Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όλοι οι άνθρωποι, λίγο έως πολύ, έρχονται στιγμές που δέχονται κατηγορίες και συκοφαντίες!

Του π. Ιωήλ Κωνστάνταρου

Αν όλοι οι άνθρωποι, λίγο έως πολύ, έρχονται στιγμές που δέχονται κατηγορίες και συκοφαντίες, τούτο ισχύει σε μεγάλο βαθμό και για τους αυθεντικούς εργάτες τού Ευαγγελίου.

Στο Αποστολικό Ανάγνωσμα ακριβώς αυτήν την κατάσταση μελετούμε και βλέπουμε, πως και αυτός ο Απόστολος Παύλος αναγκάζεται
με θάρρος να απολογηθεί για να μη κλονισθεί το έργο του στην Εκκλησία τής Κορίνθου. Είναι φοβερό. Αντί να θαυμάζουν την μοναδική του αυταπάρνηση, τον έκαναν στόχο των συκοφαντιών τους και της κακίας τους. Και ο κήρυξ τής οικουμένης ομιλεί τώρα για τα δικαιώματα που εθυσίασε για την υπηρεσία τού Ευαγγελίου και την αλήθεια τού θείου κηρύγματος.

Αναπτύσσει τα επιχειρήματα που οπωσδήποτε τον δικαιώνουν απολύτως, αλλά εκείνο που συγκλονίζει και καταρρίπτει όλες τις συκοφαντίες είναι ο καρδιακός λόγος που απευθύνει στους ίδιους τούς
μαθητές του. “Ει άλλοις ουκ ειμί απόστολος, αλλά γε υμίν ειμί· η γαρ σφραγίς τής εμής αποστολής υμείς εστέ εν Κυρίω”. Αν δηλαδή για άλλους δεν είμαι Απόστολος, αλλά για εσάς βεβαίως είμαι. Ναι, η απόδειξις της αποστολικής ιδιότητός μου είστε εσείς, που σας οδήγησα στον Κύριο.
Πράγματι οι πιστοί που αγωνίζονται να εφαρμόσουν στην ζωή τους τα θεία προστάγματα, πολύ δε περισσότερο οι κληρικοί που κηρύσσουν ακέραιο τον ζωντανό  λόγο τού Θεού, είναι αδύνατον να μη γευθούν από τον πικρό αυτό καρπό τής συκοφαντίας. Και το πράγμα καθίσταται έτι πλέον τραγικότερον όταν τα “πάρθια βέλη” τα δέχεται κανείς από ανθρώπους που διακόνησε στο πλαίσιο της Ευαγγελικής διδαχής και της εν Χριστώ αγάπης.
Αν ρίξουμε μια ματιά στα ιερά συναξάρια και σ' αυτή την Εκκλησιαστική Ιστορία από τα βάθη των χρόνων έως και αυτών των ημερών μας, θα  διαπιστώσουμε την πικρή αυτή αλήθεια. Θα έλεγε κανείς πως ο πειρασμός αυτός αποτελεί και ένα κριτήριο τόσο για την γνησιότητα της όλης πνευματικής εργασίας, όσο και για τον καταρτισμό και το επίπεδο της προσωπικότητος του εργάτου τού Ευαγγελίου.
Και επειδή όλοι ενδέχεται ν' αντιμετωπίσουμε τα κύματα αυτά τής “αδελφικής αγάπης”, καλόν θα είναι να σταθούμε και να προσέξουμε δύο καίρια σημεία.
Πρώτον. Να εξετάσουμε εάν οι κατηγορίες μπορούν να σταθούν. Εάν δηλαδή είναι πραγματικές. Εάν όντως έχουμε δώσει εμείς οι ίδιοι αφορμές αλλά και υλικό ώστε οι άλλοι καλώς ή κακώς μάς λούζουν με τα λόγια τους και την συμπεριφορά τους. Και εάν πράγματι τα όσα μας κατηγορούν έχουν αληθείας, τότε ουσιαστικώς αν και δεν δείχνουν αγάπη, αλλά κακία, θα πρέπει να τους θεωρήσουμε ευεργέτες μας. Μάλιστα ευεργέτες, διότι έστω και με αυτόν τον αρνητικό τρόπο μάς υποβοηθούν στο να αναθεωρήσουμε την εν γένει συμπεριφορά μας και να διορθωθούμε. Εάν αντιθέτως τα όσα λέγονται και διαδίδονται είναι έωλα και αποτελούν υλικό συκοφαντίας, εάν η συνείδησίς μας και ο πνευματικός μας πατέρας μάς καθησυχάζουν ότι πρόκειται περί πειρασμού, τότε ας ειρηνεύουμε και ας συνεχίζουμε το έργο μας, δεόμενοι ταυτοχρόνως και υπέρ των καθ' οιονδήποτε τρόπο επηρεαζόντων ημάς.

