμισμούς σε βάρος της χώρας μας. Είτε προέρχονται από κυβερνητικά στελέχη είτε από τους εθνικιστές και τους αυτοαποκαλούμενους "Τσάμηδες". Διευκρίνισε ότι οι "σχέσεις μας με την Ελλάδα δεν είναι όπως με όλους τους άλλους γείτονες. Είναι ηθικές και ανθρώπινες. Υπάρχουν εκατομμύρια Αλβανοί που ζουν εκεί και πολλά παιδιά που είναι πλέον ελληνόπουλα. Είναι μια σχέση πολύ δυνατή». Ο Ιλίρ Μέτα είπε το αυτονόητο, που χάνεται μέσα στον παραλογισμό του φανατισμού και των σκοπιμοτήτων. Πολλοί Αλβανοί πολίτες ζουν και εργάζονται πολλά χρόνια στην Ελλάδα και ενισχύουν οικονομικά τους συγγενείς του στην Αλβανία ή φτιάχνουν σπίτια.Την ίδια στιγμή κάποια αλβανόπουλα γεννήθηκαν στην Ελλάδα και γνωρίζουν καλύτερα την ελληνική γλώσσα από την αλβανική. Αλλά και η Ελλάδα έχει μειονότητα στην Αλβανία. Έτσι αυτό, που χρειάζονται οι δύο χώρες, δεν είναι εντάσεις, αλλά συνεργ…

Ο Παραμυθιώτης γιατρός, που υπηρέτησε με αφοσίωση το αυθεντικό δημοτικό τραγούδι! (Video)

Ο αείμνηστος γιατρός (γενικός χειρουργός) Γιάννης Οικονομίδης (1923-2013), από τη Σέλλιανη Παραμυθιάς,  υπηρέτησε με αφοσίωση το αυθεντικό δημοτικό τραγούδι! Παρότι εργαζόταν σε μεγάλες ιδιωτικές κλινικές, καταπιάστηκε με την παραδοσιακή μουσική και με την θαυμάσια χροιά της φωνής του, απέδωσε με εξαιρετικό τρόπο πολλά  δημοτικά τραγούδια, συνεργαζόμενος κυρίως με τους Χαλκιάδες. Το πέρασμα του Γιάννη Οικονομίδη από το δημοτικό τραγούδι, πέρα από το γλέντι και τη

Το εβδομαδιαίο Φιλιατιώτικο παζάρι και ο λάτρης και διαφημιστής του δημοσιογράφος Γιώργος Κώτσης...

Κάθε Πέμπτη, μα κάθε Πέμπτη, επί πολλά χρόνια τώρα, όλοι όσοι επισκέπτονται για ψώνια ή για ένα απλό σεργιάνισμα το εβδομαδιαίο Φιλιατιώτικο παζάρι,βλέπουν έναν συγκεκριμένο άνθρωπο, να αποτυπώνει φωτογραφικά, πολύ διακριτικά, αλλά και πολύ μεθοδικά ταυτοχρόνως, ανθρώπινες φιγούρες και δραστηριότητες. Με μια μικρή φωτογραφική μηχανή, "πιάνει" τα πάντα... Από τους μικροπωλητές έως το βολτάρισμα ανδρών

Η αντίδραση μιας Θεσπρωτής γιαγιούλας, όταν κάποιος της έστειλε τρόφιμα!

Μόνη της ζει σ' ένα χωριό της Μουργκάνας Θεσπρωτίας. Και είναι πολύ συμπαθέστατη γιαγιούλα. Πλησιάζει τα 85. Με το "δόξα τω Θεώ" είναι στο στόμα συνεχώς. Σ' ένα γείτονά της κάποιος, με τον οποίο δεν είχε καλές σχέσεις, της άφησε δύο τσάντες με τρόφιμα. Μετέφερε στη γερόντισσα τα τρόφιμα ο γείτονας, με τη διευκρίνηση ότι κάποιος του τα έδωσε για να τα πάει σ΄ εκείνη. "Δόξα τω Θεύ, ευχαριστώ", απάντησε η ηλικιωμένη. Ο γείτονας τη ρώτησε με μια ανυπομονησία: "Δεν θέλεις να μάθεις, ποιος σου έστειλε τα τρόφιμα;". "Όχι. Τι με ενδιαφέρει, ο Θεός το γνωρίζει και μπορεί και μέσα από έναν κακό, να  κάνει καλό"! Και παίρνοντας τα τρόφιμα, μπήκε στο σπίτι της...

Οι εικόνες των σπουδαστών/τριών του τμήματος φωτογραφίας στο Δημόσιο ΙΕΚ Ηγουμενίτσας εντυπωσίασαν το κοινό! (ΦΩΤΟ)

Zήλος και έμπνευση. Αντίληψη και στόχευση. Τέσσερα γνωρίσματα των σπουδαστών/τριών  του τμήματος "Τέχνη Φωτογραφίας" του Δημόσιου ΙΕΚ Ηγουμενίτσας, που οργάνωσαν έκθεση στο Πνευματικό Κέντρο “Πάνθεον”, με αφορμή την ολοκλήρωση της χρονιάς. Οι σπουδαστές/τριες έδωσαν τον εαυτό τους, μέσα από δημιουργικές ψυχικές διεργασίες, στα έργα τους, δύο του καθενός και της καθεμιάς εκτέθηκαν από το πλούσιο φωτογραφικό υλικό, που προέκυψε κατά την διάρκεια της κατάρτισης και το οποίο βλάστησε πάνω σε γόνιμο έδαφος. Αυτό το γόνιμο έδαφος το δημιούργησαν τόσο ο διευθυντής του ΙΕΚ Ηγουμενίτσας Ηλίας Μπούας, που στο χαιρετισμό του αναφέρθηκε στην προσπάθεια, που καταβάλλεται τα τελευταία χρόνια, ώστε το εκπαιδευτήριο να παρέχει το καλύτερο δυνατό μαθησιακό πλαίσιο, όσο και οι καθηγητές Αγαθοπούλου Άρτεμις, Ασωνίτης Πολυδεύκης, Βλάχου Αντιγόνη, Γκόη Σοφία, Ζωγράφος Φίλιππος, Κωσταδήμας Χαράλαμπος, Μπέλλου Βανέσα, Μπογιατζόγλου Αλεξάνδρα, Παπαδημητρόπουλος Παναγιώτης, Παπαλάμπρου Αντώνιος, Τζό…