Αλλ' ας περάσουμε τώρα να δούμε και το δεύτερο σημείο τού θέματός μας  το οποίο χρήζει μεγάλης εξετάσεως, αφού εγείρει λεπτά σημεία που έχουν άμεση σχέση τόσο με εμάς τους ιδίους, όσο και με αυτή την πίστη μας.

Δυστυχώς το πολυκέφαλον τέρας τού εγωϊσμού ανατρέπει τα δεδομένα, με αποτέλεσμα εκεί που πρέπει να σιωπούμε αντιδρούμε και το αντίθετο. Αποτέλεσμα; Να χάνονται οι ευκαιρίες που μας δίδονται για πνευματική προκοπή. Αντιδρούμε δηλ. και η σύγχυσις μας φέρνει ταραχή όταν συνήθως θίγεται το εγώ μας. Δημιουργούμε θέματα και απολογούμεθα όταν φαίνεται να αγγίζεται η αυτοεκτίμησις. Αντιθέτως μένουμε απαθείς έως αναισθησίας όταν θίγεται ο Ευαγγελικός νόμος και η “πίστις γίνεται το κινδυνευόμενον”.

Αυτό το τελευταίο, δυστυχώς, το βλέπουμε κατά επαναλαμβανόμενο ρυθμό ιδίως στην εποχήν μας και κυρίως από αυτούς που λόγω θέσεως θα έπρεπε να προτάξουν τα στήθη τους όταν τα ομαδικά πυρά των αθέων και των αντιχρίστων στοχεύουν την Ορθόδοξον πίστιν μας, τα Ελληνοχριστιανικά μας ιδεώδη και αυτόν επίσης τον φυσιολογικό τρόπο ζωής.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα των όσων καταγράφουμε αποτελεί ο δεδιωγμένος Άγιος Νεκτάριος. Πλείστα όσα συγγράμματά του αποτελούν οπλοστάσιο βαρέος οπλισμού έναντι των εχθρών τής πίστεως. Επιχειρήματα ακατάβλητα που χρησιμοποιούσε εκ περιωπής για να αντικρούσει τους αθέους και αιρετικούς τής εποχής του, αλλά ταυτοχρόνως πνευματική εργασία μοναδική στον ποιμαντικό και μοναχικό του αργότερα κύκλο  διά του οποίου έφθασε τις απρόσιτες κορυφές τής αγιότητος. Τον φωτισμόν δηλ. και την θέωσιν.

Εκείνο δε που προξενεί ιδιαιτέρα συγκίνηση είναι πως και όταν ακόμα αναγκάζεται εκ των πραγμάτων να ζητήσει από την Εκκλησιαστική διοίκηση το δίκαιόν του, οι ενέργειές του εν αληθεία και ταπεινώσει, σκοπό έχουν διά της αποκαταστάσεως του δικαίου, όχι τόσο τον ίδιο τον εαυτόν του, όσο κυρίως για την ορθή Εκκλησιολογική και διοικητική πορεία τόσο στο Παλαίφατο Πατριαρχείο τής Αλεξανδρείας όσο και της Ελλαδικής Εκκλησίας.

Και ναι μεν επί των ημερών μας, έστω και τόσο αργά η Εκκλησία της Αλεξανδρείας εζήτησε συγγνώμη από τον Άγιο. Πόσο όμορφο πράγματι θα ήταν και κάθε τοπική Εκκλησία που καυχάται  για την Αποστολικότητά της, να αποδώσει το δίκαιο, εάν το έχει στερήσει σε ανθρώπους που και αυτοί ελιτάνευσαν επί σειρά ετών τον σταυρό τής αδικίας και όχι μόνον, εάν όντως πιστεύουμε στον Δίκαιο Κριτή και αφού γνωρίζουμε ότι κυρίως σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις λειτουργούν ατέγκτως οι πνευματικοί λεγόμενοι νόμοι.

Θα κλείσουμε με τον λόγο συγχρόνου Γέροντος. “Όταν θίγεται το εγώ μας, ας γινόμεθα χαλί να μας πατούν. Κέρδος έχουμε. Εάν αντιθέτως προσβάλλεται η πίστις μας και το Ορθόδοξον ήθος, τότε επιβάλλεται να γινόμεθα λέοντες πυρ πνέοντες”.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

H λογοθεραπεύτρια Μαρία Ιγνατίου εντυπωσίασε με ομιλία της για τα προβλήματα λόγου...

Μια εξαιρετική και χρήσιμη εισήγηση έκανε σε σεμινάριο στα Γιάννινα του Διεπιστημονικού Κέντρου Ηπείρου η λογοθεραπεύτρια Μαρία Ιγνατίου, μιλώντας για τα προβλήματα λόγου και την οργάνωση μελέτης στα παιδιά και στους εφήβους. Εξειδικευμένη στη διαταραχή ελλειματικής προσοχής και στην υπερκινητικότητα και έχοντας βαθιά εσωτερική ευαισθησία και αγάπη για τα παιδιά και τους εφήβους, καθώς και συναίσθηση της αποστολής της, βοηθάει με αποτελεσματικό τρόπο στο να επιλυθούν προβλήματα αυτού του είδους.  Η επιστημονική και κοινωνική προσφορά ανθρώπων με την κατάρτιση και το ήθος της κ. Ιγνατίου, καθώς και με τη δυνατότητα ουσιαστικής επικοινωνίας με τους άλλους, είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη στις ημέρες μας και κυρίως σε ομάδες όπως τα παιδιά και οι έφηβοι.  

H Θεσπρωτία εκπροσωπήθηκε σε εκδήλωση στο Αλύκο Β. Ηπείρου για τα 4 δολοφονημένα παλικάρια

H Θεσπρωτία εκπροσωπήθηκε σε εκδήλωση μνήμης στο Αλύκο Β. Ηπείρου για τα 4 παλικάρια,  που 27 χρόνια πριν, έπεσαν νεκροί απ’ το «γάζωμα» των φρουρών του αλβανικού κομμουνιστικού καθεστώτος, προσπαθώντας να διασχίσουν την με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα  ελληνοαλβανική μεθόριο.Ο αντιδήμαρχος Ηγουμενίτσας Μιχάλης Γκίκας, ο οποίος απηύθυνε χαιρετισμό, κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο για το Θύμιο Μάσιο, το Βαγγέλη Μήτρο, το Θανάση Κώτση και τον Αηδόνη Ράφτη.  Η Δημοκρατική Ένωση Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας «ΟΜΟΝΟΙΑ», σε συνεργασία με το Δήμο Φοινικαίων, οργάνωσαν την Τρίτη  12 Δεκεμβρίου εκδήλωση τιμής και μνήμης, των μαρτύρων τηςχοτζικής περιόδου, που αγωνίστηκαν για δημοκρατία και εθνική δικαίωση. Στην εκδήλωση συμμετείχαν ο πρώτος σύμβουλος της Ελληνικής Πρεσβείας στα Τίρανα Γρηγόριος Δελιαβέκουρας, ο αναπληρωτής Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Αργυρόκαστρο Κωνσταντίνος Μιχελής, ο Γ. Πρόεδρος της Ομόνοιας  Λεωνίδας Παππάς , ο αντιπρόεδρος και Πρόεδρος του Παραρτήματος Ομόνοιας Χειμάρρας…

Η εκπαιδευτικός στη Θεσπρωτία Βασιλική Παππά με ποιήματα και συνεντεύξεις δίνει το στίγμα της...

Η εκπαιδευτικός στη Θεσπρωτία Βασιλική Παππά με ποιήματα και συνεντεύξεις  δίνει το στίγμα της. Ένα στίγμα, που αποκαλύπτει ευρέως ότι όλη της η δημιουργική δραστηριότητα, η ανθρώπινη και η πνευματική, αφιερώνεται σ' ένα σκοπό. Την εσωτερική ελευθερία. Και μέσα από τα γραπτά της, ή καλύτερα μαζί με αυτά, δίνει την υπόσχεση ότι η πίκρα, που πολλές φορές γίνεται πόνος, και η ενάργεια του βλέμματος του δεσμώτη μιας δύσκολης μοίρας θα ανοίξει κι άλλους δρόμους ελευθερίας για τους τόσο πολλούς και τους τόσο άξιους , που δεν έχουν την προνομιακή μέθη της "απάνω" βόλτας. ΠΟΙΗΣΗ: ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΕΤΟΙΜΟΡΡΟΠΟΝ


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΝΝΑ ΚΑΡΑΜΑΝΟΥ
Πάντα θαύμαζα τις γυναίκες που συνδύαζαν τη μητρότητα με το υψηλό επίπεδο μόρφωσης και την προσφορά στο κοινωνικό σύνολο.. Μια τέτοια γυναίκα είναι η κυρία Άννα Καραμάνου, πρώην Ευρωβουλευτής του Πα.Σο.Κ (1997-2004), π. Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων, Δρ. Πολιτικής Επιστήμης & Δ…

17χρονος μαθητής, ταλαντούχος κλαρινίστας...

Όπου εμφανίζεται και ακούγονται οι μελωδικοί ήχοι του κλαρίνου του, προκαλεί ενθουσιασμό και εντυπωσιασμό... Πρόκειται για το 17χρονο μαθητή παραδοσιακού κλαρίνου Γιάννη Σιάρκο, ο οποίος παίρνει μαθήματα από το γνωστό κλαρινίστα Μάκη Κωνσταντίνου. Ξεχωρίζει για το «δαντελένιο» παίξιμό του, την ευαισθησία αλλά και τις εμπνεύσεις του, ενώ, παρά την ηλικία του, διαθέτει πλατιά γκάμα. Είναι πολύ σημαντική υπόθεση νέα παιδιά να σηκώνουν στους ώμους τους τη μεγάλη υπόθεση της συνέχισης της παράδοσής μας. Ο Γιάννης Σιάρκος δεν παίζει απλά κλαρίνο, και μάλιστα εξαιρετικό, αλλά διασώζει κομμάτια ζωής αυτού του τόπου στο σήμερα και συμμετέχει  με το πλούσιο ταλέντο του στο να "χτιστεί" ένα καλύτερο αύριο, που δεν θα είναι αποκομμένο από τις διαχρονικές αξίες. 

Οι καλαντζήδες της Μουργκάνας Θεσπρωτίας: Μια κοινωνική και επαγγελματική τάξη, που χάθηκε!

Το σινάφι των καλαντζήδων (γανωτζήδων) της Μουργκάνας Θεσπρωτίας, που έχει χαθεί, δεν ήταν μόνο επαγγελματικό. Οι καλαντζήδες αποτελούσαν μια πρωτότυπη κοινωνική τάξη ταξιδεύοντος βιοτεχνισμού και ξεκίνησα από ορεινά χωριά των Φιλιατών στη Θεσπρωτία, στα ελληνοαλβανικά σύνορα και εξαπλώθηκαν σ' όλη την Ελλάδα και τα Βαλκάνια. Οι πρώτοι καλαντζήδες εμφανίζονται στα μέσα του 18ου αι. στο Μπαμπούρι των Φιλιατών, γι’ αυτό και ονομάστηκε «καλαντζομάνα». Από το Μπαμπούρι επεκτάθηκε η καλαντζήδικη τέχνη και σε άλλα χωριά της περιοχής της Μουργκάνας (Τσαμαντά, Πόβλα, Λειά, Λίστα, Γλούστα, Αγίους Πάντες, Ξέχωρο, Φατήρι, Λίμποβο) και σε μικρότερη έκταση στα υπόλοιπα χωριά της επαρχίας Φιλιατών. Ηλικιωμένος, που ζει στα Γιάννινα, αναφέρει: "Πριν από πολλά χρόνια επισκεπτόμουν τον μπάρμπα Κώστα για να «γανώσει» τα «χαλκώματα» του σπιτιού – κατσαρόλες, τηγάνια, ταψιά, τεντζερέδες (κακάβια), νταβάδες. Ήταν γείτονάς μου τότε ο μπάρμπα-Κώστας, που κατάγονταν από τα χωριά του Καλαμά. Πάντοτε …

O Θεσπρωτός καθηγητής καρδιολογίας Χρ. Κατσούρας με σημαντικά ιατρικά επιτεύγματα...

Σημαντικά επιστημονικά επιτεύγματα έχει να παρουσιάσει ο Θεσπρωτός (από τη Μενίνα) Χρήστος Κατσούρας, καθηγητής καρδιολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων. Και με την προσωπική του συμβολή η καρδιολογική κλινική παρέχει προχωρημένες και ποιοτικά διασφαλισμένες υπηρεσίες υγείας, αντίστοιχες με αυτές προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών. Μια από αυτές είναι η δυνατότητα, που σύντομα θα πάρει σάρκα και οστά, για  λειτουργική τοποθέτηση τεχνητής καρδιάς σε ασθενείς. Πέρα από αυτά, ο κ. Κατσούρας την επιστημοσύνη του τη συνδυάζει και με το καθαρότατο ήθος του, που είναι το μεγάλο ατού του. Έτσι δεν είναι ο επαγγελματίας γιατρός, που διεκπαιρεώνει περιστατικά, αλλά ο ανθρωπιστής γιατρός, που σκύβει πάνω από το πρόβλημα του αρρώστου. Η άσκηση της ιατρικής γι' αυτόν είναι ιδεολογία, δεν είναι συμφέρον. Γι' αυτό και όλοι, απλοί πολίτες και συναδέλφοί του, αναγνωρίζουν την πολλαπλή αξία του...